João 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Hainö pen Juda kai nan kub ñɨŋeb ñɨn u uri a göm, Jisas Jerusalem ara.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 Ram mɨnöŋ Jerusalem anɨbu, kaj sipsip dap amɨl apɨl gɨmɨdal adan ramö goƚ au ñɨg waŋö kub ap mɨdeia. Ñɨg waŋö anɨbu Arameik manö löm, Bedesda a gɨmɨdal. Pen ñɨg goƚ mɨhau mɨhau abe ñɨg ubɨŋ aŋ au mɨdeia adö u abe, ram badö mɨlö unbö mamɨd mɨdeia.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 Pen nɨbi bɨ nan ga gau iru nöp ap ram bada anɨb gau han mɨdeila. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap amgö we ga, rɨmnap ma naij ga nɨŋöm ajagmɨdal, rɨmnap hañ romaŋ kale böŋ nöp kaƚa ga. Pen ñɨg waŋö u aŋa gɨnab aka göm apöm han mɨdeila.
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 Ñɨn rɨmnap God ejol ap apöm, ñɨg waŋö u aŋa gö, nɨbi bɨ an nöd ujaŋɨd ñɨg waŋö anɨb yaŋ lugnab u, nɨpe nan nɨhön gɨnab u kamɨŋ lɨmɨdöp.
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Pen bɨ ap nan gö, pör nöp um mɨdö, mɨ in ñɨn juöl ado gɨ da kagoƚ böŋ daŋ (38) la, ñɨg waŋö goƚ au dam lɨla mɨdeia.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Jisas bɨ anɨbu nɨŋöm, mɨlö padö anɨgöl mɨdmɨdöp u nɨŋöm, nɨp haga, “Nöp kamɨŋ lɨnɨm, a gɨmön, nɨŋban?” ö ga.
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Hageia, bɨ nan ga anɨbu haga, “Bɨ kub. Ñɨg u aŋa gö nɨŋöl gɨ, yɨp ud ñɨg waŋö aŋ yaŋ löl nɨbi bɨ ap mɨdagpal. Yad ñɨg aŋ yaŋ nöd arnam a gɨpin u pen nɨbi bɨ rɨmnap yɨŋɨd nöp nöd arbal,” a ga.
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Anɨg hageia, Jisas pen nɨp haga, “Urakmön, köp ne u wɨnɨg ud aru,” a ga.
8 Então Jesus disse:
9 Hageia, magö anɨbu nöp nɨp kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ, uraköm köp nɨpe u wɨnɨg udöm, ud ara.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 Juda bɨ kub gau, bɨ kamɨŋ la anɨbu nɨp hagla, “Ñɨn i God nɨp sabe gep ñɨn hon. Pen ne köp bad ne u ud ajabön u, lo manö hon u wɨhö göp,” a gɨla.
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 Hageila, haga, “Bɨ yɨp gajɨp kamɨŋ löp u hagöp, ‘Urakmön, köp bad ne u wɨnɨg ud aru,’ a gajɨp u me, ud ajabin,” a ga.
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Hageia, hagla, “Bɨ nöp hagö, köp bad wɨnɨg ud ajabön bɨ anɨbu bɨ an?” ö gɨla.
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 Pen Jisas nɨpe nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au agamɨj ara rö, bɨ kamɨŋ la anɨbu, “Bɨ yɨp gajɨp kamɨŋ löp me i,” a göm, hagnɨm rö laga.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Hainö pen, Jisas bɨ anɨbu nɨp God sabe gep ram raul u nɨŋöm haga, “Nöŋ! Nöp kamɨŋ löp. Anɨb u, nan si nan naij gɨmɨdan u arö gɨmön. Wasö u, nöp nan kub yabɨƚ gɨnɨm rö löp,” a ga.
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Pen bɨ anɨbu nɨpe ado gɨ amöm, Juda bɨ kub gau kalɨp haga, “Jisas nöp yɨp gajɨp kamɨŋ löp,” a ga.
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Anɨg hageia nɨŋöm, God nɨp sabe gep ñɨn u gö kamɨŋ la, a göm, Juda bɨ gau Jisas nɨp mulu kal nɨŋla.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Jisas pen kalɨp haga, “Bapi yad u pör nöp wög göl gɨ nöp mɨdöp rö, yad u rö nöp gɨnam,” a ga.
17 Então Jesus disse a eles:
18 Anɨg hagö, Juda bɨ kub gau, nöd nɨp alun, a göm gasɨ nɨŋla u, uri kƚö yabɨƚ göm nɨŋla. Kale hagla, “Nɨpe God nɨp sabe gep ñɨn hon u rɨb rɨköm, ‘Yad God Ñɨ nɨpe,’ a göp. Anɨb u, God nɨpe mɨdöp rö, yad anɨb unbö rö nöp mɨdpin, a göp,” a gɨla.
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Jisas pen kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, Ñɨ u nɨpe ke nan ap gɨnɨm rö lagöp; Nap nan gɨnab gau nöp nɨŋöm gɨnab. Anɨb u, Nap gɨnab rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp gɨnab.
19 Então Jesus disse a eles:
20 Nap Ñɨ nɨpe nɨp mɨdmagö löm, nan nɨpe göp göp gau magöŋhalö yamöb. Rɨmnap yamö me, nan ke yabɨƚ gau gö nɨŋmim, kale magöŋhalö aiö gɨnabim.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 Pen Nap nɨbi bɨ umbal gau gö urakpal rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp, nɨbi bɨ rɨmnap, kalɨp gɨnö uraklaŋ, a gɨnab u, gö uraknaböl.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 Nɨbi bɨ nɨhön nɨhön gɨpal, gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, Nap nɨŋöm kalɨp manö kub hagagnab; Ñɨ nɨpe nɨp hagö, nɨpe kalɨp magöŋhalö manö kub hagnab.
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 Anɨb u me, nɨbi bɨ kale Nap hib nɨpe haglö adö arnab u rö, Ñɨ nɨpe hib u abe u rö nöp haglö adö arnab. Pen nɨbi bɨ God Ñɨ nɨpe u nɨp nɨŋöm, hib nɨpe haglö adö aragnab gau, Nap Ñɨ nɨpe hag yua u abe u rö nöp hib haglö adö aragnab.
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, Bɨ yɨp hag yuö aunö u nɨp nɨŋ udpal gau, manö kub hag ilön udep adö u nɨŋagnaböl; kale pör mɨdep u hadö udpal. Anɨb u, kale umeb adö u arö göm, pör mɨdep adö u hadö mɨdpal.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ñɨn hain pör abad mɨdpim u söl auab — pen mɨñi hadö auöp i — nɨbi bɨ umöl rö mɨdpal gau, God Ñɨ nɨpe manö hagö, manö anɨbu nɨŋöm nɨŋ udnaböl gau, kamɨŋ lɨnaböl.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Bapi nan gau magöŋhalö kamɨŋ mɨdep iƚ u mɨdöp rö, yad Ñɨ nɨpe u rö nöp kamɨŋ mɨdep iƚ u mɨdpin.
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 Yad Ñɨ nɨpe pen, Bɨ Ñɨ nɨpe mɨdpin rö, yɨp hagö, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kub hagem nɨme lɨnabin.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 Manö hagabin anɨbu nɨŋmim aiö gagmim: hainö yad hagnö, nɨbi bɨ umlö rɨgöl gɨla gau,
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 magöŋhalö manö yad nɨŋöm, uraköm, nɨbi bɨ gɨ aij gɨla gau, am yad aip kamɨŋ mɨdeinaböl; pen nɨbi bɨ gɨ naij gɨla gau, uraköm manö kub nɨŋöm pen ilön kub udnaböl.
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 Pen yad nan nɨhön nɨhön gɨnabin gau, ke nɨŋem gagnabin; Bapi yɨp hagnab rö nöp gɨnabin. Anɨb u, nɨbi bɨ manö kub hagem nɨme lɨnabin u, Bapi hagnab rö nɨŋem, kabö göl nöp nɨme lɨnabin. Nɨhön gɨnɨg: yɨp aij gɨnab adö u manö kub hagagnabin. Bɨ yɨp hag yuö aunö Bɨ anɨbu nɨp aij gɨnab adö u nöp gasɨ nɨŋem, manö kub hagem nɨme lɨnabin.
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 “Yad ke, ‘God yɨp yuö aunö,’ a gɨbnep u, manö anɨbu kabö rö gagöp a gɨbep.
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Pen Bɨ ap halö yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u hagöp. Yad nɨŋbin, manö hagöp anɨbu nɨŋö nöp hagöp.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 Kale Juda kai bɨ kale rɨmnap hag yube, kale Jon nɨp amöm, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin, a göm hag nɨŋla u, nɨpe manö nɨŋö nöp kalɨp haga me u.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Jon aka bɨ ram mɨnöŋ iƚ i bɨ ap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u hagnab u, yɨp nan kub wasö. Pen kale Jon manö haga u nɨŋmim, manö nɨŋö yabɨƚ a gɨmim nɨŋ udmim, kamɨŋ arnabim a gem, Jon manö yɨp anɨg göl haga, a gɨpin.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Jon manö haga u, nɨpe hapö mɨɫaŋ mailö ñab rö mɨdö, kale manö haga anɨbu mailö rö nɨŋmim, magö pro uƚep magö ap nöp mɨñ mɨñ gɨpe.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 “Jon kalöp hag aij ga pen u yɨharɨŋ manö nöp haga. Yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i apem, Bapi yɨp gɨmön a ga rö, nan ke yabɨƚ gau gɨpin u me, kale Bapi nɨpe nöp yɨp hag yua u, a gɨmim, waiö yabɨƚ nɨŋbep.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Bapi yɨp hag yua u, nɨpe ke, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u, kalöp manö nɨŋö hagab. Pen kale meg magö nɨpe u apdi nɨŋagpim. Nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u, a gɨmim nɨŋagpim.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Kale yad bɨ nɨpe hag yua manö yad u nɨŋ udagpim rö, God Manö mɨdmagö kalöp aŋ daŋ mɨdagöp.
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 — ausente —
39 Vocês estudam as
40 — ausente —
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 “Nɨbi bɨ gau hib yad haglö adö araŋ a gem hagagabin.
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 Pen kale nɨbi bɨ aigale bɨ rö mɨdpim u hadö nɨŋbin. Kale God nɨp mɨdmagö lagpim u nɨŋem hagabin.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Bapi nɨpe ke yɨp hag yuö aunö u pen yɨp udagpim. Pen bɨ yɨharɨŋ ap gasɨ nɨpe ke nɨŋöm aueinab u, nɨp udnabim.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Nɨbi bɨ rɨmnap gau hib kale haglö adö areinab u, kalöp aij gɨnab. Pen Bɨ God añɨ nöp mɨdöp u hanɨp nɨŋö, aij gɨnɨm, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagpim. Anɨb u, kale ai gɨmim yɨp nɨŋ udnabim?
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 “Pen Bapi manö yad udöm, kalöp manö kub hagnab, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim, wasö. Mosɨs hanɨp gɨ ñɨnab a gɨpim u pen Bapi nɨpe Mosɨs manö nɨpe haga manö anɨbu udöm kalöp manö kub hagnab.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Mosɨs nɨpe God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm manö rɨmnap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin manö u kalɨ kƚiñ rɨka. Pen Mosɨs manö kalɨ kƚiñ rɨka manö anɨbu udagpe rö, manö yad hagabin u rö nöp udagnabim.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Mosɨs manö kalɨ kƚiñ rɨka udagpim rö, kale ai gɨmim manö yad hagabin u udnabim?” ö ga.
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.