Atos 21
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Pen hon Epesas nɨbi bɨ gau kalɨp, au mɨdaiim, a gun, ñɨg magɨb udun, hadno. Yɨgön u ap aij gö, yɨjɨg göl nöp am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Kos arno. Pen ruö u, Kos arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Rodos arno. Pen ruö u, Rodos arö gun, daun kub Padara arno.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Daun kub Padara amun nɨŋno, ñɨg magɨb ap ram mɨnöŋ Pönisia arnɨg geia. Anɨb u, hon ñɨg magɨb anɨbu udun hadno.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Am am, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras ñɨmagö sɨdagö lau adö mɨdö nɨŋöl gɨ, am am, ram mɨnöŋ Siria söl apun me, nan kago gau ud yunɨg am daun kub Daia pɨdöŋ gɨno.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Daia am pɨdöŋ gun, am nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp uƚhai nɨŋun, kalɨp aip wik añɨ ap mɨdaino. Pen God Ana nɨpe kalɨp gasɨ ñö, kale Pol nɨp hagla, “Jerusalem arnɨg gabön u, aragmön,” a gɨla.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Pen arnɨg gɨno magö u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla anɨb gau, nɨbi bɨ, ñɨ pai kale gau magöŋhalö hanɨp dam daun kub anɨb höŋ adö ñɨg goƚ au amun, kalɨp aip kugom yɨmun, God nɨp sabe gɨno.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Pen hon, “Kale au mɨdaiim,” a gɨno, kale pen, “Kale gau arim,” a gɨlö, hon am ñɨg magɨb u raul mɨgan u arno nɨŋöl gɨ, kale ado gɨ ram kale arla.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Pen hon ñɨg magɨb udun, daun kub Daia arö gun, am daun kub Dolemais pɨdöŋ gɨno. Pɨdöŋ gun, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, “Kale mɨdpim?” a gun, ñɨn bad ap kalɨp aip aŋ anɨb au mɨdaino.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Ruö u kalɨp arö gun, am Sisaria amjakun, Pilip ram u am hanno. Nɨpe Jisas manö aij hag ñɨ ajep bɨ ap. Nɨpe me, nöd Jerusalem mɨdöm, bɨ unbö kagoƚ jɨŋ u aip nan magö nɨme lɨmɨdöp.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pen bɨ Pilip anɨbu, pai nɨpe mɨhau mɨhau, Jisas manö aij u hag ñɨmɨdal. Pai anɨb gau kale bɨ udagla.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Hon Pilip aip mɨdaino ñɨn aŋ anɨb au, bɨ God manö hagep Agabas ram mɨnöŋ Judia nɨbö aua.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Agabas apöm, Pol dip nagɨ nɨpe u udöm, ñɨmagö ma nɨpe ke nagɨ löm haga, “Ana Uɫ hagöp, ‘Bɨ dip nagɨ nap nɨbö anɨbi, Juda kai Jerusalem au nɨp nagɨ löm, dam Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp ñɨnaböl,’ a göp,” a ga.
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Hon magöŋhalö manö anɨbu nɨŋun, Pol nɨp neb neb gun hagno, “Jerusalem aragmön,” a gɨno.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Hagaino, Pol pen pe haga, “Yɨp nɨhön gɨnɨg mög gö mɨɫöŋ gɨpe, mɨdmagö yad ilön göp. Yad Jerusalem amem, ‘Bɨ Kub yad Jisas,’ a gɨnabin. Kale manö u nɨŋlö, mulu lugö, yɨp nagɨ lɨnɨg geinaböl aka böŋ nöp al pak lɨnɨg geinaböl u, pɨñɨŋ gagnabin. Haƚöwaƚö am hagnabin,” a ga.
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pen hon Pol nɨp anɨg gɨ hag wasö nɨŋun, arö gun, hagno, “Bɨ Kub nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab,” a gɨno.
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Pen hon anɨg göl Sisaria mɨdun, Jerusalem arnabun, a gun, nan hon gau gɨ jɨn gɨ lun, hadno.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla Sisaria nɨbö rɨmnap aip Jerusalem arno. Kale hanɨp dam Neson ram u lɨlö, aip hanno. Bɨ Neson anɨbu Saipras nɨbö. Nɨpe Jisas nɨp nöd nöp nɨŋ uda.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Jerusalem amjakno, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö hanɨp nɨŋlö aij ga.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Rol Pol hon aip Jems nɨp manö hagnɨg arno. Jerusalem nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp abad mɨdmɨdal bɨ gau magöŋhalö ap magum göm mɨdeila.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Pen hon amjakun, Pol kalɨp, “Kale mɨdpim?” a göm, God nɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau gau ajöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau nan nɨhön nɨhön ga u magöŋhalö, bɨ anɨb gau kalɨp aiud anɨbu haga.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Pol anɨg göl aiud anɨbu hageia nɨŋöm, God nɨp aij a göm, Pol nɨp hagla, “Mam. Ne nɨŋban, Juda nɨbi bɨ iru nɨbanö Jisas nɨp nɨŋ udpal u pen kƚö yabɨƚ göm hagpal, ‘Hon Juda nɨbi bɨ mɨdpun. Anɨb u, Juda lo adö u nöp gun,’ a gɨpal.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Pen Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap Jerusalem i apöm hagpal, ‘Pol nɨpe, Mosɨs hadame nöp lo manö kalɨ kƚiñ rɨka u arö göm, hon Juda kai gɨpun adö u arö göm, Juda nɨbi bɨ ju am Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ aŋ gau mɨdpal kalɨp hagöp, “Ñɨ kale gau hañ rɨb gɨ dö gagmim, Juda kai gɨpal rö gagmim,” a göp,’ a gɨpal.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Ne uri Jerusalem i auban, manö anɨbu gau gau arö nɨŋnaböl. Anɨb u, hon aige gun a gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Manö hag amɨl apɨl gun, manö adö añɨ hag lɨno u uri nöp hageinabun, ne nɨŋmön, hain gɨmön. Bɨ hon i bɨ mɨhau mɨhau, manö kƚö nɨŋö nɨŋö God nɨp hagabun, a gɨpal.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Anɨg gɨpal rö, God nɨp nan pak sabe gɨ ñɨnɨg gaböl. Anɨb u, ne am ñɨn rɨmnap kalɨp aip mɨdmön, nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij gɨmön, nan God nɨp sabe gɨ ñɨnaböl gau ne rau ñɨmön, kalɨp gɨ ñɨmön me, hainö nabɨc umagö kale u rɨknaböl. Anɨg geinabön u me, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋnaböl, nöp manö hagla anɨbu piral nöp hagla. Kale nɨŋnaböl, ne Juda nɨbö u me, hon Juda kai gɨmɨdun rö nöp gɨmɨdan.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Pen Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk ñun hagno, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap nan yɨharɨŋ piral gau sabe göm, wal kaj pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau hagape ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu bu gɨlö umainɨm u, ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim,’ a gun, köp kalɨ kƚiñ rɨkpun,” a gɨla.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Anɨg hageila, Pol manö kalɨp u udöm, ruö bɨ mɨhau mɨhau nan sabe gɨ ñɨnɨg gɨla bɨ anɨb gau aip, kale nan nɨhön nɨhön göm God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ aij göm, God sabe gep ram u arla. Amöm, Pol bɨ abad mɨdeila gau kalɨp haga, “Hon ñɨn unbö kagoƚ jɨŋ u mɨdun, ñɨn mudun jɨŋ u God nɨp nan rɨmnap ke ke dapun, nɨp sabe gɨ ñɨnabun,” a ga.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Pol anɨg hagöm, kale nan nɨhön nɨhön göm, God amgö ilö uɫ mɨdeinaböl u, gɨ damöm, mudun jɨŋ ñɨn u söl gö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ Esia Propins mɨdöm aula rɨmnap nɨŋla, Pol God sabe gep ram raul u mɨdeia. Nɨpe mɨdeia au nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau manö haglö, kale kal juöm Pol nɨp ud sɨsɨ lɨla.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Pol nɨp ud sɨsɨ löm, wɨñ kub alöm hagla, “Nɨbi bɨ Isrel gai. Bɨ anɨbi nɨpe ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm, hon Isrel nɨbi bɨ abe, lo hon abe, God sabe gep ram i abe manö naij hagab. Pen adö anɨbu nöp, uri nɨpe Juda nɨbi bɨ wasö gau God sabe gep ram raul mɨgan au aragep gau, kalɨp haƚöwaƚö uɫ gɨ dauub. Anɨb u, nɨpe ram uɫ anɨbi gɨ naij göp,” a gɨla.
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Kale manö hagla anɨbu, gasɨ kale ke nöp nɨŋöm piral hagla. Pol yɨharɨŋ Dɨropimas aip God sabe gep ram söl gau ajailö nɨŋöl göm, gasɨ kale ke nɨŋöm hagla, “Pol bɨ ne Dɨropimas Epesas nɨbö u aip God sabe gep ram raul mɨgan u arbil,” a gɨla.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Pen kale anɨg haglö, manö anɨbu nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, ke nɨbö ke nɨbö apöm Pol nɨp ud ɫɨp gɨ dam God sabe gep ram höŋ yaŋ yulö nɨŋöl gɨ, adɨŋ ajöŋ gɨ ñɨla.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 — ausente —
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 — ausente —
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Ami bɨ kub anɨbu apöm, Pol nɨp ud sɨsɨ löm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Kale nɨp sen mɨhöp lɨmim,” a ga. Hagö, haga rö gɨla. Pen nɨpe bɨ nöd mɨdeila gau kalɨp hag nɨŋa, “Nɨpe nan nɨhön gajɨp nɨp anɨg gabim?” ö ga.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Hageia, kale manö ke ke hagöm, manö pɨg kub yabɨƚ gɨla. Anɨg gɨlö, ami bɨ kub u manö iƚ ap nɨŋagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Nɨp dam ram kub pɨdöŋ kale ud arim,” a ga.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Hagö, ami bɨ kale Pol nɨp dam ajöŋ iƚ goƚ au amjaklö nɨŋöl göm, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp se göl amöl göm Pol nɨp sɨƚɨköm, ud pakun, a göm, pen pen gɨ yueila nɨŋöm bɨ ami bɨ rɨmnap Pol nɨp ud ka göm, ram raul kale ud arla.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Pen nɨbi bɨ gau kale kal hagöm hagöm, hagla, “Nɨp böŋ nöp al pak lim!” a gɨla.
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Pen ami bɨ gau Pol nɨp dam ram raul mɨgan yaŋ arnɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol ami bɨ kub yabɨƚ u nɨp haga, “Manö yad nöp ap hagnam aka?” ga.
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Yad gasɨ nɨŋbin e, ne me, bɨ au Ijip nɨbö bɨ pen pen gɨpal po dausan (4,000) nöp udöm, dam ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ gau pi göl mɨdeila, bɨ u nöp, a gɨ nɨŋbin. Pen ne Grik manö nɨŋban u me, ne bɨ anɨbu wasö,” ga.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Hageia, Pol haga, “Wasö, yad bɨ Juda ap. Yɨp yag daula daun kub Dasas, Silisia Propins gau. Daun kub yad u hib mɨdöp. Pen yɨp yau, a gɨmön, yad nɨbi bɨ gai i kalɨp manö ap hag ñɨnam,” a ga.
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Hageia, ami bɨ kub u yau, a gö, Pol kabö ubɨŋ ran arep adö u abö gɨ mɨdöm, ñɨn mɨƚɨc gö, nɨbi bɨ gau manö arö gɨlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ hagmɨdal manö u löm, kalɨp manö haga.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.