João 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Hainö pen Juda kai nan kub ñɨŋeb ñɨn u uri a göm, Jisas Jerusalem ara.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Ram mɨnöŋ Jerusalem anɨbu, kaj sipsip dap amɨl apɨl gɨmɨdal adan ramö goƚ au ñɨg waŋö kub ap mɨdeia. Ñɨg waŋö anɨbu Arameik manö löm, Bedesda a gɨmɨdal. Pen ñɨg goƚ mɨhau mɨhau abe ñɨg ubɨŋ aŋ au mɨdeia adö u abe, ram badö mɨlö unbö mamɨd mɨdeia.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Pen nɨbi bɨ nan ga gau iru nöp ap ram bada anɨb gau han mɨdeila. Nɨbi bɨ anɨb gau, rɨmnap amgö we ga, rɨmnap ma naij ga nɨŋöm ajagmɨdal, rɨmnap hañ romaŋ kale böŋ nöp kaƚa ga. Pen ñɨg waŋö u aŋa gɨnab aka göm apöm han mɨdeila.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Ñɨn rɨmnap God ejol ap apöm, ñɨg waŋö u aŋa gö, nɨbi bɨ an nöd ujaŋɨd ñɨg waŋö anɨb yaŋ lugnab u, nɨpe nan nɨhön gɨnab u kamɨŋ lɨmɨdöp.
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Pen bɨ ap nan gö, pör nöp um mɨdö, mɨ in ñɨn juöl ado gɨ da kagoƚ böŋ daŋ (38) la, ñɨg waŋö goƚ au dam lɨla mɨdeia.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Jisas bɨ anɨbu nɨŋöm, mɨlö padö anɨgöl mɨdmɨdöp u nɨŋöm, nɨp haga, “Nöp kamɨŋ lɨnɨm, a gɨmön, nɨŋban?” ö ga.
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Hageia, bɨ nan ga anɨbu haga, “Bɨ kub. Ñɨg u aŋa gö nɨŋöl gɨ, yɨp ud ñɨg waŋö aŋ yaŋ löl nɨbi bɨ ap mɨdagpal. Yad ñɨg aŋ yaŋ nöd arnam a gɨpin u pen nɨbi bɨ rɨmnap yɨŋɨd nöp nöd arbal,” a ga.
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Anɨg hageia, Jisas pen nɨp haga, “Urakmön, köp ne u wɨnɨg ud aru,” a ga.
8 Então Jesus lhe disse:
9 Hageia, magö anɨbu nöp nɨp kamɨŋ lö nɨŋöl gɨ, uraköm köp nɨpe u wɨnɨg udöm, ud ara.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Juda bɨ kub gau, bɨ kamɨŋ la anɨbu nɨp hagla, “Ñɨn i God nɨp sabe gep ñɨn hon. Pen ne köp bad ne u ud ajabön u, lo manö hon u wɨhö göp,” a gɨla.
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Hageila, haga, “Bɨ yɨp gajɨp kamɨŋ löp u hagöp, ‘Urakmön, köp bad ne u wɨnɨg ud aru,’ a gajɨp u me, ud ajabin,” a ga.
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Hageia, hagla, “Bɨ nöp hagö, köp bad wɨnɨg ud ajabön bɨ anɨbu bɨ an?” ö gɨla.
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Pen Jisas nɨpe nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au agamɨj ara rö, bɨ kamɨŋ la anɨbu, “Bɨ yɨp gajɨp kamɨŋ löp me i,” a göm, hagnɨm rö laga.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Hainö pen, Jisas bɨ anɨbu nɨp God sabe gep ram raul u nɨŋöm haga, “Nöŋ! Nöp kamɨŋ löp. Anɨb u, nan si nan naij gɨmɨdan u arö gɨmön. Wasö u, nöp nan kub yabɨƚ gɨnɨm rö löp,” a ga.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Pen bɨ anɨbu nɨpe ado gɨ amöm, Juda bɨ kub gau kalɨp haga, “Jisas nöp yɨp gajɨp kamɨŋ löp,” a ga.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Anɨg hageia nɨŋöm, God nɨp sabe gep ñɨn u gö kamɨŋ la, a göm, Juda bɨ gau Jisas nɨp mulu kal nɨŋla.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Jisas pen kalɨp haga, “Bapi yad u pör nöp wög göl gɨ nöp mɨdöp rö, yad u rö nöp gɨnam,” a ga.
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Anɨg hagö, Juda bɨ kub gau, nöd nɨp alun, a göm gasɨ nɨŋla u, uri kƚö yabɨƚ göm nɨŋla. Kale hagla, “Nɨpe God nɨp sabe gep ñɨn hon u rɨb rɨköm, ‘Yad God Ñɨ nɨpe,’ a göp. Anɨb u, God nɨpe mɨdöp rö, yad anɨb unbö rö nöp mɨdpin, a göp,” a gɨla.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Jisas pen kalɨp haga, “Kalöp nɨŋö hagabin, Ñɨ u nɨpe ke nan ap gɨnɨm rö lagöp; Nap nan gɨnab gau nöp nɨŋöm gɨnab. Anɨb u, Nap gɨnab rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp gɨnab.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Nap Ñɨ nɨpe nɨp mɨdmagö löm, nan nɨpe göp göp gau magöŋhalö yamöb. Rɨmnap yamö me, nan ke yabɨƚ gau gö nɨŋmim, kale magöŋhalö aiö gɨnabim.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Pen Nap nɨbi bɨ umbal gau gö urakpal rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp, nɨbi bɨ rɨmnap, kalɨp gɨnö uraklaŋ, a gɨnab u, gö uraknaböl.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Nɨbi bɨ nɨhön nɨhön gɨpal, gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, Nap nɨŋöm kalɨp manö kub hagagnab; Ñɨ nɨpe nɨp hagö, nɨpe kalɨp magöŋhalö manö kub hagnab.
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 Anɨb u me, nɨbi bɨ kale Nap hib nɨpe haglö adö arnab u rö, Ñɨ nɨpe hib u abe u rö nöp haglö adö arnab. Pen nɨbi bɨ God Ñɨ nɨpe u nɨp nɨŋöm, hib nɨpe haglö adö aragnab gau, Nap Ñɨ nɨpe hag yua u abe u rö nöp hib haglö adö aragnab.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 “Kalöp nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ an manö yad u nɨŋöm, Bɨ yɨp hag yuö aunö u nɨp nɨŋ udpal gau, manö kub hag ilön udep adö u nɨŋagnaböl; kale pör mɨdep u hadö udpal. Anɨb u, kale umeb adö u arö göm, pör mɨdep adö u hadö mɨdpal.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ñɨn hain pör abad mɨdpim u söl auab — pen mɨñi hadö auöp i — nɨbi bɨ umöl rö mɨdpal gau, God Ñɨ nɨpe manö hagö, manö anɨbu nɨŋöm nɨŋ udnaböl gau, kamɨŋ lɨnaböl.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Bapi nan gau magöŋhalö kamɨŋ mɨdep iƚ u mɨdöp rö, yad Ñɨ nɨpe u rö nöp kamɨŋ mɨdep iƚ u mɨdpin.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Yad Ñɨ nɨpe pen, Bɨ Ñɨ nɨpe mɨdpin rö, yɨp hagö, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kub hagem nɨme lɨnabin.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Manö hagabin anɨbu nɨŋmim aiö gagmim: hainö yad hagnö, nɨbi bɨ umlö rɨgöl gɨla gau,
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 magöŋhalö manö yad nɨŋöm, uraköm, nɨbi bɨ gɨ aij gɨla gau, am yad aip kamɨŋ mɨdeinaböl; pen nɨbi bɨ gɨ naij gɨla gau, uraköm manö kub nɨŋöm pen ilön kub udnaböl.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Pen yad nan nɨhön nɨhön gɨnabin gau, ke nɨŋem gagnabin; Bapi yɨp hagnab rö nöp gɨnabin. Anɨb u, nɨbi bɨ manö kub hagem nɨme lɨnabin u, Bapi hagnab rö nɨŋem, kabö göl nöp nɨme lɨnabin. Nɨhön gɨnɨg: yɨp aij gɨnab adö u manö kub hagagnabin. Bɨ yɨp hag yuö aunö Bɨ anɨbu nɨp aij gɨnab adö u nöp gasɨ nɨŋem, manö kub hagem nɨme lɨnabin.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 “Yad ke, ‘God yɨp yuö aunö,’ a gɨbnep u, manö anɨbu kabö rö gagöp a gɨbep.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Pen Bɨ ap halö yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u hagöp. Yad nɨŋbin, manö hagöp anɨbu nɨŋö nöp hagöp.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Kale Juda kai bɨ kale rɨmnap hag yube, kale Jon nɨp amöm, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin, a göm hag nɨŋla u, nɨpe manö nɨŋö nöp kalɨp haga me u.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Jon aka bɨ ram mɨnöŋ iƚ i bɨ ap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u hagnab u, yɨp nan kub wasö. Pen kale Jon manö haga u nɨŋmim, manö nɨŋö yabɨƚ a gɨmim nɨŋ udmim, kamɨŋ arnabim a gem, Jon manö yɨp anɨg göl haga, a gɨpin.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Jon manö haga u, nɨpe hapö mɨɫaŋ mailö ñab rö mɨdö, kale manö haga anɨbu mailö rö nɨŋmim, magö pro uƚep magö ap nöp mɨñ mɨñ gɨpe.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 “Jon kalöp hag aij ga pen u yɨharɨŋ manö nöp haga. Yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i apem, Bapi yɨp gɨmön a ga rö, nan ke yabɨƚ gau gɨpin u me, kale Bapi nɨpe nöp yɨp hag yua u, a gɨmim, waiö yabɨƚ nɨŋbep.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Bapi yɨp hag yua u, nɨpe ke, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u, kalöp manö nɨŋö hagab. Pen kale meg magö nɨpe u apdi nɨŋagpim. Nɨpe bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u, a gɨmim nɨŋagpim.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Kale yad bɨ nɨpe hag yua manö yad u nɨŋ udagpim rö, God Manö mɨdmagö kalöp aŋ daŋ mɨdagöp.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 — ausente —
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 — ausente —
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 “Nɨbi bɨ gau hib yad haglö adö araŋ a gem hagagabin.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Pen kale nɨbi bɨ aigale bɨ rö mɨdpim u hadö nɨŋbin. Kale God nɨp mɨdmagö lagpim u nɨŋem hagabin.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Bapi nɨpe ke yɨp hag yuö aunö u pen yɨp udagpim. Pen bɨ yɨharɨŋ ap gasɨ nɨpe ke nɨŋöm aueinab u, nɨp udnabim.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Nɨbi bɨ rɨmnap gau hib kale haglö adö areinab u, kalöp aij gɨnab. Pen Bɨ God añɨ nöp mɨdöp u hanɨp nɨŋö, aij gɨnɨm, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagpim. Anɨb u, kale ai gɨmim yɨp nɨŋ udnabim?
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 “Pen Bapi manö yad udöm, kalöp manö kub hagnab, a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim, wasö. Mosɨs hanɨp gɨ ñɨnab a gɨpim u pen Bapi nɨpe Mosɨs manö nɨpe haga manö anɨbu udöm kalöp manö kub hagnab.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Mosɨs nɨpe God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm manö rɨmnap yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin manö u kalɨ kƚiñ rɨka. Pen Mosɨs manö kalɨ kƚiñ rɨka manö anɨbu udagpe rö, manö yad hagabin u rö nöp udagnabim.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Mosɨs manö kalɨ kƚiñ rɨka udagpim rö, kale ai gɨmim manö yad hagabin u udnabim?” ö ga.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.