Atos 4

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pida aip, Jon aip nɨbi bɨ kalɨp manö hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ gau abe, God sabe gep ram polisman bɨ nabɨc kale u abe, bɨ Sadyusi gau abe, amöm manö hagailö anɨbu apdi nɨŋla.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Jisas umöm uraka rö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udnaböl gau u rö nöp umöm uraknaböl manö u, nɨhön gɨnɨg hag ñabil, a gɨlö, mulu luga.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Anɨb u, kale Pida aip Jon aip ud sɨsɨ göm, uri dugöp magö i wasö, rol manö kub hagnabun, a göm, kalɨp bɨ mɨhöŋ dam nagɨ lɨla.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Pen Pida Jon bɨ mɨhau manö aij anɨbu hag ñailö, nɨbi bɨ nɨŋöm, iru yabɨƚ nɨŋ udla. Anɨb u, nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau unbö paip dausan (5000) rö ara.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Pen ruö, Juda bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdal abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, bɨ lo manö hag ñeb bɨ gau abe, Jerusalem gau ap magum gɨla.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ Anas aip, Kaiapas aip, yam kale bɨ Jon u, Aleksada u, bɨ yam kale rɨmnap halö apöm, aŋ anɨb au mɨdeila.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Kale magum göm haglö, Pida Jon kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dap aŋ au lɨlö, kalɨp mɨhöŋ hag nɨŋöm hagla, “Bɨ ma naij ga u aigöl gɨ gajɨl kamɨŋ löp? Pɨdöŋ gai nɨbö udmil, hib nɨhön hagmil, anɨg gɨpil?” ö gɨla.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Hageila, Ana Uɫ nɨpe am Pida aŋ daŋ ajmaŋ rauö nɨŋöl gɨ, Pida haga, “Kale Juda bɨ kub abe, bɨ manö ud asɨkep abe, manö hagabin i nɨŋim.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Bɨ mög gep ma naij ga u gailo kamɨŋ la u nɨŋmim, ‘Kale aigöl gɨ gajɨl kamɨŋ löp?’ ö gɨmim, halɨp manö kub hagabim ar?
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Anɨb u, kale manö hagnɨg gabin i nɨŋ aij gɨmim. Isrel nɨbi bɨ gau magöŋhalö u rö nöp nɨŋ aij göl. Jisas Krais bɨ Nasared nɨbö hib nɨpe u nöp nɨŋ udul, hib nɨpe haglo, nɨpe gö, bɨ anɨbi nɨp böŋ nöp kamɨŋ lö, aj aij gab nɨŋabim. Kale Jisas Krais nɨp mab ba laŋ al pak lɨbe u pen God gö kauyaŋ uraka.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Bɨ Jisas anɨbu nɨp me, God Manö kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 God nɨpe Jisas hib nɨpe nöp hanɨp haga nɨŋöm Jisas nɨpe nöp hanɨp ud kamɨŋ yunɨm rö löp. Mɨnöŋ naböŋ iƚ i bɨ ke nɨbö ap hanɨp ud kamɨŋ yunɨm rö lagöp wasö yabɨƚ,” a ga.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pida Jon kale bɨ mɨhau urakmil, pɨñɨŋ gagmil, haƚöwaƚö kabö göl nöp haglö u, bɨ kub anɨb gau nɨŋöm, aiö waiö göm hagla, “Bɨ mɨhai i kale skul hagaglö u pen kale Jisas aip mɨdmil anɨg gɨmil gɨpil,” a gɨla.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Bɨ ma naij ga kamɨŋ la u aŋ kale au mɨdö nɨŋöl gɨ, kalɨp mɨhöŋ manö hag göl rö laga.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Anɨb u me, kale hagla, “Kansol ram i höŋ yaŋ am mɨdaiɨl,” a gɨla. Höŋ yaŋ am mɨdlö nɨŋöl gɨ, kale ke hag nɨŋ hag nɨŋ göm hagla,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Bɨ mɨhai i hon nɨhön gun? Kale nan gagep rö u gɨlö, Jerusalem nɨbi bɨ magöŋhalö hadö nɨŋbal. Anɨb u, kale mɨhöŋ nan gagep rö ap gagpil a gun rö lagöp.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Pen kale ammil, manö anɨbu nɨbi bɨ rɨgoŋ rɨmnap haglö, kale u rö nöp nɨŋöl rö löp. Anɨg göp u, hon kalɨp mɨhöŋ manö kƚö hagun hagun, ‘Jisas hib nɨpe u hainö nɨbi bɨ rɨmnap hagagmil, wasö yabɨƚ,’ a gun,” a gɨla.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Anɨg hagöm, kalɨp mɨhöŋ haglö auailö hagla, “Jisas hib u hainö hagagmil; nɨbi bɨ rɨmnap Jisas manö u hag ñagmil, wasö yabɨƚ,” a gɨla.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Anɨg hageila, Pida Jon kale pen pe haglö, “Hol God manö nɨp u arö gul, manö kalöp u udlo, God nɨp aij gɨnab aka wasö? Kale ke nɨŋim.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Pen Jisas nɨhön nɨhön ga, manö nɨhön nɨhön haga u, hol nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨ arö gul rö lagöp,” a gɨlö.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 — ausente —
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Pida Jon kalɨp mɨhöŋ anɨg göl hag höŋ yulö, kale am Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp nɨŋmil, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, manö nɨhön nɨhön hagla u kalɨp hag ñɨlö.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Hag ñeilö, kale nɨŋöm magöŋhalö God nɨp sabe göm hagla, “Ne Bɨ Kub añɨ nɨbö mɨdpan. Ne kumi kabö adö laŋ gɨ lɨmön, mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ lɨmön, ñɨg solwara gɨ lɨmön, nan nɨhön nɨhön mɨdöp gau magöŋhalö gɨ lɨmön, gɨ lɨna.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Hadame nöp ne gö, Ana Uɫ nɨpe bac hon Depid nɨp gasɨ ñö, manö nöp u hagöm haga,
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kiŋ ram mɨnöŋ ke ke abad mɨdpal gau abe,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Kiŋ Herod abe, gapman bɨ kub Podias Pailod abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau rɨmnap abe, Isrel nɨbi bɨ gai i nɨbö rɨmnap abe, Jerusalem i apöm, Bɨ Wög Gɨ Ñeb uɫ ne u Jisas, Mesaia hag lɨna u nöp, manö hag adö añɨ lɨla.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Pen ne Bɨ kƚö nöd gasɨ ne ke nɨŋmön hagna, Krais nɨp anɨg anɨg gɨnaböl a gɨna u me, kalɨp göl rö la; yɨharɨŋ u kƚö kale mɨdagaiböp.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Bɨ Kub, mɨñi hanɨp manö kƚö naij yabɨƚ hagaböl u ne gasɨ nɨŋmön. Hanɨp nɨbi bɨ wög gɨ ñeb ne abad mɨdmön, pɨdöŋ ne hanɨp ñö, hon pɨrɨkagun, kƚö yabɨƚ gun manö ne nɨbi bɨ gau kalɨp waiö hag ñun.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Nɨbi bɨ nan göp gau, ne gö, hon Bɨ Wög Gɨ Ñeb uɫ ne Jisas hib nɨpe hagno, kalɨp kamɨŋ lɨnɨm. Ne gö, hon Jisas hib nɨpe hagno, nan gagep rö rɨmnap, nan nɨŋeb nɨŋagep rö rɨmnap gun,” a gɨla.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Pen kale God nɨp anɨg gɨ sabe göl gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, ram mɨdeila u munmon rö udöm, Ana Uɫ nɨpe ap aŋ kalɨp daŋ ajmaŋ rauö, pɨñɨŋ gagöm, God Manö u kƚö yabɨƚ göm hag ñɨla.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Pen nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla anɨb gau, manö adö añɨ hagöm, gasɨ adö añɨ nɨŋöm, nan kale nan nɨhön mɨdeia gau, nan kale jɨm ñöl nöp mɨdö, nan hon halö a göm nɨŋagla.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Bɨ Jisas manö ud arep gau, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kƚö gɨ hagöm hagmɨdal, “Jisas nɨp al pak lɨlö, umöm uraka, nɨp amgö nɨŋno,” a gɨmɨdal nɨŋöm God kalɨp magöŋhalö mög yabɨƚ nɨŋöm ud aij yabɨƚ gɨmɨdöp.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kale bɨ nan lugep mɨdageia; magöŋhalö nan mɨdeia. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ aka ram rɨmnap mɨdeia gau, sɨkim gɨ mani udöm,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp ñɨmɨdal. Kale pen udöm, nɨbi bɨ nan mɨdageia gau kalɨp nɨme lɨ ñɨmɨdal.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Pen bɨ Lipai iƚ rɨk damöm rɨkla bɨ ap hib nɨpe Josep. Ram mɨnöŋ nɨpe Saipras nɨbö. Bɨ anɨbu nɨpe nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp manö hain hagöm hag ñɨ aij gö, kale nɨŋöm gasɨ halö mɨdmɨdal rö, bɨ Jisas manö ud arep gau nɨp Banabas a gɨla.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Josep mɨnöŋ naböŋ nɨpe ap hagö, nɨbi bɨ rɨmnap raula nɨŋöm mani anɨbu dap bɨ Jisas manö ud arep gau kalɨp ña.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.