João 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Jisas Nap nɨp sabe gɨ pɨs göm, bɨ nɨpe gau aip ñɨg pro Kidron juöm, böŋ lödaŋ amöm, mab olip wög adɨŋ u arla.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Mab olip wög adɨŋ anɨbu Jisas bɨ nɨpe gau aip pör am magum gɨmɨdal rö, Judas bɨ Jisas nɨp mumug nɨŋnɨg geia u, mɨgan anɨbu nɨŋ aij ga.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Perisi bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Judas nɨp hageila, nɨpe am ami bɨ rɨmnap uɫ göm, God sabe gep ram polisman rɨmnap uɫ göm, dam Jisas mɨdeia au amjaka. Kale pen pen alep nan rɨmnap udöm, hapö rɨmnap ƚam rɨmnap lau udöm, aueila.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jisas nɨp nan nɨhön gɨnɨg ga u nɨŋa u me, aueila u amöm haga, “An nɨp uƚhai nɨŋ ajabim?” ö ga.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Hageia hagla, “Jisas, bɨ Nasared nɨbö u,” a gɨla.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Pen Jisas, “Bɨ anɨbu me yad i,” a gö, kale jöl adö ƚɨƚɨ gɨ amöm gɨ dam pak la.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Jisas pen kalɨp kauyaŋ haga, “An nɨp uƚhai nɨŋ ajabim?” ö ga.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Hageila, Jisas haga, “Kalöp mɨdö nöp hagpin, ‘Bɨ anɨbu me yad i.’ Yɨp uƚhai nɨŋ ajpim rö, bɨ gai i kalɨp arö gɨpe aröl,” a ga.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ga anɨbu, Jisas nöd Nap nɨp haga rö nöp ga. Nɨpe Nap nɨp haga, “Bapi. Bɨ yɨp ñɨna gau, añɨ ap ur gagöp,” a ga.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Pen magö anɨbu nöp, Saimon Pida ru mɨlö kɨd daua u ɫɨp gɨ udöm, bɨ ap nɨp rɨmɨd yɨjɨg lau böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua. Bɨ anɨbu hib nɨpe Malkas. Nɨpe God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u mɨdmɨdöp.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Pida anɨg geia, Jisas haga, “Ru mɨlö kɨd udpan kuöyaŋ lö araŋ! Ne Bapi ñɨg asɨ yɨp ñöb u ñɨŋagnabin a gɨmön nɨŋban ar?” a ga.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Jisas anɨg hagö nɨŋöl gɨ, ami bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman gau abe, Jisas nɨp ud sɨsɨ löm, nagɨ lɨ pɨdöŋ göm,
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 kale nöd Jisas dam Anas mɨdeia au arla. Bɨ Anas anɨbu, Kaiapas nɨma nɨpe. Kaiapas me, mɨ añɨ anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ wög u hag lɨlö, wög gɨ mɨdeia.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kaiapas nɨpe me nöd Juda bɨ manö ud asɨkep kalɨp haga, “Bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij,” a ga.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Pen Jisas nɨp anɨg göm, dam Anas ram u areila nɨŋöm, Saimon Pida aip, yad Jon aip, holmɨŋ hain hain arlo. Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u yɨp nɨŋ aij ga rö, yad amem böŋ nöp ram nɨpe manö kub hagmɨdal waryö raul yaŋ arnö;
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 pen Pida nɨpe höŋ löyaŋ adö mɨdeia. Yad pen ado gɨ apem, nɨbi ajöŋ iƚ abad mɨdeia u nɨp hagem, Pida nɨp uɫ gɨ waryö raul yaŋ arlo.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Pen nɨbi ajöŋ iƚ abad mɨdeia u, Pida nɨp haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ nɨpe ap ar?” a ga.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Pen Kaiapas nɨp wög gɨ ñeila bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman gau abe, kalɨp yɨgön gö, mab bɨc run magö aŋ anɨb au pɨböŋ mɨdeia, uraköl mali mɨdeila. Pida nɨp u rö nöp yɨgön gö, ap aŋ anɨb au se göl, kalɨp aip mab mali mɨdeia.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Pen Anas, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ nöd mɨdmɨdöp u, Jisas nɨp hag nɨŋa, “Nɨbi bɨ ne nɨbi bɨ an? Ne manö nɨhön nɨhön nɨbi bɨ ne hag ñɨban?” a gɨ nɨŋa.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Hageia, Jisas pen haga, “Yad manö rɨmnap pi gem hag ñagnö; bɨ kale gau nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda magum gep ram gau abe, God sabe gep ram u abe, pör waiö hag ñɨbin.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Anɨb u, nɨhön gɨnɨg yɨp manö hag nɨŋabön? Nɨbi bɨ manö hagnö nɨŋ mɨdeila rɨmnap daumim hag nɨŋmim. Manö nɨhön nɨhön hagnö u nɨŋbal me,” a ga.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Jisas anɨg hageia, God sabe gep ram abad mɨdmɨdöp polisman ap, nɨp alaun u paköm haga, “Nɨhön gɨnɨg bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp manö anɨbu rö hagabön?” ö ga.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Hageia, Jisas haga, “Yad manö piral ap hagpin a gɨmön, manö piral hagpin anɨbu nɨbi bɨ gai i kalɨp waiö hag ñɨmön. Pen manö nɨŋö hagpin u, ne nɨhön gɨnɨg yɨp pakajan?” ö ga.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Jisas nɨp nagɨ lɨ rɨbɨk gɨla rö mɨdö nɨŋöl gɨ, Anas hagö kale Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ hain nɨbö u, Kaiapas, ud arla.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Pen Pida nɨpe anɨg uraköl gɨ mɨdöm mab mali mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ rɨmnap nɨp hagla, “Bɨ anɨbu bɨ ap me ne i ar?” a gɨla.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Pen bɨ au Pida rɨmɨd rɨb gɨ dö ga u, bɨ rɨdɨk lö lö nɨpe ap God nɨp nan sabe gep bɨ kub u nɨp wög gɨ mɨdeia. Nɨpe apöm, Pida nɨp haga, “Yad nöp nɨŋbin, ne bɨ anɨbu aip mab olip wög adɨŋ au mɨdajan ar?” a ga.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Hageia Pida kauyaŋ hag haluöm haga, “Yad wasö,” ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ram rɨk dam lö nɨŋöl gɨ, Juda kai kale Jisas nɨp Kaiapas ram anɨbu nɨbö dam Rom gapman bɨ kub Pailod ram kub u arla. Juda kai hagla, “Hon Rom bɨ ram raul i arno, hanɨp asɨŋ uɫ gɨnab nɨŋöm hon Pasopa nan ñɨŋun rö lagnab,” a göm, höŋ gɨyaŋ mɨdeila.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Anɨb u, Pailod höŋ amöm haga, “Bɨ i nɨp nɨhön manö nɨŋmim daubim?” ö ga.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Hageia, kale hagla, “Nɨpe nan naij ap gagböp, nöp anɨg dauagbnop,” a gɨla.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Hageila, Pailod haga, “Kale dam lo kale adö u ke hagöp rö nɨŋmim, manö kub hagim,” a ga.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Juda kai anɨg gɨla u, Jisas yɨp aigöl gɨlö umnabin, a göm, haga rö nöp gɨla.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pen Juda kai anɨg hageila, Pailod kauyaŋ ado gɨ ram raul yaŋ amöm, Jisas auaŋ a gö, aueia nɨp haga, “Ne Juda kai kiŋ kale u aka?” ga.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Hageia, Jisas haga, “Manö yɨp hag nɨŋabön u, maj mɨgan ne u ke hagabön aka nɨbi bɨ rɨmnap maj mɨgan kale u udmön hagabön?” ö ga.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Hageia, Pailod haga, “Yad Juda bɨ wasö. Juda kai ne gau nöp, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub ne gau nöp me, nöp dapöm ñɨmagö yad ñɨbal. Ne nan nɨhön gaina anɨg gɨpal?” ö ga.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Hageia, Jisas haga, “Yad nɨbi bɨ udem abad mɨdeinabin u, kiŋ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal rö, mɨdageinabin. Yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i kiŋ mɨdnɨg gaibnep, Juda nɨbi bɨ gau yɨp nagɨ lun, a gɨlö, nɨbi bɨ yad gau uraköm kale aip pen pen alblap. Pen yad nɨbi bɨ udem abad mɨdeinabin nagɨ u ke mɨdöp; mɨnöŋ naböŋ iƚ i rö wasö,” ga.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Anɨg hageia, Pailod haga, “Anɨb u, ne kiŋ ap aka?” ga.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Anɨg hageia, Pailod haga, “Pen manö gau nɨbö gau nɨbö ke ke iru nöp mɨdöp u, hon aigöl gun manö nɨŋö yabɨƚ me u, a gun nɨŋun?” ö ga.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Pen hon Rom gapman, mɨ u mɨ u, Pasopa ñɨn kub u auajɨp, bɨ nagɨman kale ap yɨharɨŋ hubɨk yubun. Anɨb u, Juda kai kiŋ kale u, yɨharɨŋ hubɨk yunö arnɨm aka?” ga.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Hageia, meg mɨgan dap ranöm hagla, “Nɨp wasö! Hon Barabas nɨp hubɨk yumön!” a gɨla. Bɨ Barabas anɨbu, nɨbi bɨ gau wañ wañ gö gapman kai kalɨp aip pen pen alla.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.