Atos 28
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Pen hon ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga anɨbu arno, nɨbi bɨ anɨb gau mɨdeila gau hanɨp hagla, “Ram mɨnöŋ i Molda,” a gɨla.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Anɨg hagöm, hanɨp udöm gɨ aij gɨla. Hanɨp möŋ al kɨƚa ga rö, hanɨp ud aij göm, mab dap laulö, mali aij gɨno.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pol pen am mab lö lö rɨmnap ƚɨhu dapöm lauö nɨŋöl gɨ, hauaɫ ap mab lö lö daueia aŋ anɨb au mɨdeia u me, pɨböŋ gö, ap ranöm Pol nɨp ñɨmagö kɨd u hau ij halö la.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Anɨg gö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau nɨŋöm, kale ke hagla, “Bɨ nagɨman i gɨ naij göp rö kamɨŋ arnɨm rö lagöp. Ñɨg solwara aŋ au mɨdöm, ñɨg magɨb u naij gö umagöp u pen mɨñi umnab,” a gɨla.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Anɨg hagla u pen Pol ñɨmagö nɨpe u pɨpal pakö, hauaɫ anɨbu lugöm, ñöl ina. Pen Pol nɨp nan ap gaga.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Anɨg gö, nɨbi bɨ anɨb gau kale ke hagla, “Bɨ i nɨp hauaɫ hauöp u hu gɨnɨm aka hu gagö yɨŋɨd umnɨm,” a göm, rapɨn nöp nɨŋ mɨdeila. Pen anɨg gɨ nɨŋ mɨdlö, nɨp nan ap gaga, wasö. Kale nɨŋöm, hagla, “Bɨ anɨbu bɨ yabɨƚ ap wasö; nɨpe god ap,” a gɨla.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Pen bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdeia u hib nɨpe u Pablias. Ram mɨnöŋ nɨpe u söl anɨb au mɨdeia u me, hanɨp dam ram nɨpe u amun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ abad mɨd aij yabɨƚ ga.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Bɨ kub anɨbu nap nɨpe u hañ romaŋ nɨpe u mab rö inöm, hib yuö göm, um mɨdeia. Pen Pol nɨpe Pablias nap nɨp nɨŋöm, God nɨp sabe göm, nɨp ñɨmagö lö nɨŋöl gɨ, nan ga anɨbu böŋ nöp kamɨŋ la.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Anɨg gö me, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu nan ga gau aulö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe God nɨp sabe gö, kalɨp kamɨŋ la.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Pol anɨg gö me, hanɨp abad mɨd aij yabɨƚ göm, ñɨg magɨb udun arnɨg gaino ñɨn u, nan nɨhön nɨhön mɨdageia gau hanɨp haƚöwaƚö ñɨla.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Pen ram mɨnöŋ anɨbu, ñɨg magɨb Aleksadria nɨbö ap, u rö nöp ap mɨdeia. Ñɨg magɨb anɨbu hib nɨpe u “Ñɨ Ramö” a gɨla. Ñɨn anɨbu yɨgön kub udep ñɨn u aua u me, arep rö lagö, anɨb au mɨdeia. Hon abe ram mɨnöŋ anɨbu mɨdno, rakɨn mɨhau nɨgaŋ luga.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Pen yɨgön kub auagep ñɨn u, ñɨg magɨb Ñɨ Ramö anɨbu amun, daun kub Sairakius amjak pɨdöŋ gɨno. Amjak pɨdöŋ gun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ anɨb au mɨdaino.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ñɨg magɨb anɨbu nöp udun, Sairakius arö gun, daun kub Regium arno. Ruö yɨgön kub ap jöl adö apöm, ñɨg magɨb u udöm, yɨŋɨd arö me, ñɨn mɨhöp nöp ñɨg aŋ au mɨdun, Pudiolai daun amjak pɨdöŋ gɨno.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ram mɨnöŋ anɨbu nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila u me, hanɨp hagla, “Hon aip mɨdmim, armim,” a gɨla. Hageila, kalɨp aip ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdun, “Rom arun,” a gun, hadno.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Pen Rom nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, “Pol bɨ gau aunaböl,” a gɨlö, nɨŋöm, rɨmnap ap hanɨp Apias Maker aŋ u nable pakla rö, rɨmnap ap hanɨp Ram Haneb Mɨhau Nɨgaŋ mɨdeia ram mɨnöŋ u nable pakla. Pol kalɨp nɨŋö, hibur nɨpe aij gö, God nɨp aij a ga.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Pen hon am Rom mɨdaino, gapman bɨ kub u Pol nɨp haga, “Ram ne ap ke hanmön,” a ga. Anɨg hagö, Pol nɨpe ram ap uƚhai nɨŋöm han mɨdö nɨŋöl gɨ, ami bɨ ap nɨp abad mɨdeia.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Pol ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, Juda bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau kalɨp wɨñ alö, ap magum geila, haga, “Mam bɨ. Yad nɨbi bɨ hon gau nan naij ap gagem, apɨs bac bɨ manö hagla u rɨb juagɨn u pen Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau yɨp ud sɨsɨ löm, dam Rom gapman bɨ kub anɨb gau kalɨp ñɨla.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 — ausente —
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 — ausente —
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Pen hon Juda kai Bɨ Kub nɨp gasɨ halö abad mɨdpun manö aij nɨpe u nöp hag ñɨnö, yɨp nagɨ lɨbal i. Manö anɨbu hagnɨg me kalöp wɨñ alnö aubim,” a ga.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Pol anɨg hageia, nɨp pen hagla, “Bɨ ram mɨnöŋ Judia nɨbö anɨb gau, i apöm aka köp ñɨlö auö, manö naij rɨmnap nöp haglö, nɨŋagpun.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Pen hon nɨŋbun, Juda nɨbi bɨ gau gau magöŋhalö hagpal, ‘Nɨbi bɨ gasɨ ne nɨŋban rö nɨŋbal gau, nɨbi bɨ aij wasö,’ a gɨpal. Anɨb u, ne manö ne ke hagö, hon ke nɨŋun,” a gɨla.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Pen kale anɨg hagöm, ñɨn ap manö hagnabun, a göm, hag la. Ñɨn hag la anɨbu nöp, nɨbi bɨ nöd aula rö wasö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp Pol mɨdeia ram u sɨb halö nöp ap magum gɨla. Anɨg göm, ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u hag ñɨnɨg, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, hadame nöp Jisas anɨg anɨg göm gɨnab, a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla manö u kalɨp hag ña. Jisas manö u hagnö nɨŋlaŋ, a göm, Pol manö anɨbu hag mɨdö nɨŋöl göm, sɨdö wad ara.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Pen manö haga anɨbu, rɨmnap haga rö nɨŋ udla pen rɨmnap nɨŋ udagla.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Pol nɨbi bɨ nɨŋ udagla gau kalɨp haga, “Hadame nöp Ana Uɫ nɨpe Aisaia nɨp go? lö, apɨs bac kale gau kalɨp manö nɨŋö yabɨƚ haga.
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Manö anɨbu Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 “Anɨb u, Juda nɨbi bɨ gai i nɨŋim! Kale Juda kai, God manö aij u arö gɨpim rö, nɨpe hagö, manö aij anɨbu Juda nɨbi bɨ wasö mɨgan rɨmnap arnab nɨŋöm kale manö anɨbu udnaböl,” a ga.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Pol kalɨp manö anɨbu hag pɨs gö nɨŋöl göm, Juda nɨbi bɨ gau kale ke amöl gɨ, pen hagö pen hagö göl gɨ arla.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pen Pol daun kub Rom han mɨdmɨdöp ram u rauöl gɨ han mɨdeia, mɨ mɨhöp ina. Nɨbi bɨ nɨp nɨŋnɨg aueila gau kalɨp magöŋhalö hag wɨhai udöm, ud aij ga.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Nɨbi bɨ nɨp aula gau, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u kalɨp hag ñöm, Bɨ Kub Jisas Krais manö aij u hag ñöm, gɨmɨdöp. Nɨpe anɨg geia, Rom gapman bɨ kub gau nɨp hag gagla u me, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kƚö gɨ hagöm, kabö göl nöp hag ñɨmɨdöp.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.