João 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Jisas manö ap hod rɨköm haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, kaj sipsip mɨdpal waryö raul u arnɨg, ajöŋ iƚ yɨjɨg göl mɨgan u mɨdö nɨŋöl gɨ, yɨharɨŋ ramö au raƚa göm arnaböl gau, kale nan si udep nɨbi bɨ.
1 Jesus disse:
2 Bɨ sipsip mukep u, yɨharɨŋ ramö u raƚa göm aragnab; ajöŋ iƚ yɨjɨg göl mɨgan u nöp amöm, waryö raul mɨgan yaŋ arnab.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor do rebanho.
3 “Pen bɨ sipsip mukep u amjakö, bɨ ajöŋ iƚ abad mɨdöp u nɨp nɨŋ aij gɨnab rö, adan u hiɨknab. Pen sipsip gau u rö nöp, bɨ anɨbu maj mɨgan nɨp u nɨŋnaböl rö, sipsip nɨpe ke gau hib ñöl gɨ paŋɨd höŋ arnab.
3 O porteiro abre a porta para ele. As ovelhas reconhecem a sua voz quando ele as chama pelo nome, e ele as leva para fora do curral.
4 Sipsip nɨpe paŋɨd höŋ aramöm, nɨpe nöd gö nɨŋöl gɨ, kale maj mɨgan nɨpe u nɨŋnaböl rö, nɨp hain gɨnaböl.
4 Quando todas estão do lado de fora, ele vai na frente delas, e elas o seguem porque conhecem a voz dele.
5 Pen bɨ ke nɨbö ap ap hagö, nɨp hain gagnaböl; maj mɨgan nɨpe nɨŋagnaböl rö, pɨrɨk arnaböl,” a ga.
5 Mas de jeito nenhum seguirão um estranho! Pelo contrário, elas fugirão, pois não conhecem a voz de estranhos.
6 Jisas anɨgöl manö hod rɨköm haga pen manö hagab adö u a göm rɨk nɨŋagla.
6 Jesus fez esta comparação, mas ninguém entendeu o que ele queria dizer.
7 Jisas manö rɨk nɨŋagla rö, nɨpe kauyaŋ haga, “Yad kalöp nɨŋö yabɨƚ hagabin, yad ke sipsip gau ajöŋ arep mɨdpin.
7 Então Jesus continuou:
8 Pen, ‘Hon kaj sipsip mukep bɨ,’ a göm, nöd aula bɨ gau, kale magöŋhalö nan si udep bɨ mɨdmɨdal. Sipsip gau manö kale u nɨŋagmɨdal.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e bandidos, mas as ovelhas não deram atenção à voz deles.
9 Pen yad ke sipsip gau ajöŋ arep rö mɨdpin. Nɨbi bɨ yɨp apöm waryö raul mɨgan arnaböl gau, kamɨŋ nöp mɨdeinaböl. Ajöŋ amɨl apɨl göl gɨ, nan uɫaŋ uɫaŋ ñɨŋnaböl.
9 Eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo; poderá entrar e sair e achará comida.
10 Bɨ si udep gau, nan si udnɨg, wip alnɨg, gɨ naij gɨnɨg nöp aubal. Pen yad aunö u, kalöp gɨnö, kale kamɨŋ pör mɨdep magö anɨbu udmim, kamɨŋ mɨd aij gep adö u nöp mɨdpe araŋ a gem aunö.
10 O ladrão só vem para roubar, matar e destruir; mas eu vim para que as ovelhas tenham vida, a vida completa.
11 “Yad Sipsip Mukep Bɨ Aij. Sipsip Mukep Bɨ Aij u, kaj sipsip gau a göm umnab.
11 — Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Bɨ au mani udnɨg kaj sipsip abad mɨdeinab u, bɨ kaj sipsip mukep yɨjɨg göl wasö; sipsip gau sipsip nɨpe wasö u me, kain hauƚ gau auaiöl u nɨŋöm pɨñɨŋ gɨ arnab. Anɨb u me, kain hauƚ anɨb gau sipsip gau kalɨp yu gɨ dam ke gau gau yunaböl.
12 Um empregado trabalha somente por dinheiro; ele não é pastor, e as ovelhas não são dele. Por isso, quando vê um lobo chegando, ele abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca e espalha as ovelhas.
13 Bɨ anɨbu mani udnɨg kaj sipsip abad mɨdöm, sipsip gau kalɨp gasɨ nɨŋagnab u me, pɨñɨŋ gɨ arnab.
13 O empregado foge porque trabalha somente por dinheiro e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai, assim também conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem. E estou pronto para morrer por elas.
16 Sipsip waryö raul mɨgan i mɨdpal nöp wasö, sipsip rɨmnap halö mɨdpal. Sipsip anɨb gau u rö nöp udnabin. Kale u rö nöp manö yad u nɨŋnaböl. Sipsip raul mɨgan añɨ ap magum gɨ mɨdöm, bɨ mukep kale añɨ ap nöp mɨdöm gɨnab.
16 Tenho outras ovelhas que não estão neste curral. Eu preciso trazer essas também, e elas ouvirão a minha voz. Então elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17 “Yad kalɨp nan a gem umem uraknabin rö, Bapi yɨp mɨdmagö löp.
17 — O Pai me ama porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ kale nɨŋöm gɨlö umagnabin; yad ke umnam a gem umnabin. Yad ke umnam a gem umnabin; yad ke uraknam a gem uraknabin. Anɨb u, Bapi yad, ne unbö gɨmön a ga manö nɨpe u udem, haga rö nöp gɨnabin,” a ga.
18 Ninguém tira a minha vida de mim, mas eu a dou por minha própria vontade. Tenho o direito de dá-la e de tornar a recebê-la, pois foi isso o que o meu Pai me mandou fazer.
19 Jisas manö anɨbu hagö, Juda kai kauyaŋ asɨk böŋ u ke, böŋ u ke löm,
19 Quando ouviu isso, o povo se dividiu outra vez. Muitos diziam:
20 rɨmnap hagla, “Nɨpe kɨjaki abaŋ alö, manö piral hagab u, nɨhön gɨnɨg manö nɨpe u nɨŋabim?” ö gɨla.
20 — Ele está dominado por um demônio! Está louco! Por que é que vocês escutam o que ele diz?
21 Anɨg hageila, rɨmnap pen hagla, “Nɨpe kɨjaki abaŋ alböp u, anɨg hag aij gagböp. Pen kɨjaki abaŋ alö, aigöl göm nɨbi bɨ amgö we ga gau gö kauyaŋ nɨŋblap?” ö gɨla.
21 Outros afirmavam: — Quem está dominado por um demônio não fala assim! Será que um demônio pode dar vista aos cegos?
22 Pen hainö Juda nɨbi bɨ, God sabe gep ram uɫ aij mɨdöp u mɨñ mɨñ gep ñɨn kub u mɨñi, a göm, Jerusalem am magum gɨla. Pen ñɨn kub anɨbu, ram yɨgön ñɨn u me,
22 Era inverno, e em Jerusalém estavam comemorando a Festa da Dedicação .
23 Jisas nɨpe God sabe gep ram höŋ adö “Solomon Ram Bada” a gɨmɨdal u ajeia nɨŋöl gɨ,
23 Jesus estava andando pelo pátio do Templo, perto da entrada chamada “ Alpendre de Salomão ”.
24 Juda nɨbi bɨ gau Jisas mɨdeia au apöm hagla, “Hanɨp gö pör nöp abad mɨdagaiun; ne Krais u mɨdaimön u, waiö hagö nɨŋun,” a gɨla.
24 Então o povo se ajuntou em volta dele e perguntou: — Até quando você vai nos deixar na dúvida? Diga com franqueza: você é ou não é o
25 Hageila, Jisas haga, “Yad kalöp hadö hagnö pen manö yad u manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udagpe. Bapi yad kƚö nɨpe udem nan gagep gau gɨpin u nɨŋmim, manö yad u manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udbep.
25 Jesus respondeu:
26 Pen sipsip yad mɨdagpim rö, manö yad u manö nɨŋö a gɨmim nɨŋ udagpe.
26 mas vocês não creem porque não são minhas ovelhas.
27 Sipsip yad gau manö yad hagabin nɨŋbal; yad kalɨp nɨŋbin nɨŋöm kale yɨp hain gɨpal.
27 As minhas ovelhas escutam a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Yɨp hain gɨpal gau, kalɨp kamɨŋ pör mɨdep magö u ñabin u me, kale umagnaböl. Ñɨmagö adö yad mɨdpal rö, nɨbi bɨ rɨmnap apöm kalɨp ɫɨp gɨ ud aröl rö lagöp.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e por isso elas nunca morrerão. Ninguém poderá arrancá-las da minha mão.
29 Bapi yad kalɨp ud yɨp ñöb u, nɨpe Bɨ kƚö unbö ke yabɨƚ mɨdöp me. Ñɨmagö adö nɨpe mɨdpal rö, nɨbi bɨ rɨmnap apöm kalɨp ɫɨp gɨ ud aröl rö lagöp.
29 O poder que o Pai me deu é maior do que tudo, e ninguém pode arrancá-las da mão dele.
30 Bapi ke, yad ke, wasö; hol apɨl añɨ yabɨƚ mɨdpul,” a ga.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Jisas anɨg hageia, Juda kai nɨp kauyaŋ kabö ju paknɨg geila.
31 Então eles tornaram a pegar pedras para matar Jesus.
32 Anɨg geila, Jisas kalɨp pen haga, “Bapi yɨp hagö, kale mɨdaibe nɨŋöl gɨ, nan aij ke ke iru nöp gɨnö. Pen nan aij gɨnö anɨb gau, adö mai gɨ naij gɨnö nɨŋmim, yɨp al pak lɨnɨg gabim?” ö ga.
32 E ele disse:
33 Hageia hagla, “Nan aij adö anɨb gau nɨŋun, nöp al pak lɨnɨg gagabun; ne bɨ yabɨƚ pen, yad God rö mɨdpin, a gɨmön, God hib nɨpe dap lug gɨpan u me, nape al pak lɨnɨg gabun,” a gɨla.
33 Eles responderam: — Não é por causa de nenhuma coisa boa que queremos matá-lo, mas porque, ao dizer isso, você está
34 Anɨg hageila, Jisas haga, “Lo kale ke adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘God nɨpe haga, “Kale ke god rö mɨdpim,” a ga,’ a gɨla.
34 Então Jesus afirmou:
35 God Manö u manö ap piral hagagnab; pör nöp pör nöp nɨŋö nöp mɨdeinab. God nɨpe nɨbi bɨ yɨharɨŋ gau manö hagajɨn anɨbi ñöm, ‘Kale god rö mɨdpim,’ a ga.
35 Sabemos que as
36 Pen yad, yad mɨnöŋ naböŋ iƚ i aubin u, Bapi yɨp wög nɨpe hag löm hag yuö aubin. Pen yad God Ñɨ nɨpe mɨdpin a gɨnö manö anɨbu nɨŋmim, kale nɨhön gɨnɨg, God hib nɨpe hag pro gab, a gɨmim, yɨp al pak lɨnɨg gabim?
36 Quanto a mim, o Pai me escolheu e me enviou ao mundo. Então por que vocês dizem que blasfemo contra Deus quando afirmo que sou Filho dele?
37 Yad God wög nɨpe geinabin u, manö yad nɨŋ udmim. Wasö u, wasö.
37 Se não faço o que o meu Pai manda, não creiam em mim.
38 Pen manö yad nɨŋ udagun, a gɨnabim u, yad nan gagep rö gɨpin gau nɨŋmim, nɨŋ udmim. Kale anɨg göl nɨŋ udmim me, yad Bapi aip mɨdpin Bapi yad aip mɨdöp u nɨŋnabim,” a ga.
38 Mas, se eu faço, e vocês não creem em mim, então creiam pelo menos nas coisas que faço. E isso para que vocês fiquem sabendo de uma vez por todas que o Pai vive em mim e que eu vivo no Pai.
39 Jisas nɨp kauyaŋ ud sɨsɨ lun a gɨla u pen agamɨj hil gɨ löm ara.
39 A essa altura tentaram novamente prendê-lo, mas Jesus escapou das mãos deles.
40 Jisas anɨg hil gɨ amöm, kauyaŋ ñɨg Jodan juöm böŋ lödaŋ amöm, Jon nöd mɨdöm nɨbi bɨ ñɨg pak ñɨmɨdöp ram mɨnöŋ rɨgoŋ gau am mɨdeia.
40 Ele voltou de novo para o lado leste do rio Jordão, foi para o lugar onde João Batista tinha batizado antes e ficou lá.
41 Nɨbi bɨ iru nöp mɨdeia u apöm hagla, “Jon nan gagep rö rɨmnap gagmɨdöp, pen nɨpe bɨ i nɨp a göm, manö nɨhön nɨhön hagmɨdöp u, magöŋhalö manö nɨŋö nöp hagmɨdöp,” a gɨla.
41 E muita gente ia vê-lo, dizendo: — João não fez nenhum milagre, mas tudo o que ele disse sobre Jesus é verdade.
42 Anɨg hagöm, nɨbi bɨ mɨgan anɨbu mɨdeila gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
42 E naquele lugar muita gente creu em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.