João 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas Nap nɨp sabe gɨ pɨs göm, bɨ nɨpe gau aip ñɨg pro Kidron juöm, böŋ lödaŋ amöm, mab olip wög adɨŋ u arla.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Mab olip wög adɨŋ anɨbu Jisas bɨ nɨpe gau aip pör am magum gɨmɨdal rö, Judas bɨ Jisas nɨp mumug nɨŋnɨg geia u, mɨgan anɨbu nɨŋ aij ga.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Perisi bɨ gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Judas nɨp hageila, nɨpe am ami bɨ rɨmnap uɫ göm, God sabe gep ram polisman rɨmnap uɫ göm, dam Jisas mɨdeia au amjaka. Kale pen pen alep nan rɨmnap udöm, hapö rɨmnap ƚam rɨmnap lau udöm, aueila.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Jisas nɨp nan nɨhön gɨnɨg ga u nɨŋa u me, aueila u amöm haga, “An nɨp uƚhai nɨŋ ajabim?” ö ga.
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Hageia hagla, “Jisas, bɨ Nasared nɨbö u,” a gɨla.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Pen Jisas, “Bɨ anɨbu me yad i,” a gö, kale jöl adö ƚɨƚɨ gɨ amöm gɨ dam pak la.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Jisas pen kalɨp kauyaŋ haga, “An nɨp uƚhai nɨŋ ajabim?” ö ga.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Hageila, Jisas haga, “Kalöp mɨdö nöp hagpin, ‘Bɨ anɨbu me yad i.’ Yɨp uƚhai nɨŋ ajpim rö, bɨ gai i kalɨp arö gɨpe aröl,” a ga.
8 Jesus disse:
9 Ga anɨbu, Jisas nöd Nap nɨp haga rö nöp ga. Nɨpe Nap nɨp haga, “Bapi. Bɨ yɨp ñɨna gau, añɨ ap ur gagöp,” a ga.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Pen magö anɨbu nöp, Saimon Pida ru mɨlö kɨd daua u ɫɨp gɨ udöm, bɨ ap nɨp rɨmɨd yɨjɨg lau böŋ nöp rɨb gɨ dö gɨ yua. Bɨ anɨbu hib nɨpe Malkas. Nɨpe God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u mɨdmɨdöp.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Pida anɨg geia, Jisas haga, “Ru mɨlö kɨd udpan kuöyaŋ lö araŋ! Ne Bapi ñɨg asɨ yɨp ñöb u ñɨŋagnabin a gɨmön nɨŋban ar?” a ga.
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Jisas anɨg hagö nɨŋöl gɨ, ami bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman gau abe, Jisas nɨp ud sɨsɨ löm, nagɨ lɨ pɨdöŋ göm,
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 kale nöd Jisas dam Anas mɨdeia au arla. Bɨ Anas anɨbu, Kaiapas nɨma nɨpe. Kaiapas me, mɨ añɨ anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ wög u hag lɨlö, wög gɨ mɨdeia.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Kaiapas nɨpe me nöd Juda bɨ manö ud asɨkep kalɨp haga, “Bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij,” a ga.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Pen Jisas nɨp anɨg göm, dam Anas ram u areila nɨŋöm, Saimon Pida aip, yad Jon aip, holmɨŋ hain hain arlo. Bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u yɨp nɨŋ aij ga rö, yad amem böŋ nöp ram nɨpe manö kub hagmɨdal waryö raul yaŋ arnö;
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 pen Pida nɨpe höŋ löyaŋ adö mɨdeia. Yad pen ado gɨ apem, nɨbi ajöŋ iƚ abad mɨdeia u nɨp hagem, Pida nɨp uɫ gɨ waryö raul yaŋ arlo.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Pen nɨbi ajöŋ iƚ abad mɨdeia u, Pida nɨp haga, “Ne u rö nöp Jisas bɨ nɨpe ap ar?” a ga.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Pen Kaiapas nɨp wög gɨ ñeila bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman gau abe, kalɨp yɨgön gö, mab bɨc run magö aŋ anɨb au pɨböŋ mɨdeia, uraköl mali mɨdeila. Pida nɨp u rö nöp yɨgön gö, ap aŋ anɨb au se göl, kalɨp aip mab mali mɨdeia.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Pen Anas, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ nöd mɨdmɨdöp u, Jisas nɨp hag nɨŋa, “Nɨbi bɨ ne nɨbi bɨ an? Ne manö nɨhön nɨhön nɨbi bɨ ne hag ñɨban?” a gɨ nɨŋa.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Hageia, Jisas pen haga, “Yad manö rɨmnap pi gem hag ñagnö; bɨ kale gau nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda magum gep ram gau abe, God sabe gep ram u abe, pör waiö hag ñɨbin.
20 E Jesus respondeu:
21 Anɨb u, nɨhön gɨnɨg yɨp manö hag nɨŋabön? Nɨbi bɨ manö hagnö nɨŋ mɨdeila rɨmnap daumim hag nɨŋmim. Manö nɨhön nɨhön hagnö u nɨŋbal me,” a ga.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Jisas anɨg hageia, God sabe gep ram abad mɨdmɨdöp polisman ap, nɨp alaun u paköm haga, “Nɨhön gɨnɨg bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp manö anɨbu rö hagabön?” ö ga.
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Hageia, Jisas haga, “Yad manö piral ap hagpin a gɨmön, manö piral hagpin anɨbu nɨbi bɨ gai i kalɨp waiö hag ñɨmön. Pen manö nɨŋö hagpin u, ne nɨhön gɨnɨg yɨp pakajan?” ö ga.
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Jisas nɨp nagɨ lɨ rɨbɨk gɨla rö mɨdö nɨŋöl gɨ, Anas hagö kale Jisas nɨp dam, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ hain nɨbö u, Kaiapas, ud arla.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Pen Pida nɨpe anɨg uraköl gɨ mɨdöm mab mali mɨdö nɨŋöl gɨ, bɨ rɨmnap nɨp hagla, “Bɨ anɨbu bɨ ap me ne i ar?” a gɨla.
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Pen bɨ au Pida rɨmɨd rɨb gɨ dö ga u, bɨ rɨdɨk lö lö nɨpe ap God nɨp nan sabe gep bɨ kub u nɨp wög gɨ mɨdeia. Nɨpe apöm, Pida nɨp haga, “Yad nöp nɨŋbin, ne bɨ anɨbu aip mab olip wög adɨŋ au mɨdajan ar?” a ga.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Hageia Pida kauyaŋ hag haluöm haga, “Yad wasö,” ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ kɨƚakɨƚ wɨñ ala.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Ram rɨk dam lö nɨŋöl gɨ, Juda kai kale Jisas nɨp Kaiapas ram anɨbu nɨbö dam Rom gapman bɨ kub Pailod ram kub u arla. Juda kai hagla, “Hon Rom bɨ ram raul i arno, hanɨp asɨŋ uɫ gɨnab nɨŋöm hon Pasopa nan ñɨŋun rö lagnab,” a göm, höŋ gɨyaŋ mɨdeila.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Anɨb u, Pailod höŋ amöm haga, “Bɨ i nɨp nɨhön manö nɨŋmim daubim?” ö ga.
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Hageia, kale hagla, “Nɨpe nan naij ap gagböp, nöp anɨg dauagbnop,” a gɨla.
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Hageila, Pailod haga, “Kale dam lo kale adö u ke hagöp rö nɨŋmim, manö kub hagim,” a ga.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Juda kai anɨg gɨla u, Jisas yɨp aigöl gɨlö umnabin, a göm, haga rö nöp gɨla.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Pen Juda kai anɨg hageila, Pailod kauyaŋ ado gɨ ram raul yaŋ amöm, Jisas auaŋ a gö, aueia nɨp haga, “Ne Juda kai kiŋ kale u aka?” ga.
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Hageia, Jisas haga, “Manö yɨp hag nɨŋabön u, maj mɨgan ne u ke hagabön aka nɨbi bɨ rɨmnap maj mɨgan kale u udmön hagabön?” ö ga.
34 Jesus respondeu:
35 Hageia, Pailod haga, “Yad Juda bɨ wasö. Juda kai ne gau nöp, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub ne gau nöp me, nöp dapöm ñɨmagö yad ñɨbal. Ne nan nɨhön gaina anɨg gɨpal?” ö ga.
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Hageia, Jisas haga, “Yad nɨbi bɨ udem abad mɨdeinabin u, kiŋ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal rö, mɨdageinabin. Yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i kiŋ mɨdnɨg gaibnep, Juda nɨbi bɨ gau yɨp nagɨ lun, a gɨlö, nɨbi bɨ yad gau uraköm kale aip pen pen alblap. Pen yad nɨbi bɨ udem abad mɨdeinabin nagɨ u ke mɨdöp; mɨnöŋ naböŋ iƚ i rö wasö,” ga.
36 Jesus respondeu:
37 Anɨg hageia, Pailod haga, “Anɨb u, ne kiŋ ap aka?” ga.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Anɨg hageia, Pailod haga, “Pen manö gau nɨbö gau nɨbö ke ke iru nöp mɨdöp u, hon aigöl gun manö nɨŋö yabɨƚ me u, a gun nɨŋun?” ö ga.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Pen hon Rom gapman, mɨ u mɨ u, Pasopa ñɨn kub u auajɨp, bɨ nagɨman kale ap yɨharɨŋ hubɨk yubun. Anɨb u, Juda kai kiŋ kale u, yɨharɨŋ hubɨk yunö arnɨm aka?” ga.
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Hageia, meg mɨgan dap ranöm hagla, “Nɨp wasö! Hon Barabas nɨp hubɨk yumön!” a gɨla. Bɨ Barabas anɨbu, nɨbi bɨ gau wañ wañ gö gapman kai kalɨp aip pen pen alla.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.