Gálatas 3
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Galesia nɨbi bɨ, kale gasɨ aij mɨdagöp. Bɨ an gö kalöp hauƚ halö löp. Hon Jisas Krais nɨp mab ba laŋ al rɨbɨk lɨla manö aij u hag ñɨ aij gɨno nɨŋbe.
1 Ó insensatos gálatas! Quem vos fascinou para não obedecerdes à verdade, a vós, perante os olhos de quem Jesus Cristo foi já representado como crucificado?
2 Pen yad kalöp manö añɨ ap hag nɨŋabin. Kale nöd nɨhön nɨhön gaibe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp ñaŋ Kale lo manö hagöp rö gɨpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yua aka kale manö aij hag ñɨno u nɨŋ udpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yuaŋ
2 Só quisera saber isto de vós: recebestes o Espírito pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
3 God Ana u nɨp udmim me, nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe mɨdpim u pen mɨñi hauƚ alö, kƚö hon ke gun, mɨd aij gɨnabun, a gɨmim, nɨŋbim aka?
3 Sois vós tão insensatos que, tendo começado pelo Espírito, acabeis agora pela carne?
4 Nöd Krais nɨp nɨŋ udpe, kalöp gɨ naij yabɨƚ gɨla ñɨn u, nɨp arö gagpe. Pen mɨñi nɨhön gɨnɨg, lo manö ap haglö, manö kale anɨbu udmim, Krais nɨp arö gɨnɨg gabim?
4 Será em vão que tenhais padecido tanto? Se é que isso também foi em vão.
5 Yɨp hagpe nɨŋɨn. Kale lo manö hagöp rö gɨpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yuöm nan gagep rö aŋ kale gau göp aka kale Krais manö aij nɨŋmim nɨŋ udpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp ñöm nan gagep rö aŋ kale gau göp?
5 Aquele, pois, que vos dá o Espírito e que opera maravilhas entre vós o faz pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
6 Pen Ebraham nɨp gasɨ nɨŋmim. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham God manö haga u nɨŋ uda nɨŋöm God nɨp, bɨ kamɨŋ aij yad, a ga,” a gɨla.
6 É o caso de Abraão, que creu em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
7 Anɨb u, nɨŋim. Nɨbi bɨ God Manö hagöp u nɨŋöm, “Nɨŋö hagöp,” a göm nɨŋ udpal gau, Ebraham rɨdɨk nɨpe mɨdpal.
7 Sabei, pois, que os que são da fé são filhos de Abraão.
8 God Manö hadame gau haga, Juda nɨbi bɨ wasö gau, God manö hagöp u nɨŋ udlö, God kalɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab, a ga. Adö anɨbu nöp, God Manö hadame nöp Krais manö aij u Ebraham nɨp haga, “Ne mɨdpan u me, God nɨpe nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan aij ñɨnab,” a ga.
8 Ora, tendo a Escritura previsto que Deus havia de justificar pela fé os gentios, anunciou primeiro o evangelho a Abraão, dizendo: Todas as nações serão benditas em ti.
9 Ebraham God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp ud aij ga rö, nɨbi bɨ God Manö hagöp u nɨŋöm, nɨŋö hagöp a göm nɨŋ udpal gau, kalɨp u rö nöp ud aij gɨnab.
9 De sorte que os que são da fé são benditos com o crente Abraão.
10 Pen nɨbi bɨ lo manö adö u nöp nɨŋun gɨno, God hanɨp udnab, a gɨpal nɨbi bɨ gau, ilön kub yabɨƚ udnaböl. Nɨhön gɨnɨg: God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ an, God lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla rɨkla rö magöŋhalö hain gagnab u, ilön kub udnab,” a gɨla.
10 Todos aqueles, pois, que são das obras da lei estão debaixo da maldição; porque escrito está: Maldito todo aquele que não permanecer em todas as coisas que estão escritas no livro da lei, para fazê-las.
11 Pen manö ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udpal gau nöp me, nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad mɨdöm, kamɨŋ mɨdeinaböl,” a gɨla. Anɨb u nɨŋbun, nɨbi bɨ lo manö adö u nöp nɨŋöm gɨlö arnab gau, God nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad, a göm, kalɨp udagnab.
11 E é evidente que, pela lei, ninguém será justificado diante de Deus, porque o justo viverá da fé.
12 Pen lo manö hagöp rö gep u ke, Krais manö aij u nɨŋ udep u ke. Nɨbi bɨ lo manö hagöp rö kƚö hon ke gɨnabun a gɨnaböl u, dui gɨnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Bɨ lo manö ke ke magöŋhalö hain gɨnab bɨ anɨbu me kamɨŋ arnab,” a gɨla.
12 Ora, a lei não é da fé, mas o homem que fizer estas coisas por elas viverá.
13 Hon God lo manö adö u gɨ wasö nɨŋun, ilön kub udnɨg gɨno u pen Krais ilön kub anɨbu udöm hanɨp rau adog uda. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Mab ba laŋ al pak lɨlö umnaböl bɨ gau, God nɨpe ke pen ñö, ilön udnaböl,” a gɨla.
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se maldição por nós, porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado no madeiro;
14 Pen Krais hanɨp rau adog uda u, God Ebraham nɨp manö aij haga u, Krais Jisas gö Juda nɨbi bɨ wasö gau nan aij anɨbu udöl a göm, anɨg ga. Juda nɨbi bɨ wasö gau manö aij anɨbu nɨŋ udlö, God nɨpe Ana nɨpe hanɨp Krais nɨbi bɨ nɨpe ñɨnɨg ga.
14 para que a bênção de Abraão chegasse aos gentios por Jesus Cristo e para que, pela fé, nós recebamos a promessa do Espírito.
15 Añ mam bɨ. Yad kalöp manö ap hagnam. Bɨ rɨmnap manö hag adö añɨ löm, hagnaböl rö nöp gɨnaböl. Bɨ ap apöm manö rɨb rɨköm haƚöwaƚö gagnab.
15 Irmãos, como homem falo. Se o testamento de um homem for confirmado, ninguém o anula nem lhe acrescenta alguma coisa.
16 God nɨpe Ebraham aip ñɨ nɨpe aip manö nɨŋö hag lep hagöm haga u, God Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm, “Ñɨ gau aip,” kalɨ kƚiñ rɨkagla; “Ñɨ ne u aip,” kalɨ kƚiñ rɨkla. Ñɨ añɨ hagla anɨbu, Krais nɨp nöp hagla.
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e à sua posteridade. Não diz: E às posteridades, como falando de muitas, mas como de uma só: E à tua posteridade, que é Cristo.
17 Pen yad hagabin u, God Ebraham nɨp gɨnabin a göm hag la manö u, mɨ iru nöp (430) mɨd damöm, hainö God lo manö u ña. Lo manö hainö ña anɨbu, aige göl göm manö nɨŋö hag lep nöd haga u nan yɨharɨŋ rö ƚɨk gɨ yu ke gau yunab? Anɨg gagnab.
17 Mas digo isto: que tendo sido o testamento anteriormente confirmado por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não o invalida, de forma a abolir a promessa.
18 Pen nɨbi bɨ lo manö hain gɨlö God nan aij ñɨböp u, God nöd anɨg gɨnabin a ga manö u gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm nan aij ñagböp. Pen God nɨpe Ebraham nɨp nöd haga manö anɨbu nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm, nɨpe ke Ebraham nɨp haga rö nöp ga.
18 Porque, se a herança provém da lei, já não provém da promessa; mas Deus, pela promessa, a deu gratuitamente a Abraão.
19 Pen kale hagnabim, “God Ebraham nɨp nan aij haga u yɨharɨŋ ñöb u rö, God nɨpe nɨhön gɨnɨg lo manö ña?” ö gɨnabim. Pen God nöd yabɨƚ Ebraham nɨp manö haga; hainö yabɨƚ ñɨ haga u aua. Pen ñɨn aŋ au nɨbi bɨ nan si nan naij ke ke gɨmɨdal rö, kale naij gɨmɨdal u nɨŋöl a göm, God kalɨp lo manö ña. Pen lo manö u, God ejol gau nöp dap bɨ ap nɨp ñeila, nɨpe pen dam nɨbi bɨ gau kalɨp hag ña.
19 Logo, para que é a lei? Foi ordenada por causa das transgressões, até que viesse a posteridade a quem a promessa tinha sido feita, e foi posta pelos anjos na mão de um medianeiro.
20 Pen Ebraham ñɨ nɨpe gɨnab manö haga anɨbu manö kub yabɨƚ u me, God nɨpe ke apöm Ebraham nɨp haga.
20 Ora, o medianeiro não o é de um só, mas Deus é um.
21 Kale gasɨ ap nɨŋmim hagnabim, “God hanɨp manö mɨhöp haga. Pen lo manö haga anɨbu, yad gɨnabin a göm manö nɨŋö hag la manö anɨbu aip adɨp adɨp mɨdagöp,” a gɨnabim. “Manö anɨb mɨhau ke ke mɨdöp,” a gɨnabim. Pen manö ke ke wasö. God nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdep lo manö ap hagaiböp, hon lo adö anɨbu nöp nɨŋun gɨno, God nɨpe nɨŋöm hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe a gɨböp. Pen lo anɨbu rö ap hagaga.
21 Logo, a lei é contra as promessas de Deus? De nenhuma sorte; porque, se dada fosse uma lei que pudesse vivificar, a justiça, na verdade, teria sido pela lei.
22 God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau magöŋhalö nan si nan naij adö u gɨlö gɨlö, gac anɨbu kalɨp wam wam gö, ke kamɨŋ aröl rö lagöp. Pen nɨbi bɨ Jisas Krais nɨp nɨŋ udnaböl gau, God gɨnabin a göm hag la rö, nan aij haga anɨbu kalɨp ñɨnab.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, para que a promessa pela fé em Jesus Cristo fosse dada aos crentes.
23 Pen Krais auaga ñɨn u, nɨp nɨŋ udagno u me, lo manö hanɨp bɨ nagɨman waryö raul aŋ yaŋ mɨdpal rö u, gɨ gɨgabö ga.
23 Mas, antes que a fé viesse, estávamos guardados debaixo da lei e encerrados para aquela fé que se havia de manifestar.
24 Hanɨp gɨgabö göm, gasɨ rɨmɨd uk damöm, gasɨ ñö nɨŋöl gɨ mɨdno, Krais auö, manö aij nɨpe u nɨŋ udno, God hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe a göp.
24 De maneira que a lei nos serviu de aio, para nos conduzir a Cristo, para que, pela fé, fôssemos justificados.
25 Krais manö aij u nɨŋ udpun u me, uri lo manö hanɨp gasɨ rɨmɨd uk dam gagöp.
25 Mas, depois que a fé veio, já não estamos debaixo de aio.
26 Kale Krais Jisas nɨp nɨŋ udpim u me, kale magöŋhalö God ñɨ pai nɨpe mɨdpim.
26 Porque todos sois filhos de Deus pela fé em Cristo Jesus;
27 Kale ñɨg pakmim Krais nɨp cɨg gɨpim u me, ke hain nɨbö Krais nɨpe ke rö halu lɨbim.
27 porque todos quantos fostes batizados em Cristo já vos revestistes de Cristo.
28 Anɨb u, Juda iƚ u ke, Grik iƚ u ke mɨdagpim; nɨbi bɨ nagɨ wög gɨpim gau ke, nɨbi bɨ gasɨ kale ke nɨŋmim gɨpim gau ke mɨdagpim; nɨbi iƚ u ke, bɨ iƚ u ke mɨdagpim; kale Krais Jisas nɨbi bɨ nɨpe mɨdpim rö, iƚ añɨ yabɨƚ mɨdpim.
28 Nisto não há judeu nem grego; não há servo nem livre; não há macho nem fêmea; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Kale nɨbi bɨ Krais lau adö mɨdpim u, kale Ebraham nɨbi bɨ iƚ nɨpe mɨdpim nɨŋöm God Ebraham nɨp gɨnabin a göm haga u, kalöp u rö nöp gɨnab.
29 E, se sois de Cristo, então, sois descendência de Abraão e herdeiros conforme a promessa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.