Atos 5

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pen bɨ ber ap mɨdailö. Nugmul hib u Ananaias, nɨbin nɨpe hib u Sapaira. Ber mɨhau kale mɨnöŋ naböŋ kale ap haglö raula.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Raulö, Ananaias nɨpe mani anɨbu böŋ lau kale ke nɨme löm, böŋ lau dam Jisas manö ud arep bɨ gau kalɨp ña. Nɨbin abe nɨŋa.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Pen Ananaias mani anɨbu anɨg göl dap ñö, Pida haga, “Ananaias, Seden nöp gasɨ ñö, ne pir almön hagpan, ‘Mɨnöŋ raubal mani magöŋhalö daubin i,’ a gɨpan. Manö pir alban anɨbu, Ana Uɫ nɨp u rö nöp pir alban. Mani mɨnöŋ naböŋ raubal anɨbu böŋ lap pi gɨmön auban.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Mɨnöŋ naböŋ anɨbu, mɨnöŋ naböŋ ne. Sɨkim gɨnɨg, sɨkim gɨbnap; arö gɨnɨg, arö gɨbnap. Pen mɨnöŋ sɨkim gö, mani raula anɨbu, magöŋhalö daunɨg, magöŋhalö daubnap; rɨmnap nöp daunɨg, rɨmnap nöp daubnap; magöŋhalö ram ne au arɨk aunɨg, arɨk aubnap. Manö mɨdagböp. Pen ne manö pir alban u, hanɨp bɨ nöp manö pir alagpan; God nɨp u rö nöp manö pir alban. Ne ai gɨnɨg anɨg gɨpan?” ö ga.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Pida anɨg hagö, Ananaias nɨŋöm, magö anɨbu nöp ap lug mɨnöŋ yaŋ paköm böŋ nöp uma. Anɨg gö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau ga anɨbu nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Pen bɨ praj gau apöm, wip he mɨlö u waƚɨj wam wam göm, dam rɨgöl gɨla.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 — ausente —
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 — ausente —
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Hageia, Pida nɨp haga, “Kale ber nɨhön gɨnɨg hag nɨŋmil anɨg gɨpil? Bɨ Kub Ana nɨpe manö pir anɨbu nɨŋagnab a gɨmil anɨg gɨpil? Nö?! Nagamul umajɨp, dam rɨgöl gɨpal bɨ gau mɨdpal ajöŋ iƚ aui. Nöp u rö nöp ud arnɨg gaböl,” a ga.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp, Pida ma iƚ au ap lug mɨnöŋ yaŋ paköm uma. Bɨ praj ugan nugmul nɨp dam rɨgöl gɨla anɨbu apöm, nɨbin u rö nöp hadö böŋ nöp uma u nɨŋöm, nɨp dam nugmul nɨp rɨgöl gɨla böŋ lau rɨgöl gɨla.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Krais nɨp nɨŋ udla nɨbi bɨ gau abe, nɨbi bɨ rɨmnap gau abe, nan ga anɨbu nɨŋöm, magöŋhalö anɨnɨn gö pɨñɨŋ gɨla.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Bɨ Jisas manö ud arep unbö mɨgan laŋ nan gagep rö iru nöp nɨbi bɨ mɨdeila aŋ au gɨ mɨdeila. Pen nɨbi bɨ God Manö nɨŋöm Krais nɨp nɨŋ udla gau, magöŋhalö ap magum gɨmɨdal God sabe gep ram höŋ adö “Solomon Ram Bada” a gɨmɨdal u.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Nɨbi bɨ rɨmnap gau, Krais nɨp nɨŋ udla nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋlö aij a ga u pen, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdpal anɨbu, hon aige gun am kalɨp aip magum gun, a göm, pɨñɨŋ gɨla.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Pen pör pör nɨbi bɨ hain nɨbö iru yabɨƚ nöp, Bɨ Kub nɨp nɨŋ udöm, nɨbi bɨ nöd nɨbö gau aip ap magum gɨmɨdal.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Jerusalem nɨbi bɨ, bɨ Jisas manö ud arep gau gɨla rö nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨña ga gau dap adan majö goƚ au löm, köp yad mɨgan mɨgan löm hagla, “Pida padiö, sɨdö mɨmɫaŋ nɨpe u kalɨp pak ñö, kamɨŋ lɨnab,” a gɨla.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Nɨbi bɨ yöp ram mɨnöŋ Jerusalem söl au mɨdeila gau, u rö nöp nɨbi bɨ nan ga gau udöm, nɨbi bɨ kɨjaki aiön pi halö mɨdeila gau udöm, daula. Daueila, kalɨp gɨlö, magöŋhalö kamɨŋ la.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Anɨg geila, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u abe, bɨ nɨŋeb nɨpe bɨ Sadyusi gau abe, kale nan gagep rö anɨg gɨlö hib hon lugnab, a göm, bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp nɨŋlö mulu luga.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Kalɨp mulu lugö, bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp ud sɨsɨ löm, dam gapman kai kalɨp ñɨlö, nagɨ lɨla.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Nagɨ lɨla u, pen ñɨn anɨbu nöp sɨbön yaŋ, Bɨ Kub hagö, ejol ap apöm, ajöŋ u hiɨköm, kalɨp uɫ gɨ dam höŋ arla.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Höŋ arlö, ejol haga, “Kale God sabe gep ram u ammim, nɨbi bɨ gau kalɨp, God gö pör pör mɨdeinaböl manö aij u magöŋhalö hag ñɨ aij gɨmim,” a ga.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Hagö, ram rua nɨŋöl gɨ, God sabe gep ram u amöm, ejol u haga rö, nɨbi bɨ gau kalɨp iƚ göm manö hag ñɨla. Anɨg göl hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u abe, bɨ nɨŋeb nɨpe gau abe apjaköm, bɨ manö ud asɨkep gau kalɨp magöŋhalö wɨñ allö, ap Kansol kub u magum gɨlö, bɨ God sabe gep ram abad mɨdep bɨ gau hag yuöm hagla, “Bɨ Jisas manö ud arep gau nagɨ lɨbun u mɨñi am uɫ gɨ dauim,” a gɨla.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Hageila, bɨ God sabe gep ram abad mɨdeila bɨ gau nagɨ lep ram u amöm nɨŋla, bɨ Jisas manö ud arep gau mɨdageila. Kale ado gɨ apöm hagla,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Hon am nɨŋbun, ajöŋ u gɨñɨbal rö mɨdajɨp, bɨ abad mɨdep bɨ gau u rö nöp ajöŋ iƚ u nɨŋ mɨdajal u pen hon ajöŋ hiɨkun, ram raul mɨgan yaŋ amun nɨŋbun, bɨ ap mɨdagajɨp yabɨƚ,” a gɨla.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Anɨg hageila, bɨ God sabe gep ram abad mɨdeila bɨ kub kale u abe, God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, manö anɨbu nɨŋöm, anɨg göp nɨhön gɨnab, a göm, gasɨ iru nöp nɨŋla.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Anɨg göl gasɨ iru nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, bɨ ap apöm kalɨp haga, “Bɨ nagɨ lɨbe gau, kale am God sabe gep ram u mɨdöl göm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñaböl,” a ga.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Anɨg hageia, bɨ God sabe gep ram abad mɨdeila bɨ kub kale u, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp uɫ göm, bɨ Jisas manö ud arep anɨb gau kalɨp udnɨg arla. Amöm, Jerusalem nɨbi bɨ gai i hanɨp kabö ju paknaböl, a göm, kalɨp hag gagla; agamɨj uɫ gɨ daula.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Jisas manö ud arep bɨ gau kalɨp agamɨj uɫ gɨ Kansol ap magum gɨ mɨdeila aŋ au daulö, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u kalɨp haga,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Kalöp, Jisas manö u hagagmim, a gun, manö kƚö gɨ hagun hagpun u pen hag wasö nɨŋun arö gɨpun. Kale pen am Jerusalem nɨbi bɨ kalɨp magöŋhalö Jisas manö u hag ñöl gɨ, hanɨp hagpim, ‘Kale nöp Jisas nɨp al pak lɨbal,’ a gɨpim,” a ga.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Anɨg hageia, Pida bɨ Jisas manö ud arep rɨmnap aip hagla, “Nɨbi bɨ manö hagpal u udagnabun; God manö nɨpe u nöp udnabun!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Jisas nɨp mab ba laŋ al pak lɨbe uma u pen, apɨs bac bɨ sabe gɨmɨdal God u nöp gö, kauyaŋ uraka.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Uraköm, God nɨpe gö, am ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au amöm, God ñɨmagö yɨjɨg lau adö mɨdöp. Anɨb u hon nɨŋbun, nɨpe nöp Kiŋ mɨdöm, hanɨp ud kamɨŋ yunab. Nɨpe hanɨp Isrel nɨbi bɨ mög nɨŋöm, nan si nan naij gɨpun u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gun, arö gɨno, nɨpe nɨŋöm nan naij gɨpun u arö göm, hanɨp ud kamɨŋ yunab.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 God göp anɨbu, hon amgö magö rɨmɨd mɨgan hon ke nɨŋun, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñabun. Nɨbi bɨ manö nɨpe nɨŋ udöm hagöp rö nöp gɨnaböl gau, God nɨpe Ana Uɫ u kalɨp ñö, nɨpe kalɨp u rö nöp manö aij anɨbu hag ñɨ aij gö nɨŋnaböl,” a gɨla.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Bɨ Jisas manö ud arep gau anɨg hageila, bɨ manö ud asɨkep ap magum gɨ mɨdeila anɨb gau kal juöm hagla, “Kalɨp böŋ nöp al pak lun,” a gɨla.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Anɨg hagla u pen, aŋ anɨb au bɨ ap mɨdeia, hib nɨpe u Gameliel. Nɨpe bɨ Perisi, lo manö hag ñeb bɨ kale ap. Juda nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp nɨŋlö aij a gɨmɨdöp. Bɨ Gameliel anɨbu uraköm haga, “Bɨ ugan anɨbi kalɨp hagpe höŋ aröl. Yad kalöp manö ap hag ñɨn,” a ga. Anɨg hagö, bɨ anɨb gau hag höŋ yula.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Bɨ anɨb gau hag höŋ yulö nɨŋöl gɨ, Gameliel nɨpe bɨ Kansol gau kalɨp haga, “Isrel bɨ gai i, kale bɨ gai i kalɨp nɨhön gɨnɨg gabim u, gasɨ nɨŋ aij gɨmim gɨmim.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Kale nɨŋbim, nöd bɨ Dudas, yad bɨ kub a göm hagö, manö nɨpe hagmɨdöp u nɨbi bɨ iru nöp, po hadred rö, nɨŋ udmɨdal. Pen hainö bɨ rɨmnap nɨp al pak lɨlö, nɨbi bɨ manö nɨp nɨŋ udmɨdal gau ke ke arla pɨs ga.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Pen hainö, hib hon udla ñɨn u, u rö nöp bɨ Judas Galili nɨbö u haga, ‘Hon gapman gau aip pen pen gun, kalɨp rɨdɨk gɨ yunabun,’ a ga. Anɨg hagö, nɨbi bɨ iru nöp manö nɨp udöm, urak gapman aip pen pen gɨla. Pen mɨd damöm, bɨ anɨbu nɨp u rö nöp al pak lɨlö, nɨbi bɨ manö nɨp nɨŋ udmɨdal gau ke ke arla pɨs ga.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Anɨb u me, yad kalöp hagabin, bɨ manö kub hagabun gai i kalɨp gɨ naij gagmim. Kalɨp yɨharɨŋ hag yube aröl. Manö kale ke nöp hagnaböl u, kub gɨnɨm a gɨ wasö nɨŋöm ap lugnab.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Pen God nɨpe ke hagö gɨnaböl u, kale ke nöp nan ap gɨmim rö lagnab. Kalɨp gɨ naij gun, a gɨnabim u, kalɨp aip pen pen gagnabim; God aip pen pen gɨnabim,” a ga.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Gameliel anɨg hagö, bɨ gau haga rö nɨŋöm, bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp haglö aueila, kalɨp nagɨ ud rapɨn pakus paköm, “Jisas manö u hainö hagagmim, wasö yabɨƚ,” a göm, kalɨp hag yulö arla.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Pen bɨ Jisas manö ud arep gau, hanɨp nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpal, a göm, nɨŋagla. God hanɨp Jisas bɨ nɨpe kabö göl a göm gö, hanɨp anɨg gaböl, a göm, aij a gö nɨŋöl gɨ, Kansol kub anɨbu arö göm arla.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Amöm, pör pör God sabe gep ram höŋ adö au amöm, ram ram gau amöm, Jisas nɨpe Krais u manö aij u hag ñɨmɨdal.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.