Atos 19
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Apolos Korid mɨdeia ñɨn aŋ anɨb au, Pol nɨpe am Galesia Propins gau abe, ram mɨnöŋ Prijia gau abe, aŋ au gɨ ajöl göm, daun kub Epesas amjaka. Amjaköm nɨŋa, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Pol kalɨp hag nɨŋa, “Kale Jisas nɨp nɨŋ udpe ñɨn u, Ana Uɫ halö udpe aka wasö?” ga.
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Anɨg hageila, Pol kalɨp haga, “Pen kale ñɨg pakpe u, iƚ u nɨhön, a gɨ gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Anɨg hageila, Pol haga, “Jon Isrel nɨbi bɨ gau hagö, ñɨg pakmɨdal u, nan si nan naij gɨpun u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, nɨŋlö me, kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp. Pen Jon kalɨp hagmɨdöp, ‘Bɨ Kub hainö aunab u auö, nɨp nɨŋ udmim,’ a gɨmɨdöp. Bɨ hainö aunab a ga anɨbu, Jisas nöp,” a ga.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Pol anɨg hageia, Bɨ Kub Jisas nɨp nɨŋ udun, nɨbi bɨ nɨpe yabɨƚ mɨdaiun, a göm, ñɨg pakla.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kale ñɨg paklö nɨŋöl gɨ, Pol ñɨmagö nɨpe kalɨp adö au lö, Ana Uɫ kalɨp auö, adɨŋ manö yabɨƚ unbö ke ke hagöm, God manö aij u hag ñɨla.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Bɨ unbö mɨgan laŋ rö anɨg gɨla.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pol rakɨn mɨhau nɨgaŋ, Juda nɨbi bɨ magum gep ram aula gau aip, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u nɨŋ udöl, a göm, kƚö göm, waiö nöp manö hag amɨl apɨl gɨ mɨdmɨdöp.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Pen nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ mɨdmagö kale u gasɨ mɨdmagö kale aŋ gau nöp mɨdeia nɨŋöm Pol manö haga u udagnabun, a göm, nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdeila aŋ au amöm, Bɨ Kub Adan Arep u manö naij hagla. Anɨg haglö, Pol nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nöp uɫ gɨ dam, Diranas skul ram kub u amöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdmɨdöp.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Pol anɨg göl hag ñɨ mɨdö, mɨ mɨhöp inö me, Juda nɨbi bɨ gau löm, Grik nɨbi bɨ gau löm, Esia Propins mɨdeila gau magöŋhalö Jisas manö aij u nɨŋla.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 God nɨpe Pol aip mɨdeia nɨŋöm nɨpe nan gagep rö ke yabɨƚ rɨmnap gɨmɨdöp.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Nɨbi bɨ rɨmnap kale Pol agsi waƚɨj bad nɨpe gau dam, nɨbi bɨ mɨña ga gau hañ romaŋ kalɨp lɨlö, urak armɨdal; kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ almɨdöp gau kale u rö nöp höŋ armɨdal.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Juda nɨbi bɨ rɨmnap kuj nan gau göm, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yu ajmɨdal. Pen hainö, Pol gaia rö nɨŋöm, hon u rö nöp Bɨ Kub Jisas hib hagno, kɨjaki aiön pi höŋ arlaŋ, a göm, kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ alla gau kalɨp hagla, “Jisas, Pol manö nɨpe hagmɨdöp bɨ u, hib nɨpe hagabun u nɨŋmön, höŋ aru!” a gɨla.
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ap Sipa, ñɨ nɨpe unbö mudun jɨŋ anɨg gɨ mɨdeila.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Pen mañ ap kale, kɨjaki aiön pi hag yuun, a göm, anɨg haglö nɨŋöl gɨ, kɨjaki bɨ abaŋ ala u manö kale u nɨŋöm kalɨp pen haga, “Yad Jisas nɨŋbin, Pol nɨp nɨŋbin u pen kale bɨ an?” ö ga.
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Anɨg hagöm, bɨ kɨjaki abaŋ ala u kƚö ke yabɨƚ kalɨp raƚa göm, mɨñu magö pak ado malo göm, waƚɨj kalɨp gau ud bɨƚɨƚɨ gɨ yuö, kale magö nöp me ram anɨbu arö göm, hagape halö pɨñɨŋ gɨ arla.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Pen manö anɨbu, Juda nɨbi bɨ abe, Grik nɨbi bɨ abe, Epesas mɨdeila gau magöŋhalö nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, Bɨ Kub Jisas hib nɨpe u nöp haglö adö ara.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Anɨg gö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau iru nöp ap magum göm, nan nɨhön nɨhön gɨ naij gɨla gau hag waiö lɨla.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Kuj nan gau göm, buk kalɨ kƚiñ rɨk lɨmɨdal gau, nɨbi bɨ rɨmnap daulö, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kale mab pak laulö ina. Buk nan anɨb gau, mani kabö magö silpa rauep wö ralö, pipdi dausan (50,000) rö ara.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Pen daun kub Epesas anɨbu anɨg geila me, Bɨ Kub manö aij u gau gau aramöm pɨdöŋ yabɨƚ ga.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Pen hainö, God Ana nɨpe Pol nɨp gasɨ ñö, Pol haga, “Yad Masedonia amem, Akaia amem, Jerusalem arnabin. Pen hainö Rom u rö nöp arnam,” a ga.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Anɨg hagöm, bɨ mɨhau nɨpe aip wög gɨmɨdil, Dimodi aip Erasdas aip kalɨp hag yuö, Masedonia Propins arlö. Nɨpe pen Esia Propins rapɨn ñɨn bad ap mɨdeia.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Pol Epesas mɨdeia ñɨn aŋ anɨb au, Epesas nɨbi bɨ rɨmnap uraköm, Bɨ Kub Adan Arep manö aij anɨbu nɨŋ udla nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋlö, mulu lugö, pen pen gɨnɨg rö geila.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Pen bɨ ap, hib nɨpe Demidrias u, bɨ nɨpe rɨmnap aip kabö silpa udöm, god piral sabe gɨmɨdal, hib Ademis, a gɨmɨdal u, ram pro kƚiñ aij rɨmnap gɨ lɨlö, nɨbi bɨ rɨmnap apöm, rau dam löm, nɨbi kub hon Ademis nɨp sabe gep ram u, a göm, sabe gɨmɨdal. Bɨ anɨb gau wög anɨbu göm, mani kub yabɨƚ udmɨdal.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Demidrias nɨpe, bɨ nɨp wög gɨmɨdal gau abe, bɨ wög kale gɨmɨdal anɨbu rö gɨmɨdal bɨ gau abe hagö, ap magum geila, haga, “Kale nɨŋbim, hon wög añɨ anɨbu gun me, mani kub yabɨƚ udpun.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Pen uri bɨ anɨb Pol apöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm hagöp, ‘Ñɨmagö udöm nan gɨpal gau nan sabe gep wasö,’ göp. Anɨg hagajɨp, Epesas aui abe, Esia Propins gau abe, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp manö nɨpe udpal.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Pol manö piral u hagö, nɨŋ udöm, nan gɨ lɨno raumɨdal u, hainö rauagnaböl. Pen adö anɨbu nöp hagagabin. Hon ke abe, nɨbi bɨ Esia Propins gau magöŋhalö abe, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö abe, god kub Ademis u nɨp sabe gɨpun. Pen nɨp arö göm, ram kub nɨp sabe gɨpal u u rö nöp arö göl rö löp, a gem, hagabin,” a ga.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Demidrias anɨg hagö, bɨ anɨb gau nɨŋlö, mulu kal yabɨƚ lugö, meg mɨgan dap ranöm hagla, “Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ! Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ!” a gɨla.
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Anɨg göl manö kub haglö arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ daun kub anɨbu magöŋhalö apöm, Pol bɨ nɨpe mɨhau ud sɨsɨ lɨ ɫɨp gɨ dam manö hagep ka u ud arla. Pol bɨ nɨpe anɨb mɨhau nɨpe aip Masedonia Propins nɨbö ap mɨdailö. Hib kalpe mɨhöŋ u, Gaias aip Arisdakas aip.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Pol pen, nɨbi bɨ ap magum göm, manö hageila aŋ au arnam, a ga u pen nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau nɨp wasö gɨla.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Pen Esia Propins gapman bɨ kub rɨmnap, Pol nɨp bɨ nɨŋeb nɨpe u me, nɨp manö yuöm hagla, “Nɨbi bɨ manö hagep ka au ap magum göm, manö hagaböl au aragmön wasö,” gɨla.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Pen nɨbi bɨ iru nöp ap magum göm, manö kub hagöm, manö ke ke yabɨƚ nöp hagla. Nɨbi bɨ iru nöp kale manö iƚ mɨdöp nɨŋun hagabun u, a göm, nɨŋagla; haƚöwaƚö nöp hagla.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Pen bɨ Juda rɨmnap, bɨ hon Aleksada kalɨp hag aij gɨnab, a göm, nɨp nɨbi bɨ amgö ilö au yuöm, nɨbi bɨ rɨmnap manö adö rɨmnap anɨg anɨg hagnɨm, a göm, wɨñ al hagaila pen nɨpe manö hagnɨg göm, kale manö hagagmim a göm, ñɨmagö ud mɨƚɨc gɨ ña.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Aleksada ñɨmagö ud mɨƚɨc gɨ ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau nɨŋla, nɨpe Juda nɨbö bɨ ap, nɨŋöm maj mɨgan dap ranöm, manö adö añɨ nöp wɨñ kub al hagöm hagla, “Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ! Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ!” a göm, manö adö añɨ anɨbu nöp seg wɨñ mɨlö padö yabɨƚ al hag mɨdeila.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Kale du aua nöp anɨg wɨñ al hag mɨdö mɨdö, hainö bɨ daun gapman wög göm, kalɨ kƚiñ rɨkep bɨ kub kale u uraköm, kalɨp haga, “Agamɨj mɨdaiim!” a ga. Anɨg hagö hagö, agamɨj mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe haga, “Epesas nɨbi bɨ. Ram mɨnöŋ hon i, god kub Ademis kabö ana nɨpe kumi kabö laŋ nɨbö ju aua u udun, ram gɨ lɨ aij gun, sabe gɨpun u, bɨ an nɨŋagöp, a gɨmim, manö hauƚ gabim?
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Manö anɨbu, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hadö nɨŋbal. Anɨb u, kale agamɨj mɨdmim dui gagmim.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Pen bɨ daubim mɨhai i, god hon Ademis nɨp hag jumil, ram sabe gɨpun gau nan rɨmnap si udagpil u pen kalɨp aui daubim.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Anɨb u, Demidrias aka bɨ nɨpe rɨmnap bɨ ap nɨp manö kub hagnɨg gɨnaböl u, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ gau mɨdpal gau amöm manö haglö, kale manö kub anɨbu nɨŋnaböl.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Pen manö mɨŋör rɨmnap mɨdainɨm u, gapman bɨ manö ud asɨkep nɨŋ mɨdeinaböl amgö ilö kale au hagpe nɨŋöl.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Hon mɨñi aui ap magum gun, manö pɨg gabun u, manö iƚ ap mɨdö hagagabun. Gapman bɨ kub yabɨƚ ap, ‘Nɨhön gɨnɨg ap magum gɨmim anɨg gabim,’ a gö, pen manö ap hagun rö lagöp,” a ga.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Nɨpe anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp hag yuö, ke ke arla.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.