Gálatas 3
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Galesia nɨbi bɨ, kale gasɨ aij mɨdagöp. Bɨ an gö kalöp hauƚ halö löp. Hon Jisas Krais nɨp mab ba laŋ al rɨbɨk lɨla manö aij u hag ñɨ aij gɨno nɨŋbe.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Pen yad kalöp manö añɨ ap hag nɨŋabin. Kale nöd nɨhön nɨhön gaibe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp ñaŋ Kale lo manö hagöp rö gɨpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yua aka kale manö aij hag ñɨno u nɨŋ udpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yuaŋ
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 God Ana u nɨp udmim me, nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe mɨdpim u pen mɨñi hauƚ alö, kƚö hon ke gun, mɨd aij gɨnabun, a gɨmim, nɨŋbim aka?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Nöd Krais nɨp nɨŋ udpe, kalöp gɨ naij yabɨƚ gɨla ñɨn u, nɨp arö gagpe. Pen mɨñi nɨhön gɨnɨg, lo manö ap haglö, manö kale anɨbu udmim, Krais nɨp arö gɨnɨg gabim?
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Yɨp hagpe nɨŋɨn. Kale lo manö hagöp rö gɨpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yuöm nan gagep rö aŋ kale gau göp aka kale Krais manö aij nɨŋmim nɨŋ udpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp ñöm nan gagep rö aŋ kale gau göp?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Pen Ebraham nɨp gasɨ nɨŋmim. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham God manö haga u nɨŋ uda nɨŋöm God nɨp, bɨ kamɨŋ aij yad, a ga,” a gɨla.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Anɨb u, nɨŋim. Nɨbi bɨ God Manö hagöp u nɨŋöm, “Nɨŋö hagöp,” a göm nɨŋ udpal gau, Ebraham rɨdɨk nɨpe mɨdpal.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 God Manö hadame gau haga, Juda nɨbi bɨ wasö gau, God manö hagöp u nɨŋ udlö, God kalɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab, a ga. Adö anɨbu nöp, God Manö hadame nöp Krais manö aij u Ebraham nɨp haga, “Ne mɨdpan u me, God nɨpe nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan aij ñɨnab,” a ga.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Ebraham God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp ud aij ga rö, nɨbi bɨ God Manö hagöp u nɨŋöm, nɨŋö hagöp a göm nɨŋ udpal gau, kalɨp u rö nöp ud aij gɨnab.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Pen nɨbi bɨ lo manö adö u nöp nɨŋun gɨno, God hanɨp udnab, a gɨpal nɨbi bɨ gau, ilön kub yabɨƚ udnaböl. Nɨhön gɨnɨg: God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ an, God lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla rɨkla rö magöŋhalö hain gagnab u, ilön kub udnab,” a gɨla.
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Pen manö ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udpal gau nöp me, nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad mɨdöm, kamɨŋ mɨdeinaböl,” a gɨla. Anɨb u nɨŋbun, nɨbi bɨ lo manö adö u nöp nɨŋöm gɨlö arnab gau, God nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad, a göm, kalɨp udagnab.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Pen lo manö hagöp rö gep u ke, Krais manö aij u nɨŋ udep u ke. Nɨbi bɨ lo manö hagöp rö kƚö hon ke gɨnabun a gɨnaböl u, dui gɨnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Bɨ lo manö ke ke magöŋhalö hain gɨnab bɨ anɨbu me kamɨŋ arnab,” a gɨla.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Hon God lo manö adö u gɨ wasö nɨŋun, ilön kub udnɨg gɨno u pen Krais ilön kub anɨbu udöm hanɨp rau adog uda. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Mab ba laŋ al pak lɨlö umnaböl bɨ gau, God nɨpe ke pen ñö, ilön udnaböl,” a gɨla.
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Pen Krais hanɨp rau adog uda u, God Ebraham nɨp manö aij haga u, Krais Jisas gö Juda nɨbi bɨ wasö gau nan aij anɨbu udöl a göm, anɨg ga. Juda nɨbi bɨ wasö gau manö aij anɨbu nɨŋ udlö, God nɨpe Ana nɨpe hanɨp Krais nɨbi bɨ nɨpe ñɨnɨg ga.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Añ mam bɨ. Yad kalöp manö ap hagnam. Bɨ rɨmnap manö hag adö añɨ löm, hagnaböl rö nöp gɨnaböl. Bɨ ap apöm manö rɨb rɨköm haƚöwaƚö gagnab.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 God nɨpe Ebraham aip ñɨ nɨpe aip manö nɨŋö hag lep hagöm haga u, God Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm, “Ñɨ gau aip,” kalɨ kƚiñ rɨkagla; “Ñɨ ne u aip,” kalɨ kƚiñ rɨkla. Ñɨ añɨ hagla anɨbu, Krais nɨp nöp hagla.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Pen yad hagabin u, God Ebraham nɨp gɨnabin a göm hag la manö u, mɨ iru nöp (430) mɨd damöm, hainö God lo manö u ña. Lo manö hainö ña anɨbu, aige göl göm manö nɨŋö hag lep nöd haga u nan yɨharɨŋ rö ƚɨk gɨ yu ke gau yunab? Anɨg gagnab.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Pen nɨbi bɨ lo manö hain gɨlö God nan aij ñɨböp u, God nöd anɨg gɨnabin a ga manö u gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm nan aij ñagböp. Pen God nɨpe Ebraham nɨp nöd haga manö anɨbu nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm, nɨpe ke Ebraham nɨp haga rö nöp ga.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Pen kale hagnabim, “God Ebraham nɨp nan aij haga u yɨharɨŋ ñöb u rö, God nɨpe nɨhön gɨnɨg lo manö ña?” ö gɨnabim. Pen God nöd yabɨƚ Ebraham nɨp manö haga; hainö yabɨƚ ñɨ haga u aua. Pen ñɨn aŋ au nɨbi bɨ nan si nan naij ke ke gɨmɨdal rö, kale naij gɨmɨdal u nɨŋöl a göm, God kalɨp lo manö ña. Pen lo manö u, God ejol gau nöp dap bɨ ap nɨp ñeila, nɨpe pen dam nɨbi bɨ gau kalɨp hag ña.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Pen Ebraham ñɨ nɨpe gɨnab manö haga anɨbu manö kub yabɨƚ u me, God nɨpe ke apöm Ebraham nɨp haga.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Kale gasɨ ap nɨŋmim hagnabim, “God hanɨp manö mɨhöp haga. Pen lo manö haga anɨbu, yad gɨnabin a göm manö nɨŋö hag la manö anɨbu aip adɨp adɨp mɨdagöp,” a gɨnabim. “Manö anɨb mɨhau ke ke mɨdöp,” a gɨnabim. Pen manö ke ke wasö. God nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdep lo manö ap hagaiböp, hon lo adö anɨbu nöp nɨŋun gɨno, God nɨpe nɨŋöm hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe a gɨböp. Pen lo anɨbu rö ap hagaga.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau magöŋhalö nan si nan naij adö u gɨlö gɨlö, gac anɨbu kalɨp wam wam gö, ke kamɨŋ aröl rö lagöp. Pen nɨbi bɨ Jisas Krais nɨp nɨŋ udnaböl gau, God gɨnabin a göm hag la rö, nan aij haga anɨbu kalɨp ñɨnab.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Pen Krais auaga ñɨn u, nɨp nɨŋ udagno u me, lo manö hanɨp bɨ nagɨman waryö raul aŋ yaŋ mɨdpal rö u, gɨ gɨgabö ga.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Hanɨp gɨgabö göm, gasɨ rɨmɨd uk damöm, gasɨ ñö nɨŋöl gɨ mɨdno, Krais auö, manö aij nɨpe u nɨŋ udno, God hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe a göp.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Krais manö aij u nɨŋ udpun u me, uri lo manö hanɨp gasɨ rɨmɨd uk dam gagöp.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Kale Krais Jisas nɨp nɨŋ udpim u me, kale magöŋhalö God ñɨ pai nɨpe mɨdpim.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Kale ñɨg pakmim Krais nɨp cɨg gɨpim u me, ke hain nɨbö Krais nɨpe ke rö halu lɨbim.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Anɨb u, Juda iƚ u ke, Grik iƚ u ke mɨdagpim; nɨbi bɨ nagɨ wög gɨpim gau ke, nɨbi bɨ gasɨ kale ke nɨŋmim gɨpim gau ke mɨdagpim; nɨbi iƚ u ke, bɨ iƚ u ke mɨdagpim; kale Krais Jisas nɨbi bɨ nɨpe mɨdpim rö, iƚ añɨ yabɨƚ mɨdpim.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Kale nɨbi bɨ Krais lau adö mɨdpim u, kale Ebraham nɨbi bɨ iƚ nɨpe mɨdpim nɨŋöm God Ebraham nɨp gɨnabin a göm haga u, kalöp u rö nöp gɨnab.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.