João 11
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Ram rɨƚɨg agƚö Bedani nɨbö bɨ ap nan ga; hib nɨpe u Lasaras. Bɨ anɨbu, nɨñɨn nɨpe mɨhöp mɨdmɨdil; ap Maria, ap Mada.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria me, Jisas nɨp ma kɨd nɨpe u wel hoŋ gɨ ñöm, umagö nɨpe ud ƚɨk gɨ yua nɨbi anɨbu. Nɨmam nɨpe Lasaras nan ga.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lasaras nɨñɨn mɨhau Jisas nɨp manö bɨg yumil haglö, “Bɨ Kub! Bɨ mɨdmagö ne u nan göp,” a gɨlö.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Pen Jisas manö hag yulö anɨbu nɨŋöm haga, “Nɨpe nan göp pen böŋ nöp umagnab. Pen God nɨpe ke nɨŋöb rö, nɨpe kƚö ke nɨpe gö, nɨbi bɨ gau God hib nɨpe u abe, God Ñɨ hib nɨpe u abe haglö adö arnab, a göm ga,” a ga.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisas nɨpe Mada, nɨñɨn nɨpe Maria, nɨmam kale Lasaras kalɨp yam mɨdmagö lɨmɨdöp.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Pen Lasaras nan ga manö anɨbu nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋnɨg yɨŋɨd araga; ram mɨnöŋ mɨdeia au ñɨn mɨhöp halö mɨdeia.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ñɨn mɨhöp lugö, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Ram mɨnöŋ Judia ado gɨ arun,” a ga.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Anɨg hageia, bɨ nɨpe gau hagla, “Manö hag ñeb bɨ. Rol magö u nöp, bɨ Juda gau nöp kabö ju paknɨg geila u pen ne kuöyaŋ ram mɨnöŋ anɨbu ado gɨ arnɨg gabön aka?” gɨla.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Hageila, Jisas haga, “Kale nɨŋbim, ñɨn añɨ ap, aua unbö mɨgan laŋ nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ mailö halö ajeinaböl gau, mɨnöŋ naböŋ mailö anɨbu mailö ñö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug pakagnaböl.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pen nɨbi bɨ sɨbön yaŋ ajeinaböl gau, mailö kale mɨdagö, nan rɨmnap kalpe li ludö arö ap lug paknaböl,” a ga.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas anɨg hagöm, manö ap halö kalɨp hagöm haga, “Bɨ nɨŋeb hon Lasaras hon hanab; pen yad amem nɨp hagnö urak aunab,” a ga.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Hageia, bɨ nɨpe gau pen hagla, “Bɨ Kub. Nɨpe hanab a gɨpan rö, kamɨŋ lɨnab,” a gɨla.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Jisas nɨpe Lasaras hadö umöb u nɨŋöm, “Lasaras hon hanab,” a ga. Pen bɨ nɨpe gau Jisas manö nɨpe nɨŋöm, Lasaras yɨharɨŋ hon hanab a gɨ gasɨ nɨŋla.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Bɨ nɨpe gau nɨŋagep adö mɨdeila nɨŋöm Jisas kalɨp waiö hagöm haga, “Lasaras hadö umöb.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Pen yad Lasaras aip mɨdagainö umöb u, kalöp nan a gem mɨñ mɨñ gɨpin. Anɨg göp u me, kale manö yad nɨŋ udmim rö löp. Pen Lasaras mɨdöp au arun,” a ga.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Hageia, Domas Didimas nɨpe Jisas bɨ nɨpe rɨmnap gau kalɨp haga, “Hon magöŋhalö manö hag ñeb bɨ hon aip ram mɨnöŋ Judia arno, nɨp al pak löm, hanɨp abe al pak löl,” a ga.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Pen kale ram rɨƚɨg agƚö Bedani amjakeila, nɨbi bɨ gau Jisas nɨp hagla, “Lasaras uma rɨgöl gɨno, ñɨn mɨhau mɨhau padiöp,” a gɨla.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Pen ram rɨƚɨg agƚö Bedani anɨbu, Jerusalem söl au, kilomida unbö mɨhau nɨgaŋ rö nöp mɨdmɨdöp rö me,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Lasaras umö, Juda nɨbi bɨ iru nöp apöm, Mada Maria añɨl mɨhau mög nɨŋöm mɨɫöŋ magö gɨ mɨdeila.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Pen Jisas auab, a gɨlö, Mada nɨŋöm, nɨñɨn Maria nɨp ram u arö göm, am Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mada nɨpe am Jisas nɨp nɨŋöm haga, “Bɨ Kub. Ne i mɨdaibnap, mam yad Lasaras umagböp.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Pen yad nɨŋbin, mɨñi God nɨp nan nɨhön hag nɨŋeinabön, hagnabön rö gɨnab,” a ga.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Hageia, Jisas haga, “Namam kuöyaŋ uraknab,” a ga.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Hageia, Mada haga, “Yad nɨŋbin manö kub hagep ñɨn u uraknab,” a ga.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Hageia, Jisas haga, “Yad ke gɨnö nɨbi bɨ uraknaböl; yad ke gɨnö nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl. Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udöm umnaböl gau, kamɨŋ mɨdeinaböl.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdöm yɨp nɨŋ udnaböl gau, umagnaböl; pör nöp pör nöp kamɨŋ mɨdeinaböl. Manö hagabin anɨbi nɨŋ udpan aka?” ga.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Jisas anɨg hageia, Mada haga, “Bɨ Kub. Yaue, yad nɨŋbin, ne me Krais u, God Ñɨ nɨpe mɨnöŋ naböŋ i aunab, a gɨmɨdal u nöp,” a ga.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mada manö anɨbu hagöm, ram ado gɨ amöm, nɨñɨn nɨpe Maria nɨp rɨmɨd iƚ gau mumug rɨköm haga, “Manö hag ñeb bɨ hadö auub; nöp mai a göm hag nɨŋab,” a ga.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Maria manö anɨbu nɨŋöm yɨŋɨd uraköm, Jisas nɨp nɨŋnɨg ara.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Pen Jisas ram rɨƚɨg agƚö Bedani hadö auaga; Mada nɨp nɨŋa mɨgan anɨb au nöp mɨdeia.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Maria nɨpe anɨg yɨŋɨd arö, Juda nɨbi bɨ nɨp aip ram raul mɨdeila gau hag nɨŋla e, wip rɨgöl daŋ mɨɫöŋ gɨnɨg arab, a göm, arö nɨŋöl gɨ hain arla.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria am Jisas nɨp nɨŋöm, mɨdeia ma iƚ au maben yɨmöm haga, “Bɨ Kub, ne aui mɨdaibnap, mam yad umagböp!” a ga.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Pen Maria abe, Juda nɨbi bɨ nɨpe aip aula gau abe mɨɫöŋ geila u nɨŋöm, Jisas gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ ga.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Anɨg gö, Jisas haga, “Nɨp rɨgöl gɨpim gai?” ö ga.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jisas amgö ñɨg luga.
35 Jesus chorou.
36 Jisas amgö ñɨg lugeia u nɨŋöm, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm hagla, “Nɨŋim! Lasaras nɨp mɨdmagö yabɨƚ löp!” a gɨla.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Rɨmnap pen hagla, “Nɨpe bɨ amgö we ga u nɨp gö amgö ñɨl nɨŋa rö, nɨhön gɨnɨg nan bɨ anɨbi nɨp ga u gö kamɨŋ laga?” ö gɨla.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Pen Jisas kuöyaŋ gasɨ hibur mɨdmagö nɨpe mög kub yabɨƚ nɨŋöm, Lasaras nɨp rɨgöl gɨla mɨgan u amjaka. Wip rɨgöl gɨla anɨbu, kabö mɨgan ap rɨgöl gɨla; pen kabö kub ap ud ajöŋ pɨƚ gɨlö mɨdeia.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Pen Jisas bɨ gau haga, “Kabö u ud yuim,” a ga.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Hageia, Jisas pen haga, “Nöp nɨhön hagajɨn? Nöp hagpin, ‘Yɨp nɨŋ ud mɨdmön me, God kƚö nɨpe ke nɨŋnabön,’ a gɨpin,” a ga.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Anɨg hageia, kabö u ud yulö, Jisas gɨlaŋ gɨ nɨŋöm haga, “Bapi, yad nöp hag nɨŋnö yɨp nɨŋban u, nöp aij a gabin.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Yad nöp hag nɨŋnö yɨp pör nɨŋban u hadö nɨŋbin, pen manö hagabin anɨbi, nɨbi bɨ aui urak mɨdpal gai, ne nöp yɨp yuö aunö u nɨŋ udöl, a gem hagabin,” a ga.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Jisas anɨg hagöm, meg mɨgan dap ranöm haga, “Lasaras, ne höŋ aui au!” a ga.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Hageia, waƚɨj ñɨn ma nɨp wam wam haluöm, nabɨc maj mɨgan waƚɨj wam wam göm, dam rɨgöl gɨla waƚɨj gau, anɨg göl mɨdö nɨŋöl gɨ, wip he mɨlö u urak waƚɨj halö wam wam göm höŋ aua. Auö, Jisas bɨ gau kalɨp haga, “Waƚɨj nɨp wam halubim gau hubɨk yube araŋ,” a ga. Hageia, haga rö gɨla.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Juda nɨbi bɨ Maria nɨp nɨŋnɨg aula anɨb gau, Jisas Lasaras nɨp gö uraka u nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp Jisas nɨpe Krais u a göm, nɨp nɨŋ udla.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pen rɨmnap ado gɨ bɨ Perisi mɨdeila au amöm, Jisas ga anɨbu kalɨp hag ñɨla.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Hag ñeila, bɨ Perisi gau abe, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, kale Juda Kansol manö ud asɨk lɨmɨdal bɨ kub gau kalɨp wɨñ allö, am magum geila, kalɨp hagla, “Bɨ anɨbu nan gagep iru nöp gab u, hon nɨhön gɨnabun?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Hon nɨŋun arö gɨno, nɨpe anɨbu nöp gö arö, nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp nɨŋ udöm, kiŋ kub hon a geinaböl u, Rom bɨ kub gau apöm, God sabe gep ram hon u gɨ naij göm, hanɨp Juda nɨbi bɨ gɨ naij göm, gɨnaböl,” a gɨla.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Pen mɨ anɨbu nöp, bɨ ap nɨp hag lɨlö, nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u mɨdeia. Bɨ anɨbu hib nɨpe Kaiapas. Nɨpe magum geila aŋ u manö hagöm haga, “Kalöp gasɨ lagöp.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Yad kalöp hagabin, bɨ añɨ ap umö hon magöŋhalö kamɨŋ arnabun u aij; hon magöŋhalö umnabun u naij,” a ga.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kaiapas nɨpe manö haga anɨbu, nɨpe ke hagaga; nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ mɨ anɨbu mɨdeia rö, nɨpe nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab gau gasɨ nɨŋöm, Jisas nɨpe Juda nɨbi bɨ gau kalɨp a göm umnab, a ga.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Pen Juda kai kalɨp nöp wasö; nɨbi bɨ God ñɨ pai nɨpe udnɨg gab gau magöŋhalö ud jɨm ñöm lö, iƚ nɨpe añɨ yabɨƚ mɨdeinaböl, a göm umnab, a ga.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Anɨb u, ñɨn anɨbu iƚ göm, Juda bɨ kub anɨb gau Jisas nɨp aige gun alun, a göm, pör nöp manö anɨbu nöp hag amɨl apɨl gɨ mɨdeila.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Juda bɨ kub gau Jisas nɨp alnɨg geila u nɨŋöm, Jisas nɨpe ram mɨnöŋ kale ram mɨnöŋ Judia waiö ajagmɨdöp; nɨpe bɨ nɨpe gau aip ram mɨnöŋ Judia au ju am Epraim daun amjaköm, mɨnöŋ naböŋ kabö nöp mɨdmɨdöp goƚ au mɨdmɨdal.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Pen Juda kai Pasopa ñɨn kub kale u söl söl ga nɨŋöm, nɨbi bɨ iru nöp ram mɨnöŋ kale ke gau arö göm, hon God amgö ilö nɨbi bɨ uɫ aij mɨdun, Pasopa nan ñɨŋun, a göm, wög adö kale hadame gau gɨmɨdal rö gɨnɨg Jerusalem arla.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Kale Jerusalem apjaköm, Jisas nɨp uƚhai nɨŋ mɨdeila. Kale amöm God sabe gep ram raul mɨgan u mɨdöm, Jisas mai, a göm, pen hag nɨŋö pen hag nɨŋö göm hagla, “Kale nɨhön gasɨ nɨŋbim? Nɨpe Pasopa ñɨn i aunab aka wasö?” gɨla.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pen God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ Perisi gau abe, manö ap hagla, “Nɨbi bɨ ap Jisas nɨp nɨŋainɨm u, nɨpe ap hanɨp hageinab, hon am nɨp ud sɨsɨ lun,” a gɨla.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.