João 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pen bɨ Perisi gau manö rɨmnap apdi nɨŋla, nɨbi bɨ iru nöp, Jisas pɨg mɨdaiun, a göm, nɨp aueila kalɨp ñɨg pak ña; pen nɨbi bɨ iru nöp Jon nɨp auagla.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Pen Jisas nɨpe ke nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñaga; bɨ nɨpe gau nöp kalɨp ñɨg pak ñɨla.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Pen Perisi kai manö anɨbu rö hageila nɨŋöm Jisas ram mɨnöŋ Judia arö göm, ado gɨ ram mɨnöŋ Galili ara.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Pen adan aŋ au aramöm nɨpe ram mɨnöŋ Sameria amjaka.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Pen ram mɨnöŋ Sameria aŋ au aramöm, Sikar daun amjaka. Sikar söl anɨb au me, hadame nöp Jekop ñɨ nɨpe Josep nɨp mɨnöŋ naböŋ ap haga.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Pen Jekop ñɨg uƚöm uda u mɨdeia u me, Jisas auö auö, sɨdö aŋ laŋ magö u iru ga rö, am ñɨg uƚöm goƚ söl anɨb au asɨka.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Hageia, nɨbi anɨbu haga, “Kale Juda nɨbi bɨ, hanɨp Sameria nɨbi bɨ nɨŋmim, asɨ masɨ gɨ aij gɨpim rö, nɨhön gɨnɨg, ‘Yɨp ñɨg mɨl ñö ñɨŋɨn,’ a gɨmön hagabön?” ö ga.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Anɨg hageia, Jisas pen haga, “God nan aij nɨbi bɨ ñɨnɨg gab u nɨŋmön, yad nöp ñɨg mɨl dap lɨmön a gabin yad bɨ an rö mɨdpin nɨŋbnap u, ne yɨp hagbnap, yad nöp ñɨg kamɨŋ magö ñeb ñɨbnep.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Hageia, nɨbi anɨbu haga, “Bɨ kub. Ñɨg mɨlep rin ne ap mɨdagöp; ñɨg uƚöm u rö nöp i gɨyaŋ mɨdöp. Anɨb u, ñɨg kamɨŋ magö ñeb anɨbu gai nɨbö udnabön?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Bac iƚaŋ hon Jekop ñɨg uƚöm anɨbi hanɨp ña. Ñɨg anɨbi nöp, nɨpe ke abe, ñɨ nɨpe bɨ abe ñɨŋöm, kaj sipsip nan nɨpe gau ñɨŋöm gɨmɨdal. Anɨb u, yad bɨ kub, Jekop bɨ pro, a gɨ gasɨ nɨŋban ar?” a ga.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Hageia, Jisas haga, “Nɨbi bɨ ñɨg i ñɨŋnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gɨnɨg gab;
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 pen nɨbi bɨ ñɨg yad ñɨnö ñɨŋnaböl gau, kalɨp kauyaŋ ñɨg nan gagnab. Pen ñɨg yad ñɨnabin anɨbu ñɨŋlö, kalɨp aŋ daŋ ñɨg ilam ajöŋ rö juöl gɨ, kalɨp pör mɨdep u ñɨnab,” a ga.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Jisas anɨg hageia, nɨbi anɨbu pen haga, “Bɨ kub. Yɨp ñɨg anɨbu ñö ñɨŋnö, hainö yɨp ñɨg nan gagnɨm; apem ñɨg i mɨlagnam,” a ga.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Anɨg hageia, Jisas haga, “Am nagamul ne paŋɨd dau,” a ga.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Hageia haga, “Yad bɨ halö wasö,” ga.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Bɨ unbö mamɨd u udna u pen bɨ mɨñi aip mɨdpil u, nagamul ne wasö. Anɨb u, nɨŋö hagabön,” a ga.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Anɨg hageia, nɨbi anɨbu haga, “Bɨ kub. Yad nɨŋbin, ne bɨ God manö hagep bɨ ap.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Apɨs bac hon hadame nöp gau dum i God nɨp sabe gɨmɨdal rö, hon u rö nöp sabe gɨ mɨdpun u pen kale Juda kai hagpim, ‘Jerusalem nöp God nɨp sabe göl,’ a gɨpim,” a ga.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Anɨg hageia, Jisas haga, “Yad manö nɨŋö hagabin anɨbi nöŋ. Hainö dum anɨbi abe Jerusalem abe Bapi nɨp sabe gagnabim.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Kale Sameria nɨbi bɨ sabe gɨpim pen bɨ aigale bɨ rö nɨp sabe gɨpim u nɨŋagpim; pen hon Juda nɨbi bɨ, Bɨ sabe gɨmɨdun Bɨ u nɨŋbun. Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe aige göm nɨbi bɨ ud kamɨŋ yunab u, hanɨp Juda nɨbi bɨ haga.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ñɨn söl auub, pen mɨñi hadö auöp i, God Ana nɨpe nɨbi bɨ gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, kale Bapi nɨp kabö rö sabe gɨnaböl; anɨg gɨnaböl u, nɨp aij gɨnab.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 God nɨpe Ana mɨdöp u me, nɨbi bɨ God nɨp sabe göm, ana kalɨp aŋ daŋ nɨŋö nöp sabe göl.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Jisas anɨg hageia, nɨbi anɨbu pen haga, “Yad nɨŋbin, hainö Mesaia u apöm, hanɨp nan magöŋhalö hag ñɨ aij gɨnab,” a ga.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Hageia, Jisas haga, “Bɨ anɨbu me yad mɨdpin. Ne aip manö hagabul i,” a ga.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Jisas anɨg hageia nɨŋöm magö anɨbu bɨ nɨpe gau apjaköm nɨŋla, Jisas nɨbi ap aip manö gɨ mɨdailö, nɨŋöm kale pa gɨƚɨ gɨla. Pen bɨ kale ap uraköm, nɨbi u nɨp “Ne manö nɨhön mɨdöp?” a göm hagagla. Jisas nɨp u rö nöp, “Nɨhön gɨnɨg nɨbi anɨbu aip manö adɨŋ adɨŋ gajɨl?” a göm hagagla.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Pen nɨbi anɨbu, ñɨg rin u arö göm, kauyaŋ ado gɨ daun anɨbu amöm, nɨbi bɨ mɨdeila anɨb gau kalɨp haga,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Apim, nan gau magöŋhalö gɨpin rö hag ñöb bɨ u nɨŋim! Nɨpe Mesaia u aka?” ga.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Anɨg hageia, nɨbi bɨ anɨb gau daun anɨbu arö göm, Jisas nɨp nɨŋun a göm aueila.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Pen Jisas bɨ nɨpe gau Jisas nɨp neb neb göm hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Nan ñöŋ!” a gɨla.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Hageila, nɨpe pen haga, “Nan ñɨŋeb yad mɨdöp u kale nɨŋagpim,” a ga.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau kale ke nöp hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla, “Nɨbi bɨ rɨmnap nɨp nan magö dap ñɨbal aka?” gɨla.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Pen Jisas kalɨp haga, “Kalöp nan magö anɨb gau nan göp; yɨp pen nan magö anɨb gau nan gagöp. Bapi manö haga u nöp gasɨ lajɨp me, gasɨ anɨbu nɨŋem, wög hagöp u gɨ junam a gɨ gasɨ nɨŋbin. Nan ñɨŋeb yad me u.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Pen kale manö ap hagpim, ‘Rakɨn mɨhau mɨhau mɨdöl, wid magö po gö am rɨk daunabun,’ a gɨpim u pen mɨñi anɨg hagagmim. Amgö kale u nɨŋ padimim nɨŋim! Wid wög gau po göm rɨk dauep rö mɨdöp.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Pen uri nöp, nɨbi bɨ wid po rɨk dauaböl nɨbi bɨ gau, mɨñ mɨñ göl gɨ wid po göp anɨbu rɨk dam kamɨŋ pör mɨdep mɨgan u löm, pe kale udaböl me u. Anɨb u me, nɨbɨ bɨ wid magö ranaŋ a göm dam yubal gau abe, nɨbi bɨ wid po göp rɨk dauaböl gau abe jɨm ñöm, wid po u kamɨŋ pör mɨdep mɨgan u mɨdnab u nɨŋöm, mɨñ mɨñ gɨnaböl.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Hon manö ap hagpun, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap wid magö yulö rannab, nɨbi bɨ rɨmnap am rɨk daunaböl,’ a gɨpun u, nɨŋö yabɨƚ hagpun.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Yad kalöp hag yunö, am wid rɨk daubim. Wid wög anɨbu kale wög kƚö gɨmim gagpe; nɨbi bɨ rɨmnap kƚö kale u gɨlö ranöb. Kale yɨharɨŋ am rɨk daumim nan aij udpim,” a ga.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Nɨbi Sameria nɨbö anɨbu am nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbu nan gɨpin gɨpin gau magöŋhalö yɨp hag ñöb,” a ga u me, nɨbi bɨ Sameria nɨbö daun anɨbu mɨdeila gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Pen Sameria nɨbi bɨ, kale Jisas mɨdeia au apöm, Jisas manö neb neb göm hagla, hon aip am mɨdaiun a gɨlö, Jisas ñɨn mɨhöp am kale aip mɨdöm,
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 manö hag ñö, nɨbi bɨ rɨmnap halö iru nöp manö anɨbu nɨŋöm nɨp nɨŋ udla.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Pen kale anɨg göm nɨŋ udöm, nɨbi anɨbu nɨp hagla, “Mɨñi manö ne u nöp hagö nɨŋ udagpun; Jisas manö nɨpe u ke hagö nɨŋun nɨŋbun, nɨpe nöp nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i mɨdpal gau gau magöŋhalö kalɨp ud kamɨŋ yunɨg aua.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Jisas ñɨn anɨb mɨhau ram mɨnöŋ anɨbu mɨdöm, ruö ram mɨnöŋ Galili ara.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Nɨpe nöd manö ap hagöm haga, “Bɨ God manö hagep bɨ gau, ram mɨnöŋ kale ke au mɨdöm manö hagnaböl u, manö kalɨp udagnaböl,” a ga.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Pen Pasopa ñɨn u, Galili nɨbi bɨ rɨmnap am Jerusalem mɨdeila. Kale Jerusalem mɨdeila nɨŋöl gɨ, Jisas nan gagep rö gau gö nɨŋla u me, Jisas uri ram mɨnöŋ Galili amjakö, kale nan gagep rö Jerusalem ga u gasɨ nɨŋöm, nɨp mɨñ mɨñ gɨla.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Pen Jisas am Galili mɨdöm, kauyaŋ Kena daun ara. Kena daun anɨbu me, nöd ñɨg yabɨƚ u gö ñɨg wain la.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Bɨ kub anɨbu manö ap nɨŋa, Jisas ram mɨnöŋ Judia arö göm, ap ram mɨnöŋ Galili mɨdeia. Anɨb u, Jisas mɨdeia u apöm, nɨp neb neb göl gɨ haga, “Ñɨ yad u nan gö umnɨg gab. Ne yɨŋɨd am nɨp gö kamɨŋ laŋ!” a ga.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Anɨg hageia, Jisas haga, “Kale yɨharɨŋ yɨp nɨŋ udagnabim; nan gagep rö rɨmnap gɨnö nɨŋmim nöp, yɨp nɨŋ udnabim,” a ga.
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Pen bɨ kub anɨbu haga, “Bɨ Kub! Auö arul! Wasö u, ñɨ yad u umnab!” a ga.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Hageia, Jisas haga, “Aru! Ñɨ ne u mɨdeinab,” a ga.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Adan aŋ au arö nɨŋöl gɨ, bɨ wög gɨ ñeb nɨpe rɨmnap ap nɨp nable paköm hagla, “Ñɨ ne u umagöp; mɨdöp,” a gɨla.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Anɨg hageila, ñɨ yad u magö mai rö kamɨŋ löp, a göm, kalɨp hag nɨŋö hagla, “Rol sɨdö gamɨŋ ga magö u, hañ pɨböŋ ga u kamɨŋ la,” a gɨla.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Anɨg hageila ñɨ nap nɨpe nɨŋa, Jisas, “Ñɨ ne u mɨdeinab,” a ga magö u nöp kamɨŋ la. Anɨb u me, nɨbi bɨ nɨpe gau aip magöŋhalö Jisas nɨp nɨŋ udla.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Pen Jisas nɨpe nöd Kena apöm, nan gagep nöd nɨbö göm, ñɨg yabɨƚ u gö ñɨg wain la; hainö pen nan gagep yɨgwö aŋ nɨbö u göm bɨ kub u ñɨ nɨpe nɨp gö kamɨŋ la.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.