João 1
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Ram mɨnöŋ hadame dagol gau gɨ laga ñɨn u, God Manö mɨdeia. God Manö nɨpe God aip mɨdeia. God Manö nɨpe u rö nöp God me.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Ram mɨnöŋ hainö gɨ la; nöd yabɨƚ God Manö nɨpe God aip mɨdeia.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 God nɨpe gö, God Manö nɨpe nan gau magöŋhalö gɨ la. Nan ap ke laga; nɨpe ke gɨ la nan gau nöp mɨdöp.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 God Manö nɨpe kamɨŋ mɨdep iƚ u. Kamɨŋ mɨdep magö anɨbu nɨbi bɨ kalɨp mailö ña.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Mailö anɨbu amöm nɨbi bɨ sɨbön göp aŋ au mɨdpal gau ñɨ lab nɨŋöm sɨbön mailö anɨbu paƚog göl rö lagöp.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 — ausente —
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 — ausente —
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Jon nɨpe Mailö anɨbu wasö. Nɨpe yɨharɨŋ bɨ an Mailö mɨdöp manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnɨg aua.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Mailö nɨŋö yabɨƚ anɨbu nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp mailö ñöl gɨmɨdöp.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 God Manö nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm mɨdmɨdöp. God nɨpe gö, God Manö nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nɨbi bɨ gau gɨ löm ga. Pen nɨpe ke ram mɨnöŋ iƚ i ap mɨdeia u, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm Bɨ Kub u a göm nɨŋagla.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Nɨpe ram mɨnöŋ nɨpe ke aua u pen nɨbi bɨ nɨpe ke nɨp udagla.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Pen nɨbi bɨ au, Krais manö aij nɨpe u nɨŋ udöm, nɨp Bɨ Kub hon, a göm, udla gau, kalɨp geia God ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 God ñɨ pai nɨpe mɨdpal u, bɨ ber gau udöm, ñɨ pai yag daulö mɨdpal rö mɨdagpal. God nɨpe ke gö ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Pen Manö anɨbu, nɨpe apöm bɨ hañ romaŋ löm, hanɨp aip han mɨdmɨdöp. Anɨb u, hon mailö magö aij nɨpe hadö nɨŋbun. Nɨpe Bap Ñɨ nɨpe añɨ yabɨƚ u me, Bap nɨpe ke mailö magö aij ke halö mɨdöp rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp mɨdöp. Pen nɨpe hañ romaŋ löm bɨ rö apöm, hanɨp magöŋhalö mög nɨŋöm mɨdmagö yabɨƚ löm, God Manö nɨŋö u magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmɨdöp.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 God Manö nɨpe aua u, Jon nɨpe nɨŋöm, wɨñ alöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ mɨñi auöp i nöp me, yad kalöp nöd hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö u, bɨ anɨbu me u,” a ga.
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Nɨpe hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mög yabɨƚ nɨŋöm, ud aij göm, nan aij aij iru nöp ñöb.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Apiabö u lo manö adö u, God Mosɨs nɨp ñö, Mosɨs hanɨp ña u pen God nɨbi bɨ mög nɨŋöm ud aij gab manö nɨŋö anɨbu, Jisas Krais aua u me, mɨñi waiö nɨŋabun.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Nɨbi bɨ rɨmnap God nɨp nɨŋagal. Ñɨ añɨ nɨpe u nöp nɨpe ke God. Nɨpe Nap aip mɨdpil. Nɨpe Nap nɨpe hag waiö la nɨŋöm mɨñi hon Bap God hadö nɨŋbun.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau kale bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ rɨmnap abe, bɨ God sabe gep ram wög gɨ ñɨmɨdal bɨ rɨmnap abe hag yuöm hagla, “Kale Jon mɨdöp ammim, ‘Ne an?’ ö gɨmim hag nɨŋmim,” a gɨla.
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Kale Jon mɨdeia u amjaköm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne bɨ an?” ö gɨla.
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Anɨg hageia, kale pen hagla, “Anɨg hagpan u, ne an? Ne Ilaija aka?” gɨla.
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Anɨg hageia, bɨ anɨb gau pen hagla, “Anɨb u, ne an? Pen yad bɨ an a gɨmön hagnabön, hon amun bɨ kub hanɨp hag yubal gau kalɨp hag ñɨnabun,” a gɨla.
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Hageila, Jon kalɨp haga, “Yad mɨñi gabin i, bɨ God manö hagep Aisaia nöd haga rö nöp gabin. Nɨpe haga,
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Pen bɨ Jon nɨp hag nɨŋnɨg aula anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip aula.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Kale Jon nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne hagpan, yad Krais wasö, Ilaija wasö, bɨ God manö hagep abad mɨdpun u wasö gɨpan gö jɨ nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñabön?” ö gɨla.
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Hageila, Jon haga, “Yad kalɨp yɨharɨŋ ñɨg pak ñabin. Pen bɨ ap aŋ kalöp aui mɨdöp, nɨpe aigale bɨ rö mɨdöp a gɨmim nɨŋagpim.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Bɨ anɨbu nɨpe yad hain aunab pen nɨpe yad rö wasö; nɨpe bɨ kub yabɨƚ, yad bɨ pro. Yad ma rɨrup nɨpe u nagɨ hubɨknam rö lagöp,” a ga.
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp ram rɨƚɨg agƚö Bedani, ñɨg Jodan goƚ böŋ nö lödaŋ nɨŋöm bɨ anɨb gau apöm nɨp manö anɨbu hag nɨŋla.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Ruö Jisas auö nɨŋöl göm, Jon Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Nɨŋim! God Sipsip Pi nɨpe hanɨp hag yuöp me u. Nɨpe me nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gau gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gac u ƚɨk gɨ yunab.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Bɨ anɨbu me, yad hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö.
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Bɨ kub anɨbu bɨ an a gem nɨŋagmɨdin. Pen Isrel nɨbi bɨ, bɨ kub anɨbu bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋöl a gem, kalɨp ñɨg pak ñɨnɨg aunö,” a ga.
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 — ausente —
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 nɨŋem yad nɨŋ aij gem kalɨp manö nɨŋö hagabin, bɨ anɨbi nɨpe God Ñɨ nɨpe u nöp,” a ga.
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Ruö pen, Jon bɨ nɨpe mɨhau aip, kauyaŋ ap ñɨg pak ñɨmɨdöp ka u mɨdlö nɨŋöl gɨ,
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Jisas ap padiö, Jon nɨpe Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbi God Sipsip Pi nɨpe me u,” a ga.
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Anɨg hagö, Jon bɨ nɨpe mɨhau, manö anɨbu nɨŋmil, Jisas areia mɨgan u hain arlö.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Pen Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg auabil?” ö ga. Hageia haglö, “Rabai! Ne hanban gai?” ö gɨlö. Hibru manö hagöm “Rabai” a gɨlö manö anɨbu iƚ u “Manö Hag Ñeb Bɨ.”
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Pen kale anɨg gɨmil hag nɨŋlö, Jisas haga, “Anɨb u, yad aip ammil nɨŋnabil,” a ga. Haga ñɨn anɨbu nöp dugo magö u ammil, nɨpe aip mɨdeila.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Jon bɨ nɨpe anɨb mɨhau, bɨ ap hib nɨpe Edru. Edru nɨmam nɨpe me Saimon Pida.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Edru magö anɨbu nöp am nɨmam Saimon nɨp uƚhai nɨŋöm haga, “Mesaia u aunab a gun pör abad mɨdpun u mɨñi nɨŋbul,” a ga. “Mesaia” a ga manö magö u, Grik manö hagöm “Krais” a gɨpal.
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Edru anɨg hagöm, nɨmam Saimon nɨp uɫ göm Jisas mɨdeia u arö, Jisas Saimon nɨp nɨŋöm haga, “Jon ñɨ nɨpe Saimon. Nöp Sipas a göl,” a ga. Arameik manö hagöm, hib Sipas a ga manö magö anɨbu, Grik manö hagöm Pida a gɨpal. Sipas abe Pida abe iƚ añɨ anɨbu “kabö.”
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Ruö, Jisas ram mɨnöŋ Galili arnɨg, am Pilip nɨp nɨŋöm haga, “Yad aip arul,” a ga.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Pilip, Edru, Pida, ram mɨnöŋ kale Bedsaida nɨbö.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Pen Pilip am Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Hon bɨ u, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep rɨmnap abe kalɨ kƚiñ rɨköm hagla u, nɨp mɨñi nɨŋbun. Nɨpe me Jisas, Josep ñɨ nɨpe. Ram mɨnöŋ nɨpe Nasared nɨbö,” a ga.
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Pilip anɨg hageia, Nadanyel haga, “Bɨ aij ap ram mɨnöŋ naij anɨbu nɨbö auagnab,” a ga.
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Anɨg hagöm, kale bɨ mɨhau ammil söl söl gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbu bɨ Isrel yɨjɨg göl u me, nɨpe piral adö u hagagnab; nɨpe nɨŋö nöp waiö hagnab,” a ga.
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Ne aige gɨmön yɨp nɨŋban?” ö ga.
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Manö hag ñeb bɨ. Nöp nɨŋbin! Ne God Ñɨ nɨpe, Isrel nɨbi bɨ Kiŋ hon,” a ga.
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nöp yɨharɨŋ rauan iƚ au nɨŋbin a gɨpin u me, yɨp nɨŋ udpan? Hainö nan ke nɨbö rɨmnap nɨŋnabön,” a ga.
50 Jesus respondeu:
51 Jisas anɨg hagöm haga, “Kalöp magöŋhalö nɨŋö hagabin, kumi kabö adö laŋ au pɨral hiɨkö, ejol gau apöm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ amɨl apɨl, nɨŋ amɨl apɨl geinaböl nɨŋnabim,” a ga.
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.