Atos 28

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pen hon ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga anɨbu arno, nɨbi bɨ anɨb gau mɨdeila gau hanɨp hagla, “Ram mɨnöŋ i Molda,” a gɨla.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Anɨg hagöm, hanɨp udöm gɨ aij gɨla. Hanɨp möŋ al kɨƚa ga rö, hanɨp ud aij göm, mab dap laulö, mali aij gɨno.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pol pen am mab lö lö rɨmnap ƚɨhu dapöm lauö nɨŋöl gɨ, hauaɫ ap mab lö lö daueia aŋ anɨb au mɨdeia u me, pɨböŋ gö, ap ranöm Pol nɨp ñɨmagö kɨd u hau ij halö la.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Anɨg gö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau nɨŋöm, kale ke hagla, “Bɨ nagɨman i gɨ naij göp rö kamɨŋ arnɨm rö lagöp. Ñɨg solwara aŋ au mɨdöm, ñɨg magɨb u naij gö umagöp u pen mɨñi umnab,” a gɨla.
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Anɨg hagla u pen Pol ñɨmagö nɨpe u pɨpal pakö, hauaɫ anɨbu lugöm, ñöl ina. Pen Pol nɨp nan ap gaga.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Anɨg gö, nɨbi bɨ anɨb gau kale ke hagla, “Bɨ i nɨp hauaɫ hauöp u hu gɨnɨm aka hu gagö yɨŋɨd umnɨm,” a göm, rapɨn nöp nɨŋ mɨdeila. Pen anɨg gɨ nɨŋ mɨdlö, nɨp nan ap gaga, wasö. Kale nɨŋöm, hagla, “Bɨ anɨbu bɨ yabɨƚ ap wasö; nɨpe god ap,” a gɨla.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Pen bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdeia u hib nɨpe u Pablias. Ram mɨnöŋ nɨpe u söl anɨb au mɨdeia u me, hanɨp dam ram nɨpe u amun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ abad mɨd aij yabɨƚ ga.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Bɨ kub anɨbu nap nɨpe u hañ romaŋ nɨpe u mab rö inöm, hib yuö göm, um mɨdeia. Pen Pol nɨpe Pablias nap nɨp nɨŋöm, God nɨp sabe göm, nɨp ñɨmagö lö nɨŋöl gɨ, nan ga anɨbu böŋ nöp kamɨŋ la.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Anɨg gö me, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu nan ga gau aulö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe God nɨp sabe gö, kalɨp kamɨŋ la.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Pol anɨg gö me, hanɨp abad mɨd aij yabɨƚ göm, ñɨg magɨb udun arnɨg gaino ñɨn u, nan nɨhön nɨhön mɨdageia gau hanɨp haƚöwaƚö ñɨla.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Pen ram mɨnöŋ anɨbu, ñɨg magɨb Aleksadria nɨbö ap, u rö nöp ap mɨdeia. Ñɨg magɨb anɨbu hib nɨpe u “Ñɨ Ramö” a gɨla. Ñɨn anɨbu yɨgön kub udep ñɨn u aua u me, arep rö lagö, anɨb au mɨdeia. Hon abe ram mɨnöŋ anɨbu mɨdno, rakɨn mɨhau nɨgaŋ luga.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Pen yɨgön kub auagep ñɨn u, ñɨg magɨb Ñɨ Ramö anɨbu amun, daun kub Sairakius amjak pɨdöŋ gɨno. Amjak pɨdöŋ gun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ anɨb au mɨdaino.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ñɨg magɨb anɨbu nöp udun, Sairakius arö gun, daun kub Regium arno. Ruö yɨgön kub ap jöl adö apöm, ñɨg magɨb u udöm, yɨŋɨd arö me, ñɨn mɨhöp nöp ñɨg aŋ au mɨdun, Pudiolai daun amjak pɨdöŋ gɨno.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ram mɨnöŋ anɨbu nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila u me, hanɨp hagla, “Hon aip mɨdmim, armim,” a gɨla. Hageila, kalɨp aip ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdun, “Rom arun,” a gun, hadno.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Pen Rom nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, “Pol bɨ gau aunaböl,” a gɨlö, nɨŋöm, rɨmnap ap hanɨp Apias Maker aŋ u nable pakla rö, rɨmnap ap hanɨp Ram Haneb Mɨhau Nɨgaŋ mɨdeia ram mɨnöŋ u nable pakla. Pol kalɨp nɨŋö, hibur nɨpe aij gö, God nɨp aij a ga.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Pen hon am Rom mɨdaino, gapman bɨ kub u Pol nɨp haga, “Ram ne ap ke hanmön,” a ga. Anɨg hagö, Pol nɨpe ram ap uƚhai nɨŋöm han mɨdö nɨŋöl gɨ, ami bɨ ap nɨp abad mɨdeia.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Pol ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, Juda bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau kalɨp wɨñ alö, ap magum geila, haga, “Mam bɨ. Yad nɨbi bɨ hon gau nan naij ap gagem, apɨs bac bɨ manö hagla u rɨb juagɨn u pen Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau yɨp ud sɨsɨ löm, dam Rom gapman bɨ kub anɨb gau kalɨp ñɨla.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 — ausente —
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 — ausente —
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Pen hon Juda kai Bɨ Kub nɨp gasɨ halö abad mɨdpun manö aij nɨpe u nöp hag ñɨnö, yɨp nagɨ lɨbal i. Manö anɨbu hagnɨg me kalöp wɨñ alnö aubim,” a ga.
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Pol anɨg hageia, nɨp pen hagla, “Bɨ ram mɨnöŋ Judia nɨbö anɨb gau, i apöm aka köp ñɨlö auö, manö naij rɨmnap nöp haglö, nɨŋagpun.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Pen hon nɨŋbun, Juda nɨbi bɨ gau gau magöŋhalö hagpal, ‘Nɨbi bɨ gasɨ ne nɨŋban rö nɨŋbal gau, nɨbi bɨ aij wasö,’ a gɨpal. Anɨb u, ne manö ne ke hagö, hon ke nɨŋun,” a gɨla.
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Pen kale anɨg hagöm, ñɨn ap manö hagnabun, a göm, hag la. Ñɨn hag la anɨbu nöp, nɨbi bɨ nöd aula rö wasö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp Pol mɨdeia ram u sɨb halö nöp ap magum gɨla. Anɨg göm, ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u hag ñɨnɨg, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, hadame nöp Jisas anɨg anɨg göm gɨnab, a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla manö u kalɨp hag ña. Jisas manö u hagnö nɨŋlaŋ, a göm, Pol manö anɨbu hag mɨdö nɨŋöl göm, sɨdö wad ara.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Pen manö haga anɨbu, rɨmnap haga rö nɨŋ udla pen rɨmnap nɨŋ udagla.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Pol nɨbi bɨ nɨŋ udagla gau kalɨp haga, “Hadame nöp Ana Uɫ nɨpe Aisaia nɨp go? lö, apɨs bac kale gau kalɨp manö nɨŋö yabɨƚ haga.
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 Manö anɨbu Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 “Anɨb u, Juda nɨbi bɨ gai i nɨŋim! Kale Juda kai, God manö aij u arö gɨpim rö, nɨpe hagö, manö aij anɨbu Juda nɨbi bɨ wasö mɨgan rɨmnap arnab nɨŋöm kale manö anɨbu udnaböl,” a ga.
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Pol kalɨp manö anɨbu hag pɨs gö nɨŋöl göm, Juda nɨbi bɨ gau kale ke amöl gɨ, pen hagö pen hagö göl gɨ arla.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Pen Pol daun kub Rom han mɨdmɨdöp ram u rauöl gɨ han mɨdeia, mɨ mɨhöp ina. Nɨbi bɨ nɨp nɨŋnɨg aueila gau kalɨp magöŋhalö hag wɨhai udöm, ud aij ga.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Nɨbi bɨ nɨp aula gau, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u kalɨp hag ñöm, Bɨ Kub Jisas Krais manö aij u hag ñöm, gɨmɨdöp. Nɨpe anɨg geia, Rom gapman bɨ kub gau nɨp hag gagla u me, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kƚö gɨ hagöm, kabö göl nöp hag ñɨmɨdöp.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.