Atos 22

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pol nɨpe Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö u löm, haga, “Bapi mam bɨ. Manö kalöp hagnɨg gabin u nɨŋ mɨdaiim,” a ga.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Anɨg hageia, nɨpe Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö yöl haga rö nɨŋöm, manö manö gagöm, agamɨj yabɨƚ nöp mɨdeila.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 Kale agamɨj mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pol kalɨp haga, “Yad Juda nɨbö u pen yɨp yag daula daun kub Dasas, Silisia Propins gau. Pen yad ap Jerusalem i, manö hag ñeb bɨ Gameliel aip mɨdem, kub gɨnö u me, apɨs bac bɨ lo manö nɨhön nɨhön hagla u magöŋhalö yɨp hag ñö, nɨŋbin. Anɨb u, kale God nɨp ud aij gun, a gɨmim, kƚiñ aij nöp gɨpim rö, yad u rö nöp gɨmɨdin.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nɨbi bɨ Jisas Adan anɨbu arla gau kalɨp gɨ naij yabɨƚ gɨmɨdin. Kalɨp al pak lɨn, a gem, nɨbi abe bɨ abe kalɨp haƚöwaƚö nagɨ lem, dam nagɨ lɨmɨdin. Pen rɨmnap gɨ naij gɨ dam pak lɨnö, böŋ nöp ummɨdal.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Gɨmɨdin anɨbu, God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ u abe, bɨ manö ud asɨkep Kansol mɨdpal bɨ kub gau abe, kalɨp hag nɨŋbe, piral hagöp, a göm, hagagnaböl; nɨŋö hagöp, a gɨnaböl. Ñɨn ap yad Damaskas arnɨg gainö, bɨ kub anɨb gau yɨp köp rɨmnap nɨmam bɨ kale Damaskas mɨdeila gau kalɨ kƚiñ rɨk ñɨla. Köp anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, ‘Pol nɨp abad mɨdaimim. Damaskas nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udpal gau kalɨp nagɨ löm, dam Jerusalem i daunɨm,’ a gɨla. Yad köp anɨbu udem, kalɨp nagɨ lɨ Jerusalem daunö, ilön udnaböl, a gem, Damaskas arnö.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Pen yad köp anɨb gau udem, bɨ rɨmnap aip am am sɨdö aŋ aulɨk magö u, Damaskas sösöl gɨno nɨŋöl gɨ, adɨŋ mailö kub unbö ke kumi kabö adö laŋ nɨbö ap lugöm yɨp nɨŋa.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Anɨg gö, yad ap lug mɨnöŋ yaŋ paknö nɨŋöl göm, manö ap yɨp haga, ‘Sol, Sol, yɨp nɨhön gɨnɨg gɨmön pör gɨ naij gabön?’ ö ga.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Hageia, yad hagnö, ‘Bɨ Kub! Ne ban?’ ö gɨnö.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bɨ yad aip araino gau, mailö kub u nɨŋla u pen manö magö yɨp haga u apdi nɨŋagla.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Yad pen hagnö, ‘Bɨ Kub. Nɨhön gɨnam?’ ö gɨnö.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Mailö anɨbu mailö kub yabɨƚ göm, amgö yɨp u böŋ nöp we ga. Anɨg gö, bɨ yad aip araino gau, yɨp ñɨmagö kɨd u udöm, uɫ gɨ Damaskas arno.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Pen daun kub anɨbu bɨ ap mɨdeia. Hib nɨpe u Ananaias. Nɨpe lo hon u nɨŋ aij göm, hagöp hagöp rö nöp gɨmɨdöp. Bɨ anɨbu nöp, Juda nɨbi bɨ Damaskas mɨdeila gau magöŋhalö hagla, ‘U bɨ aij yabɨƚ,’ a gɨla.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Pen nɨpe yad mɨdainö söl au apöm yɨp haga, ‘Mam Sol. Amgö magö ne kauyaŋ ñɨl nöŋ,’ a ga. Anɨg hagö nɨŋöl gɨ, adɨŋ amgö yad we ga u böŋ nöp kamɨŋ lö, ñɨl nɨŋem nɨp nɨŋnö.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Anɨg gö, Ananaias yɨp haga, ‘God apɨs bac bɨ hon sabe gɨmɨdal God u nöp, nöp uda. Udöm, nɨpe nan nɨhön nɨhön gɨnɨg gabin a gɨnab u nöp yamö nɨŋnabön. Nɨpe gasɨ nɨŋöb, ne Bɨ Kamɨŋ Aij nɨpe u waiö nɨŋmön, manö maj mɨgan nɨpe ke hagainɨm manö u ne ke waiö nɨŋnabön.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 God wög gɨ ñeb bɨ mɨdmön, nöp nɨhön nɨhön gajɨp amgö nɨŋban u, manö nɨhön nɨhön hagajɨp apdi nɨŋban u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö kalɨp hag ñɨnabön.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Anɨb u, abad mɨdagaimön. Urakmön, God nɨp sabe gɨmön, ñɨg pakeinabön, nɨpe nan si nan naij gɨpan gac u ƚɨk gɨ ke yunab,’ a ga.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Anɨg hagö, haga rö nöp gɨnö. Hainö Jerusalem i apem, God sabe gep ram u amem, God nɨp sabe gɨ mɨdem, naböŋ nɨŋnö.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Naböŋ nɨŋem, yad Bɨ Kub nɨŋnö nɨŋöl göm, nɨpe yɨp haga, ‘Yɨŋɨd Jerusalem arö gɨmön, ram mɨnöŋ ke gau armön. Nɨbi bɨ gai i manö aij yad hageinabön u nɨŋagnaböl,’ a ga.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Anɨg hageia, yad hagnö, ‘Bɨ Kub. Kale ke yɨp nɨŋbal, yad nöd Juda magum gep ram gau ajem, nɨbi bɨ nöp nɨŋ udla gau kalɨp nagɨ lem, mɨñu magö nöp pakmɨdin.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Pen ñɨn ap bɨ manö aij ne hagep Sɨdipen nɨp kabö ju pak lɨlö nɨŋöl gem, yad bɨ nɨp pak leila gau waƚɨj kale ud ju lɨla gau abad mɨdem, paj hagnö,’ a gɨnö.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Anɨg hagainö, Bɨ Kub yɨp haga, ‘Yad nöp hag yunö ammön Juda nɨbi bɨ wasö mɨlö gau mɨdpal gau arnabön,’ a ga,” a ga.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Juda nɨbi bɨ Pol manö hageia u nɨŋ mɨd damöm, Juda nɨbi bɨ wasö manö u nöp hagajɨp u nɨŋöm, kale meg magö dap ranöm manö kub yabɨƚ hagöm hagla, “Nɨp ud al pak lim! Bɨ unbö rö kamɨŋ mɨdagnɨm,” a gɨla.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Manö kub anɨg hagöl gɨ, waƚɨj kale rɨmnap ud ju löm, haƚpɨƚ gau ƚɨhu udlö, ƚɨhu udlö, haƚpɨƚ ap rana.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Anɨg geila, ami bɨ kub yabɨƚ u, bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Nɨp dam ram raul mɨgan dammim, pakaimim, nɨbi bɨ gai i nɨhön gɨnɨg nɨp manö kub hagaböl iƚ u kalöp hag ñɨnɨm,” a ga.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Anɨg hagö, nɨp paknɨg damöm, nagɨ adɨk lɨla. Pen Pol nɨpe ami bɨ kub söl anɨb au urak mɨdeia u nɨp haga, “Hon Rom nɨbi bɨ lo ap anɨg göl mɨdagöp. Bɨ Rom nɨbö kabö göl gau yɨharɨŋ pakagnaböl. Kale nöd manö kub hagöm, manö ud asɨköm, gɨnaböl,” a ga.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Pol anɨg hagö, ami bɨ kub anɨbu am bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga, “Ne nɨhön gɨnɨg gabön? Bɨ anɨbu nɨpe bɨ Rom nɨbö rö,” a ga.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Anɨg hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u apöm, Pol nɨp haga, “Ne nɨŋö bɨ Rom nɨbö rö aka? Yɨp hagö, nɨŋɨn,” a ga.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Hageia, ami bɨ kub yabɨƚ u haga, “Yad mani kub yabɨƚ u yuem me, Rom bɨ mɨdpin,” a ga.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Pol anɨg hageia, bɨ nɨp nagɨ lɨla gau pɨñɨŋ gɨla. Ami bɨ kub yabɨƚ u, “Bɨ i Rom nɨbö rö u pen nɨp nagɨ lɨbin,” a göm, u rö nöp pɨñɨŋ ga.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ruö pen ami bɨ kub yabɨƚ u, Juda kai Pol nɨp manö nɨhön hagaböl u nɨŋ aij gɨn, a göm, God nan sabe gep bɨ kub gau abe, Juda kansol bɨ gau magöŋhalö abe, auim a gö, ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol nɨp am hubɨk gɨ dapöm, mɨdeila aŋ au la.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.