Atos 25
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI
1 Pen Pesdas daun kub Sisaria u am gapna wög anɨbu udöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ nöp mɨdöm, Jerusalem ara.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 — ausente —
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 — ausente —
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Anɨg hageila, Pesdas haga, “Pol nagɨ mɨdöp Sisaria. Anɨb u, yad Sisaria arnɨg gabin rö,
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 nɨp manö rɨmnap mɨdainɨm, bɨ kub kale rɨmnap hagpe, yad aip Sisaria amöm, nɨp manö kub hagöl,” a ga.
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Pesdas anɨg hagöm, ñɨn raleb jɨŋ aka sɨduŋ laŋ halö Jerusalem mɨdöm, ado gɨ Sisaria ara. Ruö, Pesdas nɨpe manö kub hagep ram raul mɨgan u amöm, Pol nɨp dauim, a ga.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Pol nɨp daueila, Juda bɨ Jerusalem nɨbö aula gau apöm nɨp bɨnɨg gɨgabö göm, manö adö ke ke iru nöp hagla. Pen manö hagla adö anɨb gau manö iƚ mɨdö, hagagla.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Kale manö hageila, Pol uraköm pen haga, “Yad Juda nɨbi bɨ lo manö kale u rɨb rɨkagɨn; yad God sabe gep ram u nan naij ap gagɨn; yad Rom Empra Sisa nɨp manö naij ap hagagɨn,” a ga.
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Hageia, bɨ kub Pesdas, Juda nɨbi bɨ gau yɨp bɨ aij a gɨnaböl u aij, a göm, Pol nɨp hag nɨŋöm, haga, “Manö kub hagabun anɨbi, Jerusalem amun hagun aka?” ga.
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Hageia, Pol haga, “Mɨñi Sisa manö kub adö nɨpe u hadö mɨdpin. Yad Juda nɨbi bɨ kalɨp nan naij ap gagpin u, ne u rö nöp hadö nɨŋban.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Pen nan naij ap gɨnö, yɨp manö kub hagöm, al pak lun, a gɨblap u, pɨñɨŋ gagbnep; anɨb u yɨp al pakblap. Pen manö kub hagöm, manö iƚ ap mɨdagöp u, bɨ ap yɨp Juda nɨbi bɨ kalɨp ñɨnɨm rö lagöp. Anɨb u, ne yɨp Sisa mɨdöp u yuö, nɨpe ke manö anɨbi nɨŋnab,” a ga.
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Pol anɨg hagö, bɨ kub Pesdas am bɨ nɨpe gau aip manö anɨbu hag amɨl apɨl göm, ado gɨ apöm, haga, “‘Sisa manö kub yad u nɨŋnab,’ a gan u me, nöp Sisa mɨdöp u hag yunabin,” a ga.
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Pen yöp ñɨn mɨhöp lugö nɨŋöl gɨ, Kiŋ Agripa aip nɨñɨn nɨpe Benis aip, Pesdas gɨsön nöp gapna aua rö nɨp am nɨŋul a gɨmil, Sisaria ammil, Pesdas aip ñɨn bad rapɨn ap mɨdailö.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Kale ñɨn iru rö au mɨdnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pesdas nɨpe Kiŋ Agripa nɨp haga, “Nöd Piliks gapna mɨdeia ñɨn u, nɨpe bɨ ap nagɨ la. Pen gapna wög nɨpe u arö göm, bɨ anɨbu nagɨ lep ka u arɨk ara.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Yad Jerusalem arainö, bɨ Juda God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda nɨbi bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau abe, bɨ anɨbu nɨp yɨp manö kub hagöm, hagla, ‘Ne hagmön, Pol nɨp al pak lɨlaŋ,’ a gɨla.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Pen manö iƚ ap hagageila nɨŋöm yad kalɨp hagnö, ‘Hon Rom nɨbi bɨ lo ap anɨg göl mɨdagöp. Nɨbi bɨ yɨharɨŋ al pakagun. Manö kub hagun nɨŋöm bɨ manö mɨdainɨm gau amöm, bɨ kalɨp gɨ naij ga amgö ilö nɨpe au manö waiö hageinaböl; nɨpe manö pen hageinab; manö iƚ ap mɨdeinab u, nɨp al pak löl a gɨnabun,’ a gɨnö.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Anɨg hagem, Juda bɨ gau yad aip Sisaria i apem, ruö me, am manö kub hagep ram raul mɨgan u asɨkem, Pol nɨp am dauim a gɨnö, daula.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Yad gasɨ nɨŋnö e, manö kub yabɨƚ mɨdöp, a gɨnö u pen manö kub hagla gau manö haglö nɨŋöl gem nɨŋnö manö kub mɨdageia, wasö.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Kale yɨharɨŋ hagla, ‘God manö u, hon hag aij gɨpun rö hagagöp. Pen bɨ Jisas u hadö uma u pen Pol hagöp nɨpe kamɨŋ mɨdöp a göp,’ a gɨla.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Manö hageila u yad nɨŋ aij gagpin rö, Pol nɨp hag nɨŋnö, ‘Ne Jerusalem areinabön, nöp manö kub hagnaböl aka?’ gɨnö.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Hagainö, nɨpe wasö ga. Nɨpe haga, ‘Yad nagɨ mɨdeinabin. Hainö Empra Sisa nɨpe ke manö anɨbu hagnab,’ a ga. Anɨg hagö, yad nɨp Sisa mɨdöp gau yunabin, a gem, nagɨ lɨbin rö mɨdöp,” a ga.
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Pesdas anɨg hageia, Kiŋ Agripa haga, “Pesdas. Bɨ anɨbu manö nɨpe ke hagö, yad nɨŋnabin,” a ga. Hageia haga, “Anɨb u, rol nɨŋnabön,” a ga.
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Anɨg hagö, ruö, Agripa nɨñɨn Benis aip, waƚɨj aij aij nöp yɨmmil, ami bɨ kub rɨmnap abe, bɨ kub yabɨƚ rɨmnap abe uɫ göm, nɨbi bɨ kub auabun, a göm, ñɨñɨ löl gɨ manö kub nɨŋeb ram raul mɨgan u arla. Ap mɨdlö nɨŋöl göm, Pesdas bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Pol nɨp am dauim,” a ga.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Hagö, daueila, Pesdas haga, “Kiŋ Agripa abe, nɨbi bɨ ap mɨdpim gai i abe, bɨ i nɨp nɨŋim. Juda nɨbi bɨ nɨp manö kub hagöm, bɨ anɨbi böŋ nöp al pak lep, a gɨpal. Yad Jerusalem mɨdainö, yɨp anɨg unbö nöp hagla. Aui auajɨn, unbö nöp hagal.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Yad nɨŋbin, nɨbi bɨ gau nan naij yabɨƚ gɨlö, ñɨn rɨmnap al pak lɨbal u pen bɨ i nɨp manö kub hagem nɨŋnö, nan anɨbu rö ap gaga, wasö. Pen nɨpe ke haga, ‘Empra nɨpe ke manö yad hagnab,’ a ga. Anɨb u me, yad nɨp Sisa nɨp yunɨg gabin.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Bɨ anɨbi Empra nɨp hag yunabin u pen nɨpe nan nɨhön nɨhön göp manö iƚ u, köp halö kalɨ kƚiñ rɨk ñɨnam rö lagöp. Anɨb u, ne Kiŋ Agripa abe, nɨbi bɨ rɨmnap gai i abe, bɨ anɨbi nan nɨhön nɨhön göp manö iƚ u nɨŋnabim. Kale manö nɨpe u nɨŋmim, manö iƚ magö u yɨp hagnabim yad kalɨ kƚiñ rɨkem, Sisa mɨdöp au yunam.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Pen gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nagɨman Sisa mɨdöp au yɨharɨŋ yuem, lo nɨhön nɨhön rɨb rɨka u hagagnabin u, aij gagöp, wasö,” ga.
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.