Atos 28

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pen hon ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga anɨbu arno, nɨbi bɨ anɨb gau mɨdeila gau hanɨp hagla, “Ram mɨnöŋ i Molda,” a gɨla.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Anɨg hagöm, hanɨp udöm gɨ aij gɨla. Hanɨp möŋ al kɨƚa ga rö, hanɨp ud aij göm, mab dap laulö, mali aij gɨno.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pol pen am mab lö lö rɨmnap ƚɨhu dapöm lauö nɨŋöl gɨ, hauaɫ ap mab lö lö daueia aŋ anɨb au mɨdeia u me, pɨböŋ gö, ap ranöm Pol nɨp ñɨmagö kɨd u hau ij halö la.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Anɨg gö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau nɨŋöm, kale ke hagla, “Bɨ nagɨman i gɨ naij göp rö kamɨŋ arnɨm rö lagöp. Ñɨg solwara aŋ au mɨdöm, ñɨg magɨb u naij gö umagöp u pen mɨñi umnab,” a gɨla.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Anɨg hagla u pen Pol ñɨmagö nɨpe u pɨpal pakö, hauaɫ anɨbu lugöm, ñöl ina. Pen Pol nɨp nan ap gaga.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Anɨg gö, nɨbi bɨ anɨb gau kale ke hagla, “Bɨ i nɨp hauaɫ hauöp u hu gɨnɨm aka hu gagö yɨŋɨd umnɨm,” a göm, rapɨn nöp nɨŋ mɨdeila. Pen anɨg gɨ nɨŋ mɨdlö, nɨp nan ap gaga, wasö. Kale nɨŋöm, hagla, “Bɨ anɨbu bɨ yabɨƚ ap wasö; nɨpe god ap,” a gɨla.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Pen bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdeia u hib nɨpe u Pablias. Ram mɨnöŋ nɨpe u söl anɨb au mɨdeia u me, hanɨp dam ram nɨpe u amun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ abad mɨd aij yabɨƚ ga.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Bɨ kub anɨbu nap nɨpe u hañ romaŋ nɨpe u mab rö inöm, hib yuö göm, um mɨdeia. Pen Pol nɨpe Pablias nap nɨp nɨŋöm, God nɨp sabe göm, nɨp ñɨmagö lö nɨŋöl gɨ, nan ga anɨbu böŋ nöp kamɨŋ la.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Anɨg gö me, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu nan ga gau aulö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe God nɨp sabe gö, kalɨp kamɨŋ la.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Pol anɨg gö me, hanɨp abad mɨd aij yabɨƚ göm, ñɨg magɨb udun arnɨg gaino ñɨn u, nan nɨhön nɨhön mɨdageia gau hanɨp haƚöwaƚö ñɨla.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Pen ram mɨnöŋ anɨbu, ñɨg magɨb Aleksadria nɨbö ap, u rö nöp ap mɨdeia. Ñɨg magɨb anɨbu hib nɨpe u “Ñɨ Ramö” a gɨla. Ñɨn anɨbu yɨgön kub udep ñɨn u aua u me, arep rö lagö, anɨb au mɨdeia. Hon abe ram mɨnöŋ anɨbu mɨdno, rakɨn mɨhau nɨgaŋ luga.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Pen yɨgön kub auagep ñɨn u, ñɨg magɨb Ñɨ Ramö anɨbu amun, daun kub Sairakius amjak pɨdöŋ gɨno. Amjak pɨdöŋ gun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ anɨb au mɨdaino.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ñɨg magɨb anɨbu nöp udun, Sairakius arö gun, daun kub Regium arno. Ruö yɨgön kub ap jöl adö apöm, ñɨg magɨb u udöm, yɨŋɨd arö me, ñɨn mɨhöp nöp ñɨg aŋ au mɨdun, Pudiolai daun amjak pɨdöŋ gɨno.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ram mɨnöŋ anɨbu nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila u me, hanɨp hagla, “Hon aip mɨdmim, armim,” a gɨla. Hageila, kalɨp aip ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdun, “Rom arun,” a gun, hadno.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Pen Rom nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, “Pol bɨ gau aunaböl,” a gɨlö, nɨŋöm, rɨmnap ap hanɨp Apias Maker aŋ u nable pakla rö, rɨmnap ap hanɨp Ram Haneb Mɨhau Nɨgaŋ mɨdeia ram mɨnöŋ u nable pakla. Pol kalɨp nɨŋö, hibur nɨpe aij gö, God nɨp aij a ga.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Pen hon am Rom mɨdaino, gapman bɨ kub u Pol nɨp haga, “Ram ne ap ke hanmön,” a ga. Anɨg hagö, Pol nɨpe ram ap uƚhai nɨŋöm han mɨdö nɨŋöl gɨ, ami bɨ ap nɨp abad mɨdeia.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Pol ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, Juda bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau kalɨp wɨñ alö, ap magum geila, haga, “Mam bɨ. Yad nɨbi bɨ hon gau nan naij ap gagem, apɨs bac bɨ manö hagla u rɨb juagɨn u pen Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau yɨp ud sɨsɨ löm, dam Rom gapman bɨ kub anɨb gau kalɨp ñɨla.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 — ausente —
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 — ausente —
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Pen hon Juda kai Bɨ Kub nɨp gasɨ halö abad mɨdpun manö aij nɨpe u nöp hag ñɨnö, yɨp nagɨ lɨbal i. Manö anɨbu hagnɨg me kalöp wɨñ alnö aubim,” a ga.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Pol anɨg hageia, nɨp pen hagla, “Bɨ ram mɨnöŋ Judia nɨbö anɨb gau, i apöm aka köp ñɨlö auö, manö naij rɨmnap nöp haglö, nɨŋagpun.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Pen hon nɨŋbun, Juda nɨbi bɨ gau gau magöŋhalö hagpal, ‘Nɨbi bɨ gasɨ ne nɨŋban rö nɨŋbal gau, nɨbi bɨ aij wasö,’ a gɨpal. Anɨb u, ne manö ne ke hagö, hon ke nɨŋun,” a gɨla.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Pen kale anɨg hagöm, ñɨn ap manö hagnabun, a göm, hag la. Ñɨn hag la anɨbu nöp, nɨbi bɨ nöd aula rö wasö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp Pol mɨdeia ram u sɨb halö nöp ap magum gɨla. Anɨg göm, ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u hag ñɨnɨg, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, hadame nöp Jisas anɨg anɨg göm gɨnab, a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla manö u kalɨp hag ña. Jisas manö u hagnö nɨŋlaŋ, a göm, Pol manö anɨbu hag mɨdö nɨŋöl göm, sɨdö wad ara.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Pen manö haga anɨbu, rɨmnap haga rö nɨŋ udla pen rɨmnap nɨŋ udagla.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Pol nɨbi bɨ nɨŋ udagla gau kalɨp haga, “Hadame nöp Ana Uɫ nɨpe Aisaia nɨp go? lö, apɨs bac kale gau kalɨp manö nɨŋö yabɨƚ haga.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Manö anɨbu Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 “Anɨb u, Juda nɨbi bɨ gai i nɨŋim! Kale Juda kai, God manö aij u arö gɨpim rö, nɨpe hagö, manö aij anɨbu Juda nɨbi bɨ wasö mɨgan rɨmnap arnab nɨŋöm kale manö anɨbu udnaböl,” a ga.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Pol kalɨp manö anɨbu hag pɨs gö nɨŋöl göm, Juda nɨbi bɨ gau kale ke amöl gɨ, pen hagö pen hagö göl gɨ arla.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pen Pol daun kub Rom han mɨdmɨdöp ram u rauöl gɨ han mɨdeia, mɨ mɨhöp ina. Nɨbi bɨ nɨp nɨŋnɨg aueila gau kalɨp magöŋhalö hag wɨhai udöm, ud aij ga.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Nɨbi bɨ nɨp aula gau, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u kalɨp hag ñöm, Bɨ Kub Jisas Krais manö aij u hag ñöm, gɨmɨdöp. Nɨpe anɨg geia, Rom gapman bɨ kub gau nɨp hag gagla u me, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kƚö gɨ hagöm, kabö göl nöp hag ñɨmɨdöp.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.