Atos 28
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Pen hon ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga anɨbu arno, nɨbi bɨ anɨb gau mɨdeila gau hanɨp hagla, “Ram mɨnöŋ i Molda,” a gɨla.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Anɨg hagöm, hanɨp udöm gɨ aij gɨla. Hanɨp möŋ al kɨƚa ga rö, hanɨp ud aij göm, mab dap laulö, mali aij gɨno.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pol pen am mab lö lö rɨmnap ƚɨhu dapöm lauö nɨŋöl gɨ, hauaɫ ap mab lö lö daueia aŋ anɨb au mɨdeia u me, pɨböŋ gö, ap ranöm Pol nɨp ñɨmagö kɨd u hau ij halö la.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Anɨg gö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau nɨŋöm, kale ke hagla, “Bɨ nagɨman i gɨ naij göp rö kamɨŋ arnɨm rö lagöp. Ñɨg solwara aŋ au mɨdöm, ñɨg magɨb u naij gö umagöp u pen mɨñi umnab,” a gɨla.
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Anɨg hagla u pen Pol ñɨmagö nɨpe u pɨpal pakö, hauaɫ anɨbu lugöm, ñöl ina. Pen Pol nɨp nan ap gaga.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Anɨg gö, nɨbi bɨ anɨb gau kale ke hagla, “Bɨ i nɨp hauaɫ hauöp u hu gɨnɨm aka hu gagö yɨŋɨd umnɨm,” a göm, rapɨn nöp nɨŋ mɨdeila. Pen anɨg gɨ nɨŋ mɨdlö, nɨp nan ap gaga, wasö. Kale nɨŋöm, hagla, “Bɨ anɨbu bɨ yabɨƚ ap wasö; nɨpe god ap,” a gɨla.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Pen bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdeia u hib nɨpe u Pablias. Ram mɨnöŋ nɨpe u söl anɨb au mɨdeia u me, hanɨp dam ram nɨpe u amun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ abad mɨd aij yabɨƚ ga.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Bɨ kub anɨbu nap nɨpe u hañ romaŋ nɨpe u mab rö inöm, hib yuö göm, um mɨdeia. Pen Pol nɨpe Pablias nap nɨp nɨŋöm, God nɨp sabe göm, nɨp ñɨmagö lö nɨŋöl gɨ, nan ga anɨbu böŋ nöp kamɨŋ la.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Anɨg gö me, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ anɨbu nan ga gau aulö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe God nɨp sabe gö, kalɨp kamɨŋ la.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Pol anɨg gö me, hanɨp abad mɨd aij yabɨƚ göm, ñɨg magɨb udun arnɨg gaino ñɨn u, nan nɨhön nɨhön mɨdageia gau hanɨp haƚöwaƚö ñɨla.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Pen ram mɨnöŋ anɨbu, ñɨg magɨb Aleksadria nɨbö ap, u rö nöp ap mɨdeia. Ñɨg magɨb anɨbu hib nɨpe u “Ñɨ Ramö” a gɨla. Ñɨn anɨbu yɨgön kub udep ñɨn u aua u me, arep rö lagö, anɨb au mɨdeia. Hon abe ram mɨnöŋ anɨbu mɨdno, rakɨn mɨhau nɨgaŋ luga.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Pen yɨgön kub auagep ñɨn u, ñɨg magɨb Ñɨ Ramö anɨbu amun, daun kub Sairakius amjak pɨdöŋ gɨno. Amjak pɨdöŋ gun, ñɨn mɨhau nɨgaŋ anɨb au mɨdaino.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Ñɨg magɨb anɨbu nöp udun, Sairakius arö gun, daun kub Regium arno. Ruö yɨgön kub ap jöl adö apöm, ñɨg magɨb u udöm, yɨŋɨd arö me, ñɨn mɨhöp nöp ñɨg aŋ au mɨdun, Pudiolai daun amjak pɨdöŋ gɨno.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ram mɨnöŋ anɨbu nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila u me, hanɨp hagla, “Hon aip mɨdmim, armim,” a gɨla. Hageila, kalɨp aip ñɨn unbö mudun jɨŋ mɨdun, “Rom arun,” a gun, hadno.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Pen Rom nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, “Pol bɨ gau aunaböl,” a gɨlö, nɨŋöm, rɨmnap ap hanɨp Apias Maker aŋ u nable pakla rö, rɨmnap ap hanɨp Ram Haneb Mɨhau Nɨgaŋ mɨdeia ram mɨnöŋ u nable pakla. Pol kalɨp nɨŋö, hibur nɨpe aij gö, God nɨp aij a ga.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Pen hon am Rom mɨdaino, gapman bɨ kub u Pol nɨp haga, “Ram ne ap ke hanmön,” a ga. Anɨg hagö, Pol nɨpe ram ap uƚhai nɨŋöm han mɨdö nɨŋöl gɨ, ami bɨ ap nɨp abad mɨdeia.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Pol ñɨn mɨhau nɨgaŋ mɨdöm, Juda bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu mɨdeila gau kalɨp wɨñ alö, ap magum geila, haga, “Mam bɨ. Yad nɨbi bɨ hon gau nan naij ap gagem, apɨs bac bɨ manö hagla u rɨb juagɨn u pen Juda bɨ kub Jerusalem nɨbö gau yɨp ud sɨsɨ löm, dam Rom gapman bɨ kub anɨb gau kalɨp ñɨla.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 — ausente —
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 — ausente —
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Pen hon Juda kai Bɨ Kub nɨp gasɨ halö abad mɨdpun manö aij nɨpe u nöp hag ñɨnö, yɨp nagɨ lɨbal i. Manö anɨbu hagnɨg me kalöp wɨñ alnö aubim,” a ga.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Pol anɨg hageia, nɨp pen hagla, “Bɨ ram mɨnöŋ Judia nɨbö anɨb gau, i apöm aka köp ñɨlö auö, manö naij rɨmnap nöp haglö, nɨŋagpun.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Pen hon nɨŋbun, Juda nɨbi bɨ gau gau magöŋhalö hagpal, ‘Nɨbi bɨ gasɨ ne nɨŋban rö nɨŋbal gau, nɨbi bɨ aij wasö,’ a gɨpal. Anɨb u, ne manö ne ke hagö, hon ke nɨŋun,” a gɨla.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Pen kale anɨg hagöm, ñɨn ap manö hagnabun, a göm, hag la. Ñɨn hag la anɨbu nöp, nɨbi bɨ nöd aula rö wasö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp Pol mɨdeia ram u sɨb halö nöp ap magum gɨla. Anɨg göm, ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u hag ñɨnɨg, Mosɨs abe, bɨ God manö hagep bɨ gau abe, hadame nöp Jisas anɨg anɨg göm gɨnab, a göm, kalɨ kƚiñ rɨkla manö u kalɨp hag ña. Jisas manö u hagnö nɨŋlaŋ, a göm, Pol manö anɨbu hag mɨdö nɨŋöl göm, sɨdö wad ara.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Pen manö haga anɨbu, rɨmnap haga rö nɨŋ udla pen rɨmnap nɨŋ udagla.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Pol nɨbi bɨ nɨŋ udagla gau kalɨp haga, “Hadame nöp Ana Uɫ nɨpe Aisaia nɨp go? lö, apɨs bac kale gau kalɨp manö nɨŋö yabɨƚ haga.
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Manö anɨbu Aisaia nɨpe God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Nɨbi bɨ gai i manö yad hagpin u
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “Anɨb u, Juda nɨbi bɨ gai i nɨŋim! Kale Juda kai, God manö aij u arö gɨpim rö, nɨpe hagö, manö aij anɨbu Juda nɨbi bɨ wasö mɨgan rɨmnap arnab nɨŋöm kale manö anɨbu udnaböl,” a ga.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Pol kalɨp manö anɨbu hag pɨs gö nɨŋöl göm, Juda nɨbi bɨ gau kale ke amöl gɨ, pen hagö pen hagö göl gɨ arla.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pen Pol daun kub Rom han mɨdmɨdöp ram u rauöl gɨ han mɨdeia, mɨ mɨhöp ina. Nɨbi bɨ nɨp nɨŋnɨg aueila gau kalɨp magöŋhalö hag wɨhai udöm, ud aij ga.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Nɨbi bɨ nɨp aula gau, God nɨbi bɨ udnɨg göm, Ñɨ nɨpe hag yuö, Kiŋ rö aua manö u kalɨp hag ñöm, Bɨ Kub Jisas Krais manö aij u hag ñöm, gɨmɨdöp. Nɨpe anɨg geia, Rom gapman bɨ kub gau nɨp hag gagla u me, nɨbi bɨ gau kalɨp manö kƚö gɨ hagöm, kabö göl nöp hag ñɨmɨdöp.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.