João 21

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pen hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino nɨŋöm Jisas nɨpe waiö lö nɨŋno. Nɨhön ga u hagnɨg gabin.
1 Depois disso, manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos, junto ao mar de Tiberíades; e manifestou-se assim:
2 Saimon Pida u, Domas u (hib ap Ñɨ Ramö a gal u), Nadanyel Kena daun, ram mɨnöŋ Galili au nɨbö u, Sebedi ñɨ Jems hol mamil mɨhau, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp halö aip, jɨm ñöl am Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino.
2 estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael, que era de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Saimon Pida hanɨp haga, “Yad kabsaƚ nan arabin,” a ga. Hageia, “Hon aip arnabun,” a gun, am nɨp aip ñɨg magɨb udun, gɨ ajno ajno ram rua pen kabsaƚ rɨmnap udagno.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe eles: Também nós vamos contigo. Foram, e subiram logo para o barco, e naquela noite nada apanharam.
4 Pen sɨdö lɨm gö nɨŋöl gɨ, Jisas ap ñɨg waŋö goƚ au mɨdeia. Nɨp nɨŋno pen u Jisas nöp a gun nɨŋagno.
4 E, sendo já manhã, Jesus se apresentou na praia, mas os discípulos não conheceram que era Jesus.
5 Nɨpe hanɨp haga, “Ñɨ game. Kale kabsaƚ nan gɨ aj wasö nɨŋbim ar?” a ga. Hageia, hon yau a gɨno.
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, tendes alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Anɨg hagaino, hanɨp haga, “Uben u ud ñɨg magɨb ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö yumim me, kabsaƚ rɨmnap udnabim!” a ga. Hageia, uben u ud ñɨg aŋ yaŋ yuun, kabsaƚ iru yabɨƚ nöp udun, ɫɨp gɨno aunɨm rö laga.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam tirar, pela multidão dos peixes.
7 Anɨg geia, yad Jon, Pida nɨp hagnö, “Bɨ anɨbu Bɨ Kub u nöp,” a gɨnö. Anɨg hagainö, Pida nɨŋöm, waƚɨj nɨpe au la u ud hib nab aŋ au gɨdaŋ pɨralöm, ujaŋɨd ñɨg aŋ yaŋ la.
7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. E, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica (porque estava nu) e lançou-se ao mar.
8 Hon bɨ rɨmnap ñɨg magɨb adö u mɨdun, uben kabsaƚ halö ap ran jaköm mɨdeia u, ɫɨp gɨ dap, mɨlö gau wasö, mida unbö ñɨnjuöl mamɨd (100) rö nöp, ñɨg goƚ au auno.
8 E os outros discípulos foram com o barco (porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados), levando a rede cheia de peixes.
9 Goƚ anɨb au apun nɨŋno, mab in bɨc ara adö u, kabsaƚ rɨmnap in mɨdeia. Bred rɨmnap u rö nöp mɨdeia.
9 Logo que saltaram em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima, e pão.
10 Pen Jisas hanɨp haga, “Kabsaƚ mɨñi udpim gau, rɨmnap dauim,” a ga.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Hageia, Saimon Pida ñɨg magɨb adö u amöm, nɨpe aip uben kabsaƚ iru nöp (153) mɨdeia anɨbu kabö kuƚup adö au ɫɨp gɨ dauno. Uben u marö ga pen pa gɨ dö gaga.
11 Simão Pedro subiu e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, sendo tantos, não se rompeu a rede.
12 Jisas pen hanɨp haga, “Apim, nan ñɨŋim,” a ga. Hon pen nable gö, ne bɨ an ammön mɨdpan a gun nɨp hag nɨŋagno; u Bɨ Kub u nöp a gun, nɨŋun arö gɨno.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Jisas nɨpe am bred u udöm, hanɨp nɨme löm, kabsaƚ abe ud hanɨp nɨme löm gö, ñɨŋno.
13 Chegou, pois, Jesus, e tomou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.
14 Pen Jisas umöm uraköm, hanɨp bɨ nɨpe gau ij mɨhau nɨgaŋ waiö lö nɨp nɨŋno.
14 E já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos depois de ter ressuscitado dos mortos.
15 Pen hon nan ñɨŋ pɨs gun, Jisas Saimon Pida nɨp hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Bɨ gai i rö wasö; ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
15 E, depois de terem jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
16 Tornou a dizer-lhe segunda vez: Simão, Disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Jisas kauyaŋ pen hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
17 Disse-lhe terceira vez: Simão, Simão entristeceu-se por lhe ter dito terceira vez: Amas-me? E disse-lhe: Senhor, tu sabes tudo; tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ne bɨ praj rö mɨdaina ñɨn u, waƚɨj gasɨ ne ke nɨŋna rö ud lɨmön ajmɨdan. Pen ne hainö bɨ mɨƚep lɨnabön ñɨn u, ne ñɨmagö ne gɨlaŋ gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ ke nɨbö ap nöp nagɨ adɨköm, aragnabön mol u uɫ gɨ ud arnab,” a ga.
18 Na verdade, na verdade te digo
19 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap hainö Pida al pak lɨnaböl u, Jisas nöd nɨŋa me u. Nɨbi bɨ hain nɨbö gau, Pida nɨp nan nɨhön gɨnaböl umnab u nɨŋöm, God nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Pen Jisas Pida nɨp haga, “Yɨp hain gɨmön,” a ga.
19 E disse isso significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, dito isso, disse-lhe: Segue-me.
20 Jisas manö anɨbu haga nɨŋöm Pida ado göm nɨŋa, yad bɨ Jisas mɨdmagö lɨmɨdöp u mɨdainö. Yad bɨ anɨbu me, nöd Jisas Pasopa nan ñɨŋ mɨdeia iƚ au asɨk mɨdem hag nɨŋnö, “Bɨ Kub. An nöp mumug gɨnab?” ö gɨnö.
20 E Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que na ceia se recostara também sobre o seu peito, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Pida yɨp nɨŋöm Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Bɨ i nɨp nɨhön gɨnab?” ö ga.
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Hageia, Jisas haga, “U gasɨ yad. Yad hagnö nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö. Pen ne yɨp hain gɨmön,” a ga.
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti? Segue-me tu.
23 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udla rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab,” a gɨla. Pen Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab a göm manö anɨbu hagaga; nɨpe yɨharɨŋ haga, “Yad hagnö, nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö,” ga.
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti?
24 Jisas bɨ nɨpe anɨbu me, nɨpe ke manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨköm, magöŋhalö manö nɨŋö yabɨƚ nöp mɨdöp u nɨŋöm, kalɨ kƚiñ rɨköp me u.
24 Este é o discípulo que testifica dessas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Jisas nan adö ke ke iru nöp ga u pen manö anɨbu yöp rɨmnap nöp aŋ aui kalɨ kƚiñ rɨköp. Yad nɨŋnö, manö anɨb gau magöŋhalö kalɨ kƚiñ rɨk buk iru nöp yaŋ lɨblap, mɨnöŋ naböŋ i pro gö, dam lep ka u mɨdagaiböp.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez; e, se cada uma das quais fosse escrita, cuido que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que se escrevessem. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.