João 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Hainö pen Juda kai nan kub ñɨŋeb ñɨn u uri a göm, Jisas Jerusalem ara.
1 Depois disso, Jesus voltou a Jerusalém para uma das festas religiosas dos judeus.
2 Ram mɨnöŋ Jerusalem anɨbu, kaj sipsip dap amɨl apɨl gɨmɨdal adan ramö goƚ au ñɨg waŋö kub ap mɨdeia. Ñɨg waŋö anɨbu Arameik manö löm, Bedesda a gɨmɨdal. Pen ñɨg goƚ mɨhau mɨhau abe ñɨg ubɨŋ aŋ au mɨdeia adö u abe, ram badö mɨlö unbö mamɨd mɨdeia.
2 Dentro da cidade, junto à porta das Ovelhas, ficava o tanque de Betesda, com cinco pátios cobertos.
3 Pen nɨbi bɨ nan ga gau iru nöp ap ram bada anɨb gau han mɨdeila. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap amgö we ga, rɨmnap ma naij ga nɨŋöm ajagmɨdal, rɨmnap hañ romaŋ kale böŋ nöp kaƚa ga. Pen ñɨg waŋö u aŋa gɨnab aka göm apöm han mɨdeila.
3 Ficavam ali cegos, mancos e paralíticos, uma multidão de enfermos, esperando um movimento da água,
4 Ñɨn rɨmnap God ejol ap apöm, ñɨg waŋö u aŋa gö, nɨbi bɨ an nöd ujaŋɨd ñɨg waŋö anɨb yaŋ lugnab u, nɨpe nan nɨhön gɨnab u kamɨŋ lɨmɨdöp.
4 pois um anjo do Senhor descia de vez em quando e agitava a água. O primeiro que entrava no tanque após a água ser agitada era curado de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Pen bɨ ap nan gö, pör nöp um mɨdö, mɨ in ñɨn juöl ado gɨ da kagoƚ böŋ daŋ (38) la, ñɨg waŋö goƚ au dam lɨla mɨdeia.
5 Um dos homens ali estava doente havia 38 anos.
6 Jisas bɨ anɨbu nɨŋöm, mɨlö padö anɨgöl mɨdmɨdöp u nɨŋöm, nɨp haga, “Nöp kamɨŋ lɨnɨm, a gɨmön, nɨŋban?” ö ga.
6 Quando Jesus o viu e soube que estava enfermo por tanto tempo, perguntou-lhe: “Você gostaria de ser curado?”.
7 Hageia, bɨ nan ga anɨbu haga, “Bɨ kub. Ñɨg u aŋa gö nɨŋöl gɨ, yɨp ud ñɨg waŋö aŋ yaŋ löl nɨbi bɨ ap mɨdagpal. Yad ñɨg aŋ yaŋ nöd arnam a gɨpin u pen nɨbi bɨ rɨmnap yɨŋɨd nöp nöd arbal,” a ga.
7 O homem respondeu: “Não consigo, senhor, pois não tenho quem me coloque no tanque quando a água se agita. Alguém sempre chega antes de mim”.
8 Anɨg hageia, Jisas pen nɨp haga, “Urakmön, köp ne u wɨnɨg ud aru,” a ga.
8 Jesus lhe disse: “Levante-se, pegue sua maca e ande!”.
9 Hageia, magö anɨbu nöp nɨp kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ, uraköm köp nɨpe u wɨnɨg udöm, ud ara.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado. Ele pegou sua maca e começou a andar. Uma vez que esse milagre aconteceu no sábado,
10 Juda bɨ kub gau, bɨ kamɨŋ la anɨbu nɨp hagla, “Ñɨn i God nɨp sabe gep ñɨn hon. Pen ne köp bad ne u ud ajabön u, lo manö hon u wɨhö göp,” a gɨla.
10 os líderes judeus disseram ao homem que havia sido curado: “Hoje é sábado! A lei não permite que você carregue essa maca!”.
11 Hageila, haga, “Bɨ yɨp gajɨp kamɨŋ löp u hagöp, ‘Urakmön, köp bad ne u wɨnɨg ud aru,’ a gajɨp u me, ud ajabin,” a ga.
11 Mas ele respondeu: “O homem que me curou disse: ‘Pegue sua maca e ande’”.
12 Hageia, hagla, “Bɨ nöp hagö, köp bad wɨnɨg ud ajabön bɨ anɨbu bɨ an?” ö gɨla.
12 “Quem foi que lhe disse uma coisa dessas?”, perguntaram eles.
13 Pen Jisas nɨpe nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au agamɨj ara rö, bɨ kamɨŋ la anɨbu, “Bɨ yɨp gajɨp kamɨŋ löp me i,” a göm, hagnɨm rö laga.
13 O homem não sabia, pois Jesus havia desaparecido no meio da multidão.
14 Hainö pen, Jisas bɨ anɨbu nɨp God sabe gep ram raul u nɨŋöm haga, “Nöŋ! Nöp kamɨŋ löp. Anɨb u, nan si nan naij gɨmɨdan u arö gɨmön. Wasö u, nöp nan kub yabɨƚ gɨnɨm rö löp,” a ga.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: “Agora você está curado; deixe de pecar, para que nada pior lhe aconteça”.
15 Pen bɨ anɨbu nɨpe ado gɨ amöm, Juda bɨ kub gau kalɨp haga, “Jisas nöp yɨp gajɨp kamɨŋ löp,” a ga.
15 O homem foi até os líderes judeus e lhes disse que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Anɨg hageia nɨŋöm, God nɨp sabe gep ñɨn u gö kamɨŋ la, a göm, Juda bɨ gau Jisas nɨp mulu kal nɨŋla.
16 Então os líderes judeus começaram a perseguir Jesus por não respeitar as regras do sábado.
17 Jisas pen kalɨp haga, “Bapi yad u pör nöp wög göl gɨ nöp mɨdöp rö, yad u rö nöp gɨnam,” a ga.
17 Jesus, porém, disse: “Meu Pai sempre trabalha, e eu também”.
18 Anɨg hagö, Juda bɨ kub gau, nöd nɨp alun, a göm gasɨ nɨŋla u, uri kƚö yabɨƚ göm nɨŋla. Kale hagla, “Nɨpe God nɨp sabe gep ñɨn hon u rɨb rɨköm, ‘Yad God Ñɨ nɨpe,’ a göp. Anɨb u, God nɨpe mɨdöp rö, yad anɨb unbö rö nöp mɨdpin, a göp,” a gɨla.
18 Assim, os líderes judeus se empenharam ainda mais em encontrar um modo de matá-lo, pois ele não apenas violava o sábado, mas afirmava que Deus era seu Pai e, portanto, se igualava a Deus.
19 Jisas pen kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, Ñɨ u nɨpe ke nan ap gɨnɨm rö lagöp; Nap nan gɨnab gau nöp nɨŋöm gɨnab. Anɨb u, Nap gɨnab rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp gɨnab.
19 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: o Filho não pode fazer coisa alguma por sua própria conta. Ele faz apenas o que vê o Pai fazer. Aquilo que o Pai faz, o Filho também faz.
20 Nap Ñɨ nɨpe nɨp mɨdmagö löm, nan nɨpe göp göp gau magöŋhalö yamöb. Rɨmnap yamö me, nan ke yabɨƚ gau gö nɨŋmim, kale magöŋhalö aiö gɨnabim.
20 Pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo que faz. Na verdade, o Pai lhe mostrará obras ainda maiores que estas, para que vocês fiquem admirados.
21 Pen Nap nɨbi bɨ umbal gau gö urakpal rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp, nɨbi bɨ rɨmnap, kalɨp gɨnö uraklaŋ, a gɨnab u, gö uraknaböl.
21 Pois assim como o Pai dá vida àqueles que ele ressuscita dos mortos, também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Nɨbi bɨ nɨhön nɨhön gɨpal, gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, Nap nɨŋöm kalɨp manö kub hagagnab; Ñɨ nɨpe nɨp hagö, nɨpe kalɨp magöŋhalö manö kub hagnab.
22 Além disso, o Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho autoridade absoluta para julgar,
23 Anɨb u me, nɨbi bɨ kale Nap hib nɨpe haglö adö arnab u rö, Ñɨ nɨpe hib u abe u rö nöp haglö adö arnab. Pen nɨbi bɨ God Ñɨ nɨpe u nɨp nɨŋöm, hib nɨpe haglö adö aragnab gau, Nap Ñɨ nɨpe hag yua u abe u rö nöp hib haglö adö aragnab.
23 para que todos honrem o Filho como honram o Pai. Quem não honra o Filho certamente não honra o Pai, que o enviou.
24 “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, Bɨ yɨp hag yuö aunö u nɨp nɨŋ udpal gau, manö kub hag ilön udep adö u nɨŋagnaböl; kale pör mɨdep u hadö udpal. Anɨb u, kale umeb adö u arö göm, pör mɨdep adö u hadö mɨdpal.
24 “Eu lhes digo a verdade: quem ouve minha mensagem e crê naquele que me enviou tem a vida eterna. Jamais será condenado, mas já passou da morte para a vida.
25 Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ñɨn hain pör abad mɨdpim u söl auab — pen mɨñi hadö auöp i — nɨbi bɨ umöl rö mɨdpal gau, God Ñɨ nɨpe manö hagö, manö anɨbu nɨŋöm nɨŋ udnaböl gau, kamɨŋ lɨnaböl.
25 “E eu lhes asseguro que está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os mortos ouvirão minha voz, a voz do Filho de Deus. E aqueles que a ouvirem viverão.
26 Bapi nan gau magöŋhalö kamɨŋ mɨdep iƚ u mɨdöp rö, yad Ñɨ nɨpe u rö nöp kamɨŋ mɨdep iƚ u mɨdpin.
26 O Pai tem a vida em si mesmo, e concedeu a seu Filho igual poder de dar vida,
27 Yad Ñɨ nɨpe pen, Bɨ Ñɨ nɨpe mɨdpin rö, yɨp hagö, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kub hagem nɨme lɨnabin.
27 e lhe deu autoridade para julgar a todos, porque ele é o Filho do Homem.
28 Manö hagabin anɨbu nɨŋmim aiö gagmim: hainö yad hagnö, nɨbi bɨ umlö rɨgöl gɨla gau,
28 Não fiquem tão surpresos! Na verdade, vem o tempo em que todos os mortos ouvirão, em seus túmulos, a voz do Filho de Deus
29 magöŋhalö manö yad nɨŋöm, uraköm, nɨbi bɨ gɨ aij gɨla gau, am yad aip kamɨŋ mɨdeinaböl; pen nɨbi bɨ gɨ naij gɨla gau, uraköm manö kub nɨŋöm pen ilön kub udnaböl.
29 e ressuscitarão. Aqueles que fizeram o bem ressuscitarão para terem vida eterna, e aqueles que continuaram a fazer o mal ressuscitarão para serem julgados.
30 Pen yad nan nɨhön nɨhön gɨnabin gau, ke nɨŋem gagnabin; Bapi yɨp hagnab rö nöp gɨnabin. Anɨb u, nɨbi bɨ manö kub hagem nɨme lɨnabin u, Bapi hagnab rö nɨŋem, kabö göl nöp nɨme lɨnabin. Nɨhön gɨnɨg: yɨp aij gɨnab adö u manö kub hagagnabin. Bɨ yɨp hag yuö aunö Bɨ anɨbu nɨp aij gɨnab adö u nöp gasɨ nɨŋem, manö kub hagem nɨme lɨnabin.
30 Não posso fazer coisa alguma por minha própria conta. Julgo conforme aquilo que Deus me diz. Logo, meu julgamento é justo, pois não faço minha própria vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.”
31 “Yad ke, ‘God yɨp yuö aunö,’ a gɨbnep u, manö anɨbu kabö rö gagöp a gɨbep.
31 “Se eu testemunhasse a respeito de mim mesmo, meu testemunho não seria válido.
32 Pen Bɨ ap halö yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u hagöp. Yad nɨŋbin, manö hagöp anɨbu nɨŋö nöp hagöp.
32 Mas há outro que também testemunha sobre mim, e eu lhes asseguro que tudo que ele diz a meu respeito é verdadeiro.
33 Kale Juda kai bɨ kale rɨmnap hag yube, kale Jon nɨp amöm, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin, a göm hag nɨŋla u, nɨpe manö nɨŋö nöp kalɨp haga me u.
33 Vocês enviaram investigadores para ouvir João, e o testemunho dele sobre mim é verdadeiro.
34 Jon aka bɨ ram mɨnöŋ iƚ i bɨ ap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u hagnab u, yɨp nan kub wasö. Pen kale Jon manö haga u nɨŋmim, manö nɨŋö yabɨƚ a gɨmim nɨŋ udmim, kamɨŋ arnabim a gem, Jon manö yɨp anɨg göl haga, a gɨpin.
34 Claro que não tenho necessidade alguma de testemunhas humanas, mas digo estas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Jon manö haga u, nɨpe hapö mɨɫaŋ mailö ñab rö mɨdö, kale manö haga anɨbu mailö rö nɨŋmim, magö pro uƚep magö ap nöp mɨñ mɨñ gɨpe.
35 João era como uma lâmpada que queimava e brilhava e, por algum tempo, vocês se empolgaram com a mensagem dele.
36 “Jon kalöp hag aij ga pen u yɨharɨŋ manö nöp haga. Yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i apem, Bapi yɨp gɨmön a ga rö, nan ke yabɨƚ gau gɨpin u me, kale Bapi nɨpe nöp yɨp hag yua u, a gɨmim, waiö yabɨƚ nɨŋbep.
36 Mas eu tenho um testemunho maior que o de João: as obras que realizo. O Pai me deu essas obras para concluir, e elas provam que ele me enviou.
37 Bapi yɨp hag yua u, nɨpe ke, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u, kalöp manö nɨŋö hagab. Pen kale meg magö nɨpe u apdi nɨŋagpim. Nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u, a gɨmim nɨŋagpim.
37 E o Pai, que me enviou, testemunhou, ele próprio, a meu respeito. Vocês nunca ouviram sua voz, nem o viram pessoalmente,
38 Kale yad bɨ nɨpe hag yua manö yad u nɨŋ udagpim rö, God Manö mɨdmagö kalöp aŋ daŋ mɨdagöp.
38 e não têm sua mensagem no coração, pois não creem em mim, aquele que foi enviado por ele.
39 — ausente —
39 “Vocês estudam minuciosamente as Escrituras porque creem que elas lhes dão vida eterna. Mas as Escrituras apontam para mim!
40 — ausente —
40 E, no entanto, vocês se recusam a vir a mim para receber essa vida.
41 “Nɨbi bɨ gau hib yad haglö adö araŋ a gem hagagabin.
41 “Sua aprovação não vale nada para mim,
42 Pen kale nɨbi bɨ aigale bɨ rö mɨdpim u hadö nɨŋbin. Kale God nɨp mɨdmagö lagpim u nɨŋem hagabin.
42 pois eu sei que o amor a Deus não está em vocês.
43 Bapi nɨpe ke yɨp hag yuö aunö u pen yɨp udagpim. Pen bɨ yɨharɨŋ ap gasɨ nɨpe ke nɨŋöm aueinab u, nɨp udnabim.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês me rejeitaram. Se outro vier em seu próprio nome, vocês o receberão.
44 Nɨbi bɨ rɨmnap gau hib kale haglö adö areinab u, kalöp aij gɨnab. Pen Bɨ God añɨ nöp mɨdöp u hanɨp nɨŋö, aij gɨnɨm, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagpim. Anɨb u, kale ai gɨmim yɨp nɨŋ udnabim?
44 Não é de admirar que não possam crer, pois vocês honram uns aos outros, mas não se importam com a honra que vem do único Deus!
45 “Pen Bapi manö yad udöm, kalöp manö kub hagnab, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim, wasö. Mosɨs hanɨp gɨ ñɨnab a gɨpim u pen Bapi nɨpe Mosɨs manö nɨpe haga manö anɨbu udöm kalöp manö kub hagnab.
45 “Mas não sou eu quem os acusará diante do Pai. Moisés os acusará! Sim, Moisés, em quem vocês põem sua esperança.
46 Mosɨs nɨpe God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm manö rɨmnap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin manö u kalɨ kƚiñ rɨka. Pen Mosɨs manö kalɨ kƚiñ rɨka manö anɨbu udagpe rö, manö yad hagabin u rö nöp udagnabim.
46 Se cressem, de fato, em Moisés, creriam em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Mosɨs manö kalɨ kƚiñ rɨka udagpim rö, kale ai gɨmim manö yad hagabin u udnabim?” ö ga.
47 Contudo, uma vez que não creem naquilo que ele escreveu, como crerão no que eu digo?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.