Atos 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen hon Epesas nɨbi bɨ gau kalɨp, au mɨdaiim, a gun, ñɨg magɨb udun, hadno. Yɨgön u ap aij gö, yɨjɨg göl nöp am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Kos arno. Pen ruö u, Kos arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Rodos arno. Pen ruö u, Rodos arö gun, daun kub Padara arno.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Daun kub Padara amun nɨŋno, ñɨg magɨb ap ram mɨnöŋ Pönisia arnɨg geia. Anɨb u, hon ñɨg magɨb anɨbu udun hadno.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras ñɨmagö sɨdagö lau adö mɨdö nɨŋöl gɨ, am am, ram mɨnöŋ Siria söl apun me, nan kago gau ud yunɨg am daun kub Daia pɨdöŋ gɨno.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Daia am pɨdöŋ gun, am nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp uƚhai nɨŋun, kalɨp aip wik añɨ ap mɨdaino. Pen God Ana nɨpe kalɨp gasɨ ñö, kale Pol nɨp hagla, “Jerusalem arnɨg gabön u, aragmön,” a gɨla.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Pen arnɨg gɨno magö u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla anɨb gau, nɨbi bɨ, ñɨ pai kale gau magöŋhalö hanɨp dam daun kub anɨb höŋ adö ñɨg goƚ au amun, kalɨp aip kugom yɨmun, God nɨp sabe gɨno.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Pen hon, “Kale au mɨdaiim,” a gɨno, kale pen, “Kale gau arim,” a gɨlö, hon am ñɨg magɨb u raul mɨgan u arno nɨŋöl gɨ, kale ado gɨ ram kale arla.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Pen hon ñɨg magɨb udun, daun kub Daia arö gun, am daun kub Dolemais pɨdöŋ gɨno. Pɨdöŋ gun, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, “Kale mɨdpim?” a gun, ñɨn bad ap kalɨp aip aŋ anɨb au mɨdaino.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ruö u kalɨp arö gun, am Sisaria amjakun, Pilip ram u am hanno. Nɨpe Jisas manö aij hag ñɨ ajep bɨ ap. Nɨpe me, nöd Jerusalem mɨdöm, bɨ unbö kagoƚ jɨŋ u aip nan magö nɨme lɨmɨdöp.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Pen bɨ Pilip anɨbu, pai nɨpe mɨhau mɨhau, Jisas manö aij u hag ñɨmɨdal. Pai anɨb gau kale bɨ udagla.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Hon Pilip aip mɨdaino ñɨn aŋ anɨb au, bɨ God manö hagep Agabas ram mɨnöŋ Judia nɨbö aua.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Agabas apöm, Pol dip nagɨ nɨpe u udöm, ñɨmagö ma nɨpe ke nagɨ löm haga, “Ana Uɫ hagöp, ‘Bɨ dip nagɨ nap nɨbö anɨbi, Juda kai Jerusalem au nɨp nagɨ löm, dam Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp ñɨnaböl,’ a göp,” a ga.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Hon magöŋhalö manö anɨbu nɨŋun, Pol nɨp neb neb gun hagno, “Jerusalem aragmön,” a gɨno.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Hagaino, Pol pen pe haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg mög gö mɨɫöŋ gɨpe, mɨdmagö yad ilön göp. Yad Jerusalem amem, ‘Bɨ Kub yad Jisas,’ a gɨnabin. Kale manö u nɨŋlö, mulu lugö, yɨp nagɨ lɨnɨg geinaböl aka böŋ nöp al pak lɨnɨg geinaböl u, pɨñɨŋ gagnabin. Haƚöwaƚö am hagnabin,” a ga.
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pen hon Pol nɨp anɨg gɨ hag wasö nɨŋun, arö gun, hagno, “Bɨ Kub nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a gɨno.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Pen hon anɨg göl Sisaria mɨdun, Jerusalem arnabun, a gun, nan hon gau gɨ jɨn gɨ lun, hadno.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla Sisaria nɨbö rɨmnap aip Jerusalem arno. Kale hanɨp dam Neson ram u lɨlö, aip hanno. Bɨ Neson anɨbu Saipras nɨbö. Nɨpe Jisas nɨp nöd nöp nɨŋ uda.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Jerusalem amjakno, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö hanɨp nɨŋlö aij ga.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Rol Pol hon aip Jems nɨp manö hagnɨg arno. Jerusalem nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp abad mɨdmɨdal bɨ gau magöŋhalö ap magum göm mɨdeila.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pen hon amjakun, Pol kalɨp, “Kale mɨdpim?” a göm, God nɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau gau ajöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau nan nɨhön nɨhön ga u magöŋhalö, bɨ anɨb gau kalɨp aiud anɨbu haga.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Pol anɨg göl aiud anɨbu hageia nɨŋöm, God nɨp aij a göm, Pol nɨp hagla, “Mam. Ne nɨŋban, Juda nɨbi bɨ iru nɨbanö Jisas nɨp nɨŋ udpal u pen kƚö yabɨƚ göm hagpal, ‘Hon Juda nɨbi bɨ mɨdpun. Anɨb u, Juda lo adö u nöp gun,’ a gɨpal.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Pen Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap Jerusalem i apöm hagpal, ‘Pol nɨpe, Mosɨs hadame nöp lo manö kalɨ kƚiñ rɨka u arö göm, hon Juda kai gɨpun adö u arö göm, Juda nɨbi bɨ ju am Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ aŋ gau mɨdpal kalɨp hagöp, “Ñɨ kale gau hañ rɨb gɨ dö gagmim, Juda kai gɨpal rö gagmim,” a göp,’ a gɨpal.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ne uri Jerusalem i auban, manö anɨbu gau gau arö nɨŋnaböl. Anɨb u, hon aige gun a gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Manö hag amɨl apɨl gun, manö adö añɨ hag lɨno u uri nöp hageinabun, ne nɨŋmön, hain gɨmön. Bɨ hon i bɨ mɨhau mɨhau, manö kƚö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagabun, a gɨpal.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Anɨg gɨpal rö, God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnɨg gaböl. Anɨb u, ne am ñɨn rɨmnap kalɨp aip mɨdmön, nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij gɨmön, nan God nɨp sabe gɨ ñɨnaböl gau ne rau ñɨmön, kalɨp gɨ ñɨmön me, hainö nabɨc umagö kale u rɨknaböl. Anɨg geinabön u me, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋnaböl, nöp manö hagla anɨbu piral nöp hagla. Kale nɨŋnaböl, ne Juda nɨbö u me, hon Juda kai gɨmɨdun rö nöp gɨmɨdan.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Pen Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk ñun hagno, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap nan yɨharɨŋ piral gau sabe göm, wal kaj pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau hagape ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu bu gɨlö umainɨm u, ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim,’ a gun, köp kalɨ kƚiñ rɨkpun,” a gɨla.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Anɨg hageila, Pol manö kalɨp u udöm, ruö bɨ mɨhau mɨhau nan sabe gɨ ñɨnɨg gɨla bɨ anɨb gau aip, kale nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij göm, God sabe gep ram u arla. Amöm, Pol bɨ abad mɨdeila gau kalɨp haga, “Hon ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdun, ñɨn mudun jɨŋ u God nɨp nan rɨmnap ke ke dapun, nɨp sabe gɨ ñɨnabun,” a ga.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Pol anɨg hagöm, kale nan nɨhön nɨhön göm, God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ damöm, mudun jɨŋ ñɨn u söl gö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ Esia Propins mɨdöm aula rɨmnap nɨŋla, Pol God sabe gep ram raul u mɨdeia. Nɨpe mɨdeia au nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau manö haglö, kale kal juöm Pol nɨp ud sɨsɨ lɨla.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Pol nɨp ud sɨsɨ löm, wɨñ kub alöm hagla, “Nɨbi bɨ Isrel gai. Bɨ anɨbi nɨpe ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm, hon Isrel nɨbi bɨ abe, lo hon abe, God sabe gep ram i abe manö naij hagab. Pen adö anɨbu nöp, uri nɨpe Juda nɨbi bɨ wasö gau God sabe gep ram raul mɨgan au aragep gau, kalɨp haƚöwaƚö uɫ gɨ dauub. Anɨb u, nɨpe ram uɫ anɨbi gɨ naij göp,” a gɨla.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Kale manö hagla anɨbu, gasɨ kale ke nöp nɨŋöm piral hagla. Pol yɨharɨŋ Dɨropimas aip God sabe gep ram söl gau ajailö nɨŋöl göm, gasɨ kale ke nɨŋöm hagla, “Pol bɨ ne Dɨropimas Epesas nɨbö u aip God sabe gep ram raul mɨgan u arbil,” a gɨla.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Pen kale anɨg haglö, manö anɨbu nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, ke nɨbö ke nɨbö apöm Pol nɨp ud ɫɨp gɨ dam God sabe gep ram höŋ yaŋ yulö nɨŋöl gɨ, adɨŋ ajöŋ gɨ ñɨla.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 — ausente —
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 — ausente —
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ami bɨ kub anɨbu apöm, Pol nɨp ud sɨsɨ löm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale nɨp sen mɨhöp lɨmim,” a ga. Hagö, haga rö gɨla. Pen nɨpe bɨ nöd mɨdeila gau kalɨp hag nɨŋa, “Nɨpe nan nɨhön gajɨp nɨp anɨg gabim?” ö ga.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Hageia, kale manö ke ke hagöm, manö pɨg kub yabɨƚ gɨla. Anɨg gɨlö, ami bɨ kub u manö iƚ ap nɨŋagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨp dam ram kub pɨdöŋ kale ud arim,” a ga.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Hagö, ami bɨ kale Pol nɨp dam ajöŋ iƚ goƚ au amjaklö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp se göl amöl göm Pol nɨp sɨƚɨköm, ud pakun, a göm, pen pen gɨ yueila nɨŋöm bɨ ami bɨ rɨmnap Pol nɨp ud ka göm, ram raul kale ud arla.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Pen nɨbi bɨ gau kale kal hagöm hagöm, hagla, “Nɨp böŋ nöp al pak lim!” a gɨla.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Pen ami bɨ gau Pol nɨp dam ram raul mɨgan yaŋ arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga, “Manö yad nöp ap hagnam aka?” ga.
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Yad gasɨ nɨŋbin e, ne me, bɨ au Ijip nɨbö bɨ pen pen gɨpal po dausan (4,000) nöp udöm, dam ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ gau pi göl mɨdeila, bɨ u nöp, a gɨ nɨŋbin. Pen ne Grik manö nɨŋban u me, ne bɨ anɨbu wasö,” ga.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Hageia, Pol haga, “Wasö, yad bɨ Juda ap. Yɨp yag daula daun kub Dasas, Silisia Propins gau. Daun kub yad u hib mɨdöp. Pen yɨp yau, a gɨmön, yad nɨbi bɨ gai i kalɨp manö ap hag ñɨnam,” a ga.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Hageia, ami bɨ kub u yau, a gö, Pol kabö ubɨŋ ran arep adö u abö gɨ mɨdöm, ñɨn mɨƚɨc gö, nɨbi bɨ gau manö arö gɨlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö u löm, kalɨp manö haga.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.