Atos 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen bɨ ber ap mɨdailö. Nugmul hib u Ananaias, nɨbin nɨpe hib u Sapaira. Ber mɨhau kale mɨnöŋ naböŋ kale ap haglö raula.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Raulö, Ananaias nɨpe mani anɨbu böŋ lau kale ke nɨme löm, böŋ lau dam Jisas manö ud arep bɨ gau kalɨp ña. Nɨbin abe nɨŋa.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Pen Ananaias mani anɨbu anɨg göl dap ñö, Pida haga, “Ananaias, Seden nöp gasɨ ñö, ne pir almön hagpan, ‘Mɨnöŋ raubal mani magöŋhalö daubin i,’ a gɨpan. Manö pir alban anɨbu, Ana Uɫ nɨp u rö nöp pir alban. Mani mɨnöŋ naböŋ raubal anɨbu böŋ lap pi gɨmön auban.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Mɨnöŋ naböŋ anɨbu, mɨnöŋ naböŋ ne. Sɨkim gɨnɨg, sɨkim gɨbnap; arö gɨnɨg, arö gɨbnap. Pen mɨnöŋ sɨkim gö, mani raula anɨbu, magöŋhalö daunɨg, magöŋhalö daubnap; rɨmnap nöp daunɨg, rɨmnap nöp daubnap; magöŋhalö ram ne au arɨk aunɨg, arɨk aubnap. Manö mɨdagböp. Pen ne manö pir alban u, hanɨp bɨ nöp manö pir alagpan; God nɨp u rö nöp manö pir alban. Ne ai gɨnɨg anɨg gɨpan?” ö ga.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Pida anɨg hagö, Ananaias nɨŋöm, magö anɨbu nöp ap lug mɨnöŋ yaŋ paköm böŋ nöp uma. Anɨg gö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau ga anɨbu nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Pen bɨ praj gau apöm, wip he mɨlö u waƚɨj wam wam göm, dam rɨgöl gɨla.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 — ausente —
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 — ausente —
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Hageia, Pida nɨp haga, “Kale ber nɨhön gɨnɨg hag nɨŋmil anɨg gɨpil? Bɨ Kub Ana nɨpe manö pir anɨbu nɨŋagnab a gɨmil anɨg gɨpil? Nö?! Nagamul umajɨp, dam rɨgöl gɨpal bɨ gau mɨdpal ajöŋ iƚ aui. Nöp u rö nöp ud arnɨg gaböl,” a ga.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, Pida ma iƚ au ap lug mɨnöŋ yaŋ paköm uma. Bɨ praj ugan nugmul nɨp dam rɨgöl gɨla anɨbu apöm, nɨbin u rö nöp hadö böŋ nöp uma u nɨŋöm, nɨp dam nugmul nɨp rɨgöl gɨla böŋ lau rɨgöl gɨla.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Krais nɨp nɨŋ udla nɨbi bɨ gau abe, nɨbi bɨ rɨmnap gau abe, nan ga anɨbu nɨŋöm, magöŋhalö anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Bɨ Jisas manö ud arep unbö mɨgan laŋ nan gagep rö iru nöp nɨbi bɨ mɨdeila aŋ au gɨ mɨdeila. Pen nɨbi bɨ God Manö nɨŋöm Krais nɨp nɨŋ udla gau, magöŋhalö ap magum gɨmɨdal God sabe gep ram höŋ adö “Solomon Ram Bada” a gɨmɨdal u.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Nɨbi bɨ rɨmnap gau, Krais nɨp nɨŋ udla nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋlö aij a ga u pen, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdpal anɨbu, hon aige gun am kalɨp aip magum gun, a göm, pɨñɨŋ gɨla.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Pen pör pör nɨbi bɨ hain nɨbö iru yabɨƚ nöp, Bɨ Kub nɨp nɨŋ udöm, nɨbi bɨ nöd nɨbö gau aip ap magum gɨmɨdal.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Jerusalem nɨbi bɨ, bɨ Jisas manö ud arep gau gɨla rö nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨña ga gau dap adan majö goƚ au löm, köp yad mɨgan mɨgan löm hagla, “Pida padiö, sɨdö mɨmɫaŋ nɨpe u kalɨp pak ñö, kamɨŋ lɨnab,” a gɨla.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nɨbi bɨ yöp ram mɨnöŋ Jerusalem söl au mɨdeila gau, u rö nöp nɨbi bɨ nan ga gau udöm, nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi halö mɨdeila gau udöm, daula. Daueila, kalɨp gɨlö, magöŋhalö kamɨŋ la.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Anɨg geila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u abe, bɨ nɨŋeb nɨpe bɨ Sadyusi gau abe, kale nan gagep rö anɨg gɨlö hib hon lugnab, a göm, bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp nɨŋlö mulu luga.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Kalɨp mulu lugö, bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp ud sɨsɨ löm, dam gapman kai kalɨp ñɨlö, nagɨ lɨla.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Nagɨ lɨla u, pen ñɨn anɨbu nöp sɨbön yaŋ, Bɨ Kub hagö, ejol ap apöm, ajöŋ u hiɨköm, kalɨp uɫ gɨ dam höŋ arla.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Höŋ arlö, ejol haga, “Kale God sabe gep ram u ammim, nɨbi bɨ gau kalɨp, God gö pör pör mɨdeinaböl manö aij u magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmim,” a ga.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Hagö, ram rua nɨŋöl gɨ, God sabe gep ram u amöm, ejol u haga rö, nɨbi bɨ gau kalɨp iƚ göm manö hag ñɨla. Anɨg göl hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u abe, bɨ nɨŋeb nɨpe gau abe apjaköm, bɨ manö ud asɨkep gau kalɨp magöŋhalö wɨñ allö, ap Kansol kub u magum gɨlö, bɨ God sabe gep ram abad mɨdep bɨ gau hag yuöm hagla, “Bɨ Jisas manö ud arep gau nagɨ lɨbun u mɨñi am uɫ gɨ dauim,” a gɨla.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Hageila, bɨ God sabe gep ram abad mɨdeila bɨ gau nagɨ lep ram u amöm nɨŋla, bɨ Jisas manö ud arep gau mɨdageila. Kale ado gɨ apöm hagla,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Hon am nɨŋbun, ajöŋ u gɨñɨbal rö mɨdajɨp, bɨ abad mɨdep bɨ gau u rö nöp ajöŋ iƚ u nɨŋ mɨdajal u pen hon ajöŋ hiɨkun, ram raul mɨgan yaŋ amun nɨŋbun, bɨ ap mɨdagajɨp yabɨƚ,” a gɨla.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Anɨg hageila, bɨ God sabe gep ram abad mɨdeila bɨ kub kale u abe, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, manö anɨbu nɨŋöm, anɨg göp nɨhön gɨnab, a göm, gasɨ iru nöp nɨŋla.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Anɨg göl gasɨ iru nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, bɨ ap apöm kalɨp haga, “Bɨ nagɨ lɨbe gau, kale am God sabe gep ram u mɨdöl göm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñaböl,” a ga.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Anɨg hageia, bɨ God sabe gep ram abad mɨdeila bɨ kub kale u, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp uɫ göm, bɨ Jisas manö ud arep anɨb gau kalɨp udnɨg arla. Amöm, Jerusalem nɨbi bɨ gai i hanɨp kabö ju paknaböl, a göm, kalɨp hag gagla; agamɨj uɫ gɨ daula.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Jisas manö ud arep bɨ gau kalɨp agamɨj uɫ gɨ Kansol ap magum gɨ mɨdeila aŋ au daulö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u kalɨp haga,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Kalöp, Jisas manö u hagagmim, a gun, manö kƚö gɨ hagun hagpun u pen hag wasö nɨŋun arö gɨpun. Kale pen am Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö Jisas manö u hag ñöl gɨ, hanɨp hagpim, ‘Kale nöp Jisas nɨp al pak lɨbal,’ a gɨpim,” a ga.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Anɨg hageia, Pida bɨ Jisas manö ud arep rɨmnap aip hagla, “Nɨbi bɨ manö hagpal u udagnabun; God manö nɨpe u nöp udnabun!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Jisas nɨp mab ba laŋ al pak lɨbe uma u pen, apɨs bac bɨ sabe gɨmɨdal God u nöp gö, kauyaŋ uraka.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Uraköm, God nɨpe gö, am ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au amöm, God ñɨmagö yɨjɨg lau adö mɨdöp. Anɨb u hon nɨŋbun, nɨpe nöp Kiŋ mɨdöm, hanɨp ud kamɨŋ yunab. Nɨpe hanɨp Isrel nɨbi bɨ mög nɨŋöm, nan si nan naij gɨpun u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gun, arö gɨno, nɨpe nɨŋöm nan naij gɨpun u arö göm, hanɨp ud kamɨŋ yunab.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 God göp anɨbu, hon amgö magö rɨmɨd mɨgan hon ke nɨŋun, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñabun. Nɨbi bɨ manö nɨpe nɨŋ udöm hagöp rö nöp gɨnaböl gau, God nɨpe Ana Uɫ u kalɨp ñö, nɨpe kalɨp u rö nöp manö aij anɨbu hag ñɨ aij gö nɨŋnaböl,” a gɨla.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Bɨ Jisas manö ud arep gau anɨg hageila, bɨ manö ud asɨkep ap magum gɨ mɨdeila anɨb gau kal juöm hagla, “Kalɨp böŋ nöp al pak lun,” a gɨla.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Anɨg hagla u pen, aŋ anɨb au bɨ ap mɨdeia, hib nɨpe u Gameliel. Nɨpe bɨ Perisi, lo manö hag ñeb bɨ kale ap. Juda nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp nɨŋlö aij a gɨmɨdöp. Bɨ Gameliel anɨbu uraköm haga, “Bɨ ugan anɨbi kalɨp hagpe höŋ aröl. Yad kalöp manö ap hag ñɨn,” a ga. Anɨg hagö, bɨ anɨb gau hag höŋ yula.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Bɨ anɨb gau hag höŋ yulö nɨŋöl gɨ, Gameliel nɨpe bɨ Kansol gau kalɨp haga, “Isrel bɨ gai i, kale bɨ gai i kalɨp nɨhön gɨnɨg gabim u, gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨmim.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Kale nɨŋbim, nöd bɨ Dudas, yad bɨ kub a göm hagö, manö nɨpe hagmɨdöp u nɨbi bɨ iru nöp, po hadred rö, nɨŋ udmɨdal. Pen hainö bɨ rɨmnap nɨp al pak lɨlö, nɨbi bɨ manö nɨp nɨŋ udmɨdal gau ke ke arla pɨs ga.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Pen hainö, hib hon udla ñɨn u, u rö nöp bɨ Judas Galili nɨbö u haga, ‘Hon gapman gau aip pen pen gun, kalɨp rɨdɨk gɨ yunabun,’ a ga. Anɨg hagö, nɨbi bɨ iru nöp manö nɨp udöm, urak gapman aip pen pen gɨla. Pen mɨd damöm, bɨ anɨbu nɨp u rö nöp al pak lɨlö, nɨbi bɨ manö nɨp nɨŋ udmɨdal gau ke ke arla pɨs ga.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Anɨb u me, yad kalöp hagabin, bɨ manö kub hagabun gai i kalɨp gɨ naij gagmim. Kalɨp yɨharɨŋ hag yube aröl. Manö kale ke nöp hagnaböl u, kub gɨnɨm a gɨ wasö nɨŋöm ap lugnab.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Pen God nɨpe ke hagö gɨnaböl u, kale ke nöp nan ap gɨmim rö lagnab. Kalɨp gɨ naij gun, a gɨnabim u, kalɨp aip pen pen gagnabim; God aip pen pen gɨnabim,” a ga.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Gameliel anɨg hagö, bɨ gau haga rö nɨŋöm, bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp haglö aueila, kalɨp nagɨ ud rapɨn pakus paköm, “Jisas manö u hainö hagagmim, wasö yabɨƚ,” a göm, kalɨp hag yulö arla.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Pen bɨ Jisas manö ud arep gau, hanɨp nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpal, a göm, nɨŋagla. God hanɨp Jisas bɨ nɨpe kabö göl a göm gö, hanɨp anɨg gaböl, a göm, aij a gö nɨŋöl gɨ, Kansol kub anɨbu arö göm arla.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Amöm, pör pör God sabe gep ram höŋ adö au amöm, ram ram gau amöm, Jisas nɨpe Krais u manö aij u hag ñɨmɨdal.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.