Atos 22

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pol nɨpe Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö u löm, haga, “Bapi mam bɨ. Manö kalöp hagnɨg gabin u nɨŋ mɨdaiim,” a ga.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Anɨg hageia, nɨpe Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö yöl haga rö nɨŋöm, manö manö gagöm, agamɨj yabɨƚ nöp mɨdeila.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Kale agamɨj mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pol kalɨp haga, “Yad Juda nɨbö u pen yɨp yag daula daun kub Dasas, Silisia Propins gau. Pen yad ap Jerusalem i, manö hag ñeb bɨ Gameliel aip mɨdem, kub gɨnö u me, apɨs bac bɨ lo manö nɨhön nɨhön hagla u magöŋhalö yɨp hag ñö, nɨŋbin. Anɨb u, kale God nɨp ud aij gun, a gɨmim, kƚiñ aij nöp gɨpim rö, yad u rö nöp gɨmɨdin.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nɨbi bɨ Jisas Adan anɨbu arla gau kalɨp gɨ naij yabɨƚ gɨmɨdin. Kalɨp al pak lɨn, a gem, nɨbi abe bɨ abe kalɨp haƚöwaƚö nagɨ lem, dam nagɨ lɨmɨdin. Pen rɨmnap gɨ naij gɨ dam pak lɨnö, böŋ nöp ummɨdal.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Gɨmɨdin anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u abe, bɨ manö ud asɨkep Kansol mɨdpal bɨ kub gau abe, kalɨp hag nɨŋbe, piral hagöp, a göm, hagagnaböl; nɨŋö hagöp, a gɨnaböl. Ñɨn ap yad Damaskas arnɨg gainö, bɨ kub anɨb gau yɨp köp rɨmnap nɨmam bɨ kale Damaskas mɨdeila gau kalɨ kƚiñ rɨk ñɨla. Köp anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Pol nɨp abad mɨdaimim. Damaskas nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udpal gau kalɨp nagɨ löm, dam Jerusalem i daunɨm,’ a gɨla. Yad köp anɨbu udem, kalɨp nagɨ lɨ Jerusalem daunö, ilön udnaböl, a gem, Damaskas arnö.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Pen yad köp anɨb gau udem, bɨ rɨmnap aip am am sɨdö aŋ aulɨk magö u, Damaskas sösöl gɨno nɨŋöl gɨ, adɨŋ mailö kub unbö ke kumi kabö adö laŋ nɨbö ap lugöm yɨp nɨŋa.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Anɨg gö, yad ap lug mɨnöŋ yaŋ paknö nɨŋöl göm, manö ap yɨp haga, ‘Sol, Sol, yɨp nɨhön gɨnɨg gɨmön pör gɨ naij gabön?’ ö ga.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Hageia, yad hagnö, ‘Bɨ Kub! Ne ban?’ ö gɨnö.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Bɨ yad aip araino gau, mailö kub u nɨŋla u pen manö magö yɨp haga u apdi nɨŋagla.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Yad pen hagnö, ‘Bɨ Kub. Nɨhön gɨnam?’ ö gɨnö.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Mailö anɨbu mailö kub yabɨƚ göm, amgö yɨp u böŋ nöp we ga. Anɨg gö, bɨ yad aip araino gau, yɨp ñɨmagö kɨd u udöm, uɫ gɨ Damaskas arno.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Pen daun kub anɨbu bɨ ap mɨdeia. Hib nɨpe u Ananaias. Nɨpe lo hon u nɨŋ aij göm, hagöp hagöp rö nöp gɨmɨdöp. Bɨ anɨbu nöp, Juda nɨbi bɨ Damaskas mɨdeila gau magöŋhalö hagla, ‘U bɨ aij yabɨƚ,’ a gɨla.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Pen nɨpe yad mɨdainö söl au apöm yɨp haga, ‘Mam Sol. Amgö magö ne kauyaŋ ñɨl nöŋ,’ a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ amgö yad we ga u böŋ nöp kamɨŋ lö, ñɨl nɨŋem nɨp nɨŋnö.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Anɨg gö, Ananaias yɨp haga, ‘God apɨs bac bɨ hon sabe gɨmɨdal God u nöp, nöp uda. Udöm, nɨpe nan nɨhön nɨhön gɨnɨg gabin a gɨnab u nöp yamö nɨŋnabön. Nɨpe gasɨ nɨŋöb, ne Bɨ Kamɨŋ Aij nɨpe u waiö nɨŋmön, manö maj mɨgan nɨpe ke hagainɨm manö u ne ke waiö nɨŋnabön.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 God wög gɨ ñeb bɨ mɨdmön, nöp nɨhön nɨhön gajɨp amgö nɨŋban u, manö nɨhön nɨhön hagajɨp apdi nɨŋban u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp hag ñɨnabön.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Anɨb u, abad mɨdagaimön. Urakmön, God nɨp sabe gɨmön, ñɨg pakeinabön, nɨpe nan si nan naij gɨpan gac u ƚɨk gɨ ke yunab,’ a ga.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Anɨg hagö, haga rö nöp gɨnö. Hainö Jerusalem i apem, God sabe gep ram u amem, God nɨp sabe gɨ mɨdem, naböŋ nɨŋnö.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Naböŋ nɨŋem, yad Bɨ Kub nɨŋnö nɨŋöl göm, nɨpe yɨp haga, ‘Yɨŋɨd Jerusalem arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke gau armön. Nɨbi bɨ gai i manö aij yad hageinabön u nɨŋagnaböl,’ a ga.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Anɨg hageia, yad hagnö, ‘Bɨ Kub. Kale ke yɨp nɨŋbal, yad nöd Juda magum gep ram gau ajem, nɨbi bɨ nöp nɨŋ udla gau kalɨp nagɨ lem, mɨñu magö nöp pakmɨdin.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Pen ñɨn ap bɨ manö aij ne hagep Sɨdipen nɨp kabö ju pak lɨlö nɨŋöl gem, yad bɨ nɨp pak leila gau waƚɨj kale ud ju lɨla gau abad mɨdem, paj hagnö,’ a gɨnö.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Anɨg hagainö, Bɨ Kub yɨp haga, ‘Yad nöp hag yunö ammön Juda nɨbi bɨ wasö mɨlö gau mɨdpal gau arnabön,’ a ga,” a ga.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Juda nɨbi bɨ Pol manö hageia u nɨŋ mɨd damöm, Juda nɨbi bɨ wasö manö u nöp hagajɨp u nɨŋöm, kale meg magö dap ranöm manö kub yabɨƚ hagöm hagla, “Nɨp ud al pak lim! Bɨ unbö rö kamɨŋ mɨdagnɨm,” a gɨla.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Manö kub anɨg hagöl gɨ, waƚɨj kale rɨmnap ud ju löm, haƚpɨƚ gau ƚɨhu udlö, ƚɨhu udlö, haƚpɨƚ ap rana.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Anɨg geila, ami bɨ kub yabɨƚ u, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Nɨp dam ram raul mɨgan dammim, pakaimim, nɨbi bɨ gai i nɨhön gɨnɨg nɨp manö kub hagaböl iƚ u kalöp hag ñɨnɨm,” a ga.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Anɨg hagö, nɨp paknɨg damöm, nagɨ adɨk lɨla. Pen Pol nɨpe ami bɨ kub söl anɨb au urak mɨdeia u nɨp haga, “Hon Rom nɨbi bɨ lo ap anɨg göl mɨdagöp. Bɨ Rom nɨbö kabö göl gau yɨharɨŋ pakagnaböl. Kale nöd manö kub hagöm, manö ud asɨköm, gɨnaböl,” a ga.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Pol anɨg hagö, ami bɨ kub anɨbu am bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga, “Ne nɨhön gɨnɨg gabön? Bɨ anɨbu nɨpe bɨ Rom nɨbö rö,” a ga.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Anɨg hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u apöm, Pol nɨp haga, “Ne nɨŋö bɨ Rom nɨbö rö aka? Yɨp hagö, nɨŋɨn,” a ga.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u haga, “Yad mani kub yabɨƚ u yuem me, Rom bɨ mɨdpin,” a ga.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Pol anɨg hageia, bɨ nɨp nagɨ lɨla gau pɨñɨŋ gɨla. Ami bɨ kub yabɨƚ u, “Bɨ i Rom nɨbö rö u pen nɨp nagɨ lɨbin,” a göm, u rö nöp pɨñɨŋ ga.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ruö pen ami bɨ kub yabɨƚ u, Juda kai Pol nɨp manö nɨhön hagaböl u nɨŋ aij gɨn, a göm, God nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda kansol bɨ gau magöŋhalö abe, auim a gö, ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol nɨp am hubɨk gɨ dapöm, mɨdeila aŋ au la.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.