João 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pen bɨ Perisi gau manö rɨmnap apdi nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp, Jisas pɨg mɨdaiun, a göm, nɨp aueila kalɨp ñɨg pak ña; pen nɨbi bɨ iru nöp Jon nɨp auagla.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Pen Jisas nɨpe ke nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñaga; bɨ nɨpe gau nöp kalɨp ñɨg pak ñɨla.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Pen Perisi kai manö anɨbu rö hageila nɨŋöm Jisas ram mɨnöŋ Judia arö göm, ado gɨ ram mɨnöŋ Galili ara.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Pen adan aŋ au aramöm nɨpe ram mɨnöŋ Sameria amjaka.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Pen ram mɨnöŋ Sameria aŋ au aramöm, Sikar daun amjaka. Sikar söl anɨb au me, hadame nöp Jekop ñɨ nɨpe Josep nɨp mɨnöŋ naböŋ ap haga.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Pen Jekop ñɨg uƚöm uda u mɨdeia u me, Jisas auö auö, sɨdö aŋ laŋ magö u iru ga rö, am ñɨg uƚöm goƚ söl anɨb au asɨka.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Hageia, nɨbi anɨbu haga, “Kale Juda nɨbi bɨ, hanɨp Sameria nɨbi bɨ nɨŋmim, asɨ masɨ gɨ aij gɨpim rö, nɨhön gɨnɨg, ‘Yɨp ñɨg mɨl ñö ñɨŋɨn,’ a gɨmön hagabön?” ö ga.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Anɨg hageia, Jisas pen haga, “God nan aij nɨbi bɨ ñɨnɨg gab u nɨŋmön, yad nöp ñɨg mɨl dap lɨmön a gabin yad bɨ an rö mɨdpin nɨŋbnap u, ne yɨp hagbnap, yad nöp ñɨg kamɨŋ magö ñeb ñɨbnep.
10 Então Jesus disse:
11 Hageia, nɨbi anɨbu haga, “Bɨ kub. Ñɨg mɨlep rin ne ap mɨdagöp; ñɨg uƚöm u rö nöp i gɨyaŋ mɨdöp. Anɨb u, ñɨg kamɨŋ magö ñeb anɨbu gai nɨbö udnabön?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Bac iƚaŋ hon Jekop ñɨg uƚöm anɨbi hanɨp ña. Ñɨg anɨbi nöp, nɨpe ke abe, ñɨ nɨpe bɨ abe ñɨŋöm, kaj sipsip nan nɨpe gau ñɨŋöm gɨmɨdal. Anɨb u, yad bɨ kub, Jekop bɨ pro, a gɨ gasɨ nɨŋban ar?” a ga.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ ñɨg i ñɨŋnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gɨnɨg gab;
13 Então Jesus disse:
14 pen nɨbi bɨ ñɨg yad ñɨnö ñɨŋnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gagnab. Pen ñɨg yad ñɨnabin anɨbu ñɨŋlö, kalɨp aŋ daŋ ñɨg ilam ajöŋ rö juöl gɨ, kalɨp pör mɨdep u ñɨnab,” a ga.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Jisas anɨg hageia, nɨbi anɨbu pen haga, “Bɨ kub. Yɨp ñɨg anɨbu ñö ñɨŋnö, hainö yɨp ñɨg nan gagnɨm; apem ñɨg i mɨlagnam,” a ga.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Anɨg hageia, Jisas haga, “Am nagamul ne paŋɨd dau,” a ga.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Hageia haga, “Yad bɨ halö wasö,” ga.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Bɨ unbö mamɨd u udna u pen bɨ mɨñi aip mɨdpil u, nagamul ne wasö. Anɨb u, nɨŋö hagabön,” a ga.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Anɨg hageia, nɨbi anɨbu haga, “Bɨ kub. Yad nɨŋbin, ne bɨ God manö hagep bɨ ap.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Apɨs bac hon hadame nöp gau dum i God nɨp sabe gɨmɨdal rö, hon u rö nöp sabe gɨ mɨdpun u pen kale Juda kai hagpim, ‘Jerusalem nöp God nɨp sabe göl,’ a gɨpim,” a ga.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Anɨg hageia, Jisas haga, “Yad manö nɨŋö hagabin anɨbi nöŋ. Hainö dum anɨbi abe Jerusalem abe Bapi nɨp sabe gagnabim.
21 Jesus disse:
22 Kale Sameria nɨbi bɨ sabe gɨpim pen bɨ aigale bɨ rö nɨp sabe gɨpim u nɨŋagpim; pen hon Juda nɨbi bɨ, Bɨ sabe gɨmɨdun Bɨ u nɨŋbun. Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe aige göm nɨbi bɨ ud kamɨŋ yunab u, hanɨp Juda nɨbi bɨ haga.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ñɨn söl auub, pen mɨñi hadö auöp i, God Ana nɨpe nɨbi bɨ gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, kale Bapi nɨp kabö rö sabe gɨnaböl; anɨg gɨnaböl u, nɨp aij gɨnab.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 God nɨpe Ana mɨdöp u me, nɨbi bɨ God nɨp sabe göm, ana kalɨp aŋ daŋ nɨŋö nöp sabe göl.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Jisas anɨg hageia, nɨbi anɨbu pen haga, “Yad nɨŋbin, hainö Mesaia u apöm, hanɨp nan magöŋhalö hag ñɨ aij gɨnab,” a ga.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Hageia, Jisas haga, “Bɨ anɨbu me yad mɨdpin. Ne aip manö hagabul i,” a ga.
26 Então Jesus afirmou:
27 Jisas anɨg hageia nɨŋöm magö anɨbu bɨ nɨpe gau apjaköm nɨŋla, Jisas nɨbi ap aip manö gɨ mɨdailö, nɨŋöm kale pa gɨƚɨ gɨla. Pen bɨ kale ap uraköm, nɨbi u nɨp “Ne manö nɨhön mɨdöp?” a göm hagagla. Jisas nɨp u rö nöp, “Nɨhön gɨnɨg nɨbi anɨbu aip manö adɨŋ adɨŋ gajɨl?” a göm hagagla.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Pen nɨbi anɨbu, ñɨg rin u arö göm, kauyaŋ ado gɨ daun anɨbu amöm, nɨbi bɨ mɨdeila anɨb gau kalɨp haga,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Apim, nan gau magöŋhalö gɨpin rö hag ñöb bɨ u nɨŋim! Nɨpe Mesaia u aka?” ga.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Anɨg hageia, nɨbi bɨ anɨb gau daun anɨbu arö göm, Jisas nɨp nɨŋun a göm aueila.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Pen Jisas bɨ nɨpe gau Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nan ñöŋ!” a gɨla.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Hageila, nɨpe pen haga, “Nan ñɨŋeb yad mɨdöp u kale nɨŋagpim,” a ga.
32 Jesus respondeu:
33 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nan magö dap ñɨbal aka?” gɨla.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Pen Jisas kalɨp haga, “Kalöp nan magö anɨb gau nan göp; yɨp pen nan magö anɨb gau nan gagöp. Bapi manö haga u nöp gasɨ lajɨp me, gasɨ anɨbu nɨŋem, wög hagöp u gɨ junam a gɨ gasɨ nɨŋbin. Nan ñɨŋeb yad me u.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Pen kale manö ap hagpim, ‘Rakɨn mɨhau mɨhau mɨdöl, wid magö po gö am rɨk daunabun,’ a gɨpim u pen mɨñi anɨg hagagmim. Amgö kale u nɨŋ padimim nɨŋim! Wid wög gau po göm rɨk dauep rö mɨdöp.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Pen uri nöp, nɨbi bɨ wid po rɨk dauaböl nɨbi bɨ gau, mɨñ mɨñ göl gɨ wid po göp anɨbu rɨk dam kamɨŋ pör mɨdep mɨgan u löm, pe kale udaböl me u. Anɨb u me, nɨbɨ bɨ wid magö ranaŋ a göm dam yubal gau abe, nɨbi bɨ wid po göp rɨk dauaböl gau abe jɨm ñöm, wid po u kamɨŋ pör mɨdep mɨgan u mɨdnab u nɨŋöm, mɨñ mɨñ gɨnaböl.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Hon manö ap hagpun, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap wid magö yulö rannab, nɨbi bɨ rɨmnap am rɨk daunaböl,’ a gɨpun u, nɨŋö yabɨƚ hagpun.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Yad kalöp hag yunö, am wid rɨk daubim. Wid wög anɨbu kale wög kƚö gɨmim gagpe; nɨbi bɨ rɨmnap kƚö kale u gɨlö ranöb. Kale yɨharɨŋ am rɨk daumim nan aij udpim,” a ga.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nɨbi Sameria nɨbö anɨbu am nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbu nan gɨpin gɨpin gau magöŋhalö yɨp hag ñöb,” a ga u me, nɨbi bɨ Sameria nɨbö daun anɨbu mɨdeila gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Pen Sameria nɨbi bɨ, kale Jisas mɨdeia au apöm, Jisas manö neb neb göm hagla, hon aip am mɨdaiun a gɨlö, Jisas ñɨn mɨhöp am kale aip mɨdöm,
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 manö hag ñö, nɨbi bɨ rɨmnap halö iru nöp manö anɨbu nɨŋöm nɨp nɨŋ udla.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Pen kale anɨg göm nɨŋ udöm, nɨbi anɨbu nɨp hagla, “Mɨñi manö ne u nöp hagö nɨŋ udagpun; Jisas manö nɨpe u ke hagö nɨŋun nɨŋbun, nɨpe nöp nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i mɨdpal gau gau magöŋhalö kalɨp ud kamɨŋ yunɨg aua.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Jisas ñɨn anɨb mɨhau ram mɨnöŋ anɨbu mɨdöm, ruö ram mɨnöŋ Galili ara.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Nɨpe nöd manö ap hagöm haga, “Bɨ God manö hagep bɨ gau, ram mɨnöŋ kale ke au mɨdöm manö hagnaböl u, manö kalɨp udagnaböl,” a ga.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pen Pasopa ñɨn u, Galili nɨbi bɨ rɨmnap am Jerusalem mɨdeila. Kale Jerusalem mɨdeila nɨŋöl gɨ, Jisas nan gagep rö gau gö nɨŋla u me, Jisas uri ram mɨnöŋ Galili amjakö, kale nan gagep rö Jerusalem ga u gasɨ nɨŋöm, nɨp mɨñ mɨñ gɨla.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Pen Jisas am Galili mɨdöm, kauyaŋ Kena daun ara. Kena daun anɨbu me, nöd ñɨg yabɨƚ u gö ñɨg wain la.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Bɨ kub anɨbu manö ap nɨŋa, Jisas ram mɨnöŋ Judia arö göm, ap ram mɨnöŋ Galili mɨdeia. Anɨb u, Jisas mɨdeia u apöm, nɨp neb neb göl gɨ haga, “Ñɨ yad u nan gö umnɨg gab. Ne yɨŋɨd am nɨp gö kamɨŋ laŋ!” a ga.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Anɨg hageia, Jisas haga, “Kale yɨharɨŋ yɨp nɨŋ udagnabim; nan gagep rö rɨmnap gɨnö nɨŋmim nöp, yɨp nɨŋ udnabim,” a ga.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Pen bɨ kub anɨbu haga, “Bɨ Kub! Auö arul! Wasö u, ñɨ yad u umnab!” a ga.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Hageia, Jisas haga, “Aru! Ñɨ ne u mɨdeinab,” a ga.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Adan aŋ au arö nɨŋöl gɨ, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe rɨmnap ap nɨp nable paköm hagla, “Ñɨ ne u umagöp; mɨdöp,” a gɨla.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Anɨg hageila, ñɨ yad u magö mai rö kamɨŋ löp, a göm, kalɨp hag nɨŋö hagla, “Rol sɨdö gamɨŋ ga magö u, hañ pɨböŋ ga u kamɨŋ la,” a gɨla.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Anɨg hageila ñɨ nap nɨpe nɨŋa, Jisas, “Ñɨ ne u mɨdeinab,” a ga magö u nöp kamɨŋ la. Anɨb u me, nɨbi bɨ nɨpe gau aip magöŋhalö Jisas nɨp nɨŋ udla.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Pen Jisas nɨpe nöd Kena apöm, nan gagep nöd nɨbö göm, ñɨg yabɨƚ u gö ñɨg wain la; hainö pen nan gagep yɨgwö aŋ nɨbö u göm bɨ kub u ñɨ nɨpe nɨp gö kamɨŋ la.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.