João 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ram rɨƚɨg agƚö Bedani nɨbö bɨ ap nan ga; hib nɨpe u Lasaras. Bɨ anɨbu, nɨñɨn nɨpe mɨhöp mɨdmɨdil; ap Maria, ap Mada.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria me, Jisas nɨp ma kɨd nɨpe u wel hoŋ gɨ ñöm, umagö nɨpe ud ƚɨk gɨ yua nɨbi anɨbu. Nɨmam nɨpe Lasaras nan ga.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lasaras nɨñɨn mɨhau Jisas nɨp manö bɨg yumil haglö, “Bɨ Kub! Bɨ mɨdmagö ne u nan göp,” a gɨlö.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Pen Jisas manö hag yulö anɨbu nɨŋöm haga, “Nɨpe nan göp pen böŋ nöp umagnab. Pen God nɨpe ke nɨŋöb rö, nɨpe kƚö ke nɨpe gö, nɨbi bɨ gau God hib nɨpe u abe, God Ñɨ hib nɨpe u abe haglö adö arnab, a göm ga,” a ga.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jisas nɨpe Mada, nɨñɨn nɨpe Maria, nɨmam kale Lasaras kalɨp yam mɨdmagö lɨmɨdöp.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Pen Lasaras nan ga manö anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋnɨg yɨŋɨd araga; ram mɨnöŋ mɨdeia au ñɨn mɨhöp halö mɨdeia.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ñɨn mɨhöp lugö, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ram mɨnöŋ Judia ado gɨ arun,” a ga.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Rol magö u nöp, bɨ Juda gau nöp kabö ju paknɨg geila u pen ne kuöyaŋ ram mɨnöŋ anɨbu ado gɨ arnɨg gabön aka?” gɨla.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨŋbim, ñɨn añɨ ap, aua unbö mɨgan laŋ nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ mailö halö ajeinaböl gau, mɨnöŋ naböŋ mailö anɨbu mailö ñö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug pakagnaböl.
9 Jesus respondeu:
10 Pen nɨbi bɨ sɨbön yaŋ ajeinaböl gau, mailö kale mɨdagö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug paknaböl,” a ga.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas anɨg hagöm, manö ap halö kalɨp hagöm haga, “Bɨ nɨŋeb hon Lasaras hon hanab; pen yad amem nɨp hagnö urak aunab,” a ga.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Hageia, bɨ nɨpe gau pen hagla, “Bɨ Kub. Nɨpe hanab a gɨpan rö, kamɨŋ lɨnab,” a gɨla.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisas nɨpe Lasaras hadö umöb u nɨŋöm, “Lasaras hon hanab,” a ga. Pen bɨ nɨpe gau Jisas manö nɨpe nɨŋöm, Lasaras yɨharɨŋ hon hanab a gɨ gasɨ nɨŋla.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Bɨ nɨpe gau nɨŋagep adö mɨdeila nɨŋöm Jisas kalɨp waiö hagöm haga, “Lasaras hadö umöb.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Pen yad Lasaras aip mɨdagainö umöb u, kalöp nan a gem mɨñ mɨñ gɨpin. Anɨg göp u me, kale manö yad nɨŋ udmim rö löp. Pen Lasaras mɨdöp au arun,” a ga.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Hageia, Domas Didimas nɨpe Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gau kalɨp haga, “Hon magöŋhalö manö hag ñeb bɨ hon aip ram mɨnöŋ Judia arno, nɨp al pak löm, hanɨp abe al pak löl,” a ga.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Pen kale ram rɨƚɨg agƚö Bedani amjakeila, nɨbi bɨ gau Jisas nɨp hagla, “Lasaras uma rɨgöl gɨno, ñɨn mɨhau mɨhau padiöp,” a gɨla.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Pen ram rɨƚɨg agƚö Bedani anɨbu, Jerusalem söl au, kilomida unbö mɨhau nɨgaŋ rö nöp mɨdmɨdöp rö me,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Lasaras umö, Juda nɨbi bɨ iru nöp apöm, Mada Maria añɨl mɨhau mög nɨŋöm mɨɫöŋ magö gɨ mɨdeila.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Pen Jisas auab, a gɨlö, Mada nɨŋöm, nɨñɨn Maria nɨp ram u arö göm, am Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mada nɨpe am Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ Kub. Ne i mɨdaibnap, mam yad Lasaras umagböp.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Pen yad nɨŋbin, mɨñi God nɨp nan nɨhön hag nɨŋeinabön, hagnabön rö gɨnab,” a ga.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Hageia, Jisas haga, “Namam kuöyaŋ uraknab,” a ga.
23 Jesus disse a ela:
24 Hageia, Mada haga, “Yad nɨŋbin manö kub hagep ñɨn u uraknab,” a ga.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Hageia, Jisas haga, “Yad ke gɨnö nɨbi bɨ uraknaböl; yad ke gɨnö nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm umnaböl gau, kamɨŋ mɨdeinaböl.
25 Então Jesus declarou:
26 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdöm yɨp nɨŋ udnaböl gau, umagnaböl; pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Manö hagabin anɨbi nɨŋ udpan aka?” ga.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Jisas anɨg hageia, Mada haga, “Bɨ Kub. Yaue, yad nɨŋbin, ne me Krais u, God Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ i aunab, a gɨmɨdal u nöp,” a ga.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mada manö anɨbu hagöm, ram ado gɨ amöm, nɨñɨn nɨpe Maria nɨp rɨmɨd iƚ gau mumug rɨköm haga, “Manö hag ñeb bɨ hadö auub; nöp mai a göm hag nɨŋab,” a ga.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria manö anɨbu nɨŋöm yɨŋɨd uraköm, Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Pen Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani hadö auaga; Mada nɨp nɨŋa mɨgan anɨb au nöp mɨdeia.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Maria nɨpe anɨg yɨŋɨd arö, Juda nɨbi bɨ nɨp aip ram raul mɨdeila gau hag nɨŋla e, wip rɨgöl daŋ mɨɫöŋ gɨnɨg arab, a göm, arö nɨŋöl gɨ hain arla.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria am Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdeia ma iƚ au maben yɨmöm haga, “Bɨ Kub, ne aui mɨdaibnap, mam yad umagböp!” a ga.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Pen Maria abe, Juda nɨbi bɨ nɨpe aip aula gau abe mɨɫöŋ geila u nɨŋöm, Jisas gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ ga.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Anɨg gö, Jisas haga, “Nɨp rɨgöl gɨpim gai?” ö ga.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jisas amgö ñɨg luga.
35 Jesus chorou.
36 Jisas amgö ñɨg lugeia u nɨŋöm, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm hagla, “Nɨŋim! Lasaras nɨp mɨdmagö yabɨƚ löp!” a gɨla.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Rɨmnap pen hagla, “Nɨpe bɨ amgö we ga u nɨp gö amgö ñɨl nɨŋa rö, nɨhön gɨnɨg nan bɨ anɨbi nɨp ga u gö kamɨŋ laga?” ö gɨla.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Pen Jisas kuöyaŋ gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ nɨŋöm, Lasaras nɨp rɨgöl gɨla mɨgan u amjaka. Wip rɨgöl gɨla anɨbu, kabö mɨgan ap rɨgöl gɨla; pen kabö kub ap ud ajöŋ pɨƚ gɨlö mɨdeia.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Pen Jisas bɨ gau haga, “Kabö u ud yuim,” a ga.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Hageia, Jisas pen haga, “Nöp nɨhön hagajɨn? Nöp hagpin, ‘Yɨp nɨŋ ud mɨdmön me, God kƚö nɨpe ke nɨŋnabön,’ a gɨpin,” a ga.
40 Jesus respondeu:
41 Anɨg hageia, kabö u ud yulö, Jisas gɨlaŋ gɨ nɨŋöm haga, “Bapi, yad nöp hag nɨŋnö yɨp nɨŋban u, nöp aij a gabin.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Yad nöp hag nɨŋnö yɨp pör nɨŋban u hadö nɨŋbin, pen manö hagabin anɨbi, nɨbi bɨ aui urak mɨdpal gai, ne nöp yɨp yuö aunö u nɨŋ udöl, a gem hagabin,” a ga.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jisas anɨg hagöm, meg mɨgan dap ranöm haga, “Lasaras, ne höŋ aui au!” a ga.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Hageia, waƚɨj ñɨn ma nɨp wam wam haluöm, nabɨc maj mɨgan waƚɨj wam wam göm, dam rɨgöl gɨla waƚɨj gau, anɨg göl mɨdö nɨŋöl gɨ, wip he mɨlö u urak waƚɨj halö wam wam göm höŋ aua. Auö, Jisas bɨ gau kalɨp haga, “Waƚɨj nɨp wam halubim gau hubɨk yube araŋ,” a ga. Hageia, haga rö gɨla.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Juda nɨbi bɨ Maria nɨp nɨŋnɨg aula anɨb gau, Jisas Lasaras nɨp gö uraka u nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp Jisas nɨpe Krais u a göm, nɨp nɨŋ udla.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pen rɨmnap ado gɨ bɨ Perisi mɨdeila au amöm, Jisas ga anɨbu kalɨp hag ñɨla.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Hag ñeila, bɨ Perisi gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, kale Juda Kansol manö ud asɨk lɨmɨdal bɨ kub gau kalɨp wɨñ allö, am magum geila, kalɨp hagla, “Bɨ anɨbu nan gagep iru nöp gab u, hon nɨhön gɨnabun?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Hon nɨŋun arö gɨno, nɨpe anɨbu nöp gö arö, nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp nɨŋ udöm, kiŋ kub hon a geinaböl u, Rom bɨ kub gau apöm, God sabe gep ram hon u gɨ naij göm, hanɨp Juda nɨbi bɨ gɨ naij göm, gɨnaböl,” a gɨla.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pen mɨ anɨbu nöp, bɨ ap nɨp hag lɨlö, nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u mɨdeia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Kaiapas. Nɨpe magum geila aŋ u manö hagöm haga, “Kalöp gasɨ lagöp.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Yad kalöp hagabin, bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij; hon magöŋhalö umnabun u naij,” a ga.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiapas nɨpe manö haga anɨbu, nɨpe ke hagaga; nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ mɨ anɨbu mɨdeia rö, nɨpe nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab gau gasɨ nɨŋöm, Jisas nɨpe Juda nɨbi bɨ gau kalɨp a göm umnab, a ga.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Pen Juda kai kalɨp nöp wasö; nɨbi bɨ God ñɨ pai nɨpe udnɨg gab gau magöŋhalö ud jɨm ñöm lö, iƚ nɨpe añɨ yabɨƚ mɨdeinaböl, a göm umnab, a ga.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Anɨb u, ñɨn anɨbu iƚ göm, Juda bɨ kub anɨb gau Jisas nɨp aige gun alun, a göm, pör nöp manö anɨbu nöp hag amɨl apɨl gɨ mɨdeila.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Juda bɨ kub gau Jisas nɨp alnɨg geila u nɨŋöm, Jisas nɨpe ram mɨnöŋ kale ram mɨnöŋ Judia waiö ajagmɨdöp; nɨpe bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Judia au ju am Epraim daun amjaköm, mɨnöŋ naböŋ kabö nöp mɨdmɨdöp goƚ au mɨdmɨdal.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp ram mɨnöŋ kale ke gau arö göm, hon God amgö ilö nɨbi bɨ uɫ aij mɨdun, Pasopa nan ñɨŋun, a göm, wög adö kale hadame gau gɨmɨdal rö gɨnɨg Jerusalem arla.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kale Jerusalem apjaköm, Jisas nɨp uƚhai nɨŋ mɨdeila. Kale amöm God sabe gep ram raul mɨgan u mɨdöm, Jisas mai, a göm, pen hag nɨŋö pen hag nɨŋö göm hagla, “Kale nɨhön gasɨ nɨŋbim? Nɨpe Pasopa ñɨn i aunab aka wasö?” gɨla.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, manö ap hagla, “Nɨbi bɨ ap Jisas nɨp nɨŋainɨm u, nɨpe ap hanɨp hageinab, hon am nɨp ud sɨsɨ lun,” a gɨla.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.