Atos 23

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pol nɨpe Juda Kansol kub bɨ anɨb gau kalɨp nɨŋ ij halö löm haga, “Mam bɨ. Yad God hagöp rö pör gɨpin u me, gasɨ mɨlö nɨŋöl gem mɨdagpin,” a ga.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Pol anɨg hageia, Ananaias, bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u, bɨ söl au mɨdeila gau kalɨp haga, “Maj hañ nɨp pakmim,” a ga.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Anɨg hageia, Pol Ananaias nɨp haga, “Ne mulu sɨgi lauöl mɨdpan. Nɨbi bɨ gau nöp nɨŋlö, bɨ aij rö mɨdpan u pen gasɨ magö ne nɨŋban u naij yabɨƚ göp. Anɨg hagpan anɨbu, God nöp pen pe paknab. Hon Juda gɨpun rö nɨŋmön, yɨp manö kub hagpan u pen Juda gɨpun adö u arö gɨmön, ‘Nɨp haƚöwaƚö pakim,’ a gɨpan,” a ga.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Pol anɨg hageia, bɨ söl au mɨdeila anɨb gau hagla, “God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u nɨp hag juabön aka?” gɨla.
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Hageila, Pol pen pe haga, “Mam bɨ. Nɨpe God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ hagöp a gem nɨŋagpin. God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Bɨ kub kale gau kalɨp hag juagmim, wasö,’ gɨla,” a ga.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 — ausente —
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 — ausente —
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Manö pen pen hagöm, manö bƚaƚö göm, manö hauƚ gɨla. Hageila, Perisi kai bɨ lo hag ñeb bɨ kale rɨmnap uraköm, manö pen pen hagöm, hagla, “Bɨ i nan naij ap göp, a gun, hagagabun. Nɨpe Damaskas areia ñɨn u, ana ap aka ejol ap nɨp hagö nɨŋa rö löp; hon nɨŋagpun,” a gɨla.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Anɨg hagöm, pen pen hag ud areila nɨŋöm, ami bɨ kub yabɨƚ u nɨŋöm, mɨdö mɨdö anɨg hag damöm Pol nɨp ud gɨ dö gɨ adɨŋ adɨŋ löl rö löp, a göm, ami bɨ nɨpe gau kalɨp hagö, Pol nɨp uɫ gɨ dam ram kub raul kale dap lɨla.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Pen ñɨn anɨbu sɨb aŋ yaŋ Bɨ Kub apöm Pol mɨdeia söl au urak mɨdöm haga, “Gasɨ halö mɨdaimön. Manö aij yad u Jerusalem i hagpan rö, daun kub Rom ammön, u rö nöp hagnabön,” a ga.
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 — ausente —
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 — ausente —
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Anɨg hagöm, am God nɨp nan sabe gep bɨ kub gau abe, bɨ manö ud asɨkep gau abe, kalɨp hagla, “Hon manö kƚö manö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagpun. Nan magö ñɨŋagnabun; Pol nɨp böŋ nöp al pak lun me, hainö nan ñɨŋnabun.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Anɨb u, kale abe Juda Kansol kub bɨ gau abe, Rom ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp manö yumim, piral hagmim, ‘Pol nɨp uɫ gɨ i daube, nɨp manö rɨmnap halö hag nɨŋ aij gun!’ a gɨmim. Kale piral anɨg hageinabim, hon uƚɨŋɨn lɨ mɨdun, i auö nɨŋöl gun, nɨp böŋ nöp al pak lɨnabun,” a gɨla.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Pen Pol pi yɨŋ nɨpe u, Pol nɨp paknɨg gɨla manö anɨbu nɨŋöm, nɨbap Pol nɨp dam lɨla ram u amöm, nɨp hag ña.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Hag ñö, Pol nɨŋöm, ami bɨ kalɨp abad mɨdeia bɨ ap wɨñ alö, aueia, nɨp haga, “Bɨ praj i manö nɨpe ap mɨdöp. Nɨp uɫ gɨ ami bɨ kub yabɨƚ mɨdöp u arö, manö anɨbu hagaŋ,” a ga.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Pol hagö, ami bɨ anɨbu pi yɨŋ nɨpe anɨbu nɨp uɫ gɨ ami bɨ kub yabɨƚ mɨdeia u ammil, haga, “Bɨ nagɨman Pol u hagöp, ‘Bɨ praj i manö ap mɨdöp nɨŋöm nɨp uɫ gɨ dam ami bɨ kub yabɨƚ mɨdöp u arö, manö anɨbu hagaŋ,’ a gajɨp, nɨp uɫ gɨ dauabin i,” a ga.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Anɨg hagö, ami bɨ kub yabɨƚ u, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋnaböl, a göm, ñɨ anɨbu nɨp ñɨmagö kɨd u udöm, uɫ gɨ ke ke goƚ gau amöm, haga, “Yɨp manö hagnɨg gabön u hag,” a ga.
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Hageia, ñɨ praj anɨbu haga, “Juda bɨ gau rol nöp manö yuöm, piral hagnaböl, ‘Pol nɨp dam Juda Kansol kub mɨdpal u auaimön, manö rɨmnap halö hag nɨŋ aij gun,’ a gɨnaböl.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Anɨb u, manö kale hagaiöl u nɨŋagmön, wasö. Bɨ kale ñɨnjuöl mɨhöp rö Pol nɨp al pak lun nöp me, kauyaŋ nan magö ñɨŋun ñɨg ñɨŋun gɨnabun, a göm, manö hag lɨbal. Kale manö nöp u nɨŋun, anɨg gun, a göm, abad mɨdpal,” a ga.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ñɨ praj anɨg hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u nɨŋöm, nɨp hag yuöl gɨ haga, “Nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nɨŋmön, ‘Ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp anɨg anɨg gɨ hagem auabin,’ a gɨmön, hagagmön, wasö yabɨƚ,” a göm kabö la.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ami bɨ kub yabɨƚ u anɨg hagöm, ami bɨ abad mɨdep nɨpe mɨhau kalɨp wɨñ alö, aulö, haga, “Ami bɨ gau ñɨnjuöl unbö sɨduŋ laŋ (200) udmil, ami bɨ kaj hos adö asɨk göl pen pen gɨpal gau ñɨnjuöl mɨhau nɨgaŋ ado gɨ da unbö sɨduŋ laŋ (70) udmil, ami bɨ wim gasaƚ pen pen gɨpal gau ñɨnjuöl unbö sɨduŋ laŋ (200) udmil, mɨñi sɨb aŋ yaŋ nöp Sisaria armil.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Pol nɨp kaj hos rɨmnap halö ñɨmön, nɨp uɫ gɨ dam aij gɨmil, gapman bɨ kub Piliks mɨdöp u yumil, aumil,” a ga.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Anɨg hagöm, nɨpe bɨ kub Piliks nɨp köp ap kalɨ kƚiñ rɨka:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 Yad Klodias Lisias. Nöp gapman bɨ kub Piliks köp i kalɨ kƚiñ rɨkabin.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Bɨ nöp yuabin i, Juda nɨbi bɨ nɨp ud sɨsɨ löm, pak lɨnɨg geila, pen yad nɨŋnö nɨpe bɨ Rom nɨbö rö u nɨŋem me, ami bɨ yad rɨmnap aip am nɨp uɫ gɨ daunö.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Dapem, nɨp al pak lɨnɨg gɨla manö iƚ anɨbu nɨŋnam, a gem, nɨp dam Juda Kansol kub manö hagep kale au amem nɨŋnö,
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Juda nɨbi bɨ kale gɨpal rö lo manö adö rɨmnap nöp mɨdeia. Pen nɨpe nan rɨmnap gö, nɨp böŋ nöp al pak lep aka nagɨ lep manö iƚ ap mɨdageia.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Pen manö ap hagla, ‘Bɨ anɨbu nɨp uƚɨŋɨn lun, alnabun,’ a gɨla nɨŋem, ne mɨdpan u yuabin. Bɨ nɨp manö hagal anɨb gau rɨmnap hag yunö, amöm, nöp manö iƚ anɨbu hagnaböl.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ami bɨ kub yabɨƚ u anɨg hagöm, köp anɨbu gɨ ñö, ami bɨ gau Pol nɨp sɨbön yaŋ nöp uɫ gɨ damöm, daun kub Adipadris amjakla.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ruö ami bɨ iƚ ajmɨdal gau magöŋhalö ado gɨ Jerusalem arla. Ami bɨ kaj hos adö asɨk göm pen pen gɨmɨdal gau nöp Pol nɨp dam daun kub Sisaria arla.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Sisaria amjaköm, am köp dauajal u, gapna ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdöp u nɨp köp anɨbu ñöm, Pol ñɨmagö adö nɨpe u lɨla.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Gapna nɨpe köp anɨbu amgö lɨ nɨŋöm, Pol nɨp haga, “Ram mɨnöŋ ne gai nɨbö?” ö ga. Hageia, Pol haga, “Yad Silisia Propins nɨbö,” a ga.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Pol Silisia Propins nɨbö bɨ mɨdeia manö u nɨŋöm, bɨ kub nɨp haga, “Bɨ nöp manö hagnaböl gau aueinaböl, manö kub ne hagnabun,” a ga. Anɨg hagöm, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Nɨp dam Herod ram kub gɨ la u lɨmim, abad mɨd aij gɨmim,” a ga.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.