João 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino nɨŋöm Jisas nɨpe waiö lö nɨŋno. Nɨhön ga u hagnɨg gabin.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Saimon Pida u, Domas u (hib ap Ñɨ Ramö a gal u), Nadanyel Kena daun, ram mɨnöŋ Galili au nɨbö u, Sebedi ñɨ Jems hol mamil mɨhau, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp halö aip, jɨm ñöl am Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Saimon Pida hanɨp haga, “Yad kabsaƚ nan arabin,” a ga. Hageia, “Hon aip arnabun,” a gun, am nɨp aip ñɨg magɨb udun, gɨ ajno ajno ram rua pen kabsaƚ rɨmnap udagno.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Pen sɨdö lɨm gö nɨŋöl gɨ, Jisas ap ñɨg waŋö goƚ au mɨdeia. Nɨp nɨŋno pen u Jisas nöp a gun nɨŋagno.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Nɨpe hanɨp haga, “Ñɨ game. Kale kabsaƚ nan gɨ aj wasö nɨŋbim ar?” a ga. Hageia, hon yau a gɨno.
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Anɨg hagaino, hanɨp haga, “Uben u ud ñɨg magɨb ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö yumim me, kabsaƚ rɨmnap udnabim!” a ga. Hageia, uben u ud ñɨg aŋ yaŋ yuun, kabsaƚ iru yabɨƚ nöp udun, ɫɨp gɨno aunɨm rö laga.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Anɨg geia, yad Jon, Pida nɨp hagnö, “Bɨ anɨbu Bɨ Kub u nöp,” a gɨnö. Anɨg hagainö, Pida nɨŋöm, waƚɨj nɨpe au la u ud hib nab aŋ au gɨdaŋ pɨralöm, ujaŋɨd ñɨg aŋ yaŋ la.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Hon bɨ rɨmnap ñɨg magɨb adö u mɨdun, uben kabsaƚ halö ap ran jaköm mɨdeia u, ɫɨp gɨ dap, mɨlö gau wasö, mida unbö ñɨnjuöl mamɨd (100) rö nöp, ñɨg goƚ au auno.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Goƚ anɨb au apun nɨŋno, mab in bɨc ara adö u, kabsaƚ rɨmnap in mɨdeia. Bred rɨmnap u rö nöp mɨdeia.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Pen Jisas hanɨp haga, “Kabsaƚ mɨñi udpim gau, rɨmnap dauim,” a ga.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Hageia, Saimon Pida ñɨg magɨb adö u amöm, nɨpe aip uben kabsaƚ iru nöp (153) mɨdeia anɨbu kabö kuƚup adö au ɫɨp gɨ dauno. Uben u marö ga pen pa gɨ dö gaga.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jisas pen hanɨp haga, “Apim, nan ñɨŋim,” a ga. Hon pen nable gö, ne bɨ an ammön mɨdpan a gun nɨp hag nɨŋagno; u Bɨ Kub u nöp a gun, nɨŋun arö gɨno.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Jisas nɨpe am bred u udöm, hanɨp nɨme löm, kabsaƚ abe ud hanɨp nɨme löm gö, ñɨŋno.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Pen Jisas umöm uraköm, hanɨp bɨ nɨpe gau ij mɨhau nɨgaŋ waiö lö nɨp nɨŋno.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Pen hon nan ñɨŋ pɨs gun, Jisas Saimon Pida nɨp hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Bɨ gai i rö wasö; ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Jisas kauyaŋ pen hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ne bɨ praj rö mɨdaina ñɨn u, waƚɨj gasɨ ne ke nɨŋna rö ud lɨmön ajmɨdan. Pen ne hainö bɨ mɨƚep lɨnabön ñɨn u, ne ñɨmagö ne gɨlaŋ gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ ke nɨbö ap nöp nagɨ adɨköm, aragnabön mol u uɫ gɨ ud arnab,” a ga.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap hainö Pida al pak lɨnaböl u, Jisas nöd nɨŋa me u. Nɨbi bɨ hain nɨbö gau, Pida nɨp nan nɨhön gɨnaböl umnab u nɨŋöm, God nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Pen Jisas Pida nɨp haga, “Yɨp hain gɨmön,” a ga.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Jisas manö anɨbu haga nɨŋöm Pida ado göm nɨŋa, yad bɨ Jisas mɨdmagö lɨmɨdöp u mɨdainö. Yad bɨ anɨbu me, nöd Jisas Pasopa nan ñɨŋ mɨdeia iƚ au asɨk mɨdem hag nɨŋnö, “Bɨ Kub. An nöp mumug gɨnab?” ö gɨnö.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pida yɨp nɨŋöm Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Bɨ i nɨp nɨhön gɨnab?” ö ga.
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Hageia, Jisas haga, “U gasɨ yad. Yad hagnö nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö. Pen ne yɨp hain gɨmön,” a ga.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udla rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab,” a gɨla. Pen Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab a göm manö anɨbu hagaga; nɨpe yɨharɨŋ haga, “Yad hagnö, nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö,” ga.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Jisas bɨ nɨpe anɨbu me, nɨpe ke manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨköm, magöŋhalö manö nɨŋö yabɨƚ nöp mɨdöp u nɨŋöm, kalɨ kƚiñ rɨköp me u.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Jisas nan adö ke ke iru nöp ga u pen manö anɨbu yöp rɨmnap nöp aŋ aui kalɨ kƚiñ rɨköp. Yad nɨŋnö, manö anɨb gau magöŋhalö kalɨ kƚiñ rɨk buk iru nöp yaŋ lɨblap, mɨnöŋ naböŋ i pro gö, dam lep ka u mɨdagaiböp.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.