João 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen hainö hon Jisas bɨ nɨpe gau Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino nɨŋöm Jisas nɨpe waiö lö nɨŋno. Nɨhön ga u hagnɨg gabin.
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Saimon Pida u, Domas u (hib ap Ñɨ Ramö a gal u), Nadanyel Kena daun, ram mɨnöŋ Galili au nɨbö u, Sebedi ñɨ Jems hol mamil mɨhau, Jisas bɨ nɨpe mɨhöp halö aip, jɨm ñöl am Ñɨg Waŋö Daibirias au mɨdaino.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Saimon Pida hanɨp haga, “Yad kabsaƚ nan arabin,” a ga. Hageia, “Hon aip arnabun,” a gun, am nɨp aip ñɨg magɨb udun, gɨ ajno ajno ram rua pen kabsaƚ rɨmnap udagno.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Pen sɨdö lɨm gö nɨŋöl gɨ, Jisas ap ñɨg waŋö goƚ au mɨdeia. Nɨp nɨŋno pen u Jisas nöp a gun nɨŋagno.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Nɨpe hanɨp haga, “Ñɨ game. Kale kabsaƚ nan gɨ aj wasö nɨŋbim ar?” a ga. Hageia, hon yau a gɨno.
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Anɨg hagaino, hanɨp haga, “Uben u ud ñɨg magɨb ñɨmagö yɨjɨg kɨd lau adö yumim me, kabsaƚ rɨmnap udnabim!” a ga. Hageia, uben u ud ñɨg aŋ yaŋ yuun, kabsaƚ iru yabɨƚ nöp udun, ɫɨp gɨno aunɨm rö laga.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Anɨg geia, yad Jon, Pida nɨp hagnö, “Bɨ anɨbu Bɨ Kub u nöp,” a gɨnö. Anɨg hagainö, Pida nɨŋöm, waƚɨj nɨpe au la u ud hib nab aŋ au gɨdaŋ pɨralöm, ujaŋɨd ñɨg aŋ yaŋ la.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Hon bɨ rɨmnap ñɨg magɨb adö u mɨdun, uben kabsaƚ halö ap ran jaköm mɨdeia u, ɫɨp gɨ dap, mɨlö gau wasö, mida unbö ñɨnjuöl mamɨd (100) rö nöp, ñɨg goƚ au auno.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Goƚ anɨb au apun nɨŋno, mab in bɨc ara adö u, kabsaƚ rɨmnap in mɨdeia. Bred rɨmnap u rö nöp mɨdeia.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Pen Jisas hanɨp haga, “Kabsaƚ mɨñi udpim gau, rɨmnap dauim,” a ga.
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Hageia, Saimon Pida ñɨg magɨb adö u amöm, nɨpe aip uben kabsaƚ iru nöp (153) mɨdeia anɨbu kabö kuƚup adö au ɫɨp gɨ dauno. Uben u marö ga pen pa gɨ dö gaga.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Jisas pen hanɨp haga, “Apim, nan ñɨŋim,” a ga. Hon pen nable gö, ne bɨ an ammön mɨdpan a gun nɨp hag nɨŋagno; u Bɨ Kub u nöp a gun, nɨŋun arö gɨno.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Jisas nɨpe am bred u udöm, hanɨp nɨme löm, kabsaƚ abe ud hanɨp nɨme löm gö, ñɨŋno.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Pen Jisas umöm uraköm, hanɨp bɨ nɨpe gau ij mɨhau nɨgaŋ waiö lö nɨp nɨŋno.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Pen hon nan ñɨŋ pɨs gun, Jisas Saimon Pida nɨp hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Bɨ gai i rö wasö; ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Jisas anɨg hagöm, kauyaŋ hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp nɨŋö nöp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Jisas kauyaŋ pen hag nɨŋa, “Saimon Jon ñɨ nɨpe. Ne yɨp mɨdmagö lɨban aka?” ga.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Yad nöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, ne bɨ praj rö mɨdaina ñɨn u, waƚɨj gasɨ ne ke nɨŋna rö ud lɨmön ajmɨdan. Pen ne hainö bɨ mɨƚep lɨnabön ñɨn u, ne ñɨmagö ne gɨlaŋ gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ ke nɨbö ap nöp nagɨ adɨköm, aragnabön mol u uɫ gɨ ud arnab,” a ga.
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap hainö Pida al pak lɨnaböl u, Jisas nöd nɨŋa me u. Nɨbi bɨ hain nɨbö gau, Pida nɨp nan nɨhön gɨnaböl umnab u nɨŋöm, God nɨpe mailö aij unbö ke halö mɨdöp u nɨŋnaböl. Pen Jisas Pida nɨp haga, “Yɨp hain gɨmön,” a ga.
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Jisas manö anɨbu haga nɨŋöm Pida ado göm nɨŋa, yad bɨ Jisas mɨdmagö lɨmɨdöp u mɨdainö. Yad bɨ anɨbu me, nöd Jisas Pasopa nan ñɨŋ mɨdeia iƚ au asɨk mɨdem hag nɨŋnö, “Bɨ Kub. An nöp mumug gɨnab?” ö gɨnö.
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Pida yɨp nɨŋöm Jisas nɨp haga, “Bɨ Kub. Bɨ i nɨp nɨhön gɨnab?” ö ga.
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Hageia, Jisas haga, “U gasɨ yad. Yad hagnö nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö. Pen ne yɨp hain gɨmön,” a ga.
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Jisas manö haga anɨbu, nɨbi bɨ nɨp nɨŋ udla rɨmnap hagla, “Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab,” a gɨla. Pen Jisas bɨ nɨpe anɨbu umagnab a göm manö anɨbu hagaga; nɨpe yɨharɨŋ haga, “Yad hagnö, nɨpe mɨdep nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, ado gɨ aunabin u, manö ne wasö,” ga.
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Jisas bɨ nɨpe anɨbu me, nɨpe ke manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨköm, magöŋhalö manö nɨŋö yabɨƚ nöp mɨdöp u nɨŋöm, kalɨ kƚiñ rɨköp me u.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Jisas nan adö ke ke iru nöp ga u pen manö anɨbu yöp rɨmnap nöp aŋ aui kalɨ kƚiñ rɨköp. Yad nɨŋnö, manö anɨb gau magöŋhalö kalɨ kƚiñ rɨk buk iru nöp yaŋ lɨblap, mɨnöŋ naböŋ i pro gö, dam lep ka u mɨdagaiböp.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.