Gálatas 3

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Galesia nɨbi bɨ, kale gasɨ aij mɨdagöp. Bɨ an gö kalöp hauƚ halö löp. Hon Jisas Krais nɨp mab ba laŋ al rɨbɨk lɨla manö aij u hag ñɨ aij gɨno nɨŋbe.
1 Ó gálatas insensatos! Quem vos fascinou a vós outros, ante cujos olhos foi Jesus Cristo exposto como crucificado?
2 Pen yad kalöp manö añɨ ap hag nɨŋabin. Kale nöd nɨhön nɨhön gaibe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp ñaŋ Kale lo manö hagöp rö gɨpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yua aka kale manö aij hag ñɨno u nɨŋ udpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yuaŋ
2 Quero apenas saber isto de vós: recebestes o Espírito pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
3 God Ana u nɨp udmim me, nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe mɨdpim u pen mɨñi hauƚ alö, kƚö hon ke gun, mɨd aij gɨnabun, a gɨmim, nɨŋbim aka?
3 Sois assim insensatos que, tendo começado no Espírito, estejais, agora, vos aperfeiçoando na carne?
4 Nöd Krais nɨp nɨŋ udpe, kalöp gɨ naij yabɨƚ gɨla ñɨn u, nɨp arö gagpe. Pen mɨñi nɨhön gɨnɨg, lo manö ap haglö, manö kale anɨbu udmim, Krais nɨp arö gɨnɨg gabim?
4 Terá sido em vão que tantas coisas sofrestes? Se, na verdade, foram em vão.
5 Yɨp hagpe nɨŋɨn. Kale lo manö hagöp rö gɨpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp yuöm nan gagep rö aŋ kale gau göp aka kale Krais manö aij nɨŋmim nɨŋ udpe, God nɨpe Ana nɨpe u kalöp ñöm nan gagep rö aŋ kale gau göp?
5 Aquele, pois, que vos concede o Espírito e que opera milagres entre vós, porventura, o faz pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
6 Pen Ebraham nɨp gasɨ nɨŋmim. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Ebraham God manö haga u nɨŋ uda nɨŋöm God nɨp, bɨ kamɨŋ aij yad, a ga,” a gɨla.
6 É o caso de Abraão, que creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
7 Anɨb u, nɨŋim. Nɨbi bɨ God Manö hagöp u nɨŋöm, “Nɨŋö hagöp,” a göm nɨŋ udpal gau, Ebraham rɨdɨk nɨpe mɨdpal.
7 Sabei, pois, que os da fé é que são filhos de Abraão.
8 God Manö hadame gau haga, Juda nɨbi bɨ wasö gau, God manö hagöp u nɨŋ udlö, God kalɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad a gɨnab, a ga. Adö anɨbu nöp, God Manö hadame nöp Krais manö aij u Ebraham nɨp haga, “Ne mɨdpan u me, God nɨpe nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan aij ñɨnab,” a ga.
8 Ora, tendo a Escritura previsto que Deus justificaria pela fé os gentios, preanunciou o evangelho a Abraão: Em ti, serão abençoados todos os povos.
9 Ebraham God manö haga u nɨŋ udö, God nɨp ud aij ga rö, nɨbi bɨ God Manö hagöp u nɨŋöm, nɨŋö hagöp a göm nɨŋ udpal gau, kalɨp u rö nöp ud aij gɨnab.
9 De modo que os da fé são abençoados com o crente Abraão.
10 Pen nɨbi bɨ lo manö adö u nöp nɨŋun gɨno, God hanɨp udnab, a gɨpal nɨbi bɨ gau, ilön kub yabɨƚ udnaböl. Nɨhön gɨnɨg: God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ an, God lo manö kalɨ kƚiñ rɨkla rɨkla rö magöŋhalö hain gagnab u, ilön kub udnab,” a gɨla.
10 Todos quantos, pois, são das obras da lei estão debaixo de maldição; porque está escrito: Maldito todo aquele que não permanece em todas as coisas escritas no Livro da lei, para praticá-las.
11 Pen manö ap God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ yɨp nɨŋ udpal gau nöp me, nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad mɨdöm, kamɨŋ mɨdeinaböl,” a gɨla. Anɨb u nɨŋbun, nɨbi bɨ lo manö adö u nöp nɨŋöm gɨlö arnab gau, God nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad, a göm, kalɨp udagnab.
11 E é evidente que, pela lei, ninguém é justificado diante de Deus, porque o justo viverá pela fé.
12 Pen lo manö hagöp rö gep u ke, Krais manö aij u nɨŋ udep u ke. Nɨbi bɨ lo manö hagöp rö kƚö hon ke gɨnabun a gɨnaböl u, dui gɨnaböl. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Bɨ lo manö ke ke magöŋhalö hain gɨnab bɨ anɨbu me kamɨŋ arnab,” a gɨla.
12 Ora, a lei não procede de fé, mas: Aquele que observar os seus preceitos por eles viverá.
13 Hon God lo manö adö u gɨ wasö nɨŋun, ilön kub udnɨg gɨno u pen Krais ilön kub anɨbu udöm hanɨp rau adog uda. God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Mab ba laŋ al pak lɨlö umnaböl bɨ gau, God nɨpe ke pen ñö, ilön udnaböl,” a gɨla.
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se ele próprio maldição em nosso lugar (porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado em madeiro ),
14 Pen Krais hanɨp rau adog uda u, God Ebraham nɨp manö aij haga u, Krais Jisas gö Juda nɨbi bɨ wasö gau nan aij anɨbu udöl a göm, anɨg ga. Juda nɨbi bɨ wasö gau manö aij anɨbu nɨŋ udlö, God nɨpe Ana nɨpe hanɨp Krais nɨbi bɨ nɨpe ñɨnɨg ga.
14 para que a bênção de Abraão chegasse aos gentios, em Jesus Cristo, a fim de que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Añ mam bɨ. Yad kalöp manö ap hagnam. Bɨ rɨmnap manö hag adö añɨ löm, hagnaböl rö nöp gɨnaböl. Bɨ ap apöm manö rɨb rɨköm haƚöwaƚö gagnab.
15 Irmãos, falo como homem. Ainda que uma aliança seja meramente humana, uma vez ratificada, ninguém a revoga ou lhe acrescenta alguma coisa.
16 God nɨpe Ebraham aip ñɨ nɨpe aip manö nɨŋö hag lep hagöm haga u, God Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm, “Ñɨ gau aip,” kalɨ kƚiñ rɨkagla; “Ñɨ ne u aip,” kalɨ kƚiñ rɨkla. Ñɨ añɨ hagla anɨbu, Krais nɨp nöp hagla.
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e ao seu descendente. Não diz: E aos descendentes, como se falando de muitos, porém como de um só: E ao teu descendente, que é Cristo.
17 Pen yad hagabin u, God Ebraham nɨp gɨnabin a göm hag la manö u, mɨ iru nöp (430) mɨd damöm, hainö God lo manö u ña. Lo manö hainö ña anɨbu, aige göl göm manö nɨŋö hag lep nöd haga u nan yɨharɨŋ rö ƚɨk gɨ yu ke gau yunab? Anɨg gagnab.
17 E digo isto: uma aliança já anteriormente confirmada por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não a pode ab-rogar, de forma que venha a desfazer a promessa.
18 Pen nɨbi bɨ lo manö hain gɨlö God nan aij ñɨböp u, God nöd anɨg gɨnabin a ga manö u gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm nan aij ñagböp. Pen God nɨpe Ebraham nɨp nöd haga manö anɨbu nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdöm, nɨpe ke Ebraham nɨp haga rö nöp ga.
18 Porque, se a herança provém de lei, já não decorre de promessa; mas foi pela promessa que Deus a concedeu gratuitamente a Abraão.
19 Pen kale hagnabim, “God Ebraham nɨp nan aij haga u yɨharɨŋ ñöb u rö, God nɨpe nɨhön gɨnɨg lo manö ña?” ö gɨnabim. Pen God nöd yabɨƚ Ebraham nɨp manö haga; hainö yabɨƚ ñɨ haga u aua. Pen ñɨn aŋ au nɨbi bɨ nan si nan naij ke ke gɨmɨdal rö, kale naij gɨmɨdal u nɨŋöl a göm, God kalɨp lo manö ña. Pen lo manö u, God ejol gau nöp dap bɨ ap nɨp ñeila, nɨpe pen dam nɨbi bɨ gau kalɨp hag ña.
19 Qual, pois, a razão de ser da lei? Foi adicionada por causa das transgressões, até que viesse o descendente a quem se fez a promessa, e foi promulgada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 Pen Ebraham ñɨ nɨpe gɨnab manö haga anɨbu manö kub yabɨƚ u me, God nɨpe ke apöm Ebraham nɨp haga.
20 Ora, o mediador não é de um, mas Deus é um.
21 Kale gasɨ ap nɨŋmim hagnabim, “God hanɨp manö mɨhöp haga. Pen lo manö haga anɨbu, yad gɨnabin a göm manö nɨŋö hag la manö anɨbu aip adɨp adɨp mɨdagöp,” a gɨnabim. “Manö anɨb mɨhau ke ke mɨdöp,” a gɨnabim. Pen manö ke ke wasö. God nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdep lo manö ap hagaiböp, hon lo adö anɨbu nöp nɨŋun gɨno, God nɨpe nɨŋöm hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe a gɨböp. Pen lo anɨbu rö ap hagaga.
21 É, porventura, a lei contrária às promessas de Deus? De modo nenhum! Porque, se fosse promulgada uma lei que pudesse dar vida, a justiça, na verdade, seria procedente de lei.
22 God Manö kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp mɨdöp. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau magöŋhalö nan si nan naij adö u gɨlö gɨlö, gac anɨbu kalɨp wam wam gö, ke kamɨŋ aröl rö lagöp. Pen nɨbi bɨ Jisas Krais nɨp nɨŋ udnaböl gau, God gɨnabin a göm hag la rö, nan aij haga anɨbu kalɨp ñɨnab.
22 Mas a Escritura encerrou tudo sob o pecado, para que, mediante a fé em Jesus Cristo, fosse a promessa concedida aos que creem.
23 Pen Krais auaga ñɨn u, nɨp nɨŋ udagno u me, lo manö hanɨp bɨ nagɨman waryö raul aŋ yaŋ mɨdpal rö u, gɨ gɨgabö ga.
23 Mas, antes que viesse a fé, estávamos sob a tutela da lei e nela encerrados, para essa fé que, de futuro, haveria de revelar-se.
24 Hanɨp gɨgabö göm, gasɨ rɨmɨd uk damöm, gasɨ ñö nɨŋöl gɨ mɨdno, Krais auö, manö aij nɨpe u nɨŋ udno, God hanɨp nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe a göp.
24 De maneira que a lei nos serviu de aio para nos conduzir a Cristo, a fim de que fôssemos justificados por fé.
25 Krais manö aij u nɨŋ udpun u me, uri lo manö hanɨp gasɨ rɨmɨd uk dam gagöp.
25 Mas, tendo vindo a fé, já não permanecemos subordinados ao aio.
26 Kale Krais Jisas nɨp nɨŋ udpim u me, kale magöŋhalö God ñɨ pai nɨpe mɨdpim.
26 Pois todos vós sois filhos de Deus mediante a fé em Cristo Jesus;
27 Kale ñɨg pakmim Krais nɨp cɨg gɨpim u me, ke hain nɨbö Krais nɨpe ke rö halu lɨbim.
27 porque todos quantos fostes batizados em Cristo de Cristo vos revestistes.
28 Anɨb u, Juda iƚ u ke, Grik iƚ u ke mɨdagpim; nɨbi bɨ nagɨ wög gɨpim gau ke, nɨbi bɨ gasɨ kale ke nɨŋmim gɨpim gau ke mɨdagpim; nɨbi iƚ u ke, bɨ iƚ u ke mɨdagpim; kale Krais Jisas nɨbi bɨ nɨpe mɨdpim rö, iƚ añɨ yabɨƚ mɨdpim.
28 Dessarte, não pode haver judeu nem grego; nem escravo nem liberto; nem homem nem mulher; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Kale nɨbi bɨ Krais lau adö mɨdpim u, kale Ebraham nɨbi bɨ iƚ nɨpe mɨdpim nɨŋöm God Ebraham nɨp gɨnabin a göm haga u, kalöp u rö nöp gɨnab.
29 E, se sois de Cristo, também sois descendentes de Abraão e herdeiros segundo a promessa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.