Atos 23

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pol nɨpe Juda Kansol kub bɨ anɨb gau kalɨp nɨŋ ij halö löm haga, “Mam bɨ. Yad God hagöp rö pör gɨpin u me, gasɨ mɨlö nɨŋöl gem mɨdagpin,” a ga.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Pol anɨg hageia, Ananaias, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, bɨ söl au mɨdeila gau kalɨp haga, “Maj hañ nɨp pakmim,” a ga.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Anɨg hageia, Pol Ananaias nɨp haga, “Ne mulu sɨgi lauöl mɨdpan. Nɨbi bɨ gau nöp nɨŋlö, bɨ aij rö mɨdpan u pen gasɨ magö ne nɨŋban u naij yabɨƚ göp. Anɨg hagpan anɨbu, God nöp pen pe paknab. Hon Juda gɨpun rö nɨŋmön, yɨp manö kub hagpan u pen Juda gɨpun adö u arö gɨmön, ‘Nɨp haƚöwaƚö pakim,’ a gɨpan,” a ga.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Pol anɨg hageia, bɨ söl au mɨdeila anɨb gau hagla, “God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp hag juabön aka?” gɨla.
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Hageila, Pol pen pe haga, “Mam bɨ. Nɨpe God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ hagöp a gem nɨŋagpin. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ kub kale gau kalɨp hag juagmim, wasö,’ gɨla,” a ga.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 — ausente —
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 — ausente —
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 — ausente —
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Manö pen pen hagöm, manö bƚaƚö göm, manö hauƚ gɨla. Hageila, Perisi kai bɨ lo hag ñeb bɨ kale rɨmnap uraköm, manö pen pen hagöm, hagla, “Bɨ i nan naij ap göp, a gun, hagagabun. Nɨpe Damaskas areia ñɨn u, ana ap aka ejol ap nɨp hagö nɨŋa rö löp; hon nɨŋagpun,” a gɨla.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Anɨg hagöm, pen pen hag ud areila nɨŋöm, ami bɨ kub yabɨƚ u nɨŋöm, mɨdö mɨdö anɨg hag damöm Pol nɨp ud gɨ dö gɨ adɨŋ adɨŋ löl rö löp, a göm, ami bɨ nɨpe gau kalɨp hagö, Pol nɨp uɫ gɨ dam ram kub raul kale dap lɨla.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Pen ñɨn anɨbu sɨb aŋ yaŋ Bɨ Kub apöm Pol mɨdeia söl au urak mɨdöm haga, “Gasɨ halö mɨdaimön. Manö aij yad u Jerusalem i hagpan rö, daun kub Rom ammön, u rö nöp hagnabön,” a ga.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 — ausente —
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Anɨg hagöm, am God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, kalɨp hagla, “Hon manö kƚö manö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagpun. Nan magö ñɨŋagnabun; Pol nɨp böŋ nöp al pak lun me, hainö nan ñɨŋnabun.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Anɨb u, kale abe Juda Kansol kub bɨ gau abe, Rom ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp manö yumim, piral hagmim, ‘Pol nɨp uɫ gɨ i daube, nɨp manö rɨmnap halö hag nɨŋ aij gun!’ a gɨmim. Kale piral anɨg hageinabim, hon uƚɨŋɨn lɨ mɨdun, i auö nɨŋöl gun, nɨp böŋ nöp al pak lɨnabun,” a gɨla.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Pen Pol pi yɨŋ nɨpe u, Pol nɨp paknɨg gɨla manö anɨbu nɨŋöm, nɨbap Pol nɨp dam lɨla ram u amöm, nɨp hag ña.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Hag ñö, Pol nɨŋöm, ami bɨ kalɨp abad mɨdeia bɨ ap wɨñ alö, aueia, nɨp haga, “Bɨ praj i manö nɨpe ap mɨdöp. Nɨp uɫ gɨ ami bɨ kub yabɨƚ mɨdöp u arö, manö anɨbu hagaŋ,” a ga.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Pol hagö, ami bɨ anɨbu pi yɨŋ nɨpe anɨbu nɨp uɫ gɨ ami bɨ kub yabɨƚ mɨdeia u ammil, haga, “Bɨ nagɨman Pol u hagöp, ‘Bɨ praj i manö ap mɨdöp nɨŋöm nɨp uɫ gɨ dam ami bɨ kub yabɨƚ mɨdöp u arö, manö anɨbu hagaŋ,’ a gajɨp, nɨp uɫ gɨ dauabin i,” a ga.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Anɨg hagö, ami bɨ kub yabɨƚ u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋnaböl, a göm, ñɨ anɨbu nɨp ñɨmagö kɨd u udöm, uɫ gɨ ke ke goƚ gau amöm, haga, “Yɨp manö hagnɨg gabön u hag,” a ga.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Hageia, ñɨ praj anɨbu haga, “Juda bɨ gau rol nöp manö yuöm, piral hagnaböl, ‘Pol nɨp dam Juda Kansol kub mɨdpal u auaimön, manö rɨmnap halö hag nɨŋ aij gun,’ a gɨnaböl.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Anɨb u, manö kale hagaiöl u nɨŋagmön, wasö. Bɨ kale ñɨnjuöl mɨhöp rö Pol nɨp al pak lun nöp me, kauyaŋ nan magö ñɨŋun ñɨg ñɨŋun gɨnabun, a göm, manö hag lɨbal. Kale manö nöp u nɨŋun, anɨg gun, a göm, abad mɨdpal,” a ga.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Ñɨ praj anɨg hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u nɨŋöm, nɨp hag yuöl gɨ haga, “Nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nɨŋmön, ‘Ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp anɨg anɨg gɨ hagem auabin,’ a gɨmön, hagagmön, wasö yabɨƚ,” a göm kabö la.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ami bɨ kub yabɨƚ u anɨg hagöm, ami bɨ abad mɨdep nɨpe mɨhau kalɨp wɨñ alö, aulö, haga, “Ami bɨ gau ñɨnjuöl unbö sɨduŋ laŋ (200) udmil, ami bɨ kaj hos adö asɨk göl pen pen gɨpal gau ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ (70) udmil, ami bɨ wim gasaƚ pen pen gɨpal gau ñɨnjuöl unbö sɨduŋ laŋ (200) udmil, mɨñi sɨb aŋ yaŋ nöp Sisaria armil.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Pol nɨp kaj hos rɨmnap halö ñɨmön, nɨp uɫ gɨ dam aij gɨmil, gapman bɨ kub Piliks mɨdöp u yumil, aumil,” a ga.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Anɨg hagöm, nɨpe bɨ kub Piliks nɨp köp ap kalɨ kƚiñ rɨka:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Yad Klodias Lisias. Nöp gapman bɨ kub Piliks köp i kalɨ kƚiñ rɨkabin.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Bɨ nöp yuabin i, Juda nɨbi bɨ nɨp ud sɨsɨ löm, pak lɨnɨg geila, pen yad nɨŋnö nɨpe bɨ Rom nɨbö rö u nɨŋem me, ami bɨ yad rɨmnap aip am nɨp uɫ gɨ daunö.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Dapem, nɨp al pak lɨnɨg gɨla manö iƚ anɨbu nɨŋnam, a gem, nɨp dam Juda Kansol kub manö hagep kale au amem nɨŋnö,
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Juda nɨbi bɨ kale gɨpal rö lo manö adö rɨmnap nöp mɨdeia. Pen nɨpe nan rɨmnap gö, nɨp böŋ nöp al pak lep aka nagɨ lep manö iƚ ap mɨdageia.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Pen manö ap hagla, ‘Bɨ anɨbu nɨp uƚɨŋɨn lun, alnabun,’ a gɨla nɨŋem, ne mɨdpan u yuabin. Bɨ nɨp manö hagal anɨb gau rɨmnap hag yunö, amöm, nöp manö iƚ anɨbu hagnaböl.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ami bɨ kub yabɨƚ u anɨg hagöm, köp anɨbu gɨ ñö, ami bɨ gau Pol nɨp sɨbön yaŋ nöp uɫ gɨ damöm, daun kub Adipadris amjakla.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Ruö ami bɨ iƚ ajmɨdal gau magöŋhalö ado gɨ Jerusalem arla. Ami bɨ kaj hos adö asɨk göm pen pen gɨmɨdal gau nöp Pol nɨp dam daun kub Sisaria arla.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Sisaria amjaköm, am köp dauajal u, gapna ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdöp u nɨp köp anɨbu ñöm, Pol ñɨmagö adö nɨpe u lɨla.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Gapna nɨpe köp anɨbu amgö lɨ nɨŋöm, Pol nɨp haga, “Ram mɨnöŋ ne gai nɨbö?” ö ga. Hageia, Pol haga, “Yad Silisia Propins nɨbö,” a ga.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Pol Silisia Propins nɨbö bɨ mɨdeia manö u nɨŋöm, bɨ kub nɨp haga, “Bɨ nöp manö hagnaböl gau aueinaböl, manö kub ne hagnabun,” a ga. Anɨg hagöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Nɨp dam Herod ram kub gɨ la u lɨmim, abad mɨd aij gɨmim,” a ga.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.