João 11
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI
1 Ram rɨƚɨg agƚö Bedani nɨbö bɨ ap nan ga; hib nɨpe u Lasaras. Bɨ anɨbu, nɨñɨn nɨpe mɨhöp mɨdmɨdil; ap Maria, ap Mada.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Maria me, Jisas nɨp ma kɨd nɨpe u wel hoŋ gɨ ñöm, umagö nɨpe ud ƚɨk gɨ yua nɨbi anɨbu. Nɨmam nɨpe Lasaras nan ga.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Lasaras nɨñɨn mɨhau Jisas nɨp manö bɨg yumil haglö, “Bɨ Kub! Bɨ mɨdmagö ne u nan göp,” a gɨlö.
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Pen Jisas manö hag yulö anɨbu nɨŋöm haga, “Nɨpe nan göp pen böŋ nöp umagnab. Pen God nɨpe ke nɨŋöb rö, nɨpe kƚö ke nɨpe gö, nɨbi bɨ gau God hib nɨpe u abe, God Ñɨ hib nɨpe u abe haglö adö arnab, a göm ga,” a ga.
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jisas nɨpe Mada, nɨñɨn nɨpe Maria, nɨmam kale Lasaras kalɨp yam mɨdmagö lɨmɨdöp.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Pen Lasaras nan ga manö anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋnɨg yɨŋɨd araga; ram mɨnöŋ mɨdeia au ñɨn mɨhöp halö mɨdeia.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ñɨn mɨhöp lugö, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ram mɨnöŋ Judia ado gɨ arun,” a ga.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Rol magö u nöp, bɨ Juda gau nöp kabö ju paknɨg geila u pen ne kuöyaŋ ram mɨnöŋ anɨbu ado gɨ arnɨg gabön aka?” gɨla.
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨŋbim, ñɨn añɨ ap, aua unbö mɨgan laŋ nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ mailö halö ajeinaböl gau, mɨnöŋ naböŋ mailö anɨbu mailö ñö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug pakagnaböl.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Pen nɨbi bɨ sɨbön yaŋ ajeinaböl gau, mailö kale mɨdagö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug paknaböl,” a ga.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Jisas anɨg hagöm, manö ap halö kalɨp hagöm haga, “Bɨ nɨŋeb hon Lasaras hon hanab; pen yad amem nɨp hagnö urak aunab,” a ga.
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Hageia, bɨ nɨpe gau pen hagla, “Bɨ Kub. Nɨpe hanab a gɨpan rö, kamɨŋ lɨnab,” a gɨla.
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Jisas nɨpe Lasaras hadö umöb u nɨŋöm, “Lasaras hon hanab,” a ga. Pen bɨ nɨpe gau Jisas manö nɨpe nɨŋöm, Lasaras yɨharɨŋ hon hanab a gɨ gasɨ nɨŋla.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Bɨ nɨpe gau nɨŋagep adö mɨdeila nɨŋöm Jisas kalɨp waiö hagöm haga, “Lasaras hadö umöb.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Pen yad Lasaras aip mɨdagainö umöb u, kalöp nan a gem mɨñ mɨñ gɨpin. Anɨg göp u me, kale manö yad nɨŋ udmim rö löp. Pen Lasaras mɨdöp au arun,” a ga.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Hageia, Domas Didimas nɨpe Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gau kalɨp haga, “Hon magöŋhalö manö hag ñeb bɨ hon aip ram mɨnöŋ Judia arno, nɨp al pak löm, hanɨp abe al pak löl,” a ga.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Pen kale ram rɨƚɨg agƚö Bedani amjakeila, nɨbi bɨ gau Jisas nɨp hagla, “Lasaras uma rɨgöl gɨno, ñɨn mɨhau mɨhau padiöp,” a gɨla.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Pen ram rɨƚɨg agƚö Bedani anɨbu, Jerusalem söl au, kilomida unbö mɨhau nɨgaŋ rö nöp mɨdmɨdöp rö me,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Lasaras umö, Juda nɨbi bɨ iru nöp apöm, Mada Maria añɨl mɨhau mög nɨŋöm mɨɫöŋ magö gɨ mɨdeila.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Pen Jisas auab, a gɨlö, Mada nɨŋöm, nɨñɨn Maria nɨp ram u arö göm, am Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mada nɨpe am Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ Kub. Ne i mɨdaibnap, mam yad Lasaras umagböp.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Pen yad nɨŋbin, mɨñi God nɨp nan nɨhön hag nɨŋeinabön, hagnabön rö gɨnab,” a ga.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Hageia, Jisas haga, “Namam kuöyaŋ uraknab,” a ga.
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Hageia, Mada haga, “Yad nɨŋbin manö kub hagep ñɨn u uraknab,” a ga.
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Hageia, Jisas haga, “Yad ke gɨnö nɨbi bɨ uraknaböl; yad ke gɨnö nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm umnaböl gau, kamɨŋ mɨdeinaböl.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdöm yɨp nɨŋ udnaböl gau, umagnaböl; pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Manö hagabin anɨbi nɨŋ udpan aka?” ga.
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Jisas anɨg hageia, Mada haga, “Bɨ Kub. Yaue, yad nɨŋbin, ne me Krais u, God Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ i aunab, a gɨmɨdal u nöp,” a ga.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Mada manö anɨbu hagöm, ram ado gɨ amöm, nɨñɨn nɨpe Maria nɨp rɨmɨd iƚ gau mumug rɨköm haga, “Manö hag ñeb bɨ hadö auub; nöp mai a göm hag nɨŋab,” a ga.
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Maria manö anɨbu nɨŋöm yɨŋɨd uraköm, Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Pen Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani hadö auaga; Mada nɨp nɨŋa mɨgan anɨb au nöp mɨdeia.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Maria nɨpe anɨg yɨŋɨd arö, Juda nɨbi bɨ nɨp aip ram raul mɨdeila gau hag nɨŋla e, wip rɨgöl daŋ mɨɫöŋ gɨnɨg arab, a göm, arö nɨŋöl gɨ hain arla.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Maria am Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdeia ma iƚ au maben yɨmöm haga, “Bɨ Kub, ne aui mɨdaibnap, mam yad umagböp!” a ga.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Pen Maria abe, Juda nɨbi bɨ nɨpe aip aula gau abe mɨɫöŋ geila u nɨŋöm, Jisas gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ ga.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Anɨg gö, Jisas haga, “Nɨp rɨgöl gɨpim gai?” ö ga.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jisas amgö ñɨg luga.
35 Jesus chorou.
36 Jisas amgö ñɨg lugeia u nɨŋöm, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm hagla, “Nɨŋim! Lasaras nɨp mɨdmagö yabɨƚ löp!” a gɨla.
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Rɨmnap pen hagla, “Nɨpe bɨ amgö we ga u nɨp gö amgö ñɨl nɨŋa rö, nɨhön gɨnɨg nan bɨ anɨbi nɨp ga u gö kamɨŋ laga?” ö gɨla.
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Pen Jisas kuöyaŋ gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ nɨŋöm, Lasaras nɨp rɨgöl gɨla mɨgan u amjaka. Wip rɨgöl gɨla anɨbu, kabö mɨgan ap rɨgöl gɨla; pen kabö kub ap ud ajöŋ pɨƚ gɨlö mɨdeia.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Pen Jisas bɨ gau haga, “Kabö u ud yuim,” a ga.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Hageia, Jisas pen haga, “Nöp nɨhön hagajɨn? Nöp hagpin, ‘Yɨp nɨŋ ud mɨdmön me, God kƚö nɨpe ke nɨŋnabön,’ a gɨpin,” a ga.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Anɨg hageia, kabö u ud yulö, Jisas gɨlaŋ gɨ nɨŋöm haga, “Bapi, yad nöp hag nɨŋnö yɨp nɨŋban u, nöp aij a gabin.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Yad nöp hag nɨŋnö yɨp pör nɨŋban u hadö nɨŋbin, pen manö hagabin anɨbi, nɨbi bɨ aui urak mɨdpal gai, ne nöp yɨp yuö aunö u nɨŋ udöl, a gem hagabin,” a ga.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Jisas anɨg hagöm, meg mɨgan dap ranöm haga, “Lasaras, ne höŋ aui au!” a ga.
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Hageia, waƚɨj ñɨn ma nɨp wam wam haluöm, nabɨc maj mɨgan waƚɨj wam wam göm, dam rɨgöl gɨla waƚɨj gau, anɨg göl mɨdö nɨŋöl gɨ, wip he mɨlö u urak waƚɨj halö wam wam göm höŋ aua. Auö, Jisas bɨ gau kalɨp haga, “Waƚɨj nɨp wam halubim gau hubɨk yube araŋ,” a ga. Hageia, haga rö gɨla.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Juda nɨbi bɨ Maria nɨp nɨŋnɨg aula anɨb gau, Jisas Lasaras nɨp gö uraka u nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp Jisas nɨpe Krais u a göm, nɨp nɨŋ udla.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pen rɨmnap ado gɨ bɨ Perisi mɨdeila au amöm, Jisas ga anɨbu kalɨp hag ñɨla.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Hag ñeila, bɨ Perisi gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, kale Juda Kansol manö ud asɨk lɨmɨdal bɨ kub gau kalɨp wɨñ allö, am magum geila, kalɨp hagla, “Bɨ anɨbu nan gagep iru nöp gab u, hon nɨhön gɨnabun?
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Hon nɨŋun arö gɨno, nɨpe anɨbu nöp gö arö, nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp nɨŋ udöm, kiŋ kub hon a geinaböl u, Rom bɨ kub gau apöm, God sabe gep ram hon u gɨ naij göm, hanɨp Juda nɨbi bɨ gɨ naij göm, gɨnaböl,” a gɨla.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Pen mɨ anɨbu nöp, bɨ ap nɨp hag lɨlö, nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u mɨdeia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Kaiapas. Nɨpe magum geila aŋ u manö hagöm haga, “Kalöp gasɨ lagöp.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Yad kalöp hagabin, bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij; hon magöŋhalö umnabun u naij,” a ga.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kaiapas nɨpe manö haga anɨbu, nɨpe ke hagaga; nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ mɨ anɨbu mɨdeia rö, nɨpe nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab gau gasɨ nɨŋöm, Jisas nɨpe Juda nɨbi bɨ gau kalɨp a göm umnab, a ga.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Pen Juda kai kalɨp nöp wasö; nɨbi bɨ God ñɨ pai nɨpe udnɨg gab gau magöŋhalö ud jɨm ñöm lö, iƚ nɨpe añɨ yabɨƚ mɨdeinaböl, a göm umnab, a ga.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Anɨb u, ñɨn anɨbu iƚ göm, Juda bɨ kub anɨb gau Jisas nɨp aige gun alun, a göm, pör nöp manö anɨbu nöp hag amɨl apɨl gɨ mɨdeila.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Juda bɨ kub gau Jisas nɨp alnɨg geila u nɨŋöm, Jisas nɨpe ram mɨnöŋ kale ram mɨnöŋ Judia waiö ajagmɨdöp; nɨpe bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Judia au ju am Epraim daun amjaköm, mɨnöŋ naböŋ kabö nöp mɨdmɨdöp goƚ au mɨdmɨdal.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp ram mɨnöŋ kale ke gau arö göm, hon God amgö ilö nɨbi bɨ uɫ aij mɨdun, Pasopa nan ñɨŋun, a göm, wög adö kale hadame gau gɨmɨdal rö gɨnɨg Jerusalem arla.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Kale Jerusalem apjaköm, Jisas nɨp uƚhai nɨŋ mɨdeila. Kale amöm God sabe gep ram raul mɨgan u mɨdöm, Jisas mai, a göm, pen hag nɨŋö pen hag nɨŋö göm hagla, “Kale nɨhön gasɨ nɨŋbim? Nɨpe Pasopa ñɨn i aunab aka wasö?” gɨla.
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, manö ap hagla, “Nɨbi bɨ ap Jisas nɨp nɨŋainɨm u, nɨpe ap hanɨp hageinab, hon am nɨp ud sɨsɨ lun,” a gɨla.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.