João 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ram rɨƚɨg agƚö Bedani nɨbö bɨ ap nan ga; hib nɨpe u Lasaras. Bɨ anɨbu, nɨñɨn nɨpe mɨhöp mɨdmɨdil; ap Maria, ap Mada.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria me, Jisas nɨp ma kɨd nɨpe u wel hoŋ gɨ ñöm, umagö nɨpe ud ƚɨk gɨ yua nɨbi anɨbu. Nɨmam nɨpe Lasaras nan ga.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lasaras nɨñɨn mɨhau Jisas nɨp manö bɨg yumil haglö, “Bɨ Kub! Bɨ mɨdmagö ne u nan göp,” a gɨlö.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Pen Jisas manö hag yulö anɨbu nɨŋöm haga, “Nɨpe nan göp pen böŋ nöp umagnab. Pen God nɨpe ke nɨŋöb rö, nɨpe kƚö ke nɨpe gö, nɨbi bɨ gau God hib nɨpe u abe, God Ñɨ hib nɨpe u abe haglö adö arnab, a göm ga,” a ga.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jisas nɨpe Mada, nɨñɨn nɨpe Maria, nɨmam kale Lasaras kalɨp yam mɨdmagö lɨmɨdöp.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Pen Lasaras nan ga manö anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋnɨg yɨŋɨd araga; ram mɨnöŋ mɨdeia au ñɨn mɨhöp halö mɨdeia.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Ñɨn mɨhöp lugö, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ram mɨnöŋ Judia ado gɨ arun,” a ga.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Rol magö u nöp, bɨ Juda gau nöp kabö ju paknɨg geila u pen ne kuöyaŋ ram mɨnöŋ anɨbu ado gɨ arnɨg gabön aka?” gɨla.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨŋbim, ñɨn añɨ ap, aua unbö mɨgan laŋ nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ mailö halö ajeinaböl gau, mɨnöŋ naböŋ mailö anɨbu mailö ñö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug pakagnaböl.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pen nɨbi bɨ sɨbön yaŋ ajeinaböl gau, mailö kale mɨdagö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug paknaböl,” a ga.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jisas anɨg hagöm, manö ap halö kalɨp hagöm haga, “Bɨ nɨŋeb hon Lasaras hon hanab; pen yad amem nɨp hagnö urak aunab,” a ga.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Hageia, bɨ nɨpe gau pen hagla, “Bɨ Kub. Nɨpe hanab a gɨpan rö, kamɨŋ lɨnab,” a gɨla.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jisas nɨpe Lasaras hadö umöb u nɨŋöm, “Lasaras hon hanab,” a ga. Pen bɨ nɨpe gau Jisas manö nɨpe nɨŋöm, Lasaras yɨharɨŋ hon hanab a gɨ gasɨ nɨŋla.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Bɨ nɨpe gau nɨŋagep adö mɨdeila nɨŋöm Jisas kalɨp waiö hagöm haga, “Lasaras hadö umöb.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Pen yad Lasaras aip mɨdagainö umöb u, kalöp nan a gem mɨñ mɨñ gɨpin. Anɨg göp u me, kale manö yad nɨŋ udmim rö löp. Pen Lasaras mɨdöp au arun,” a ga.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Hageia, Domas Didimas nɨpe Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gau kalɨp haga, “Hon magöŋhalö manö hag ñeb bɨ hon aip ram mɨnöŋ Judia arno, nɨp al pak löm, hanɨp abe al pak löl,” a ga.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Pen kale ram rɨƚɨg agƚö Bedani amjakeila, nɨbi bɨ gau Jisas nɨp hagla, “Lasaras uma rɨgöl gɨno, ñɨn mɨhau mɨhau padiöp,” a gɨla.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Pen ram rɨƚɨg agƚö Bedani anɨbu, Jerusalem söl au, kilomida unbö mɨhau nɨgaŋ rö nöp mɨdmɨdöp rö me,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Lasaras umö, Juda nɨbi bɨ iru nöp apöm, Mada Maria añɨl mɨhau mög nɨŋöm mɨɫöŋ magö gɨ mɨdeila.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Pen Jisas auab, a gɨlö, Mada nɨŋöm, nɨñɨn Maria nɨp ram u arö göm, am Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mada nɨpe am Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ Kub. Ne i mɨdaibnap, mam yad Lasaras umagböp.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pen yad nɨŋbin, mɨñi God nɨp nan nɨhön hag nɨŋeinabön, hagnabön rö gɨnab,” a ga.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Hageia, Jisas haga, “Namam kuöyaŋ uraknab,” a ga.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Hageia, Mada haga, “Yad nɨŋbin manö kub hagep ñɨn u uraknab,” a ga.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Hageia, Jisas haga, “Yad ke gɨnö nɨbi bɨ uraknaböl; yad ke gɨnö nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm umnaböl gau, kamɨŋ mɨdeinaböl.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdöm yɨp nɨŋ udnaböl gau, umagnaböl; pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Manö hagabin anɨbi nɨŋ udpan aka?” ga.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Jisas anɨg hageia, Mada haga, “Bɨ Kub. Yaue, yad nɨŋbin, ne me Krais u, God Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ i aunab, a gɨmɨdal u nöp,” a ga.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mada manö anɨbu hagöm, ram ado gɨ amöm, nɨñɨn nɨpe Maria nɨp rɨmɨd iƚ gau mumug rɨköm haga, “Manö hag ñeb bɨ hadö auub; nöp mai a göm hag nɨŋab,” a ga.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Maria manö anɨbu nɨŋöm yɨŋɨd uraköm, Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Pen Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani hadö auaga; Mada nɨp nɨŋa mɨgan anɨb au nöp mɨdeia.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Maria nɨpe anɨg yɨŋɨd arö, Juda nɨbi bɨ nɨp aip ram raul mɨdeila gau hag nɨŋla e, wip rɨgöl daŋ mɨɫöŋ gɨnɨg arab, a göm, arö nɨŋöl gɨ hain arla.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Maria am Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdeia ma iƚ au maben yɨmöm haga, “Bɨ Kub, ne aui mɨdaibnap, mam yad umagböp!” a ga.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Pen Maria abe, Juda nɨbi bɨ nɨpe aip aula gau abe mɨɫöŋ geila u nɨŋöm, Jisas gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ ga.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Anɨg gö, Jisas haga, “Nɨp rɨgöl gɨpim gai?” ö ga.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jisas amgö ñɨg luga.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Jisas amgö ñɨg lugeia u nɨŋöm, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm hagla, “Nɨŋim! Lasaras nɨp mɨdmagö yabɨƚ löp!” a gɨla.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Rɨmnap pen hagla, “Nɨpe bɨ amgö we ga u nɨp gö amgö ñɨl nɨŋa rö, nɨhön gɨnɨg nan bɨ anɨbi nɨp ga u gö kamɨŋ laga?” ö gɨla.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Pen Jisas kuöyaŋ gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ nɨŋöm, Lasaras nɨp rɨgöl gɨla mɨgan u amjaka. Wip rɨgöl gɨla anɨbu, kabö mɨgan ap rɨgöl gɨla; pen kabö kub ap ud ajöŋ pɨƚ gɨlö mɨdeia.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Pen Jisas bɨ gau haga, “Kabö u ud yuim,” a ga.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Hageia, Jisas pen haga, “Nöp nɨhön hagajɨn? Nöp hagpin, ‘Yɨp nɨŋ ud mɨdmön me, God kƚö nɨpe ke nɨŋnabön,’ a gɨpin,” a ga.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Anɨg hageia, kabö u ud yulö, Jisas gɨlaŋ gɨ nɨŋöm haga, “Bapi, yad nöp hag nɨŋnö yɨp nɨŋban u, nöp aij a gabin.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Yad nöp hag nɨŋnö yɨp pör nɨŋban u hadö nɨŋbin, pen manö hagabin anɨbi, nɨbi bɨ aui urak mɨdpal gai, ne nöp yɨp yuö aunö u nɨŋ udöl, a gem hagabin,” a ga.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jisas anɨg hagöm, meg mɨgan dap ranöm haga, “Lasaras, ne höŋ aui au!” a ga.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Hageia, waƚɨj ñɨn ma nɨp wam wam haluöm, nabɨc maj mɨgan waƚɨj wam wam göm, dam rɨgöl gɨla waƚɨj gau, anɨg göl mɨdö nɨŋöl gɨ, wip he mɨlö u urak waƚɨj halö wam wam göm höŋ aua. Auö, Jisas bɨ gau kalɨp haga, “Waƚɨj nɨp wam halubim gau hubɨk yube araŋ,” a ga. Hageia, haga rö gɨla.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Juda nɨbi bɨ Maria nɨp nɨŋnɨg aula anɨb gau, Jisas Lasaras nɨp gö uraka u nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp Jisas nɨpe Krais u a göm, nɨp nɨŋ udla.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pen rɨmnap ado gɨ bɨ Perisi mɨdeila au amöm, Jisas ga anɨbu kalɨp hag ñɨla.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Hag ñeila, bɨ Perisi gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, kale Juda Kansol manö ud asɨk lɨmɨdal bɨ kub gau kalɨp wɨñ allö, am magum geila, kalɨp hagla, “Bɨ anɨbu nan gagep iru nöp gab u, hon nɨhön gɨnabun?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Hon nɨŋun arö gɨno, nɨpe anɨbu nöp gö arö, nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp nɨŋ udöm, kiŋ kub hon a geinaböl u, Rom bɨ kub gau apöm, God sabe gep ram hon u gɨ naij göm, hanɨp Juda nɨbi bɨ gɨ naij göm, gɨnaböl,” a gɨla.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Pen mɨ anɨbu nöp, bɨ ap nɨp hag lɨlö, nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u mɨdeia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Kaiapas. Nɨpe magum geila aŋ u manö hagöm haga, “Kalöp gasɨ lagöp.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Yad kalöp hagabin, bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij; hon magöŋhalö umnabun u naij,” a ga.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kaiapas nɨpe manö haga anɨbu, nɨpe ke hagaga; nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ mɨ anɨbu mɨdeia rö, nɨpe nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab gau gasɨ nɨŋöm, Jisas nɨpe Juda nɨbi bɨ gau kalɨp a göm umnab, a ga.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Pen Juda kai kalɨp nöp wasö; nɨbi bɨ God ñɨ pai nɨpe udnɨg gab gau magöŋhalö ud jɨm ñöm lö, iƚ nɨpe añɨ yabɨƚ mɨdeinaböl, a göm umnab, a ga.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Anɨb u, ñɨn anɨbu iƚ göm, Juda bɨ kub anɨb gau Jisas nɨp aige gun alun, a göm, pör nöp manö anɨbu nöp hag amɨl apɨl gɨ mɨdeila.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Juda bɨ kub gau Jisas nɨp alnɨg geila u nɨŋöm, Jisas nɨpe ram mɨnöŋ kale ram mɨnöŋ Judia waiö ajagmɨdöp; nɨpe bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Judia au ju am Epraim daun amjaköm, mɨnöŋ naböŋ kabö nöp mɨdmɨdöp goƚ au mɨdmɨdal.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp ram mɨnöŋ kale ke gau arö göm, hon God amgö ilö nɨbi bɨ uɫ aij mɨdun, Pasopa nan ñɨŋun, a göm, wög adö kale hadame gau gɨmɨdal rö gɨnɨg Jerusalem arla.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kale Jerusalem apjaköm, Jisas nɨp uƚhai nɨŋ mɨdeila. Kale amöm God sabe gep ram raul mɨgan u mɨdöm, Jisas mai, a göm, pen hag nɨŋö pen hag nɨŋö göm hagla, “Kale nɨhön gasɨ nɨŋbim? Nɨpe Pasopa ñɨn i aunab aka wasö?” gɨla.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, manö ap hagla, “Nɨbi bɨ ap Jisas nɨp nɨŋainɨm u, nɨpe ap hanɨp hageinab, hon am nɨp ud sɨsɨ lun,” a gɨla.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.