João 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pen bɨ Perisi gau manö rɨmnap apdi nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp, Jisas pɨg mɨdaiun, a göm, nɨp aueila kalɨp ñɨg pak ña; pen nɨbi bɨ iru nöp Jon nɨp auagla.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Pen Jisas nɨpe ke nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñaga; bɨ nɨpe gau nöp kalɨp ñɨg pak ñɨla.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Pen Perisi kai manö anɨbu rö hageila nɨŋöm Jisas ram mɨnöŋ Judia arö göm, ado gɨ ram mɨnöŋ Galili ara.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Pen adan aŋ au aramöm nɨpe ram mɨnöŋ Sameria amjaka.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Pen ram mɨnöŋ Sameria aŋ au aramöm, Sikar daun amjaka. Sikar söl anɨb au me, hadame nöp Jekop ñɨ nɨpe Josep nɨp mɨnöŋ naböŋ ap haga.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Pen Jekop ñɨg uƚöm uda u mɨdeia u me, Jisas auö auö, sɨdö aŋ laŋ magö u iru ga rö, am ñɨg uƚöm goƚ söl anɨb au asɨka.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Hageia, nɨbi anɨbu haga, “Kale Juda nɨbi bɨ, hanɨp Sameria nɨbi bɨ nɨŋmim, asɨ masɨ gɨ aij gɨpim rö, nɨhön gɨnɨg, ‘Yɨp ñɨg mɨl ñö ñɨŋɨn,’ a gɨmön hagabön?” ö ga.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Anɨg hageia, Jisas pen haga, “God nan aij nɨbi bɨ ñɨnɨg gab u nɨŋmön, yad nöp ñɨg mɨl dap lɨmön a gabin yad bɨ an rö mɨdpin nɨŋbnap u, ne yɨp hagbnap, yad nöp ñɨg kamɨŋ magö ñeb ñɨbnep.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Hageia, nɨbi anɨbu haga, “Bɨ kub. Ñɨg mɨlep rin ne ap mɨdagöp; ñɨg uƚöm u rö nöp i gɨyaŋ mɨdöp. Anɨb u, ñɨg kamɨŋ magö ñeb anɨbu gai nɨbö udnabön?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Bac iƚaŋ hon Jekop ñɨg uƚöm anɨbi hanɨp ña. Ñɨg anɨbi nöp, nɨpe ke abe, ñɨ nɨpe bɨ abe ñɨŋöm, kaj sipsip nan nɨpe gau ñɨŋöm gɨmɨdal. Anɨb u, yad bɨ kub, Jekop bɨ pro, a gɨ gasɨ nɨŋban ar?” a ga.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ ñɨg i ñɨŋnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gɨnɨg gab;
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 pen nɨbi bɨ ñɨg yad ñɨnö ñɨŋnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gagnab. Pen ñɨg yad ñɨnabin anɨbu ñɨŋlö, kalɨp aŋ daŋ ñɨg ilam ajöŋ rö juöl gɨ, kalɨp pör mɨdep u ñɨnab,” a ga.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Jisas anɨg hageia, nɨbi anɨbu pen haga, “Bɨ kub. Yɨp ñɨg anɨbu ñö ñɨŋnö, hainö yɨp ñɨg nan gagnɨm; apem ñɨg i mɨlagnam,” a ga.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Anɨg hageia, Jisas haga, “Am nagamul ne paŋɨd dau,” a ga.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Hageia haga, “Yad bɨ halö wasö,” ga.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Bɨ unbö mamɨd u udna u pen bɨ mɨñi aip mɨdpil u, nagamul ne wasö. Anɨb u, nɨŋö hagabön,” a ga.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Anɨg hageia, nɨbi anɨbu haga, “Bɨ kub. Yad nɨŋbin, ne bɨ God manö hagep bɨ ap.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Apɨs bac hon hadame nöp gau dum i God nɨp sabe gɨmɨdal rö, hon u rö nöp sabe gɨ mɨdpun u pen kale Juda kai hagpim, ‘Jerusalem nöp God nɨp sabe göl,’ a gɨpim,” a ga.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Anɨg hageia, Jisas haga, “Yad manö nɨŋö hagabin anɨbi nöŋ. Hainö dum anɨbi abe Jerusalem abe Bapi nɨp sabe gagnabim.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Kale Sameria nɨbi bɨ sabe gɨpim pen bɨ aigale bɨ rö nɨp sabe gɨpim u nɨŋagpim; pen hon Juda nɨbi bɨ, Bɨ sabe gɨmɨdun Bɨ u nɨŋbun. Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe aige göm nɨbi bɨ ud kamɨŋ yunab u, hanɨp Juda nɨbi bɨ haga.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ñɨn söl auub, pen mɨñi hadö auöp i, God Ana nɨpe nɨbi bɨ gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, kale Bapi nɨp kabö rö sabe gɨnaböl; anɨg gɨnaböl u, nɨp aij gɨnab.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 God nɨpe Ana mɨdöp u me, nɨbi bɨ God nɨp sabe göm, ana kalɨp aŋ daŋ nɨŋö nöp sabe göl.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Jisas anɨg hageia, nɨbi anɨbu pen haga, “Yad nɨŋbin, hainö Mesaia u apöm, hanɨp nan magöŋhalö hag ñɨ aij gɨnab,” a ga.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Hageia, Jisas haga, “Bɨ anɨbu me yad mɨdpin. Ne aip manö hagabul i,” a ga.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Jisas anɨg hageia nɨŋöm magö anɨbu bɨ nɨpe gau apjaköm nɨŋla, Jisas nɨbi ap aip manö gɨ mɨdailö, nɨŋöm kale pa gɨƚɨ gɨla. Pen bɨ kale ap uraköm, nɨbi u nɨp “Ne manö nɨhön mɨdöp?” a göm hagagla. Jisas nɨp u rö nöp, “Nɨhön gɨnɨg nɨbi anɨbu aip manö adɨŋ adɨŋ gajɨl?” a göm hagagla.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Pen nɨbi anɨbu, ñɨg rin u arö göm, kauyaŋ ado gɨ daun anɨbu amöm, nɨbi bɨ mɨdeila anɨb gau kalɨp haga,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Apim, nan gau magöŋhalö gɨpin rö hag ñöb bɨ u nɨŋim! Nɨpe Mesaia u aka?” ga.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Anɨg hageia, nɨbi bɨ anɨb gau daun anɨbu arö göm, Jisas nɨp nɨŋun a göm aueila.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Pen Jisas bɨ nɨpe gau Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nan ñöŋ!” a gɨla.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Hageila, nɨpe pen haga, “Nan ñɨŋeb yad mɨdöp u kale nɨŋagpim,” a ga.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nan magö dap ñɨbal aka?” gɨla.
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Pen Jisas kalɨp haga, “Kalöp nan magö anɨb gau nan göp; yɨp pen nan magö anɨb gau nan gagöp. Bapi manö haga u nöp gasɨ lajɨp me, gasɨ anɨbu nɨŋem, wög hagöp u gɨ junam a gɨ gasɨ nɨŋbin. Nan ñɨŋeb yad me u.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Pen kale manö ap hagpim, ‘Rakɨn mɨhau mɨhau mɨdöl, wid magö po gö am rɨk daunabun,’ a gɨpim u pen mɨñi anɨg hagagmim. Amgö kale u nɨŋ padimim nɨŋim! Wid wög gau po göm rɨk dauep rö mɨdöp.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Pen uri nöp, nɨbi bɨ wid po rɨk dauaböl nɨbi bɨ gau, mɨñ mɨñ göl gɨ wid po göp anɨbu rɨk dam kamɨŋ pör mɨdep mɨgan u löm, pe kale udaböl me u. Anɨb u me, nɨbɨ bɨ wid magö ranaŋ a göm dam yubal gau abe, nɨbi bɨ wid po göp rɨk dauaböl gau abe jɨm ñöm, wid po u kamɨŋ pör mɨdep mɨgan u mɨdnab u nɨŋöm, mɨñ mɨñ gɨnaböl.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Hon manö ap hagpun, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap wid magö yulö rannab, nɨbi bɨ rɨmnap am rɨk daunaböl,’ a gɨpun u, nɨŋö yabɨƚ hagpun.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Yad kalöp hag yunö, am wid rɨk daubim. Wid wög anɨbu kale wög kƚö gɨmim gagpe; nɨbi bɨ rɨmnap kƚö kale u gɨlö ranöb. Kale yɨharɨŋ am rɨk daumim nan aij udpim,” a ga.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Nɨbi Sameria nɨbö anɨbu am nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbu nan gɨpin gɨpin gau magöŋhalö yɨp hag ñöb,” a ga u me, nɨbi bɨ Sameria nɨbö daun anɨbu mɨdeila gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Pen Sameria nɨbi bɨ, kale Jisas mɨdeia au apöm, Jisas manö neb neb göm hagla, hon aip am mɨdaiun a gɨlö, Jisas ñɨn mɨhöp am kale aip mɨdöm,
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 manö hag ñö, nɨbi bɨ rɨmnap halö iru nöp manö anɨbu nɨŋöm nɨp nɨŋ udla.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Pen kale anɨg göm nɨŋ udöm, nɨbi anɨbu nɨp hagla, “Mɨñi manö ne u nöp hagö nɨŋ udagpun; Jisas manö nɨpe u ke hagö nɨŋun nɨŋbun, nɨpe nöp nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i mɨdpal gau gau magöŋhalö kalɨp ud kamɨŋ yunɨg aua.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jisas ñɨn anɨb mɨhau ram mɨnöŋ anɨbu mɨdöm, ruö ram mɨnöŋ Galili ara.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Nɨpe nöd manö ap hagöm haga, “Bɨ God manö hagep bɨ gau, ram mɨnöŋ kale ke au mɨdöm manö hagnaböl u, manö kalɨp udagnaböl,” a ga.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Pen Pasopa ñɨn u, Galili nɨbi bɨ rɨmnap am Jerusalem mɨdeila. Kale Jerusalem mɨdeila nɨŋöl gɨ, Jisas nan gagep rö gau gö nɨŋla u me, Jisas uri ram mɨnöŋ Galili amjakö, kale nan gagep rö Jerusalem ga u gasɨ nɨŋöm, nɨp mɨñ mɨñ gɨla.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Pen Jisas am Galili mɨdöm, kauyaŋ Kena daun ara. Kena daun anɨbu me, nöd ñɨg yabɨƚ u gö ñɨg wain la.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Bɨ kub anɨbu manö ap nɨŋa, Jisas ram mɨnöŋ Judia arö göm, ap ram mɨnöŋ Galili mɨdeia. Anɨb u, Jisas mɨdeia u apöm, nɨp neb neb göl gɨ haga, “Ñɨ yad u nan gö umnɨg gab. Ne yɨŋɨd am nɨp gö kamɨŋ laŋ!” a ga.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Anɨg hageia, Jisas haga, “Kale yɨharɨŋ yɨp nɨŋ udagnabim; nan gagep rö rɨmnap gɨnö nɨŋmim nöp, yɨp nɨŋ udnabim,” a ga.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Pen bɨ kub anɨbu haga, “Bɨ Kub! Auö arul! Wasö u, ñɨ yad u umnab!” a ga.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Hageia, Jisas haga, “Aru! Ñɨ ne u mɨdeinab,” a ga.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Adan aŋ au arö nɨŋöl gɨ, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe rɨmnap ap nɨp nable paköm hagla, “Ñɨ ne u umagöp; mɨdöp,” a gɨla.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Anɨg hageila, ñɨ yad u magö mai rö kamɨŋ löp, a göm, kalɨp hag nɨŋö hagla, “Rol sɨdö gamɨŋ ga magö u, hañ pɨböŋ ga u kamɨŋ la,” a gɨla.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Anɨg hageila ñɨ nap nɨpe nɨŋa, Jisas, “Ñɨ ne u mɨdeinab,” a ga magö u nöp kamɨŋ la. Anɨb u me, nɨbi bɨ nɨpe gau aip magöŋhalö Jisas nɨp nɨŋ udla.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Pen Jisas nɨpe nöd Kena apöm, nan gagep nöd nɨbö göm, ñɨg yabɨƚ u gö ñɨg wain la; hainö pen nan gagep yɨgwö aŋ nɨbö u göm bɨ kub u ñɨ nɨpe nɨp gö kamɨŋ la.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.