João 1

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ram mɨnöŋ hadame dagol gau gɨ laga ñɨn u, God Manö mɨdeia. God Manö nɨpe God aip mɨdeia. God Manö nɨpe u rö nöp God me.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava junto de Deus e o Verbo era Deus.
2 Ram mɨnöŋ hainö gɨ la; nöd yabɨƚ God Manö nɨpe God aip mɨdeia.
2 Ele estava no princípio junto de Deus.
3 God nɨpe gö, God Manö nɨpe nan gau magöŋhalö gɨ la. Nan ap ke laga; nɨpe ke gɨ la nan gau nöp mɨdöp.
3 Tudo foi feito por ele, e sem ele nada foi feito.
4 God Manö nɨpe kamɨŋ mɨdep iƚ u. Kamɨŋ mɨdep magö anɨbu nɨbi bɨ kalɨp mailö ña.
4 Nele havia a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Mailö anɨbu amöm nɨbi bɨ sɨbön göp aŋ au mɨdpal gau ñɨ lab nɨŋöm sɨbön mailö anɨbu paƚog göl rö lagöp.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 — ausente —
6 Houve um homem, enviado por Deus, que se chamava João.
7 — ausente —
7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.
8 Jon nɨpe Mailö anɨbu wasö. Nɨpe yɨharɨŋ bɨ an Mailö mɨdöp manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnɨg aua.
8 Não era ele a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Mailö nɨŋö yabɨƚ anɨbu nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp mailö ñöl gɨmɨdöp.
9 {O Verbo} era a verdadeira luz que, vindo ao mundo, ilumina todo homem.
10 God Manö nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm mɨdmɨdöp. God nɨpe gö, God Manö nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nɨbi bɨ gau gɨ löm ga. Pen nɨpe ke ram mɨnöŋ iƚ i ap mɨdeia u, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm Bɨ Kub u a göm nɨŋagla.
10 Estava no mundo e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o reconheceu.
11 Nɨpe ram mɨnöŋ nɨpe ke aua u pen nɨbi bɨ nɨpe ke nɨp udagla.
11 Veio para o que era seu, mas os seus não o receberam.
12 Pen nɨbi bɨ au, Krais manö aij nɨpe u nɨŋ udöm, nɨp Bɨ Kub hon, a göm, udla gau, kalɨp geia God ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
12 Mas a todos aqueles que o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus,
13 God ñɨ pai nɨpe mɨdpal u, bɨ ber gau udöm, ñɨ pai yag daulö mɨdpal rö mɨdagpal. God nɨpe ke gö ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas sim de Deus.
14 Pen Manö anɨbu, nɨpe apöm bɨ hañ romaŋ löm, hanɨp aip han mɨdmɨdöp. Anɨb u, hon mailö magö aij nɨpe hadö nɨŋbun. Nɨpe Bap Ñɨ nɨpe añɨ yabɨƚ u me, Bap nɨpe ke mailö magö aij ke halö mɨdöp rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp mɨdöp. Pen nɨpe hañ romaŋ löm bɨ rö apöm, hanɨp magöŋhalö mög nɨŋöm mɨdmagö yabɨƚ löm, God Manö nɨŋö u magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmɨdöp.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, e vimos sua glória, a glória que o Filho único recebe do seu Pai, cheio de graça e de verdade.
15 God Manö nɨpe aua u, Jon nɨpe nɨŋöm, wɨñ alöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ mɨñi auöp i nöp me, yad kalöp nöd hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö u, bɨ anɨbu me u,” a ga.
15 João dá testemunho dele, e exclama: Eis aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim é maior do que eu, porque existia antes de mim.
16 Nɨpe hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mög yabɨƚ nɨŋöm, ud aij göm, nan aij aij iru nöp ñöb.
16 Todos nós recebemos da sua plenitude graça sobre graça.
17 Apiabö u lo manö adö u, God Mosɨs nɨp ñö, Mosɨs hanɨp ña u pen God nɨbi bɨ mög nɨŋöm ud aij gab manö nɨŋö anɨbu, Jisas Krais aua u me, mɨñi waiö nɨŋabun.
17 Pois a lei foi dada por Moisés, a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Nɨbi bɨ rɨmnap God nɨp nɨŋagal. Ñɨ añɨ nɨpe u nöp nɨpe ke God. Nɨpe Nap aip mɨdpil. Nɨpe Nap nɨpe hag waiö la nɨŋöm mɨñi hon Bap God hadö nɨŋbun.
18 Ninguém jamais viu Deus. O Filho único, que está no seio do Pai, foi quem o revelou.
19 Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau kale bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ rɨmnap abe, bɨ God sabe gep ram wög gɨ ñɨmɨdal bɨ rɨmnap abe hag yuöm hagla, “Kale Jon mɨdöp ammim, ‘Ne an?’ ö gɨmim hag nɨŋmim,” a gɨla.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar-lhe: Quem és tu?
20 Kale Jon mɨdeia u amjaköm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne bɨ an?” ö gɨla.
20 Ele fez esta declaração que confirmou sem hesitar: Eu não sou o Cristo.
21 Anɨg hageia, kale pen hagla, “Anɨg hagpan u, ne an? Ne Ilaija aka?” gɨla.
21 Pois, então, quem és?, perguntaram-lhe eles. És tu Elias? Disse ele: Não o sou. És tu o profeta? Ele respondeu: Não.
22 Anɨg hageia, bɨ anɨb gau pen hagla, “Anɨb u, ne an? Pen yad bɨ an a gɨmön hagnabön, hon amun bɨ kub hanɨp hag yubal gau kalɨp hag ñɨnabun,” a gɨla.
22 Perguntaram-lhe de novo: Dize-nos, afinal, quem és, para que possamos dar uma resposta aos que nos enviaram. Que dizes de ti mesmo?
23 Hageila, Jon kalɨp haga, “Yad mɨñi gabin i, bɨ God manö hagep Aisaia nöd haga rö nöp gabin. Nɨpe haga,
23 Ele respondeu: Eu sou a voz que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como o disse o profeta Isaías {40,3}.
24 Pen bɨ Jon nɨp hag nɨŋnɨg aula anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip aula.
24 Alguns dos emissários eram fariseus.
25 Kale Jon nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne hagpan, yad Krais wasö, Ilaija wasö, bɨ God manö hagep abad mɨdpun u wasö gɨpan gö jɨ nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñabön?” ö gɨla.
25 Continuaram a perguntar-lhe: Como, pois, batizas, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Hageila, Jon haga, “Yad kalɨp yɨharɨŋ ñɨg pak ñabin. Pen bɨ ap aŋ kalöp aui mɨdöp, nɨpe aigale bɨ rö mɨdöp a gɨmim nɨŋagpim.
26 João respondeu: Eu batizo com água, mas no meio de vós está quem vós não conheceis.
27 Bɨ anɨbu nɨpe yad hain aunab pen nɨpe yad rö wasö; nɨpe bɨ kub yabɨƚ, yad bɨ pro. Yad ma rɨrup nɨpe u nagɨ hubɨknam rö lagöp,” a ga.
27 Esse é quem vem depois de mim; e eu não sou digno de lhe desatar a correia do calçado.
28 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp ram rɨƚɨg agƚö Bedani, ñɨg Jodan goƚ böŋ nö lödaŋ nɨŋöm bɨ anɨb gau apöm nɨp manö anɨbu hag nɨŋla.
28 Este diálogo se passou em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ruö Jisas auö nɨŋöl göm, Jon Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Nɨŋim! God Sipsip Pi nɨpe hanɨp hag yuöp me u. Nɨpe me nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gau gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gac u ƚɨk gɨ yunab.
29 No dia seguinte, João viu Jesus que vinha a ele e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Bɨ anɨbu me, yad hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö.
30 É este de quem eu disse: Depois de mim virá um homem, que me é superior, porque existe antes de mim.
31 Bɨ kub anɨbu bɨ an a gem nɨŋagmɨdin. Pen Isrel nɨbi bɨ, bɨ kub anɨbu bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋöl a gem, kalɨp ñɨg pak ñɨnɨg aunö,” a ga.
31 Eu não o conhecia, mas, se vim batizar em água, é para que ele se torne conhecido em Israel.
32 — ausente —
32 {João havia declarado: Vi o Espírito descer do céu em forma de uma pomba e repousar sobre ele.}
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia, mas aquele que me mandou batizar em água disse-me: Sobre quem vires descer e repousar o Espírito, este é quem batiza no Espírito Santo.
34 nɨŋem yad nɨŋ aij gem kalɨp manö nɨŋö hagabin, bɨ anɨbi nɨpe God Ñɨ nɨpe u nöp,” a ga.
34 Eu o vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Ruö pen, Jon bɨ nɨpe mɨhau aip, kauyaŋ ap ñɨg pak ñɨmɨdöp ka u mɨdlö nɨŋöl gɨ,
35 No dia seguinte, estava lá João outra vez com dois dos seus discípulos.
36 Jisas ap padiö, Jon nɨpe Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbi God Sipsip Pi nɨpe me u,” a ga.
36 E, avistando Jesus que ia passando, disse: Eis o Cordeiro de Deus.
37 Anɨg hagö, Jon bɨ nɨpe mɨhau, manö anɨbu nɨŋmil, Jisas areia mɨgan u hain arlö.
37 Os dois discípulos ouviram-no falar e seguiram Jesus.
38 Pen Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg auabil?” ö ga. Hageia haglö, “Rabai! Ne hanban gai?” ö gɨlö. Hibru manö hagöm “Rabai” a gɨlö manö anɨbu iƚ u “Manö Hag Ñeb Bɨ.”
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que procurais? Disseram-lhe: Rabi {que quer dizer Mestre}, onde moras?
39 Pen kale anɨg gɨmil hag nɨŋlö, Jisas haga, “Anɨb u, yad aip ammil nɨŋnabil,” a ga. Haga ñɨn anɨbu nöp dugo magö u ammil, nɨpe aip mɨdeila.
39 Vinde e vede, respondeu-lhes ele. Foram aonde ele morava e ficaram com ele aquele dia. Era cerca da hora décima.
40 Jon bɨ nɨpe anɨb mɨhau, bɨ ap hib nɨpe Edru. Edru nɨmam nɨpe me Saimon Pida.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido João e que o tinham seguido.
41 Edru magö anɨbu nöp am nɨmam Saimon nɨp uƚhai nɨŋöm haga, “Mesaia u aunab a gun pör abad mɨdpun u mɨñi nɨŋbul,” a ga. “Mesaia” a ga manö magö u, Grik manö hagöm “Krais” a gɨpal.
41 Foi ele então logo à procura de seu irmão e disse-lhe: Achamos o Messias {que quer dizer o Cristo}.
42 Edru anɨg hagöm, nɨmam Saimon nɨp uɫ göm Jisas mɨdeia u arö, Jisas Saimon nɨp nɨŋöm haga, “Jon ñɨ nɨpe Saimon. Nöp Sipas a göl,” a ga. Arameik manö hagöm, hib Sipas a ga manö magö anɨbu, Grik manö hagöm Pida a gɨpal. Sipas abe Pida abe iƚ añɨ anɨbu “kabö.”
42 Levou-o a Jesus, e Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João; serás chamado Cefas {que quer dizer pedra}.
43 Ruö, Jisas ram mɨnöŋ Galili arnɨg, am Pilip nɨp nɨŋöm haga, “Yad aip arul,” a ga.
43 No dia seguinte, tinha Jesus a intenção de dirigir-se à Galiléia. Encontra Filipe e diz-lhe: Segue-me.
44 Pilip, Edru, Pida, ram mɨnöŋ kale Bedsaida nɨbö.
44 {Filipe era natural de Betsaida, cidade de André e Pedro.}
45 Pen Pilip am Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Hon bɨ u, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep rɨmnap abe kalɨ kƚiñ rɨköm hagla u, nɨp mɨñi nɨŋbun. Nɨpe me Jisas, Josep ñɨ nɨpe. Ram mɨnöŋ nɨpe Nasared nɨbö,” a ga.
45 Filipe encontra Natanael e diz-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei e que os profetas anunciaram: é Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Pilip anɨg hageia, Nadanyel haga, “Bɨ aij ap ram mɨnöŋ naij anɨbu nɨbö auagnab,” a ga.
46 Respondeu-lhe Natanael: Pode, porventura, vir coisa boa de Nazaré? Filipe retrucou: Vem e vê.
47 Anɨg hagöm, kale bɨ mɨhau ammil söl söl gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbu bɨ Isrel yɨjɨg göl u me, nɨpe piral adö u hagagnab; nɨpe nɨŋö nöp waiö hagnab,” a ga.
47 Jesus vê Natanael, que lhe vem ao encontro, e diz: Eis um verdadeiro israelita, no qual não há falsidade.
48 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Ne aige gɨmön yɨp nɨŋban?” ö ga.
48 Natanael pergunta-lhe: Donde me conheces? Respondeu Jesus: Antes que Filipe te chamasse, eu te vi quando estavas debaixo da figueira.
49 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Manö hag ñeb bɨ. Nöp nɨŋbin! Ne God Ñɨ nɨpe, Isrel nɨbi bɨ Kiŋ hon,” a ga.
49 Falou-lhe Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o rei de Israel.
50 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nöp yɨharɨŋ rauan iƚ au nɨŋbin a gɨpin u me, yɨp nɨŋ udpan? Hainö nan ke nɨbö rɨmnap nɨŋnabön,” a ga.
50 Jesus replicou-lhe: Porque eu te disse que te vi debaixo da figueira, crês! Verás coisas maiores do que esta.
51 Jisas anɨg hagöm haga, “Kalöp magöŋhalö nɨŋö hagabin, kumi kabö adö laŋ au pɨral hiɨkö, ejol gau apöm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ amɨl apɨl, nɨŋ amɨl apɨl geinaböl nɨŋnabim,” a ga.
51 E ajuntou: Em verdade, em verdade vos digo: vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.