Atos 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Pen hon Epesas nɨbi bɨ gau kalɨp, au mɨdaiim, a gun, ñɨg magɨb udun, hadno. Yɨgön u ap aij gö, yɨjɨg göl nöp am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Kos arno. Pen ruö u, Kos arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Rodos arno. Pen ruö u, Rodos arö gun, daun kub Padara arno.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Daun kub Padara amun nɨŋno, ñɨg magɨb ap ram mɨnöŋ Pönisia arnɨg geia. Anɨb u, hon ñɨg magɨb anɨbu udun hadno.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras ñɨmagö sɨdagö lau adö mɨdö nɨŋöl gɨ, am am, ram mɨnöŋ Siria söl apun me, nan kago gau ud yunɨg am daun kub Daia pɨdöŋ gɨno.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Daia am pɨdöŋ gun, am nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp uƚhai nɨŋun, kalɨp aip wik añɨ ap mɨdaino. Pen God Ana nɨpe kalɨp gasɨ ñö, kale Pol nɨp hagla, “Jerusalem arnɨg gabön u, aragmön,” a gɨla.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Pen arnɨg gɨno magö u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla anɨb gau, nɨbi bɨ, ñɨ pai kale gau magöŋhalö hanɨp dam daun kub anɨb höŋ adö ñɨg goƚ au amun, kalɨp aip kugom yɨmun, God nɨp sabe gɨno.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Pen hon, “Kale au mɨdaiim,” a gɨno, kale pen, “Kale gau arim,” a gɨlö, hon am ñɨg magɨb u raul mɨgan u arno nɨŋöl gɨ, kale ado gɨ ram kale arla.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Pen hon ñɨg magɨb udun, daun kub Daia arö gun, am daun kub Dolemais pɨdöŋ gɨno. Pɨdöŋ gun, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, “Kale mɨdpim?” a gun, ñɨn bad ap kalɨp aip aŋ anɨb au mɨdaino.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ruö u kalɨp arö gun, am Sisaria amjakun, Pilip ram u am hanno. Nɨpe Jisas manö aij hag ñɨ ajep bɨ ap. Nɨpe me, nöd Jerusalem mɨdöm, bɨ unbö kagoƚ jɨŋ u aip nan magö nɨme lɨmɨdöp.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pen bɨ Pilip anɨbu, pai nɨpe mɨhau mɨhau, Jisas manö aij u hag ñɨmɨdal. Pai anɨb gau kale bɨ udagla.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Hon Pilip aip mɨdaino ñɨn aŋ anɨb au, bɨ God manö hagep Agabas ram mɨnöŋ Judia nɨbö aua.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Agabas apöm, Pol dip nagɨ nɨpe u udöm, ñɨmagö ma nɨpe ke nagɨ löm haga, “Ana Uɫ hagöp, ‘Bɨ dip nagɨ nap nɨbö anɨbi, Juda kai Jerusalem au nɨp nagɨ löm, dam Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp ñɨnaböl,’ a göp,” a ga.
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Hon magöŋhalö manö anɨbu nɨŋun, Pol nɨp neb neb gun hagno, “Jerusalem aragmön,” a gɨno.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Hagaino, Pol pen pe haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg mög gö mɨɫöŋ gɨpe, mɨdmagö yad ilön göp. Yad Jerusalem amem, ‘Bɨ Kub yad Jisas,’ a gɨnabin. Kale manö u nɨŋlö, mulu lugö, yɨp nagɨ lɨnɨg geinaböl aka böŋ nöp al pak lɨnɨg geinaböl u, pɨñɨŋ gagnabin. Haƚöwaƚö am hagnabin,” a ga.
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pen hon Pol nɨp anɨg gɨ hag wasö nɨŋun, arö gun, hagno, “Bɨ Kub nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a gɨno.
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Pen hon anɨg göl Sisaria mɨdun, Jerusalem arnabun, a gun, nan hon gau gɨ jɨn gɨ lun, hadno.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla Sisaria nɨbö rɨmnap aip Jerusalem arno. Kale hanɨp dam Neson ram u lɨlö, aip hanno. Bɨ Neson anɨbu Saipras nɨbö. Nɨpe Jisas nɨp nöd nöp nɨŋ uda.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Jerusalem amjakno, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö hanɨp nɨŋlö aij ga.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Rol Pol hon aip Jems nɨp manö hagnɨg arno. Jerusalem nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp abad mɨdmɨdal bɨ gau magöŋhalö ap magum göm mɨdeila.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pen hon amjakun, Pol kalɨp, “Kale mɨdpim?” a göm, God nɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau gau ajöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau nan nɨhön nɨhön ga u magöŋhalö, bɨ anɨb gau kalɨp aiud anɨbu haga.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Pol anɨg göl aiud anɨbu hageia nɨŋöm, God nɨp aij a göm, Pol nɨp hagla, “Mam. Ne nɨŋban, Juda nɨbi bɨ iru nɨbanö Jisas nɨp nɨŋ udpal u pen kƚö yabɨƚ göm hagpal, ‘Hon Juda nɨbi bɨ mɨdpun. Anɨb u, Juda lo adö u nöp gun,’ a gɨpal.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Pen Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap Jerusalem i apöm hagpal, ‘Pol nɨpe, Mosɨs hadame nöp lo manö kalɨ kƚiñ rɨka u arö göm, hon Juda kai gɨpun adö u arö göm, Juda nɨbi bɨ ju am Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ aŋ gau mɨdpal kalɨp hagöp, “Ñɨ kale gau hañ rɨb gɨ dö gagmim, Juda kai gɨpal rö gagmim,” a göp,’ a gɨpal.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Ne uri Jerusalem i auban, manö anɨbu gau gau arö nɨŋnaböl. Anɨb u, hon aige gun a gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Manö hag amɨl apɨl gun, manö adö añɨ hag lɨno u uri nöp hageinabun, ne nɨŋmön, hain gɨmön. Bɨ hon i bɨ mɨhau mɨhau, manö kƚö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagabun, a gɨpal.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Anɨg gɨpal rö, God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnɨg gaböl. Anɨb u, ne am ñɨn rɨmnap kalɨp aip mɨdmön, nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij gɨmön, nan God nɨp sabe gɨ ñɨnaböl gau ne rau ñɨmön, kalɨp gɨ ñɨmön me, hainö nabɨc umagö kale u rɨknaböl. Anɨg geinabön u me, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋnaböl, nöp manö hagla anɨbu piral nöp hagla. Kale nɨŋnaböl, ne Juda nɨbö u me, hon Juda kai gɨmɨdun rö nöp gɨmɨdan.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Pen Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk ñun hagno, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap nan yɨharɨŋ piral gau sabe göm, wal kaj pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau hagape ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu bu gɨlö umainɨm u, ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim,’ a gun, köp kalɨ kƚiñ rɨkpun,” a gɨla.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Anɨg hageila, Pol manö kalɨp u udöm, ruö bɨ mɨhau mɨhau nan sabe gɨ ñɨnɨg gɨla bɨ anɨb gau aip, kale nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij göm, God sabe gep ram u arla. Amöm, Pol bɨ abad mɨdeila gau kalɨp haga, “Hon ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdun, ñɨn mudun jɨŋ u God nɨp nan rɨmnap ke ke dapun, nɨp sabe gɨ ñɨnabun,” a ga.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Pol anɨg hagöm, kale nan nɨhön nɨhön göm, God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ damöm, mudun jɨŋ ñɨn u söl gö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ Esia Propins mɨdöm aula rɨmnap nɨŋla, Pol God sabe gep ram raul u mɨdeia. Nɨpe mɨdeia au nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau manö haglö, kale kal juöm Pol nɨp ud sɨsɨ lɨla.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Pol nɨp ud sɨsɨ löm, wɨñ kub alöm hagla, “Nɨbi bɨ Isrel gai. Bɨ anɨbi nɨpe ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm, hon Isrel nɨbi bɨ abe, lo hon abe, God sabe gep ram i abe manö naij hagab. Pen adö anɨbu nöp, uri nɨpe Juda nɨbi bɨ wasö gau God sabe gep ram raul mɨgan au aragep gau, kalɨp haƚöwaƚö uɫ gɨ dauub. Anɨb u, nɨpe ram uɫ anɨbi gɨ naij göp,” a gɨla.
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Kale manö hagla anɨbu, gasɨ kale ke nöp nɨŋöm piral hagla. Pol yɨharɨŋ Dɨropimas aip God sabe gep ram söl gau ajailö nɨŋöl göm, gasɨ kale ke nɨŋöm hagla, “Pol bɨ ne Dɨropimas Epesas nɨbö u aip God sabe gep ram raul mɨgan u arbil,” a gɨla.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Pen kale anɨg haglö, manö anɨbu nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, ke nɨbö ke nɨbö apöm Pol nɨp ud ɫɨp gɨ dam God sabe gep ram höŋ yaŋ yulö nɨŋöl gɨ, adɨŋ ajöŋ gɨ ñɨla.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 — ausente —
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 — ausente —
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ami bɨ kub anɨbu apöm, Pol nɨp ud sɨsɨ löm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale nɨp sen mɨhöp lɨmim,” a ga. Hagö, haga rö gɨla. Pen nɨpe bɨ nöd mɨdeila gau kalɨp hag nɨŋa, “Nɨpe nan nɨhön gajɨp nɨp anɨg gabim?” ö ga.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Hageia, kale manö ke ke hagöm, manö pɨg kub yabɨƚ gɨla. Anɨg gɨlö, ami bɨ kub u manö iƚ ap nɨŋagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨp dam ram kub pɨdöŋ kale ud arim,” a ga.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Hagö, ami bɨ kale Pol nɨp dam ajöŋ iƚ goƚ au amjaklö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp se göl amöl göm Pol nɨp sɨƚɨköm, ud pakun, a göm, pen pen gɨ yueila nɨŋöm bɨ ami bɨ rɨmnap Pol nɨp ud ka göm, ram raul kale ud arla.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Pen nɨbi bɨ gau kale kal hagöm hagöm, hagla, “Nɨp böŋ nöp al pak lim!” a gɨla.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Pen ami bɨ gau Pol nɨp dam ram raul mɨgan yaŋ arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga, “Manö yad nöp ap hagnam aka?” ga.
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Yad gasɨ nɨŋbin e, ne me, bɨ au Ijip nɨbö bɨ pen pen gɨpal po dausan (4,000) nöp udöm, dam ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ gau pi göl mɨdeila, bɨ u nöp, a gɨ nɨŋbin. Pen ne Grik manö nɨŋban u me, ne bɨ anɨbu wasö,” ga.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Hageia, Pol haga, “Wasö, yad bɨ Juda ap. Yɨp yag daula daun kub Dasas, Silisia Propins gau. Daun kub yad u hib mɨdöp. Pen yɨp yau, a gɨmön, yad nɨbi bɨ gai i kalɨp manö ap hag ñɨnam,” a ga.
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Hageia, ami bɨ kub u yau, a gö, Pol kabö ubɨŋ ran arep adö u abö gɨ mɨdöm, ñɨn mɨƚɨc gö, nɨbi bɨ gau manö arö gɨlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö u löm, kalɨp manö haga.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.