Atos 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pida aip, Jon aip nɨbi bɨ kalɨp manö hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman bɨ nabɨc kale u abe, bɨ Sadyusi gau abe, amöm manö hagailö anɨbu apdi nɨŋla.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Jisas umöm uraka rö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udnaböl gau u rö nöp umöm uraknaböl manö u, nɨhön gɨnɨg hag ñabil, a gɨlö, mulu luga.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Anɨb u, kale Pida aip Jon aip ud sɨsɨ göm, uri dugöp magö i wasö, rol manö kub hagnabun, a göm, kalɨp bɨ mɨhöŋ dam nagɨ lɨla.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Pen Pida Jon bɨ mɨhau manö aij anɨbu hag ñailö, nɨbi bɨ nɨŋöm, iru yabɨƚ nɨŋ udla. Anɨb u, nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau unbö paip dausan (5000) rö ara.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Pen ruö, Juda bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdal abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jerusalem gau ap magum gɨla.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ Anas aip, Kaiapas aip, yam kale bɨ Jon u, Aleksada u, bɨ yam kale rɨmnap halö apöm, aŋ anɨb au mɨdeila.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Kale magum göm haglö, Pida Jon kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dap aŋ au lɨlö, kalɨp mɨhöŋ hag nɨŋöm hagla, “Bɨ ma naij ga u aigöl gɨ gajɨl kamɨŋ löp? Pɨdöŋ gai nɨbö udmil, hib nɨhön hagmil, anɨg gɨpil?” ö gɨla.
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Hageila, Ana Uɫ nɨpe am Pida aŋ daŋ ajmaŋ rauö nɨŋöl gɨ, Pida haga, “Kale Juda bɨ kub abe, bɨ manö ud asɨkep abe, manö hagabin i nɨŋim.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Bɨ mög gep ma naij ga u gailo kamɨŋ la u nɨŋmim, ‘Kale aigöl gɨ gajɨl kamɨŋ löp?’ ö gɨmim, halɨp manö kub hagabim ar?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Anɨb u, kale manö hagnɨg gabin i nɨŋ aij gɨmim. Isrel nɨbi bɨ gau magöŋhalö u rö nöp nɨŋ aij göl. Jisas Krais bɨ Nasared nɨbö hib nɨpe u nöp nɨŋ udul, hib nɨpe haglo, nɨpe gö, bɨ anɨbi nɨp böŋ nöp kamɨŋ lö, aj aij gab nɨŋabim. Kale Jisas Krais nɨp mab ba laŋ al pak lɨbe u pen God gö kauyaŋ uraka.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Bɨ Jisas anɨbu nɨp me, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 God nɨpe Jisas hib nɨpe nöp hanɨp haga nɨŋöm Jisas nɨpe nöp hanɨp ud kamɨŋ yunɨm rö löp. Mɨnöŋ naböŋ iƚ i bɨ ke nɨbö ap hanɨp ud kamɨŋ yunɨm rö lagöp wasö yabɨƚ,” a ga.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Pida Jon kale bɨ mɨhau urakmil, pɨñɨŋ gagmil, haƚöwaƚö kabö göl nöp haglö u, bɨ kub anɨb gau nɨŋöm, aiö waiö göm hagla, “Bɨ mɨhai i kale skul hagaglö u pen kale Jisas aip mɨdmil anɨg gɨmil gɨpil,” a gɨla.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Bɨ ma naij ga kamɨŋ la u aŋ kale au mɨdö nɨŋöl gɨ, kalɨp mɨhöŋ manö hag göl rö laga.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Anɨb u me, kale hagla, “Kansol ram i höŋ yaŋ am mɨdaiɨl,” a gɨla. Höŋ yaŋ am mɨdlö nɨŋöl gɨ, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 “Bɨ mɨhai i hon nɨhön gun? Kale nan gagep rö u gɨlö, Jerusalem nɨbi bɨ magöŋhalö hadö nɨŋbal. Anɨb u, kale mɨhöŋ nan gagep rö ap gagpil a gun rö lagöp.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Pen kale ammil, manö anɨbu nɨbi bɨ rɨgoŋ rɨmnap haglö, kale u rö nöp nɨŋöl rö löp. Anɨg göp u, hon kalɨp mɨhöŋ manö kƚö hagun hagun, ‘Jisas hib nɨpe u hainö nɨbi bɨ rɨmnap hagagmil, wasö yabɨƚ,’ a gun,” a gɨla.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Anɨg hagöm, kalɨp mɨhöŋ haglö auailö hagla, “Jisas hib u hainö hagagmil; nɨbi bɨ rɨmnap Jisas manö u hag ñagmil, wasö yabɨƚ,” a gɨla.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Anɨg hageila, Pida Jon kale pen pe haglö, “Hol God manö nɨp u arö gul, manö kalöp u udlo, God nɨp aij gɨnab aka wasö? Kale ke nɨŋim.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Pen Jisas nɨhön nɨhön ga, manö nɨhön nɨhön haga u, hol nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨ arö gul rö lagöp,” a gɨlö.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Pida Jon kalɨp mɨhöŋ anɨg göl hag höŋ yulö, kale am Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp nɨŋmil, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, manö nɨhön nɨhön hagla u kalɨp hag ñɨlö.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Hag ñeilö, kale nɨŋöm magöŋhalö God nɨp sabe göm hagla, “Ne Bɨ Kub añɨ nɨbö mɨdpan. Ne kumi kabö adö laŋ gɨ lɨmön, mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ lɨmön, ñɨg solwara gɨ lɨmön, nan nɨhön nɨhön mɨdöp gau magöŋhalö gɨ lɨmön, gɨ lɨna.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Hadame nöp ne gö, Ana Uɫ nɨpe bac hon Depid nɨp gasɨ ñö, manö nöp u hagöm haga,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kiŋ ram mɨnöŋ ke ke abad mɨdpal gau abe,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Kiŋ Herod abe, gapman bɨ kub Podias Pailod abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau rɨmnap abe, Isrel nɨbi bɨ gai i nɨbö rɨmnap abe, Jerusalem i apöm, Bɨ Wög Gɨ Ñeb uɫ ne u Jisas, Mesaia hag lɨna u nöp, manö hag adö añɨ lɨla.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Pen ne Bɨ kƚö nöd gasɨ ne ke nɨŋmön hagna, Krais nɨp anɨg anɨg gɨnaböl a gɨna u me, kalɨp göl rö la; yɨharɨŋ u kƚö kale mɨdagaiböp.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Bɨ Kub, mɨñi hanɨp manö kƚö naij yabɨƚ hagaböl u ne gasɨ nɨŋmön. Hanɨp nɨbi bɨ wög gɨ ñeb ne abad mɨdmön, pɨdöŋ ne hanɨp ñö, hon pɨrɨkagun, kƚö yabɨƚ gun manö ne nɨbi bɨ gau kalɨp waiö hag ñun.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Nɨbi bɨ nan göp gau, ne gö, hon Bɨ Wög Gɨ Ñeb uɫ ne Jisas hib nɨpe hagno, kalɨp kamɨŋ lɨnɨm. Ne gö, hon Jisas hib nɨpe hagno, nan gagep rö rɨmnap, nan nɨŋeb nɨŋagep rö rɨmnap gun,” a gɨla.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Pen kale God nɨp anɨg gɨ sabe göl gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, ram mɨdeila u munmon rö udöm, Ana Uɫ nɨpe ap aŋ kalɨp daŋ ajmaŋ rauö, pɨñɨŋ gagöm, God Manö u kƚö yabɨƚ göm hag ñɨla.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Pen nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla anɨb gau, manö adö añɨ hagöm, gasɨ adö añɨ nɨŋöm, nan kale nan nɨhön mɨdeia gau, nan kale jɨm ñöl nöp mɨdö, nan hon halö a göm nɨŋagla.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Bɨ Jisas manö ud arep gau, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kƚö gɨ hagöm hagmɨdal, “Jisas nɨp al pak lɨlö, umöm uraka, nɨp amgö nɨŋno,” a gɨmɨdal nɨŋöm God kalɨp magöŋhalö mög yabɨƚ nɨŋöm ud aij yabɨƚ gɨmɨdöp.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kale bɨ nan lugep mɨdageia; magöŋhalö nan mɨdeia. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ aka ram rɨmnap mɨdeia gau, sɨkim gɨ mani udöm,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp ñɨmɨdal. Kale pen udöm, nɨbi bɨ nan mɨdageia gau kalɨp nɨme lɨ ñɨmɨdal.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Pen bɨ Lipai iƚ rɨk damöm rɨkla bɨ ap hib nɨpe Josep. Ram mɨnöŋ nɨpe Saipras nɨbö. Bɨ anɨbu nɨpe nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp manö hain hagöm hag ñɨ aij gö, kale nɨŋöm gasɨ halö mɨdmɨdal rö, bɨ Jisas manö ud arep gau nɨp Banabas a gɨla.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Josep mɨnöŋ naböŋ nɨpe ap hagö, nɨbi bɨ rɨmnap raula nɨŋöm mani anɨbu dap bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp ña.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.