Atos 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen hon Epesas nɨbi bɨ gau kalɨp, au mɨdaiim, a gun, ñɨg magɨb udun, hadno. Yɨgön u ap aij gö, yɨjɨg göl nöp am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Kos arno. Pen ruö u, Kos arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Rodos arno. Pen ruö u, Rodos arö gun, daun kub Padara arno.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Daun kub Padara amun nɨŋno, ñɨg magɨb ap ram mɨnöŋ Pönisia arnɨg geia. Anɨb u, hon ñɨg magɨb anɨbu udun hadno.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras ñɨmagö sɨdagö lau adö mɨdö nɨŋöl gɨ, am am, ram mɨnöŋ Siria söl apun me, nan kago gau ud yunɨg am daun kub Daia pɨdöŋ gɨno.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Daia am pɨdöŋ gun, am nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp uƚhai nɨŋun, kalɨp aip wik añɨ ap mɨdaino. Pen God Ana nɨpe kalɨp gasɨ ñö, kale Pol nɨp hagla, “Jerusalem arnɨg gabön u, aragmön,” a gɨla.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Pen arnɨg gɨno magö u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla anɨb gau, nɨbi bɨ, ñɨ pai kale gau magöŋhalö hanɨp dam daun kub anɨb höŋ adö ñɨg goƚ au amun, kalɨp aip kugom yɨmun, God nɨp sabe gɨno.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Pen hon, “Kale au mɨdaiim,” a gɨno, kale pen, “Kale gau arim,” a gɨlö, hon am ñɨg magɨb u raul mɨgan u arno nɨŋöl gɨ, kale ado gɨ ram kale arla.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Pen hon ñɨg magɨb udun, daun kub Daia arö gun, am daun kub Dolemais pɨdöŋ gɨno. Pɨdöŋ gun, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, “Kale mɨdpim?” a gun, ñɨn bad ap kalɨp aip aŋ anɨb au mɨdaino.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ruö u kalɨp arö gun, am Sisaria amjakun, Pilip ram u am hanno. Nɨpe Jisas manö aij hag ñɨ ajep bɨ ap. Nɨpe me, nöd Jerusalem mɨdöm, bɨ unbö kagoƚ jɨŋ u aip nan magö nɨme lɨmɨdöp.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Pen bɨ Pilip anɨbu, pai nɨpe mɨhau mɨhau, Jisas manö aij u hag ñɨmɨdal. Pai anɨb gau kale bɨ udagla.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Hon Pilip aip mɨdaino ñɨn aŋ anɨb au, bɨ God manö hagep Agabas ram mɨnöŋ Judia nɨbö aua.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Agabas apöm, Pol dip nagɨ nɨpe u udöm, ñɨmagö ma nɨpe ke nagɨ löm haga, “Ana Uɫ hagöp, ‘Bɨ dip nagɨ nap nɨbö anɨbi, Juda kai Jerusalem au nɨp nagɨ löm, dam Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp ñɨnaböl,’ a göp,” a ga.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Hon magöŋhalö manö anɨbu nɨŋun, Pol nɨp neb neb gun hagno, “Jerusalem aragmön,” a gɨno.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Hagaino, Pol pen pe haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg mög gö mɨɫöŋ gɨpe, mɨdmagö yad ilön göp. Yad Jerusalem amem, ‘Bɨ Kub yad Jisas,’ a gɨnabin. Kale manö u nɨŋlö, mulu lugö, yɨp nagɨ lɨnɨg geinaböl aka böŋ nöp al pak lɨnɨg geinaböl u, pɨñɨŋ gagnabin. Haƚöwaƚö am hagnabin,” a ga.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Pen hon Pol nɨp anɨg gɨ hag wasö nɨŋun, arö gun, hagno, “Bɨ Kub nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a gɨno.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Pen hon anɨg göl Sisaria mɨdun, Jerusalem arnabun, a gun, nan hon gau gɨ jɨn gɨ lun, hadno.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla Sisaria nɨbö rɨmnap aip Jerusalem arno. Kale hanɨp dam Neson ram u lɨlö, aip hanno. Bɨ Neson anɨbu Saipras nɨbö. Nɨpe Jisas nɨp nöd nöp nɨŋ uda.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Jerusalem amjakno, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö hanɨp nɨŋlö aij ga.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Rol Pol hon aip Jems nɨp manö hagnɨg arno. Jerusalem nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp abad mɨdmɨdal bɨ gau magöŋhalö ap magum göm mɨdeila.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pen hon amjakun, Pol kalɨp, “Kale mɨdpim?” a göm, God nɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau gau ajöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau nan nɨhön nɨhön ga u magöŋhalö, bɨ anɨb gau kalɨp aiud anɨbu haga.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Pol anɨg göl aiud anɨbu hageia nɨŋöm, God nɨp aij a göm, Pol nɨp hagla, “Mam. Ne nɨŋban, Juda nɨbi bɨ iru nɨbanö Jisas nɨp nɨŋ udpal u pen kƚö yabɨƚ göm hagpal, ‘Hon Juda nɨbi bɨ mɨdpun. Anɨb u, Juda lo adö u nöp gun,’ a gɨpal.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Pen Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap Jerusalem i apöm hagpal, ‘Pol nɨpe, Mosɨs hadame nöp lo manö kalɨ kƚiñ rɨka u arö göm, hon Juda kai gɨpun adö u arö göm, Juda nɨbi bɨ ju am Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ aŋ gau mɨdpal kalɨp hagöp, “Ñɨ kale gau hañ rɨb gɨ dö gagmim, Juda kai gɨpal rö gagmim,” a göp,’ a gɨpal.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ne uri Jerusalem i auban, manö anɨbu gau gau arö nɨŋnaböl. Anɨb u, hon aige gun a gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Manö hag amɨl apɨl gun, manö adö añɨ hag lɨno u uri nöp hageinabun, ne nɨŋmön, hain gɨmön. Bɨ hon i bɨ mɨhau mɨhau, manö kƚö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagabun, a gɨpal.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Anɨg gɨpal rö, God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnɨg gaböl. Anɨb u, ne am ñɨn rɨmnap kalɨp aip mɨdmön, nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij gɨmön, nan God nɨp sabe gɨ ñɨnaböl gau ne rau ñɨmön, kalɨp gɨ ñɨmön me, hainö nabɨc umagö kale u rɨknaböl. Anɨg geinabön u me, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋnaböl, nöp manö hagla anɨbu piral nöp hagla. Kale nɨŋnaböl, ne Juda nɨbö u me, hon Juda kai gɨmɨdun rö nöp gɨmɨdan.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Pen Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk ñun hagno, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap nan yɨharɨŋ piral gau sabe göm, wal kaj pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau hagape ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu bu gɨlö umainɨm u, ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim,’ a gun, köp kalɨ kƚiñ rɨkpun,” a gɨla.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Anɨg hageila, Pol manö kalɨp u udöm, ruö bɨ mɨhau mɨhau nan sabe gɨ ñɨnɨg gɨla bɨ anɨb gau aip, kale nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij göm, God sabe gep ram u arla. Amöm, Pol bɨ abad mɨdeila gau kalɨp haga, “Hon ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdun, ñɨn mudun jɨŋ u God nɨp nan rɨmnap ke ke dapun, nɨp sabe gɨ ñɨnabun,” a ga.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Pol anɨg hagöm, kale nan nɨhön nɨhön göm, God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ damöm, mudun jɨŋ ñɨn u söl gö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ Esia Propins mɨdöm aula rɨmnap nɨŋla, Pol God sabe gep ram raul u mɨdeia. Nɨpe mɨdeia au nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau manö haglö, kale kal juöm Pol nɨp ud sɨsɨ lɨla.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Pol nɨp ud sɨsɨ löm, wɨñ kub alöm hagla, “Nɨbi bɨ Isrel gai. Bɨ anɨbi nɨpe ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm, hon Isrel nɨbi bɨ abe, lo hon abe, God sabe gep ram i abe manö naij hagab. Pen adö anɨbu nöp, uri nɨpe Juda nɨbi bɨ wasö gau God sabe gep ram raul mɨgan au aragep gau, kalɨp haƚöwaƚö uɫ gɨ dauub. Anɨb u, nɨpe ram uɫ anɨbi gɨ naij göp,” a gɨla.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Kale manö hagla anɨbu, gasɨ kale ke nöp nɨŋöm piral hagla. Pol yɨharɨŋ Dɨropimas aip God sabe gep ram söl gau ajailö nɨŋöl göm, gasɨ kale ke nɨŋöm hagla, “Pol bɨ ne Dɨropimas Epesas nɨbö u aip God sabe gep ram raul mɨgan u arbil,” a gɨla.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Pen kale anɨg haglö, manö anɨbu nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, ke nɨbö ke nɨbö apöm Pol nɨp ud ɫɨp gɨ dam God sabe gep ram höŋ yaŋ yulö nɨŋöl gɨ, adɨŋ ajöŋ gɨ ñɨla.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 — ausente —
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 — ausente —
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ami bɨ kub anɨbu apöm, Pol nɨp ud sɨsɨ löm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale nɨp sen mɨhöp lɨmim,” a ga. Hagö, haga rö gɨla. Pen nɨpe bɨ nöd mɨdeila gau kalɨp hag nɨŋa, “Nɨpe nan nɨhön gajɨp nɨp anɨg gabim?” ö ga.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Hageia, kale manö ke ke hagöm, manö pɨg kub yabɨƚ gɨla. Anɨg gɨlö, ami bɨ kub u manö iƚ ap nɨŋagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨp dam ram kub pɨdöŋ kale ud arim,” a ga.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Hagö, ami bɨ kale Pol nɨp dam ajöŋ iƚ goƚ au amjaklö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp se göl amöl göm Pol nɨp sɨƚɨköm, ud pakun, a göm, pen pen gɨ yueila nɨŋöm bɨ ami bɨ rɨmnap Pol nɨp ud ka göm, ram raul kale ud arla.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Pen nɨbi bɨ gau kale kal hagöm hagöm, hagla, “Nɨp böŋ nöp al pak lim!” a gɨla.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Pen ami bɨ gau Pol nɨp dam ram raul mɨgan yaŋ arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga, “Manö yad nöp ap hagnam aka?” ga.
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Yad gasɨ nɨŋbin e, ne me, bɨ au Ijip nɨbö bɨ pen pen gɨpal po dausan (4,000) nöp udöm, dam ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ gau pi göl mɨdeila, bɨ u nöp, a gɨ nɨŋbin. Pen ne Grik manö nɨŋban u me, ne bɨ anɨbu wasö,” ga.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Hageia, Pol haga, “Wasö, yad bɨ Juda ap. Yɨp yag daula daun kub Dasas, Silisia Propins gau. Daun kub yad u hib mɨdöp. Pen yɨp yau, a gɨmön, yad nɨbi bɨ gai i kalɨp manö ap hag ñɨnam,” a ga.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Hageia, ami bɨ kub u yau, a gö, Pol kabö ubɨŋ ran arep adö u abö gɨ mɨdöm, ñɨn mɨƚɨc gö, nɨbi bɨ gau manö arö gɨlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö u löm, kalɨp manö haga.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.