João 1
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Ram mɨnöŋ hadame dagol gau gɨ laga ñɨn u, God Manö mɨdeia. God Manö nɨpe God aip mɨdeia. God Manö nɨpe u rö nöp God me.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Ram mɨnöŋ hainö gɨ la; nöd yabɨƚ God Manö nɨpe God aip mɨdeia.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 God nɨpe gö, God Manö nɨpe nan gau magöŋhalö gɨ la. Nan ap ke laga; nɨpe ke gɨ la nan gau nöp mɨdöp.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 God Manö nɨpe kamɨŋ mɨdep iƚ u. Kamɨŋ mɨdep magö anɨbu nɨbi bɨ kalɨp mailö ña.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Mailö anɨbu amöm nɨbi bɨ sɨbön göp aŋ au mɨdpal gau ñɨ lab nɨŋöm sɨbön mailö anɨbu paƚog göl rö lagöp.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 — ausente —
6 Deus enviou um homem chamado João
7 — ausente —
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Jon nɨpe Mailö anɨbu wasö. Nɨpe yɨharɨŋ bɨ an Mailö mɨdöp manö u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnɨg aua.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Mailö nɨŋö yabɨƚ anɨbu nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp mailö ñöl gɨmɨdöp.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 God Manö nɨpe ram mɨnöŋ iƚ i apöm mɨdmɨdöp. God nɨpe gö, God Manö nɨpe ke mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nɨbi bɨ gau gɨ löm ga. Pen nɨpe ke ram mɨnöŋ iƚ i ap mɨdeia u, nɨbi bɨ nɨp amgö nɨŋöm Bɨ Kub u a göm nɨŋagla.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Nɨpe ram mɨnöŋ nɨpe ke aua u pen nɨbi bɨ nɨpe ke nɨp udagla.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Pen nɨbi bɨ au, Krais manö aij nɨpe u nɨŋ udöm, nɨp Bɨ Kub hon, a göm, udla gau, kalɨp geia God ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 God ñɨ pai nɨpe mɨdpal u, bɨ ber gau udöm, ñɨ pai yag daulö mɨdpal rö mɨdagpal. God nɨpe ke gö ñɨ pai nɨpe mɨdpal.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Pen Manö anɨbu, nɨpe apöm bɨ hañ romaŋ löm, hanɨp aip han mɨdmɨdöp. Anɨb u, hon mailö magö aij nɨpe hadö nɨŋbun. Nɨpe Bap Ñɨ nɨpe añɨ yabɨƚ u me, Bap nɨpe ke mailö magö aij ke halö mɨdöp rö, Ñɨ nɨpe u rö nöp mɨdöp. Pen nɨpe hañ romaŋ löm bɨ rö apöm, hanɨp magöŋhalö mög nɨŋöm mɨdmagö yabɨƚ löm, God Manö nɨŋö u magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmɨdöp.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 God Manö nɨpe aua u, Jon nɨpe nɨŋöm, wɨñ alöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ mɨñi auöp i nöp me, yad kalöp nöd hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö u, bɨ anɨbu me u,” a ga.
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Nɨpe hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mög yabɨƚ nɨŋöm, ud aij göm, nan aij aij iru nöp ñöb.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Apiabö u lo manö adö u, God Mosɨs nɨp ñö, Mosɨs hanɨp ña u pen God nɨbi bɨ mög nɨŋöm ud aij gab manö nɨŋö anɨbu, Jisas Krais aua u me, mɨñi waiö nɨŋabun.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Nɨbi bɨ rɨmnap God nɨp nɨŋagal. Ñɨ añɨ nɨpe u nöp nɨpe ke God. Nɨpe Nap aip mɨdpil. Nɨpe Nap nɨpe hag waiö la nɨŋöm mɨñi hon Bap God hadö nɨŋbun.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau kale bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ rɨmnap abe, bɨ God sabe gep ram wög gɨ ñɨmɨdal bɨ rɨmnap abe hag yuöm hagla, “Kale Jon mɨdöp ammim, ‘Ne an?’ ö gɨmim hag nɨŋmim,” a gɨla.
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Kale Jon mɨdeia u amjaköm, nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne bɨ an?” ö gɨla.
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 Anɨg hageia, kale pen hagla, “Anɨg hagpan u, ne an? Ne Ilaija aka?” gɨla.
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Anɨg hageia, bɨ anɨb gau pen hagla, “Anɨb u, ne an? Pen yad bɨ an a gɨmön hagnabön, hon amun bɨ kub hanɨp hag yubal gau kalɨp hag ñɨnabun,” a gɨla.
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Hageila, Jon kalɨp haga, “Yad mɨñi gabin i, bɨ God manö hagep Aisaia nöd haga rö nöp gabin. Nɨpe haga,
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Pen bɨ Jon nɨp hag nɨŋnɨg aula anɨb gau, bɨ Perisi rɨmnap aip aula.
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 Kale Jon nɨp hag nɨŋöm hagla, “Ne hagpan, yad Krais wasö, Ilaija wasö, bɨ God manö hagep abad mɨdpun u wasö gɨpan gö jɨ nɨhön gɨnɨg nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñabön?” ö gɨla.
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 Hageila, Jon haga, “Yad kalɨp yɨharɨŋ ñɨg pak ñabin. Pen bɨ ap aŋ kalöp aui mɨdöp, nɨpe aigale bɨ rö mɨdöp a gɨmim nɨŋagpim.
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 Bɨ anɨbu nɨpe yad hain aunab pen nɨpe yad rö wasö; nɨpe bɨ kub yabɨƚ, yad bɨ pro. Yad ma rɨrup nɨpe u nagɨ hubɨknam rö lagöp,” a ga.
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Jon nɨbi bɨ gau kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp ram rɨƚɨg agƚö Bedani, ñɨg Jodan goƚ böŋ nö lödaŋ nɨŋöm bɨ anɨb gau apöm nɨp manö anɨbu hag nɨŋla.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Ruö Jisas auö nɨŋöl göm, Jon Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Nɨŋim! God Sipsip Pi nɨpe hanɨp hag yuöp me u. Nɨpe me nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i gau gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gac u ƚɨk gɨ yunab.
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Bɨ anɨbu me, yad hagnö, ‘Bɨ ap nɨpe yad hain aunab u pen yɨp yag dauagep adö u, nɨpe hadame dagol gau mɨdmɨdöp. Anɨb u, nɨpe yad rö wasö; nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ,’ a gɨnö.
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Bɨ kub anɨbu bɨ an a gem nɨŋagmɨdin. Pen Isrel nɨbi bɨ, bɨ kub anɨbu bɨ aigale bɨ rö mɨdöp u nɨŋöl a gem, kalɨp ñɨg pak ñɨnɨg aunö,” a ga.
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 — ausente —
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 nɨŋem yad nɨŋ aij gem kalɨp manö nɨŋö hagabin, bɨ anɨbi nɨpe God Ñɨ nɨpe u nöp,” a ga.
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Ruö pen, Jon bɨ nɨpe mɨhau aip, kauyaŋ ap ñɨg pak ñɨmɨdöp ka u mɨdlö nɨŋöl gɨ,
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Jisas ap padiö, Jon nɨpe Jisas nɨŋöm nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Bɨ anɨbi God Sipsip Pi nɨpe me u,” a ga.
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Anɨg hagö, Jon bɨ nɨpe mɨhau, manö anɨbu nɨŋmil, Jisas areia mɨgan u hain arlö.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Pen Jisas ado göm kalɨp mɨhöŋ nɨŋöm haga, “Nɨhön gɨnɨg auabil?” ö ga. Hageia haglö, “Rabai! Ne hanban gai?” ö gɨlö. Hibru manö hagöm “Rabai” a gɨlö manö anɨbu iƚ u “Manö Hag Ñeb Bɨ.”
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 Pen kale anɨg gɨmil hag nɨŋlö, Jisas haga, “Anɨb u, yad aip ammil nɨŋnabil,” a ga. Haga ñɨn anɨbu nöp dugo magö u ammil, nɨpe aip mɨdeila.
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Jon bɨ nɨpe anɨb mɨhau, bɨ ap hib nɨpe Edru. Edru nɨmam nɨpe me Saimon Pida.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 Edru magö anɨbu nöp am nɨmam Saimon nɨp uƚhai nɨŋöm haga, “Mesaia u aunab a gun pör abad mɨdpun u mɨñi nɨŋbul,” a ga. “Mesaia” a ga manö magö u, Grik manö hagöm “Krais” a gɨpal.
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Edru anɨg hagöm, nɨmam Saimon nɨp uɫ göm Jisas mɨdeia u arö, Jisas Saimon nɨp nɨŋöm haga, “Jon ñɨ nɨpe Saimon. Nöp Sipas a göl,” a ga. Arameik manö hagöm, hib Sipas a ga manö magö anɨbu, Grik manö hagöm Pida a gɨpal. Sipas abe Pida abe iƚ añɨ anɨbu “kabö.”
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Ruö, Jisas ram mɨnöŋ Galili arnɨg, am Pilip nɨp nɨŋöm haga, “Yad aip arul,” a ga.
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Pilip, Edru, Pida, ram mɨnöŋ kale Bedsaida nɨbö.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Pen Pilip am Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Hon bɨ u, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep rɨmnap abe kalɨ kƚiñ rɨköm hagla u, nɨp mɨñi nɨŋbun. Nɨpe me Jisas, Josep ñɨ nɨpe. Ram mɨnöŋ nɨpe Nasared nɨbö,” a ga.
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Pilip anɨg hageia, Nadanyel haga, “Bɨ aij ap ram mɨnöŋ naij anɨbu nɨbö auagnab,” a ga.
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Anɨg hagöm, kale bɨ mɨhau ammil söl söl gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas Nadanyel nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ anɨbu bɨ Isrel yɨjɨg göl u me, nɨpe piral adö u hagagnab; nɨpe nɨŋö nöp waiö hagnab,” a ga.
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Ne aige gɨmön yɨp nɨŋban?” ö ga.
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 Anɨg hagö, Nadanyel haga, “Manö hag ñeb bɨ. Nöp nɨŋbin! Ne God Ñɨ nɨpe, Isrel nɨbi bɨ Kiŋ hon,” a ga.
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Anɨg hageia, Jisas haga, “Nöp yɨharɨŋ rauan iƚ au nɨŋbin a gɨpin u me, yɨp nɨŋ udpan? Hainö nan ke nɨbö rɨmnap nɨŋnabön,” a ga.
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Jisas anɨg hagöm haga, “Kalöp magöŋhalö nɨŋö hagabin, kumi kabö adö laŋ au pɨral hiɨkö, ejol gau apöm, yɨp Bɨ Ñɨ nɨpe nɨŋ amɨl apɨl, nɨŋ amɨl apɨl geinaböl nɨŋnabim,” a ga.
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.