Atos 19
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Apolos Korid mɨdeia ñɨn aŋ anɨb au, Pol nɨpe am Galesia Propins gau abe, ram mɨnöŋ Prijia gau abe, aŋ au gɨ ajöl göm, daun kub Epesas amjaka. Amjaköm nɨŋa, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 Pol kalɨp hag nɨŋa, “Kale Jisas nɨp nɨŋ udpe ñɨn u, Ana Uɫ halö udpe aka wasö?” ga.
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Anɨg hageila, Pol kalɨp haga, “Pen kale ñɨg pakpe u, iƚ u nɨhön, a gɨ gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Anɨg hageila, Pol haga, “Jon Isrel nɨbi bɨ gau hagö, ñɨg pakmɨdal u, nan si nan naij gɨpun u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, nɨŋlö me, kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp. Pen Jon kalɨp hagmɨdöp, ‘Bɨ Kub hainö aunab u auö, nɨp nɨŋ udmim,’ a gɨmɨdöp. Bɨ hainö aunab a ga anɨbu, Jisas nöp,” a ga.
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Pol anɨg hageia, Bɨ Kub Jisas nɨp nɨŋ udun, nɨbi bɨ nɨpe yabɨƚ mɨdaiun, a göm, ñɨg pakla.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kale ñɨg paklö nɨŋöl gɨ, Pol ñɨmagö nɨpe kalɨp adö au lö, Ana Uɫ kalɨp auö, adɨŋ manö yabɨƚ unbö ke ke hagöm, God manö aij u hag ñɨla.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Bɨ unbö mɨgan laŋ rö anɨg gɨla.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pol rakɨn mɨhau nɨgaŋ, Juda nɨbi bɨ magum gep ram aula gau aip, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u nɨŋ udöl, a göm, kƚö göm, waiö nöp manö hag amɨl apɨl gɨ mɨdmɨdöp.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Pen nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ mɨdmagö kale u gasɨ mɨdmagö kale aŋ gau nöp mɨdeia nɨŋöm Pol manö haga u udagnabun, a göm, nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdeila aŋ au amöm, Bɨ Kub Adan Arep u manö naij hagla. Anɨg haglö, Pol nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nöp uɫ gɨ dam, Diranas skul ram kub u amöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdmɨdöp.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Pol anɨg göl hag ñɨ mɨdö, mɨ mɨhöp inö me, Juda nɨbi bɨ gau löm, Grik nɨbi bɨ gau löm, Esia Propins mɨdeila gau magöŋhalö Jisas manö aij u nɨŋla.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 God nɨpe Pol aip mɨdeia nɨŋöm nɨpe nan gagep rö ke yabɨƚ rɨmnap gɨmɨdöp.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 Nɨbi bɨ rɨmnap kale Pol agsi waƚɨj bad nɨpe gau dam, nɨbi bɨ mɨña ga gau hañ romaŋ kalɨp lɨlö, urak armɨdal; kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ almɨdöp gau kale u rö nöp höŋ armɨdal.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Juda nɨbi bɨ rɨmnap kuj nan gau göm, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yu ajmɨdal. Pen hainö, Pol gaia rö nɨŋöm, hon u rö nöp Bɨ Kub Jisas hib hagno, kɨjaki aiön pi höŋ arlaŋ, a göm, kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ alla gau kalɨp hagla, “Jisas, Pol manö nɨpe hagmɨdöp bɨ u, hib nɨpe hagabun u nɨŋmön, höŋ aru!” a gɨla.
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ap Sipa, ñɨ nɨpe unbö mudun jɨŋ anɨg gɨ mɨdeila.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Pen mañ ap kale, kɨjaki aiön pi hag yuun, a göm, anɨg haglö nɨŋöl gɨ, kɨjaki bɨ abaŋ ala u manö kale u nɨŋöm kalɨp pen haga, “Yad Jisas nɨŋbin, Pol nɨp nɨŋbin u pen kale bɨ an?” ö ga.
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Anɨg hagöm, bɨ kɨjaki abaŋ ala u kƚö ke yabɨƚ kalɨp raƚa göm, mɨñu magö pak ado malo göm, waƚɨj kalɨp gau ud bɨƚɨƚɨ gɨ yuö, kale magö nöp me ram anɨbu arö göm, hagape halö pɨñɨŋ gɨ arla.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Pen manö anɨbu, Juda nɨbi bɨ abe, Grik nɨbi bɨ abe, Epesas mɨdeila gau magöŋhalö nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, Bɨ Kub Jisas hib nɨpe u nöp haglö adö ara.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Anɨg gö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau iru nöp ap magum göm, nan nɨhön nɨhön gɨ naij gɨla gau hag waiö lɨla.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Kuj nan gau göm, buk kalɨ kƚiñ rɨk lɨmɨdal gau, nɨbi bɨ rɨmnap daulö, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kale mab pak laulö ina. Buk nan anɨb gau, mani kabö magö silpa rauep wö ralö, pipdi dausan (50,000) rö ara.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Pen daun kub Epesas anɨbu anɨg geila me, Bɨ Kub manö aij u gau gau aramöm pɨdöŋ yabɨƚ ga.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Pen hainö, God Ana nɨpe Pol nɨp gasɨ ñö, Pol haga, “Yad Masedonia amem, Akaia amem, Jerusalem arnabin. Pen hainö Rom u rö nöp arnam,” a ga.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Anɨg hagöm, bɨ mɨhau nɨpe aip wög gɨmɨdil, Dimodi aip Erasdas aip kalɨp hag yuö, Masedonia Propins arlö. Nɨpe pen Esia Propins rapɨn ñɨn bad ap mɨdeia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Pol Epesas mɨdeia ñɨn aŋ anɨb au, Epesas nɨbi bɨ rɨmnap uraköm, Bɨ Kub Adan Arep manö aij anɨbu nɨŋ udla nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋlö, mulu lugö, pen pen gɨnɨg rö geila.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Pen bɨ ap, hib nɨpe Demidrias u, bɨ nɨpe rɨmnap aip kabö silpa udöm, god piral sabe gɨmɨdal, hib Ademis, a gɨmɨdal u, ram pro kƚiñ aij rɨmnap gɨ lɨlö, nɨbi bɨ rɨmnap apöm, rau dam löm, nɨbi kub hon Ademis nɨp sabe gep ram u, a göm, sabe gɨmɨdal. Bɨ anɨb gau wög anɨbu göm, mani kub yabɨƚ udmɨdal.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Demidrias nɨpe, bɨ nɨp wög gɨmɨdal gau abe, bɨ wög kale gɨmɨdal anɨbu rö gɨmɨdal bɨ gau abe hagö, ap magum geila, haga, “Kale nɨŋbim, hon wög añɨ anɨbu gun me, mani kub yabɨƚ udpun.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Pen uri bɨ anɨb Pol apöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm hagöp, ‘Ñɨmagö udöm nan gɨpal gau nan sabe gep wasö,’ göp. Anɨg hagajɨp, Epesas aui abe, Esia Propins gau abe, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp manö nɨpe udpal.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Pol manö piral u hagö, nɨŋ udöm, nan gɨ lɨno raumɨdal u, hainö rauagnaböl. Pen adö anɨbu nöp hagagabin. Hon ke abe, nɨbi bɨ Esia Propins gau magöŋhalö abe, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö abe, god kub Ademis u nɨp sabe gɨpun. Pen nɨp arö göm, ram kub nɨp sabe gɨpal u u rö nöp arö göl rö löp, a gem, hagabin,” a ga.
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Demidrias anɨg hagö, bɨ anɨb gau nɨŋlö, mulu kal yabɨƚ lugö, meg mɨgan dap ranöm hagla, “Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ! Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ!” a gɨla.
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Anɨg göl manö kub haglö arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ daun kub anɨbu magöŋhalö apöm, Pol bɨ nɨpe mɨhau ud sɨsɨ lɨ ɫɨp gɨ dam manö hagep ka u ud arla. Pol bɨ nɨpe anɨb mɨhau nɨpe aip Masedonia Propins nɨbö ap mɨdailö. Hib kalpe mɨhöŋ u, Gaias aip Arisdakas aip.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pol pen, nɨbi bɨ ap magum göm, manö hageila aŋ au arnam, a ga u pen nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau nɨp wasö gɨla.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Pen Esia Propins gapman bɨ kub rɨmnap, Pol nɨp bɨ nɨŋeb nɨpe u me, nɨp manö yuöm hagla, “Nɨbi bɨ manö hagep ka au ap magum göm, manö hagaböl au aragmön wasö,” gɨla.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Pen nɨbi bɨ iru nöp ap magum göm, manö kub hagöm, manö ke ke yabɨƚ nöp hagla. Nɨbi bɨ iru nöp kale manö iƚ mɨdöp nɨŋun hagabun u, a göm, nɨŋagla; haƚöwaƚö nöp hagla.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Pen bɨ Juda rɨmnap, bɨ hon Aleksada kalɨp hag aij gɨnab, a göm, nɨp nɨbi bɨ amgö ilö au yuöm, nɨbi bɨ rɨmnap manö adö rɨmnap anɨg anɨg hagnɨm, a göm, wɨñ al hagaila pen nɨpe manö hagnɨg göm, kale manö hagagmim a göm, ñɨmagö ud mɨƚɨc gɨ ña.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Aleksada ñɨmagö ud mɨƚɨc gɨ ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau nɨŋla, nɨpe Juda nɨbö bɨ ap, nɨŋöm maj mɨgan dap ranöm, manö adö añɨ nöp wɨñ kub al hagöm hagla, “Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ! Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ!” a göm, manö adö añɨ anɨbu nöp seg wɨñ mɨlö padö yabɨƚ al hag mɨdeila.
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Kale du aua nöp anɨg wɨñ al hag mɨdö mɨdö, hainö bɨ daun gapman wög göm, kalɨ kƚiñ rɨkep bɨ kub kale u uraköm, kalɨp haga, “Agamɨj mɨdaiim!” a ga. Anɨg hagö hagö, agamɨj mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe haga, “Epesas nɨbi bɨ. Ram mɨnöŋ hon i, god kub Ademis kabö ana nɨpe kumi kabö laŋ nɨbö ju aua u udun, ram gɨ lɨ aij gun, sabe gɨpun u, bɨ an nɨŋagöp, a gɨmim, manö hauƚ gabim?
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Manö anɨbu, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hadö nɨŋbal. Anɨb u, kale agamɨj mɨdmim dui gagmim.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Pen bɨ daubim mɨhai i, god hon Ademis nɨp hag jumil, ram sabe gɨpun gau nan rɨmnap si udagpil u pen kalɨp aui daubim.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Anɨb u, Demidrias aka bɨ nɨpe rɨmnap bɨ ap nɨp manö kub hagnɨg gɨnaböl u, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ gau mɨdpal gau amöm manö haglö, kale manö kub anɨbu nɨŋnaböl.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Pen manö mɨŋör rɨmnap mɨdainɨm u, gapman bɨ manö ud asɨkep nɨŋ mɨdeinaböl amgö ilö kale au hagpe nɨŋöl.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Hon mɨñi aui ap magum gun, manö pɨg gabun u, manö iƚ ap mɨdö hagagabun. Gapman bɨ kub yabɨƚ ap, ‘Nɨhön gɨnɨg ap magum gɨmim anɨg gabim,’ a gö, pen manö ap hagun rö lagöp,” a ga.
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Nɨpe anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp hag yuö, ke ke arla.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.