Atos 25

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pen Pesdas daun kub Sisaria u am gapna wög anɨbu udöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ nöp mɨdöm, Jerusalem ara.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 — ausente —
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Anɨg hageila, Pesdas haga, “Pol nagɨ mɨdöp Sisaria. Anɨb u, yad Sisaria arnɨg gabin rö,
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 nɨp manö rɨmnap mɨdainɨm, bɨ kub kale rɨmnap hagpe, yad aip Sisaria amöm, nɨp manö kub hagöl,” a ga.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Pesdas anɨg hagöm, ñɨn raleb jɨŋ aka sɨduŋ laŋ halö Jerusalem mɨdöm, ado gɨ Sisaria ara. Ruö, Pesdas nɨpe manö kub hagep ram raul mɨgan u amöm, Pol nɨp dauim, a ga.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pol nɨp daueila, Juda bɨ Jerusalem nɨbö aula gau apöm nɨp bɨnɨg gɨgabö göm, manö adö ke ke iru nöp hagla. Pen manö hagla adö anɨb gau manö iƚ mɨdö, hagagla.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Kale manö hageila, Pol uraköm pen haga, “Yad Juda nɨbi bɨ lo manö kale u rɨb rɨkagɨn; yad God sabe gep ram u nan naij ap gagɨn; yad Rom Empra Sisa nɨp manö naij ap hagagɨn,” a ga.
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Hageia, bɨ kub Pesdas, Juda nɨbi bɨ gau yɨp bɨ aij a gɨnaböl u aij, a göm, Pol nɨp hag nɨŋöm, haga, “Manö kub hagabun anɨbi, Jerusalem amun hagun aka?” ga.
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Hageia, Pol haga, “Mɨñi Sisa manö kub adö nɨpe u hadö mɨdpin. Yad Juda nɨbi bɨ kalɨp nan naij ap gagpin u, ne u rö nöp hadö nɨŋban.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Pen nan naij ap gɨnö, yɨp manö kub hagöm, al pak lun, a gɨblap u, pɨñɨŋ gagbnep; anɨb u yɨp al pakblap. Pen manö kub hagöm, manö iƚ ap mɨdagöp u, bɨ ap yɨp Juda nɨbi bɨ kalɨp ñɨnɨm rö lagöp. Anɨb u, ne yɨp Sisa mɨdöp u yuö, nɨpe ke manö anɨbi nɨŋnab,” a ga.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Pol anɨg hagö, bɨ kub Pesdas am bɨ nɨpe gau aip manö anɨbu hag amɨl apɨl göm, ado gɨ apöm, haga, “‘Sisa manö kub yad u nɨŋnab,’ a gan u me, nöp Sisa mɨdöp u hag yunabin,” a ga.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Pen yöp ñɨn mɨhöp lugö nɨŋöl gɨ, Kiŋ Agripa aip nɨñɨn nɨpe Benis aip, Pesdas gɨsön nöp gapna aua rö nɨp am nɨŋul a gɨmil, Sisaria ammil, Pesdas aip ñɨn bad rapɨn ap mɨdailö.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Kale ñɨn iru rö au mɨdnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pesdas nɨpe Kiŋ Agripa nɨp haga, “Nöd Piliks gapna mɨdeia ñɨn u, nɨpe bɨ ap nagɨ la. Pen gapna wög nɨpe u arö göm, bɨ anɨbu nagɨ lep ka u arɨk ara.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Yad Jerusalem arainö, bɨ Juda God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda nɨbi bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau abe, bɨ anɨbu nɨp yɨp manö kub hagöm, hagla, ‘Ne hagmön, Pol nɨp al pak lɨlaŋ,’ a gɨla.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Pen manö iƚ ap hagageila nɨŋöm yad kalɨp hagnö, ‘Hon Rom nɨbi bɨ lo ap anɨg göl mɨdagöp. Nɨbi bɨ yɨharɨŋ al pakagun. Manö kub hagun nɨŋöm bɨ manö mɨdainɨm gau amöm, bɨ kalɨp gɨ naij ga amgö ilö nɨpe au manö waiö hageinaböl; nɨpe manö pen hageinab; manö iƚ ap mɨdeinab u, nɨp al pak löl a gɨnabun,’ a gɨnö.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Anɨg hagem, Juda bɨ gau yad aip Sisaria i apem, ruö me, am manö kub hagep ram raul mɨgan u asɨkem, Pol nɨp am dauim a gɨnö, daula.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Yad gasɨ nɨŋnö e, manö kub yabɨƚ mɨdöp, a gɨnö u pen manö kub hagla gau manö haglö nɨŋöl gem nɨŋnö manö kub mɨdageia, wasö.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kale yɨharɨŋ hagla, ‘God manö u, hon hag aij gɨpun rö hagagöp. Pen bɨ Jisas u hadö uma u pen Pol hagöp nɨpe kamɨŋ mɨdöp a göp,’ a gɨla.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Manö hageila u yad nɨŋ aij gagpin rö, Pol nɨp hag nɨŋnö, ‘Ne Jerusalem areinabön, nöp manö kub hagnaböl aka?’ gɨnö.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Hagainö, nɨpe wasö ga. Nɨpe haga, ‘Yad nagɨ mɨdeinabin. Hainö Empra Sisa nɨpe ke manö anɨbu hagnab,’ a ga. Anɨg hagö, yad nɨp Sisa mɨdöp gau yunabin, a gem, nagɨ lɨbin rö mɨdöp,” a ga.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Pesdas anɨg hageia, Kiŋ Agripa haga, “Pesdas. Bɨ anɨbu manö nɨpe ke hagö, yad nɨŋnabin,” a ga. Hageia haga, “Anɨb u, rol nɨŋnabön,” a ga.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Anɨg hagö, ruö, Agripa nɨñɨn Benis aip, waƚɨj aij aij nöp yɨmmil, ami bɨ kub rɨmnap abe, bɨ kub yabɨƚ rɨmnap abe uɫ göm, nɨbi bɨ kub auabun, a göm, ñɨñɨ löl gɨ manö kub nɨŋeb ram raul mɨgan u arla. Ap mɨdlö nɨŋöl göm, Pesdas bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Pol nɨp am dauim,” a ga.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Hagö, daueila, Pesdas haga, “Kiŋ Agripa abe, nɨbi bɨ ap mɨdpim gai i abe, bɨ i nɨp nɨŋim. Juda nɨbi bɨ nɨp manö kub hagöm, bɨ anɨbi böŋ nöp al pak lep, a gɨpal. Yad Jerusalem mɨdainö, yɨp anɨg unbö nöp hagla. Aui auajɨn, unbö nöp hagal.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Yad nɨŋbin, nɨbi bɨ gau nan naij yabɨƚ gɨlö, ñɨn rɨmnap al pak lɨbal u pen bɨ i nɨp manö kub hagem nɨŋnö, nan anɨbu rö ap gaga, wasö. Pen nɨpe ke haga, ‘Empra nɨpe ke manö yad hagnab,’ a ga. Anɨb u me, yad nɨp Sisa nɨp yunɨg gabin.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Bɨ anɨbi Empra nɨp hag yunabin u pen nɨpe nan nɨhön nɨhön göp manö iƚ u, köp halö kalɨ kƚiñ rɨk ñɨnam rö lagöp. Anɨb u, ne Kiŋ Agripa abe, nɨbi bɨ rɨmnap gai i abe, bɨ anɨbi nan nɨhön nɨhön göp manö iƚ u nɨŋnabim. Kale manö nɨpe u nɨŋmim, manö iƚ magö u yɨp hagnabim yad kalɨ kƚiñ rɨkem, Sisa mɨdöp au yunam.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Pen gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nagɨman Sisa mɨdöp au yɨharɨŋ yuem, lo nɨhön nɨhön rɨb rɨka u hagagnabin u, aij gagöp, wasö,” ga.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.