Atos 1

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mam Diopilas. Yad nöp manö nöd kalɨ kƚiñ rɨknö u, Jisas nɨp yag daulö majö göm, wög iƚ göm mɨd damöm, nan nɨhön nɨhön göm, manö nɨhön nɨhön hag ñöm ga u, nöp köp nöd u kalɨ kƚiñ rɨknö.
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 Hainö, God Jisas nɨp dam ap ran jak kumi kabö laŋ au ud ara. Pen nɨpe kumi kabö adö laŋ au arnɨg ga magö u, nɨpe gö Ana Uɫ nɨpe manö nɨpe ud arep hag la bɨ gau kalɨp hag ñɨ aij ga. Manö anɨbu magöŋhalö nöd kalɨ kƚiñ rɨkem nöp ñɨnö u.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 Jisas uma pen kauyaŋ uraköm, ñɨn unbö ñɨnjuöl mɨhöp (40) aŋ u ñɨn iru nöp waiö löm, manö nɨpe ud arep bɨ nɨpe gau aip mɨdöm, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u kalɨp hag ñɨmɨdöp. Anɨg gö, kale amgö magö kale ke nɨŋla nɨpe kamɨŋ mɨdeia.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 Pen umöm uraköm, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdmɨdöp ñɨn aŋ anɨb au, ñɨn ap bɨ nɨpe anɨb gau aip nan magö ñɨŋöm haga, “Yad kalöp nöd hagnö rö, Bapi yad nan nɨhön kalöp ñɨnabin a ga u, Jerusalem aui nöp mɨdmim, abad mɨdaimim.
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 Jon ñɨg pak ñeb bɨ u nɨbi bɨ kalɨp ñɨg u nöp pak ña, pen ñɨn mɨhöp nöp ap arö, Ana Uɫ u apöm kalöp pak ñɨnab,” a ga.
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Pen ñɨn ap Jisas nɨpe bɨ nɨpe anɨb gau mɨdeila aŋ au waiö lö, nɨp hagla, “Bɨ Kub, ne mɨñi kiŋ hon mɨdö, hon Isrel nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon i kauyaŋ ke abad mɨdun, ram mɨnöŋ rɨmnap abad mɨdun gɨnabun aka?” gɨla.
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Hageila, kalɨp haga, “Ñɨn mai gɨnab u, Bapi gasɨ nɨpe ke nɨŋöm hag la; nan kale wasö.
7 Jesus respondeu:
8 Pen Ana Uɫ nɨpe kalöp auö, kale pɨdöŋ udmim ammim, Jerusalem nɨbi bɨ, Judia nɨbi bɨ, Sameria nɨbi bɨ, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö gau, yad nɨhön nɨhön gɨpin u kalɨp hag ñɨnabim,” a ga.
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau nɨŋmɨdlö nɨŋöl gɨ, God nɨp dam ap ran jak kumi kabö adö laŋ au ud arö nɨŋöl gɨ, kumi bad ap apöm nɨp harɨka.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 Pen nɨpe areia, kale kumi kabö laŋ nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp bɨ waƚɨj rud yɨmlö mɨhau ap kalɨp pɨg urak mɨdailö.
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 Bɨ anɨb mɨhau haglö, “Bɨ Galili nɨbö gai i, kale nɨhön gɨnɨg kumi kabö laŋ nɨŋ mɨdpim? Kale nɨŋöl gɨ mɨdpe nɨŋöl gɨ, God nɨpe gö, Jisas ap ran jak kumi kabö adö laŋ au ud aröp u, hainö nɨpe ke unbö rö nöp ado gɨ aunab,” a gɨlö.
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Olip Dum laŋ mɨdeila u arö göm, Jerusalem ado gɨ arla. Adan mɨlö wasö, Olip Dum Jerusalem nɨbö söl; Juda God nɨp sabe gep ñɨn u kale ajmɨdal rö nöp.
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Jerusalem amöm, ram haneb kale amjaköm, ram raul adö laŋ mɨgan u arla. Bɨ mɨdeila gau: Pida, Jon, Jems, Edru, Pilip, Domas, Badolomyu, Madyu, Alpias ñɨ nɨpe Jems u, Saimon Selod u, Jems ñɨ nɨpe Judas u.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Kale pör pör magum göm, God nɨp sabe gɨmɨdal. Jisas nɨme Maria u, Jisas nɨmam bɨ gau, nɨbi rɨmnap halö pör anɨg gɨmɨdal.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Pen ñɨn aŋ anɨb au, nɨbi bɨ ñɨnjuöl unbö kagoƚ jɨŋ (120) rö ap magum gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida uraköm kalɨp haga,
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 “Añ mam bɨ nɨŋim. Ana Uɫ nɨpe hadame nöp Depid nɨp gasɨ ñö, Judas Jisas nɨp mumug nɨŋa bɨ u gɨnab rö nɨŋöm kalɨ kƚiñ rɨkö, haga haga rö nöp ga.
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Jisas bɨ Judas anɨbu udö, hon aip mɨdöm, wög nɨpe u jɨm ñöl gɨmɨdun,” a ga.
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 Pen hainö nɨpe Jisas nɨp mumug nɨŋöm, mani uda u damöm, mɨnöŋ naböŋ ap rauöm, mɨd damöm, ñɨn añɨ ap ap lug paköm, mudun nɨpe u pabu göm, hibur magöŋhalö lɨm gɨ höŋ hañauö uma.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Anɨg göl umö, Jerusalem nɨbi bɨ magöŋhalö nɨŋöm, mɨnöŋ naböŋ rauöm uma anɨbu, hib Akeldama a gɨla. Akeldama hagla manö iƚ u, “Hagape Luga Mɨnöŋ Nabö?,” a göm hagla.
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 Pida haga, “Depid hadame nöp God Manö adɨŋ Sam a gɨpal u kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
21 Haga anɨbu, bɨ hon ke ap nɨŋun udnabun. Hon Bɨ Kub Jisas aip ajmɨdun u, bɨ hon aip pör ajmɨdöp bɨ ap nɨŋun udnabun.
21 — ausente —
22 Bɨ hon aip pör ajöm, Jon Jisas nɨp ñɨg pak ña u nɨŋöm, mɨd damöm, Jisas umöm uraköm kumi kabö adö laŋ ara nɨŋa bɨ ap nɨŋun udnabun. Bɨ anɨbu rö udno me, Bɨ Kub Jisas umöm uraka manö u hag ñɨ aij gɨnab,” a ga.
22 — ausente —
23 Pida anɨg hagö, bɨ ne Madaias aip Josep aip kalɨp mɨhöŋ hag lɨla. Pen Josep ñɨn rɨmnap hib nɨpe ap Basabas, ap Jasdas, a gɨmɨdal.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 — ausente —
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Anɨg hagöm, bɨ anɨb mɨhau ilöŋ cal ud gulu gɨ udlö, Madaias hib apranö, Jisas manö ud arep unbö agɨp laŋ aip jɨm ñöm, kauyaŋ bɨ unbö mɨgan laŋ la.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.