João 7

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hainö pen Juda bɨ kub gau Jisas nɨp alnɨg geila nɨŋöm Jisas ram mɨnöŋ Judia gau ajagmɨdöp; ram mɨnöŋ Galili gau nöp ajmɨdöp.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Pen Juda ñɨn kub kale, ram bada pro göm ñɨn rɨmnap hanbal ñɨn u söl söl ga nɨŋöm,
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 Jisas nɨmam hain gau mɨdeia u apöm nɨp hagla, “Ne mɨgan anɨbi arö gɨmön ram mɨnöŋ Judia ammön, nɨbi bɨ manö nöp nɨŋbal gau kalɨp nan gagep rö gɨpan u gö nɨŋnaböl.
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Bɨ kale bɨ kub mɨdnɨg gɨnaböl gau, nan kale gau pi göm gagnaböl; waiö yabɨƚ gɨnaböl. Anɨb u, ne nan ke yabɨƚ gɨpan rö, nɨbi bɨ iru mɨdpal aŋ au nan gagep rɨmnap gö, nɨbi bɨ magöŋhalö nɨŋnaböl,” a gɨla.
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Pen Jisas nɨmam nɨpe ke gau nɨp nɨŋ udagla.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Anɨg hageila, Jisas pen kalɨp haga, “Kale ñɨn mai arun a gɨnabim u arnɨg arnabim; pen ñɨn yad arep u auagöp nɨŋöm yade uri aragnabin.
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gau, kalöp bɨ mulu kal nɨŋöl iƚ ap mɨdagöp. Pen yad nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gau, nan si nan naij gɨpal u hag waiö lɨnö yɨp mulu kal nɨŋbal.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Anɨb u, Ram Bada ñɨn kub söl auab rö, kale Jerusalem armim; pen yad ñɨn arep u auagöp rö, yad aip aragnabin,” a ga.
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Anɨg hagöm, nɨpe ram mɨnöŋ Galili mɨdeia.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Pen Jisas nɨmam bɨ gau Jerusalem arla nɨŋöm Jisas nɨpe agamɨj hain ara.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Juda bɨ kub gau, “Jisas mai?” ö göm, nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau kalɨp hag nɨŋla.
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Pen nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau, Jisas manö u kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm, rɨmnap hagla, “Nɨpe bɨ aij ap,” a gɨla; rɨmnap pen hagla, “Wasö, nɨpe nɨbi bɨ gau kalɨp wai ñöb bɨ,” a gɨla.
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Pen nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau, Juda bɨ kub anɨb gau kalɨp pɨñɨŋ gɨla rö, kale manö rɨmnap waiö hagagla.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Ram Bada ñɨn kub kale anɨbu ñɨn rɨmnap padia. Yöp ñɨn bad ap nöp mɨdö, Jisas apjaköm, God sabe gep ram u amöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Jisas manö hag ñɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, Juda bɨ kub gau aiö göm hagla, “Bɨ i skul hagaga u pen aigöl göm manö gau magöŋhalö nɨŋöb?” ö gɨla.
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Anɨg hageila, Jisas haga, “Manö yad hag ñabin u, gasɨ yad ke nɨŋem hag ñagabin; Bɨ yɨp hag yuö aunö u nöp yɨp gasɨ ñö hag ñabin.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Nɨbi bɨ an, God hagöp rö gɨnam, a göm, gɨ ud arnab u, God nɨpe manö yɨp ñab hagabin aka manö yad ke hagabin u, nɨŋnab.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ an manö nɨpe ke hagnab u, hib yad ap rannɨm, a göm, manö gau nɨbö gau nɨbö udöm hagnab. Pen bɨ an nɨpe bɨ nɨpe hag yua hib nɨpe nöp ap rannɨm, a gɨ gasɨ nɨŋnab u, bɨ anɨbu bɨ kabö göl manö nɨŋö nöp hagab; nɨpe manö piral rɨmnap hagagnab.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 Mosɨs, God haga haga rö kalɨp lo manö hag ña u pen lo adö anɨb gau kale bɨ ap gagpim. Pen yad manö ap mɨdöp wasö, yɨp yɨharɨŋ alnɨg gabim,” a ga.
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Jisas anɨg hagö, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau hagla, “Nöp an alnɨg gab? Nöp kɨjaki abaŋ lajɨp hagabön,” a gɨla.
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Hageila, Jisas haga, “Yad nan gagep añɨ ap gɨnö, kale magöŋhalö pa gɨƚɨ gɨpe.
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 — ausente —
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 — ausente —
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Anɨb u, hainö manö adö adö nöp nɨŋmim hagagmim; kabö rö gɨnab adö u nɨŋ aij gɨmim hagmim,” a ga.
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Jerusalem nɨbi bɨ rɨmnap hagla, “Juda bɨ kub gau bɨ alnɨg gaböl bɨ me i aka?
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Pen nɨŋim! Nɨpe nɨbi bɨ aŋ kub i manö hagö nɨŋöl gɨ, pen manö ap hagagaböl. Anɨb u, kale ke nɨŋbal nɨpe Krais u yɨjɨg göl rö löp!
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Pen nɨpe Krais u auböp u, hon nɨpe ram mɨnöŋ gai nɨbö auöp u nɨŋagbnop; pen bɨ i nɨpe ram mɨnöŋ gai nɨbö auöp u hon magöŋhalö nɨŋbun. Anɨb u, nɨpe Krais u wasö,” gɨla.
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 — ausente —
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 — ausente —
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Anɨg hagö, nɨp ud sɨsɨ lun a göm nɨŋla u pen ñɨn nɨpe auaga rö, bɨ ap nɨp ud sɨsɨ laga.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Pen nɨbi bɨ anɨb gau, nɨbi bɨ iru nöp Jisas nan gagep gau ga nɨŋöm hagla, “Krais u hain aunab a gɨpal u, pen nan gagep iru yabɨƚ göm, bɨ anɨbi gab rö gɨnɨm rö lagnab,” a gɨla. Gasɨ anɨbu nɨŋöm kale hagla, “Jisas nɨpe Krais u nöp,” a göm, nɨp nɨŋ udla.
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Pen nɨbi bɨ gau Krais manö anɨbu agamɨj hageila nɨŋöm, Perisi bɨ kub gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Jisas nɨp am ud sɨsɨ lɨmim daumim, a göm, God sabe gep ram abad mɨdmɨdal polisman rɨmnap hag yula.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Jisas pen haga, “Yad rapɨn magö ap mɨdem, Bɨ yɨp yuö aunö u ado gɨ arnabin.
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Yɨp gai aröp a gɨmim uƚhainabim u pen nɨŋagnabim. Yad arnabin adö u, kale hain gɨmim rö lagnab,” a ga.
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Anɨg hageia, Juda bɨ kub gau kale ke nöp hagla, “Nɨpe gai arnab, nɨp nɨŋagnabun? Nɨpe am Juda nɨbi bɨ ju am Grik nɨbi bɨ aip mɨdpal gau amöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp manö hag ñöl gɨ mɨdeinab aka nɨhön?
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Pen nɨpe ai gɨnɨg hagöp, ‘Yɨp gai aröp a gɨmim uƚhainabim u pen nɨŋagnabim. Yad arnabin adö u, kale hain gɨmim rö lagnab,’ a göp?” ö gɨla.
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Juda Ram Bada ñɨn kub kale anɨbu, ñɨn hain, ñɨn kub yabɨƚ u, Jisas uraköm, meg magö dap ranöm haga, “Nɨbi bɨ an rugu mɨƚep gɨnɨm u, yad apöm ñɨg ñɨŋöl.
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udnaböl gau, God Manö hagöp rö, ñɨg kamɨŋ mɨdep u aŋ kalɨp daŋ nɨbö ilam juöm aunab,” a ga.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Ñɨn anɨbu Jisas umöm uraköm Nap nɨp araga adö u me, Jisas nɨpe Ana u nɨbi bɨ gau kalɨp ñaga. Pen ñɨg ilam juöm aunab manö haga anɨbu iƚ anɨgöl mɨdöp: nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udnaböl gau, Jisas nɨpe Ana u kalɨp ñɨnab, a göm haga.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Jisas anɨg hagö, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila anɨb gau, rɨmnap manö haga anɨbu nɨŋöm hagla, “Bɨ i, nɨpe bɨ God Manö hagep aunab a gun abad mɨdmɨdun u,” a gɨla.
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Rɨmnap hagla, “Wasö, nɨpe Krais u!” a gɨla.
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 God Manö u hagöp rö, Krais u, Depid rɨkö rɨklö rɨk dam dapɨl göm, Krais u Depid daun nɨpe Bedlehem au yag daunaböl,” a gɨla.
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 Jisas manö anɨbu hageia nɨŋöm, nɨbi bɨ iru mɨdeila anɨb gau asɨk ke ke lɨla.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Rɨmnap nɨp ud sɨsɨ lun dam manö kub hagnɨg ud arun a gɨla u pen bɨ añɨ ap nɨp udaga.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Pen God sabe gep ram polisman gau ado gɨ arlö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe kalɨp hagla, “Bɨ anɨbu nɨp nɨhön gɨnɨg dauagpim?” ö gɨla.
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Hageila, God sabe gep ram polisman anɨb gau hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap gau bɨ anɨbu manö aij yabɨƚ hagöp rö hagagpal,” a gɨla.
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Anɨg hageila, pen bɨ Perisi gau pen hagla, “Bɨ pir alöp anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap nɨpe nɨŋö hagöp a göm nɨŋbal rö, kale u rö nöp nɨŋbim ar?
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Hon bɨ kub bɨ ap aka bɨ Perisi bɨ ap Jisas nɨp nɨŋ udagpun.
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Nɨbi bɨ gai i kale lo manö u nɨŋagpal rö, God kalɨp mulu kal nɨŋöm gɨ naij yabɨƚ gɨnab,” a gɨla.
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Pen bɨ kale Nikodimas, bɨ au nöd sɨbön yaŋ amöm, Jisas nɨp manö rɨmnap hag nɨŋa bɨ anɨbu me, kalɨp haga,
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 “Hon Juda lo adö u, bɨ ap nɨp yɨharɨŋ pen ilön ñun gɨ naij gagnabun; manö kub hagun manö iƚ ap nɨŋun nöp me, anɨg gɨnabun,” a ga.
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Anɨg hageia hagla, “Ne u rö nöp Galili nɨbö rö? God Manö u amgö lɨ nɨŋ dammön nɨŋnabön, bɨ God manö hagep ap Galili nɨbö auagnab,” a gɨla.
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 Anɨg hageila kale ke ram kale arla.
53 E voltaram, cada um para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.