João 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Jisas Nap nɨp sabe gɨ pɨs göm, bɨ nɨpe gau aip ñɨg pro Kidron juöm, böŋ lödaŋ amöm, mab olip wög adɨŋ u arla.
1 Tendo Jesus dito essas palavras, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 Mab olip wög adɨŋ anɨbu Jisas bɨ nɨpe gau aip pör am magum gɨmɨdal rö, Judas bɨ Jisas nɨp mumug nɨŋnɨg geia u, mɨgan anɨbu nɨŋ aij ga.
2 E também Judas, que o traía, conhecia aquele lugar; porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os seus discípulos.
3 Perisi bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Judas nɨp hageila, nɨpe am ami bɨ rɨmnap uɫ göm, God sabe gep ram polisman rɨmnap uɫ göm, dam Jisas mɨdeia au amjaka. Kale pen pen alep nan rɨmnap udöm, hapö rɨmnap ƚam rɨmnap lau udöm, aueila.
3 Tendo, então, Judas recebido um destacamento de homens e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e tochas, e armas.
4 Jisas nɨp nan nɨhön gɨnɨg ga u nɨŋa u me, aueila u amöm haga, “An nɨp uƚhai nɨŋ ajabim?” ö ga.
4 Jesus, portanto, sabendo todas as coisas que lhe aconteceria, saiu, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Hageia hagla, “Jisas, bɨ Nasared nɨbö u,” a gɨla.
5 Eles responderam-lhe: A Jesus de Nazaré. Disse-lhes Jesus: Eu Sou Ele. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Pen Jisas, “Bɨ anɨbu me yad i,” a gö, kale jöl adö ƚɨƚɨ gɨ amöm gɨ dam pak la.
6 Quando, pois, lhes disse: Eu Sou Ele, eles recuaram, e caíram no chão.
7 Jisas pen kalɨp kauyaŋ haga, “An nɨp uƚhai nɨŋ ajabim?” ö ga.
7 Então, ele perguntou novamente: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Hageila, Jisas haga, “Kalöp mɨdö nöp hagpin, ‘Bɨ anɨbu me yad i.’ Yɨp uƚhai nɨŋ ajpim rö, bɨ gai i kalɨp arö gɨpe aröl,” a ga.
8 Jesus respondeu: Eu tenho dito que Eu Sou Ele; se, portanto vós me buscais, deixe-os seguir seu caminho;
9 Ga anɨbu, Jisas nöd Nap nɨp haga rö nöp ga. Nɨpe Nap nɨp haga, “Bapi. Bɨ yɨp ñɨna gau, añɨ ap ur gagöp,” a ga.
9 para se cumprir a palavra que ele tinha dito: Dos que me deste nenhum deles eu perdi.
10 Pen magö anɨbu nöp, Saimon Pida ru mɨlö kɨd daua u ɫɨp gɨ udöm, bɨ ap nɨp rɨmɨd yɨjɨg lau böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua. Bɨ anɨbu hib nɨpe Malkas. Nɨpe God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u mɨdmɨdöp.
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Pida anɨg geia, Jisas haga, “Ru mɨlö kɨd udpan kuöyaŋ lö araŋ! Ne Bapi ñɨg asɨ yɨp ñöb u ñɨŋagnabin a gɨmön nɨŋban ar?” a ga.
11 Disse, então, Jesus a Pedro: Coloca a tua espada na bainha; o cálice que meu Pai me deu, não devo beber?
12 Jisas anɨg hagö nɨŋöl gɨ, ami bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman gau abe, Jisas nɨp ud sɨsɨ löm, nagɨ lɨ pɨdöŋ göm,
12 Então, o destacamento, o capitão e os oficiais dos judeus prenderam a Jesus, e ataram-no,
13 kale nöd Jisas dam Anas mɨdeia au arla. Bɨ Anas anɨbu, Kaiapas nɨma nɨpe. Kaiapas me, mɨ añɨ anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ wög u hag lɨlö, wög gɨ mɨdeia.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, porque era o sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kaiapas nɨpe me nöd Juda bɨ manö ud asɨkep kalɨp haga, “Bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij,” a ga.
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Pen Jisas nɨp anɨg göm, dam Anas ram u areila nɨŋöm, Saimon Pida aip, yad Jon aip, holmɨŋ hain hain arlo. Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u yɨp nɨŋ aij ga rö, yad amem böŋ nöp ram nɨpe manö kub hagmɨdal waryö raul yaŋ arnö;
15 E Simão Pedro seguia a Jesus, e o mesmo fazia outro discípulo; este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e foi e entrou com Jesus no palácio do sumo sacerdote.
16 pen Pida nɨpe höŋ löyaŋ adö mɨdeia. Yad pen ado gɨ apem, nɨbi ajöŋ iƚ abad mɨdeia u nɨp hagem, Pida nɨp uɫ gɨ waryö raul yaŋ arlo.
16 Mas Pedro ficou parado do lado de fora do portão. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou àquela que guardava a porta, e trouxe Pedro.
17 Pen nɨbi ajöŋ iƚ abad mɨdeia u, Pida nɨp haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ nɨpe ap ar?” a ga.
17 Então, a donzela que guardava a porta, disse a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Disse ele: Eu não sou.
18 Pen Kaiapas nɨp wög gɨ ñeila bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman gau abe, kalɨp yɨgön gö, mab bɨc run magö aŋ anɨb au pɨböŋ mɨdeia, uraköl mali mɨdeila. Pida nɨp u rö nöp yɨgön gö, ap aŋ anɨb au se göl, kalɨp aip mab mali mɨdeia.
18 E estavam ali os servos e os oficiais, tendo feito uma fogueira com carvão, porque fazia frio, e eles estavam se aquecendo. Também Pedro estava parado junto deles se aquecendo.
19 Pen Anas, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ nöd mɨdmɨdöp u, Jisas nɨp hag nɨŋa, “Nɨbi bɨ ne nɨbi bɨ an? Ne manö nɨhön nɨhön nɨbi bɨ ne hag ñɨban?” a gɨ nɨŋa.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos, e da sua doutrina.
20 Hageia, Jisas pen haga, “Yad manö rɨmnap pi gem hag ñagnö; bɨ kale gau nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda magum gep ram gau abe, God sabe gep ram u abe, pör waiö hag ñɨbin.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se reúnem, e eu nada falei em oculto.
21 Anɨb u, nɨhön gɨnɨg yɨp manö hag nɨŋabön? Nɨbi bɨ manö hagnö nɨŋ mɨdeila rɨmnap daumim hag nɨŋmim. Manö nɨhön nɨhön hagnö u nɨŋbal me,” a ga.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram o que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Jisas anɨg hageia, God sabe gep ram abad mɨdmɨdöp polisman ap, nɨp alaun u paköm haga, “Nɨhön gɨnɨg bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp manö anɨbu rö hagabön?” ö ga.
22 E, havendo ele falado isso, um dos oficiais que ali estavam bateu em Jesus com a palma da sua mão, dizendo: Assim que tu respondes ao sumo sacerdote?
23 Hageia, Jisas haga, “Yad manö piral ap hagpin a gɨmön, manö piral hagpin anɨbu nɨbi bɨ gai i kalɨp waiö hag ñɨmön. Pen manö nɨŋö hagpin u, ne nɨhön gɨnɨg yɨp pakajan?” ö ga.
23 Respondeu-lhe Jesus: Se eu falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, porque tu me feres?
24 Jisas nɨp nagɨ lɨ rɨbɨk gɨla rö mɨdö nɨŋöl gɨ, Anas hagö kale Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ hain nɨbö u, Kaiapas, ud arla.
24 Então, Anás o enviara, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Pen Pida nɨpe anɨg uraköl gɨ mɨdöm mab mali mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ rɨmnap nɨp hagla, “Bɨ anɨbu bɨ ap me ne i ar?” a gɨla.
25 E Simão Pedro estava ali se aquecendo. Disseram-lhe, então: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou eu.
26 Pen bɨ au Pida rɨmɨd rɨb gɨ dö ga u, bɨ rɨdɨk lö lö nɨpe ap God nɨp nan sabe gep bɨ kub u nɨp wög gɨ mɨdeia. Nɨpe apöm, Pida nɨp haga, “Yad nöp nɨŋbin, ne bɨ anɨbu aip mab olip wög adɨŋ au mɨdajan ar?” a ga.
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Eu não te vi no jardim com ele?
27 Hageia Pida kauyaŋ hag haluöm haga, “Yad wasö,” ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
27 Pedro, então, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Ram rɨk dam lö nɨŋöl gɨ, Juda kai kale Jisas nɨp Kaiapas ram anɨbu nɨbö dam Rom gapman bɨ kub Pailod ram kub u arla. Juda kai hagla, “Hon Rom bɨ ram raul i arno, hanɨp asɨŋ uɫ gɨnab nɨŋöm hon Pasopa nan ñɨŋun rö lagnab,” a göm, höŋ gɨyaŋ mɨdeila.
28 Então eles conduziram Jesus de Caifás para a sala de julgamento, e era cedo, e eles não entraram na sala de julgamento, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Anɨb u, Pailod höŋ amöm haga, “Bɨ i nɨp nɨhön manö nɨŋmim daubim?” ö ga.
29 Então chegou Pilatos diante deles, e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Hageia, kale hagla, “Nɨpe nan naij ap gagböp, nöp anɨg dauagbnop,” a gɨla.
30 Eles responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, nós não o entregaríamos para ti.
31 Hageila, Pailod haga, “Kale dam lo kale adö u ke hagöp rö nɨŋmim, manö kub hagim,” a ga.
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: Não nos é lícito matar homem algum;
32 Juda kai anɨg gɨla u, Jisas yɨp aigöl gɨlö umnabin, a göm, haga rö nöp gɨla.
32 para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.
33 Pen Juda kai anɨg hageila, Pailod kauyaŋ ado gɨ ram raul yaŋ amöm, Jisas auaŋ a gö, aueia nɨp haga, “Ne Juda kai kiŋ kale u aka?” ga.
33 Então Pilatos entrou novamente na sala de julgamento, e chamou a Jesus, e disse-lhe: És tu o Rei dos Judeus?
34 Hageia, Jisas haga, “Manö yɨp hag nɨŋabön u, maj mɨgan ne u ke hagabön aka nɨbi bɨ rɨmnap maj mɨgan kale u udmön hagabön?” ö ga.
34 Respondeu-lhe Jesus: Dizes estas coisas de ti mesmo, ou foram os outros que te contaram de mim?
35 Hageia, Pailod haga, “Yad Juda bɨ wasö. Juda kai ne gau nöp, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub ne gau nöp me, nöp dapöm ñɨmagö yad ñɨbal. Ne nan nɨhön gaina anɨg gɨpal?” ö ga.
35 Pilatos respondeu: Eu sou um judeu? A tua própria nação e os principais sacerdotes entregaram-te a mim, o que tu fizeste?
36 Hageia, Jisas haga, “Yad nɨbi bɨ udem abad mɨdeinabin u, kiŋ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal rö, mɨdageinabin. Yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i kiŋ mɨdnɨg gaibnep, Juda nɨbi bɨ gau yɨp nagɨ lun, a gɨlö, nɨbi bɨ yad gau uraköm kale aip pen pen alblap. Pen yad nɨbi bɨ udem abad mɨdeinabin nagɨ u ke mɨdöp; mɨnöŋ naböŋ iƚ i rö wasö,” ga.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Anɨg hageia, Pailod haga, “Anɨb u, ne kiŋ ap aka?” ga.
37 Disse-lhe, então, Pilatos: Então és tu um rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Anɨg hageia, Pailod haga, “Pen manö gau nɨbö gau nɨbö ke ke iru nöp mɨdöp u, hon aigöl gun manö nɨŋö yabɨƚ me u, a gun nɨŋun?” ö ga.
38 Disse-lhe Pilatos: O que é a verdade? E, dizendo isso, ele foi novamente até os judeus e disse-lhes: Eu não acho nenhuma culpa nele.
39 Pen hon Rom gapman, mɨ u mɨ u, Pasopa ñɨn kub u auajɨp, bɨ nagɨman kale ap yɨharɨŋ hubɨk yubun. Anɨb u, Juda kai kiŋ kale u, yɨharɨŋ hubɨk yunö arnɨm aka?” ga.
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, então, que vos solte o REI DOS JUDEUS?
40 Hageia, meg mɨgan dap ranöm hagla, “Nɨp wasö! Hon Barabas nɨp hubɨk yumön!” a gɨla. Bɨ Barabas anɨbu, nɨbi bɨ gau wañ wañ gö gapman kai kalɨp aip pen pen alla.
40 Então, todos gritaram novamente, dizendo: Este homem não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era um ladrão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.