João 1
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Ram mɨnöŋ hadame dagol gau gɨ laga ñɨn u, God Manö mɨdeia. God Manö nɨpe God aip mɨdeia. God Manö nɨpe u rö nöp God me.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Ram mɨnöŋ hainö gɨ la; nöd yabɨƚ God Manö nɨpe God aip mɨdeia.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 God nɨpe gö, God Manö nɨpe nan gau magöŋhalö gɨ la. Nan ap ke laga; nɨpe ke gɨ la nan gau nöp mɨdöp.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 God Manö nɨpe kamɨŋ mɨdep iƚ u. Kamɨŋ mɨdep magö anɨbu nɨbi bɨ kalɨp mailö ña.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Mailö anɨbu amöm nɨbi bɨ sɨbön göp aŋ au mɨdpal gau ñɨ lab nɨŋöm sɨbön mailö anɨbu paƚog göl rö lagöp.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 — ausente —
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 — ausente —
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 Jon nɨpe Mailö anɨbu wasö. Nɨpe yɨharɨŋ bɨ an Mailö mɨdöp manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnɨg aua.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 Mailö nɨŋö yabɨƚ anɨbu nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp mailö ñöl gɨmɨdöp.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 God Manö nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm mɨdmɨdöp. God nɨpe gö, God Manö nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nɨbi bɨ gau gɨ löm ga. Pen nɨpe ke ram mɨnöŋ iƚ i ap mɨdeia u, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm Bɨ Kub u a göm nɨŋagla.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Nɨpe ram mɨnöŋ nɨpe ke aua u pen nɨbi bɨ nɨpe ke nɨp udagla.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Pen nɨbi bɨ au, Krais manö aij nɨpe u nɨŋ udöm, nɨp Bɨ Kub hon, a göm, udla gau, kalɨp geia God ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 God ñɨ pai nɨpe mɨdpal u, bɨ ber gau udöm, ñɨ pai yag daulö mɨdpal rö mɨdagpal. God nɨpe ke gö ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Pen Manö anɨbu, nɨpe apöm bɨ hañ romaŋ löm, hanɨp aip han mɨdmɨdöp. Anɨb u, hon mailö magö aij nɨpe hadö nɨŋbun. Nɨpe Bap Ñɨ nɨpe añɨ yabɨƚ u me, Bap nɨpe ke mailö magö aij ke halö mɨdöp rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp mɨdöp. Pen nɨpe hañ romaŋ löm bɨ rö apöm, hanɨp magöŋhalö mög nɨŋöm mɨdmagö yabɨƚ löm, God Manö nɨŋö u magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmɨdöp.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 God Manö nɨpe aua u, Jon nɨpe nɨŋöm, wɨñ alöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ mɨñi auöp i nöp me, yad kalöp nöd hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö u, bɨ anɨbu me u,” a ga.
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 Nɨpe hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mög yabɨƚ nɨŋöm, ud aij göm, nan aij aij iru nöp ñöb.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Apiabö u lo manö adö u, God Mosɨs nɨp ñö, Mosɨs hanɨp ña u pen God nɨbi bɨ mög nɨŋöm ud aij gab manö nɨŋö anɨbu, Jisas Krais aua u me, mɨñi waiö nɨŋabun.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Nɨbi bɨ rɨmnap God nɨp nɨŋagal. Ñɨ añɨ nɨpe u nöp nɨpe ke God. Nɨpe Nap aip mɨdpil. Nɨpe Nap nɨpe hag waiö la nɨŋöm mɨñi hon Bap God hadö nɨŋbun.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau kale bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ rɨmnap abe, bɨ God sabe gep ram wög gɨ ñɨmɨdal bɨ rɨmnap abe hag yuöm hagla, “Kale Jon mɨdöp ammim, ‘Ne an?’ ö gɨmim hag nɨŋmim,” a gɨla.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 Kale Jon mɨdeia u amjaköm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne bɨ an?” ö gɨla.
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 Anɨg hageia, kale pen hagla, “Anɨg hagpan u, ne an? Ne Ilaija aka?” gɨla.
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 Anɨg hageia, bɨ anɨb gau pen hagla, “Anɨb u, ne an? Pen yad bɨ an a gɨmön hagnabön, hon amun bɨ kub hanɨp hag yubal gau kalɨp hag ñɨnabun,” a gɨla.
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 Hageila, Jon kalɨp haga, “Yad mɨñi gabin i, bɨ God manö hagep Aisaia nöd haga rö nöp gabin. Nɨpe haga,
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 Pen bɨ Jon nɨp hag nɨŋnɨg aula anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip aula.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 Kale Jon nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne hagpan, yad Krais wasö, Ilaija wasö, bɨ God manö hagep abad mɨdpun u wasö gɨpan gö jɨ nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñabön?” ö gɨla.
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Hageila, Jon haga, “Yad kalɨp yɨharɨŋ ñɨg pak ñabin. Pen bɨ ap aŋ kalöp aui mɨdöp, nɨpe aigale bɨ rö mɨdöp a gɨmim nɨŋagpim.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Bɨ anɨbu nɨpe yad hain aunab pen nɨpe yad rö wasö; nɨpe bɨ kub yabɨƚ, yad bɨ pro. Yad ma rɨrup nɨpe u nagɨ hubɨknam rö lagöp,” a ga.
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp ram rɨƚɨg agƚö Bedani, ñɨg Jodan goƚ böŋ nö lödaŋ nɨŋöm bɨ anɨb gau apöm nɨp manö anɨbu hag nɨŋla.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ruö Jisas auö nɨŋöl göm, Jon Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Nɨŋim! God Sipsip Pi nɨpe hanɨp hag yuöp me u. Nɨpe me nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gau gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gac u ƚɨk gɨ yunab.
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Bɨ anɨbu me, yad hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö.
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 Bɨ kub anɨbu bɨ an a gem nɨŋagmɨdin. Pen Isrel nɨbi bɨ, bɨ kub anɨbu bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋöl a gem, kalɨp ñɨg pak ñɨnɨg aunö,” a ga.
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 — ausente —
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 nɨŋem yad nɨŋ aij gem kalɨp manö nɨŋö hagabin, bɨ anɨbi nɨpe God Ñɨ nɨpe u nöp,” a ga.
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Ruö pen, Jon bɨ nɨpe mɨhau aip, kauyaŋ ap ñɨg pak ñɨmɨdöp ka u mɨdlö nɨŋöl gɨ,
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Jisas ap padiö, Jon nɨpe Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbi God Sipsip Pi nɨpe me u,” a ga.
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Anɨg hagö, Jon bɨ nɨpe mɨhau, manö anɨbu nɨŋmil, Jisas areia mɨgan u hain arlö.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 Pen Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg auabil?” ö ga. Hageia haglö, “Rabai! Ne hanban gai?” ö gɨlö. Hibru manö hagöm “Rabai” a gɨlö manö anɨbu iƚ u “Manö Hag Ñeb Bɨ.”
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 Pen kale anɨg gɨmil hag nɨŋlö, Jisas haga, “Anɨb u, yad aip ammil nɨŋnabil,” a ga. Haga ñɨn anɨbu nöp dugo magö u ammil, nɨpe aip mɨdeila.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 Jon bɨ nɨpe anɨb mɨhau, bɨ ap hib nɨpe Edru. Edru nɨmam nɨpe me Saimon Pida.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Edru magö anɨbu nöp am nɨmam Saimon nɨp uƚhai nɨŋöm haga, “Mesaia u aunab a gun pör abad mɨdpun u mɨñi nɨŋbul,” a ga. “Mesaia” a ga manö magö u, Grik manö hagöm “Krais” a gɨpal.
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 Edru anɨg hagöm, nɨmam Saimon nɨp uɫ göm Jisas mɨdeia u arö, Jisas Saimon nɨp nɨŋöm haga, “Jon ñɨ nɨpe Saimon. Nöp Sipas a göl,” a ga. Arameik manö hagöm, hib Sipas a ga manö magö anɨbu, Grik manö hagöm Pida a gɨpal. Sipas abe Pida abe iƚ añɨ anɨbu “kabö.”
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 Ruö, Jisas ram mɨnöŋ Galili arnɨg, am Pilip nɨp nɨŋöm haga, “Yad aip arul,” a ga.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 Pilip, Edru, Pida, ram mɨnöŋ kale Bedsaida nɨbö.
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Pen Pilip am Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Hon bɨ u, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep rɨmnap abe kalɨ kƚiñ rɨköm hagla u, nɨp mɨñi nɨŋbun. Nɨpe me Jisas, Josep ñɨ nɨpe. Ram mɨnöŋ nɨpe Nasared nɨbö,” a ga.
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Pilip anɨg hageia, Nadanyel haga, “Bɨ aij ap ram mɨnöŋ naij anɨbu nɨbö auagnab,” a ga.
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 Anɨg hagöm, kale bɨ mɨhau ammil söl söl gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbu bɨ Isrel yɨjɨg göl u me, nɨpe piral adö u hagagnab; nɨpe nɨŋö nöp waiö hagnab,” a ga.
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Ne aige gɨmön yɨp nɨŋban?” ö ga.
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Manö hag ñeb bɨ. Nöp nɨŋbin! Ne God Ñɨ nɨpe, Isrel nɨbi bɨ Kiŋ hon,” a ga.
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nöp yɨharɨŋ rauan iƚ au nɨŋbin a gɨpin u me, yɨp nɨŋ udpan? Hainö nan ke nɨbö rɨmnap nɨŋnabön,” a ga.
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Jisas anɨg hagöm haga, “Kalöp magöŋhalö nɨŋö hagabin, kumi kabö adö laŋ au pɨral hiɨkö, ejol gau apöm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ amɨl apɨl, nɨŋ amɨl apɨl geinaböl nɨŋnabim,” a ga.
51 E acrescentou:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.