Atos 25
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Pen Pesdas daun kub Sisaria u am gapna wög anɨbu udöm, ñɨn mɨhau nɨgaŋ nöp mɨdöm, Jerusalem ara.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 — ausente —
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 — ausente —
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Anɨg hageila, Pesdas haga, “Pol nagɨ mɨdöp Sisaria. Anɨb u, yad Sisaria arnɨg gabin rö,
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 nɨp manö rɨmnap mɨdainɨm, bɨ kub kale rɨmnap hagpe, yad aip Sisaria amöm, nɨp manö kub hagöl,” a ga.
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Pesdas anɨg hagöm, ñɨn raleb jɨŋ aka sɨduŋ laŋ halö Jerusalem mɨdöm, ado gɨ Sisaria ara. Ruö, Pesdas nɨpe manö kub hagep ram raul mɨgan u amöm, Pol nɨp dauim, a ga.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pol nɨp daueila, Juda bɨ Jerusalem nɨbö aula gau apöm nɨp bɨnɨg gɨgabö göm, manö adö ke ke iru nöp hagla. Pen manö hagla adö anɨb gau manö iƚ mɨdö, hagagla.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Kale manö hageila, Pol uraköm pen haga, “Yad Juda nɨbi bɨ lo manö kale u rɨb rɨkagɨn; yad God sabe gep ram u nan naij ap gagɨn; yad Rom Empra Sisa nɨp manö naij ap hagagɨn,” a ga.
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Hageia, bɨ kub Pesdas, Juda nɨbi bɨ gau yɨp bɨ aij a gɨnaböl u aij, a göm, Pol nɨp hag nɨŋöm, haga, “Manö kub hagabun anɨbi, Jerusalem amun hagun aka?” ga.
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Hageia, Pol haga, “Mɨñi Sisa manö kub adö nɨpe u hadö mɨdpin. Yad Juda nɨbi bɨ kalɨp nan naij ap gagpin u, ne u rö nöp hadö nɨŋban.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Pen nan naij ap gɨnö, yɨp manö kub hagöm, al pak lun, a gɨblap u, pɨñɨŋ gagbnep; anɨb u yɨp al pakblap. Pen manö kub hagöm, manö iƚ ap mɨdagöp u, bɨ ap yɨp Juda nɨbi bɨ kalɨp ñɨnɨm rö lagöp. Anɨb u, ne yɨp Sisa mɨdöp u yuö, nɨpe ke manö anɨbi nɨŋnab,” a ga.
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Pol anɨg hagö, bɨ kub Pesdas am bɨ nɨpe gau aip manö anɨbu hag amɨl apɨl göm, ado gɨ apöm, haga, “‘Sisa manö kub yad u nɨŋnab,’ a gan u me, nöp Sisa mɨdöp u hag yunabin,” a ga.
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Pen yöp ñɨn mɨhöp lugö nɨŋöl gɨ, Kiŋ Agripa aip nɨñɨn nɨpe Benis aip, Pesdas gɨsön nöp gapna aua rö nɨp am nɨŋul a gɨmil, Sisaria ammil, Pesdas aip ñɨn bad rapɨn ap mɨdailö.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Kale ñɨn iru rö au mɨdnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pesdas nɨpe Kiŋ Agripa nɨp haga, “Nöd Piliks gapna mɨdeia ñɨn u, nɨpe bɨ ap nagɨ la. Pen gapna wög nɨpe u arö göm, bɨ anɨbu nagɨ lep ka u arɨk ara.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Yad Jerusalem arainö, bɨ Juda God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda nɨbi bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau abe, bɨ anɨbu nɨp yɨp manö kub hagöm, hagla, ‘Ne hagmön, Pol nɨp al pak lɨlaŋ,’ a gɨla.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Pen manö iƚ ap hagageila nɨŋöm yad kalɨp hagnö, ‘Hon Rom nɨbi bɨ lo ap anɨg göl mɨdagöp. Nɨbi bɨ yɨharɨŋ al pakagun. Manö kub hagun nɨŋöm bɨ manö mɨdainɨm gau amöm, bɨ kalɨp gɨ naij ga amgö ilö nɨpe au manö waiö hageinaböl; nɨpe manö pen hageinab; manö iƚ ap mɨdeinab u, nɨp al pak löl a gɨnabun,’ a gɨnö.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Anɨg hagem, Juda bɨ gau yad aip Sisaria i apem, ruö me, am manö kub hagep ram raul mɨgan u asɨkem, Pol nɨp am dauim a gɨnö, daula.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Yad gasɨ nɨŋnö e, manö kub yabɨƚ mɨdöp, a gɨnö u pen manö kub hagla gau manö haglö nɨŋöl gem nɨŋnö manö kub mɨdageia, wasö.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Kale yɨharɨŋ hagla, ‘God manö u, hon hag aij gɨpun rö hagagöp. Pen bɨ Jisas u hadö uma u pen Pol hagöp nɨpe kamɨŋ mɨdöp a göp,’ a gɨla.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Manö hageila u yad nɨŋ aij gagpin rö, Pol nɨp hag nɨŋnö, ‘Ne Jerusalem areinabön, nöp manö kub hagnaböl aka?’ gɨnö.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Hagainö, nɨpe wasö ga. Nɨpe haga, ‘Yad nagɨ mɨdeinabin. Hainö Empra Sisa nɨpe ke manö anɨbu hagnab,’ a ga. Anɨg hagö, yad nɨp Sisa mɨdöp gau yunabin, a gem, nagɨ lɨbin rö mɨdöp,” a ga.
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Pesdas anɨg hageia, Kiŋ Agripa haga, “Pesdas. Bɨ anɨbu manö nɨpe ke hagö, yad nɨŋnabin,” a ga. Hageia haga, “Anɨb u, rol nɨŋnabön,” a ga.
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Anɨg hagö, ruö, Agripa nɨñɨn Benis aip, waƚɨj aij aij nöp yɨmmil, ami bɨ kub rɨmnap abe, bɨ kub yabɨƚ rɨmnap abe uɫ göm, nɨbi bɨ kub auabun, a göm, ñɨñɨ löl gɨ manö kub nɨŋeb ram raul mɨgan u arla. Ap mɨdlö nɨŋöl göm, Pesdas bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Pol nɨp am dauim,” a ga.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Hagö, daueila, Pesdas haga, “Kiŋ Agripa abe, nɨbi bɨ ap mɨdpim gai i abe, bɨ i nɨp nɨŋim. Juda nɨbi bɨ nɨp manö kub hagöm, bɨ anɨbi böŋ nöp al pak lep, a gɨpal. Yad Jerusalem mɨdainö, yɨp anɨg unbö nöp hagla. Aui auajɨn, unbö nöp hagal.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Yad nɨŋbin, nɨbi bɨ gau nan naij yabɨƚ gɨlö, ñɨn rɨmnap al pak lɨbal u pen bɨ i nɨp manö kub hagem nɨŋnö, nan anɨbu rö ap gaga, wasö. Pen nɨpe ke haga, ‘Empra nɨpe ke manö yad hagnab,’ a ga. Anɨb u me, yad nɨp Sisa nɨp yunɨg gabin.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Bɨ anɨbi Empra nɨp hag yunabin u pen nɨpe nan nɨhön nɨhön göp manö iƚ u, köp halö kalɨ kƚiñ rɨk ñɨnam rö lagöp. Anɨb u, ne Kiŋ Agripa abe, nɨbi bɨ rɨmnap gai i abe, bɨ anɨbi nan nɨhön nɨhön göp manö iƚ u nɨŋnabim. Kale manö nɨpe u nɨŋmim, manö iƚ magö u yɨp hagnabim yad kalɨ kƚiñ rɨkem, Sisa mɨdöp au yunam.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Pen gasɨ yad nɨŋbin u, bɨ nagɨman Sisa mɨdöp au yɨharɨŋ yuem, lo nɨhön nɨhön rɨb rɨka u hagagnabin u, aij gagöp, wasö,” ga.
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.