Atos 23

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pol nɨpe Juda Kansol kub bɨ anɨb gau kalɨp nɨŋ ij halö löm haga, “Mam bɨ. Yad God hagöp rö pör gɨpin u me, gasɨ mɨlö nɨŋöl gem mɨdagpin,” a ga.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Pol anɨg hageia, Ananaias, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, bɨ söl au mɨdeila gau kalɨp haga, “Maj hañ nɨp pakmim,” a ga.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Anɨg hageia, Pol Ananaias nɨp haga, “Ne mulu sɨgi lauöl mɨdpan. Nɨbi bɨ gau nöp nɨŋlö, bɨ aij rö mɨdpan u pen gasɨ magö ne nɨŋban u naij yabɨƚ göp. Anɨg hagpan anɨbu, God nöp pen pe paknab. Hon Juda gɨpun rö nɨŋmön, yɨp manö kub hagpan u pen Juda gɨpun adö u arö gɨmön, ‘Nɨp haƚöwaƚö pakim,’ a gɨpan,” a ga.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Pol anɨg hageia, bɨ söl au mɨdeila anɨb gau hagla, “God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp hag juabön aka?” gɨla.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Hageila, Pol pen pe haga, “Mam bɨ. Nɨpe God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ hagöp a gem nɨŋagpin. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ kub kale gau kalɨp hag juagmim, wasö,’ gɨla,” a ga.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 — ausente —
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 — ausente —
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 — ausente —
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Manö pen pen hagöm, manö bƚaƚö göm, manö hauƚ gɨla. Hageila, Perisi kai bɨ lo hag ñeb bɨ kale rɨmnap uraköm, manö pen pen hagöm, hagla, “Bɨ i nan naij ap göp, a gun, hagagabun. Nɨpe Damaskas areia ñɨn u, ana ap aka ejol ap nɨp hagö nɨŋa rö löp; hon nɨŋagpun,” a gɨla.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Anɨg hagöm, pen pen hag ud areila nɨŋöm, ami bɨ kub yabɨƚ u nɨŋöm, mɨdö mɨdö anɨg hag damöm Pol nɨp ud gɨ dö gɨ adɨŋ adɨŋ löl rö löp, a göm, ami bɨ nɨpe gau kalɨp hagö, Pol nɨp uɫ gɨ dam ram kub raul kale dap lɨla.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Pen ñɨn anɨbu sɨb aŋ yaŋ Bɨ Kub apöm Pol mɨdeia söl au urak mɨdöm haga, “Gasɨ halö mɨdaimön. Manö aij yad u Jerusalem i hagpan rö, daun kub Rom ammön, u rö nöp hagnabön,” a ga.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Anɨg hagöm, am God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, kalɨp hagla, “Hon manö kƚö manö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagpun. Nan magö ñɨŋagnabun; Pol nɨp böŋ nöp al pak lun me, hainö nan ñɨŋnabun.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Anɨb u, kale abe Juda Kansol kub bɨ gau abe, Rom ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp manö yumim, piral hagmim, ‘Pol nɨp uɫ gɨ i daube, nɨp manö rɨmnap halö hag nɨŋ aij gun!’ a gɨmim. Kale piral anɨg hageinabim, hon uƚɨŋɨn lɨ mɨdun, i auö nɨŋöl gun, nɨp böŋ nöp al pak lɨnabun,” a gɨla.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Pen Pol pi yɨŋ nɨpe u, Pol nɨp paknɨg gɨla manö anɨbu nɨŋöm, nɨbap Pol nɨp dam lɨla ram u amöm, nɨp hag ña.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Hag ñö, Pol nɨŋöm, ami bɨ kalɨp abad mɨdeia bɨ ap wɨñ alö, aueia, nɨp haga, “Bɨ praj i manö nɨpe ap mɨdöp. Nɨp uɫ gɨ ami bɨ kub yabɨƚ mɨdöp u arö, manö anɨbu hagaŋ,” a ga.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Pol hagö, ami bɨ anɨbu pi yɨŋ nɨpe anɨbu nɨp uɫ gɨ ami bɨ kub yabɨƚ mɨdeia u ammil, haga, “Bɨ nagɨman Pol u hagöp, ‘Bɨ praj i manö ap mɨdöp nɨŋöm nɨp uɫ gɨ dam ami bɨ kub yabɨƚ mɨdöp u arö, manö anɨbu hagaŋ,’ a gajɨp, nɨp uɫ gɨ dauabin i,” a ga.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Anɨg hagö, ami bɨ kub yabɨƚ u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋnaböl, a göm, ñɨ anɨbu nɨp ñɨmagö kɨd u udöm, uɫ gɨ ke ke goƚ gau amöm, haga, “Yɨp manö hagnɨg gabön u hag,” a ga.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Hageia, ñɨ praj anɨbu haga, “Juda bɨ gau rol nöp manö yuöm, piral hagnaböl, ‘Pol nɨp dam Juda Kansol kub mɨdpal u auaimön, manö rɨmnap halö hag nɨŋ aij gun,’ a gɨnaböl.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Anɨb u, manö kale hagaiöl u nɨŋagmön, wasö. Bɨ kale ñɨnjuöl mɨhöp rö Pol nɨp al pak lun nöp me, kauyaŋ nan magö ñɨŋun ñɨg ñɨŋun gɨnabun, a göm, manö hag lɨbal. Kale manö nöp u nɨŋun, anɨg gun, a göm, abad mɨdpal,” a ga.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ñɨ praj anɨg hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u nɨŋöm, nɨp hag yuöl gɨ haga, “Nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nɨŋmön, ‘Ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp anɨg anɨg gɨ hagem auabin,’ a gɨmön, hagagmön, wasö yabɨƚ,” a göm kabö la.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ami bɨ kub yabɨƚ u anɨg hagöm, ami bɨ abad mɨdep nɨpe mɨhau kalɨp wɨñ alö, aulö, haga, “Ami bɨ gau ñɨnjuöl unbö sɨduŋ laŋ (200) udmil, ami bɨ kaj hos adö asɨk göl pen pen gɨpal gau ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ (70) udmil, ami bɨ wim gasaƚ pen pen gɨpal gau ñɨnjuöl unbö sɨduŋ laŋ (200) udmil, mɨñi sɨb aŋ yaŋ nöp Sisaria armil.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Pol nɨp kaj hos rɨmnap halö ñɨmön, nɨp uɫ gɨ dam aij gɨmil, gapman bɨ kub Piliks mɨdöp u yumil, aumil,” a ga.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Anɨg hagöm, nɨpe bɨ kub Piliks nɨp köp ap kalɨ kƚiñ rɨka:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Yad Klodias Lisias. Nöp gapman bɨ kub Piliks köp i kalɨ kƚiñ rɨkabin.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Bɨ nöp yuabin i, Juda nɨbi bɨ nɨp ud sɨsɨ löm, pak lɨnɨg geila, pen yad nɨŋnö nɨpe bɨ Rom nɨbö rö u nɨŋem me, ami bɨ yad rɨmnap aip am nɨp uɫ gɨ daunö.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Dapem, nɨp al pak lɨnɨg gɨla manö iƚ anɨbu nɨŋnam, a gem, nɨp dam Juda Kansol kub manö hagep kale au amem nɨŋnö,
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Juda nɨbi bɨ kale gɨpal rö lo manö adö rɨmnap nöp mɨdeia. Pen nɨpe nan rɨmnap gö, nɨp böŋ nöp al pak lep aka nagɨ lep manö iƚ ap mɨdageia.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Pen manö ap hagla, ‘Bɨ anɨbu nɨp uƚɨŋɨn lun, alnabun,’ a gɨla nɨŋem, ne mɨdpan u yuabin. Bɨ nɨp manö hagal anɨb gau rɨmnap hag yunö, amöm, nöp manö iƚ anɨbu hagnaböl.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ami bɨ kub yabɨƚ u anɨg hagöm, köp anɨbu gɨ ñö, ami bɨ gau Pol nɨp sɨbön yaŋ nöp uɫ gɨ damöm, daun kub Adipadris amjakla.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ruö ami bɨ iƚ ajmɨdal gau magöŋhalö ado gɨ Jerusalem arla. Ami bɨ kaj hos adö asɨk göm pen pen gɨmɨdal gau nöp Pol nɨp dam daun kub Sisaria arla.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Sisaria amjaköm, am köp dauajal u, gapna ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdöp u nɨp köp anɨbu ñöm, Pol ñɨmagö adö nɨpe u lɨla.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gapna nɨpe köp anɨbu amgö lɨ nɨŋöm, Pol nɨp haga, “Ram mɨnöŋ ne gai nɨbö?” ö ga. Hageia, Pol haga, “Yad Silisia Propins nɨbö,” a ga.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Pol Silisia Propins nɨbö bɨ mɨdeia manö u nɨŋöm, bɨ kub nɨp haga, “Bɨ nöp manö hagnaböl gau aueinaböl, manö kub ne hagnabun,” a ga. Anɨg hagöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Nɨp dam Herod ram kub gɨ la u lɨmim, abad mɨd aij gɨmim,” a ga.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.