João 21

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pen hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino nɨŋöm Jisas nɨpe waiö lö nɨŋno. Nɨhön ga u hagnɨg gabin.
1 Depois disto, tornou Jesus a manifestar-se aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e foi assim que ele se manifestou:
2 Saimon Pida u, Domas u (hib ap Ñɨ Ramö a gal u), Nadanyel Kena daun, ram mɨnöŋ Galili au nɨbö u, Sebedi ñɨ Jems hol mamil mɨhau, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp halö aip, jɨm ñöl am Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino.
2 estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois dos seus discípulos.
3 Saimon Pida hanɨp haga, “Yad kabsaƚ nan arabin,” a ga. Hageia, “Hon aip arnabun,” a gun, am nɨp aip ñɨg magɨb udun, gɨ ajno ajno ram rua pen kabsaƚ rɨmnap udagno.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe os outros: Também nós vamos contigo. Saíram, e entraram no barco, e, naquela noite, nada apanharam.
4 Pen sɨdö lɨm gö nɨŋöl gɨ, Jisas ap ñɨg waŋö goƚ au mɨdeia. Nɨp nɨŋno pen u Jisas nöp a gun nɨŋagno.
4 Mas, ao clarear da madrugada, estava Jesus na praia; todavia, os discípulos não reconheceram que era ele.
5 Nɨpe hanɨp haga, “Ñɨ game. Kale kabsaƚ nan gɨ aj wasö nɨŋbim ar?” a ga. Hageia, hon yau a gɨno.
5 Perguntou-lhes Jesus: Filhos, tendes aí alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Anɨg hagaino, hanɨp haga, “Uben u ud ñɨg magɨb ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö yumim me, kabsaƚ rɨmnap udnabim!” a ga. Hageia, uben u ud ñɨg aŋ yaŋ yuun, kabsaƚ iru yabɨƚ nöp udun, ɫɨp gɨno aunɨm rö laga.
6 Então, lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Anɨg geia, yad Jon, Pida nɨp hagnö, “Bɨ anɨbu Bɨ Kub u nöp,” a gɨnö. Anɨg hagainö, Pida nɨŋöm, waƚɨj nɨpe au la u ud hib nab aŋ au gɨdaŋ pɨralöm, ujaŋɨd ñɨg aŋ yaŋ la.
7 Aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com sua veste, porque se havia despido, e lançou-se ao mar;
8 Hon bɨ rɨmnap ñɨg magɨb adö u mɨdun, uben kabsaƚ halö ap ran jaköm mɨdeia u, ɫɨp gɨ dap, mɨlö gau wasö, mida unbö ñɨnjuöl mamɨd (100) rö nöp, ñɨg goƚ au auno.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes; porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados.
9 Goƚ anɨb au apun nɨŋno, mab in bɨc ara adö u, kabsaƚ rɨmnap in mɨdeia. Bred rɨmnap u rö nöp mɨdeia.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas e, em cima, peixes; e havia também pão.
10 Pen Jisas hanɨp haga, “Kabsaƚ mɨñi udpim gau, rɨmnap dauim,” a ga.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que acabastes de apanhar.
11 Hageia, Saimon Pida ñɨg magɨb adö u amöm, nɨpe aip uben kabsaƚ iru nöp (153) mɨdeia anɨbu kabö kuƚup adö au ɫɨp gɨ dauno. Uben u marö ga pen pa gɨ dö gaga.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, não obstante serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jisas pen hanɨp haga, “Apim, nan ñɨŋim,” a ga. Hon pen nable gö, ne bɨ an ammön mɨdpan a gun nɨp hag nɨŋagno; u Bɨ Kub u nöp a gun, nɨŋun arö gɨno.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Jisas nɨpe am bred u udöm, hanɨp nɨme löm, kabsaƚ abe ud hanɨp nɨme löm gö, ñɨŋno.
13 Veio Jesus, tomou o pão, e lhes deu, e, de igual modo, o peixe.
14 Pen Jisas umöm uraköm, hanɨp bɨ nɨpe gau ij mɨhau nɨgaŋ waiö lö nɨp nɨŋno.
14 E já era esta a terceira vez que Jesus se manifestava aos discípulos, depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Pen hon nan ñɨŋ pɨs gun, Jisas Saimon Pida nɨp hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Bɨ gai i rö wasö; ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes outros? Ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Ele lhe disse: Apascenta os meus cordeiros.
16 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
16 Tornou a perguntar-lhe pela segunda vez: Simão, filho de João, tu me amas? Ele lhe respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Jisas kauyaŋ pen hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Simão, filho de João, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito, pela terceira vez: Tu me amas? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus lhe disse: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ne bɨ praj rö mɨdaina ñɨn u, waƚɨj gasɨ ne ke nɨŋna rö ud lɨmön ajmɨdan. Pen ne hainö bɨ mɨƚep lɨnabön ñɨn u, ne ñɨmagö ne gɨlaŋ gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ ke nɨbö ap nöp nagɨ adɨköm, aragnabön mol u uɫ gɨ ud arnab,” a ga.
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, tu te cingias a ti mesmo e andavas por onde querias; quando, porém, fores velho, estenderás as mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap hainö Pida al pak lɨnaböl u, Jisas nöd nɨŋa me u. Nɨbi bɨ hain nɨbö gau, Pida nɨp nan nɨhön gɨnaböl umnab u nɨŋöm, God nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Pen Jisas Pida nɨp haga, “Yɨp hain gɨmön,” a ga.
19 Disse isto para significar com que gênero de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de assim falar, acrescentou-lhe: Segue-me.
20 Jisas manö anɨbu haga nɨŋöm Pida ado göm nɨŋa, yad bɨ Jisas mɨdmagö lɨmɨdöp u mɨdainö. Yad bɨ anɨbu me, nöd Jisas Pasopa nan ñɨŋ mɨdeia iƚ au asɨk mɨdem hag nɨŋnö, “Bɨ Kub. An nöp mumug gɨnab?” ö gɨnö.
20 Então, Pedro, voltando-se, viu que também o ia seguindo o discípulo a quem Jesus amava, o qual na ceia se reclinara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o traidor?
21 Pida yɨp nɨŋöm Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Bɨ i nɨp nɨhön gɨnab?” ö ga.
21 Vendo-o, pois, Pedro perguntou a Jesus: E quanto a este?
22 Hageia, Jisas haga, “U gasɨ yad. Yad hagnö nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö. Pen ne yɨp hain gɨmön,” a ga.
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa? Quanto a ti, segue-me.
23 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udla rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab,” a gɨla. Pen Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab a göm manö anɨbu hagaga; nɨpe yɨharɨŋ haga, “Yad hagnö, nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö,” ga.
23 Então, se tornou corrente entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não dissera que tal discípulo não morreria, mas: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa?
24 Jisas bɨ nɨpe anɨbu me, nɨpe ke manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨköm, magöŋhalö manö nɨŋö yabɨƚ nöp mɨdöp u nɨŋöm, kalɨ kƚiñ rɨköp me u.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Jisas nan adö ke ke iru nöp ga u pen manö anɨbu yöp rɨmnap nöp aŋ aui kalɨ kƚiñ rɨköp. Yad nɨŋnö, manö anɨb gau magöŋhalö kalɨ kƚiñ rɨk buk iru nöp yaŋ lɨblap, mɨnöŋ naböŋ i pro gö, dam lep ka u mɨdagaiböp.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, creio eu que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.