Atos 19
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Apolos Korid mɨdeia ñɨn aŋ anɨb au, Pol nɨpe am Galesia Propins gau abe, ram mɨnöŋ Prijia gau abe, aŋ au gɨ ajöl göm, daun kub Epesas amjaka. Amjaköm nɨŋa, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap mɨdeila.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Pol kalɨp hag nɨŋa, “Kale Jisas nɨp nɨŋ udpe ñɨn u, Ana Uɫ halö udpe aka wasö?” ga.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Anɨg hageila, Pol kalɨp haga, “Pen kale ñɨg pakpe u, iƚ u nɨhön, a gɨ gasɨ nɨŋbim?” ö ga.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Anɨg hageila, Pol haga, “Jon Isrel nɨbi bɨ gau hagö, ñɨg pakmɨdal u, nan si nan naij gɨpun u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a göm, nɨŋlö me, kalɨp ñɨg pak ñɨmɨdöp. Pen Jon kalɨp hagmɨdöp, ‘Bɨ Kub hainö aunab u auö, nɨp nɨŋ udmim,’ a gɨmɨdöp. Bɨ hainö aunab a ga anɨbu, Jisas nöp,” a ga.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Pol anɨg hageia, Bɨ Kub Jisas nɨp nɨŋ udun, nɨbi bɨ nɨpe yabɨƚ mɨdaiun, a göm, ñɨg pakla.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kale ñɨg paklö nɨŋöl gɨ, Pol ñɨmagö nɨpe kalɨp adö au lö, Ana Uɫ kalɨp auö, adɨŋ manö yabɨƚ unbö ke ke hagöm, God manö aij u hag ñɨla.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Bɨ unbö mɨgan laŋ rö anɨg gɨla.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Pol rakɨn mɨhau nɨgaŋ, Juda nɨbi bɨ magum gep ram aula gau aip, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab manö u nɨŋ udöl, a göm, kƚö göm, waiö nöp manö hag amɨl apɨl gɨ mɨdmɨdöp.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Pen nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ mɨdmagö kale u gasɨ mɨdmagö kale aŋ gau nöp mɨdeia nɨŋöm Pol manö haga u udagnabun, a göm, nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdeila aŋ au amöm, Bɨ Kub Adan Arep u manö naij hagla. Anɨg haglö, Pol nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp nöp uɫ gɨ dam, Diranas skul ram kub u amöm, kalɨp manö hag ñɨ mɨdmɨdöp.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Pol anɨg göl hag ñɨ mɨdö, mɨ mɨhöp inö me, Juda nɨbi bɨ gau löm, Grik nɨbi bɨ gau löm, Esia Propins mɨdeila gau magöŋhalö Jisas manö aij u nɨŋla.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 God nɨpe Pol aip mɨdeia nɨŋöm nɨpe nan gagep rö ke yabɨƚ rɨmnap gɨmɨdöp.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Nɨbi bɨ rɨmnap kale Pol agsi waƚɨj bad nɨpe gau dam, nɨbi bɨ mɨña ga gau hañ romaŋ kalɨp lɨlö, urak armɨdal; kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ almɨdöp gau kale u rö nöp höŋ armɨdal.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Juda nɨbi bɨ rɨmnap kuj nan gau göm, kɨjaki aiön pi nan gau hag höŋ yu ajmɨdal. Pen hainö, Pol gaia rö nɨŋöm, hon u rö nöp Bɨ Kub Jisas hib hagno, kɨjaki aiön pi höŋ arlaŋ, a göm, kɨjaki aiön pi nɨbi bɨ abaŋ alla gau kalɨp hagla, “Jisas, Pol manö nɨpe hagmɨdöp bɨ u, hib nɨpe hagabun u nɨŋmön, höŋ aru!” a gɨla.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Pen bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ kub yabɨƚ ap Sipa, ñɨ nɨpe unbö mudun jɨŋ anɨg gɨ mɨdeila.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Pen mañ ap kale, kɨjaki aiön pi hag yuun, a göm, anɨg haglö nɨŋöl gɨ, kɨjaki bɨ abaŋ ala u manö kale u nɨŋöm kalɨp pen haga, “Yad Jisas nɨŋbin, Pol nɨp nɨŋbin u pen kale bɨ an?” ö ga.
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Anɨg hagöm, bɨ kɨjaki abaŋ ala u kƚö ke yabɨƚ kalɨp raƚa göm, mɨñu magö pak ado malo göm, waƚɨj kalɨp gau ud bɨƚɨƚɨ gɨ yuö, kale magö nöp me ram anɨbu arö göm, hagape halö pɨñɨŋ gɨ arla.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Pen manö anɨbu, Juda nɨbi bɨ abe, Grik nɨbi bɨ abe, Epesas mɨdeila gau magöŋhalö nɨŋöm, anɨnɨn gö pɨñɨŋ göm, Bɨ Kub Jisas hib nɨpe u nöp haglö adö ara.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Anɨg gö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau iru nöp ap magum göm, nan nɨhön nɨhön gɨ naij gɨla gau hag waiö lɨla.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Kuj nan gau göm, buk kalɨ kƚiñ rɨk lɨmɨdal gau, nɨbi bɨ rɨmnap daulö, nɨbi bɨ rɨmnap gau nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kale mab pak laulö ina. Buk nan anɨb gau, mani kabö magö silpa rauep wö ralö, pipdi dausan (50,000) rö ara.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Pen daun kub Epesas anɨbu anɨg geila me, Bɨ Kub manö aij u gau gau aramöm pɨdöŋ yabɨƚ ga.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Pen hainö, God Ana nɨpe Pol nɨp gasɨ ñö, Pol haga, “Yad Masedonia amem, Akaia amem, Jerusalem arnabin. Pen hainö Rom u rö nöp arnam,” a ga.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Anɨg hagöm, bɨ mɨhau nɨpe aip wög gɨmɨdil, Dimodi aip Erasdas aip kalɨp hag yuö, Masedonia Propins arlö. Nɨpe pen Esia Propins rapɨn ñɨn bad ap mɨdeia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Pol Epesas mɨdeia ñɨn aŋ anɨb au, Epesas nɨbi bɨ rɨmnap uraköm, Bɨ Kub Adan Arep manö aij anɨbu nɨŋ udla nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋlö, mulu lugö, pen pen gɨnɨg rö geila.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Pen bɨ ap, hib nɨpe Demidrias u, bɨ nɨpe rɨmnap aip kabö silpa udöm, god piral sabe gɨmɨdal, hib Ademis, a gɨmɨdal u, ram pro kƚiñ aij rɨmnap gɨ lɨlö, nɨbi bɨ rɨmnap apöm, rau dam löm, nɨbi kub hon Ademis nɨp sabe gep ram u, a göm, sabe gɨmɨdal. Bɨ anɨb gau wög anɨbu göm, mani kub yabɨƚ udmɨdal.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Demidrias nɨpe, bɨ nɨp wög gɨmɨdal gau abe, bɨ wög kale gɨmɨdal anɨbu rö gɨmɨdal bɨ gau abe hagö, ap magum geila, haga, “Kale nɨŋbim, hon wög añɨ anɨbu gun me, mani kub yabɨƚ udpun.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Pen uri bɨ anɨb Pol apöm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö piral hagöm hagöp, ‘Ñɨmagö udöm nan gɨpal gau nan sabe gep wasö,’ göp. Anɨg hagajɨp, Epesas aui abe, Esia Propins gau abe, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp manö nɨpe udpal.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Pol manö piral u hagö, nɨŋ udöm, nan gɨ lɨno raumɨdal u, hainö rauagnaböl. Pen adö anɨbu nöp hagagabin. Hon ke abe, nɨbi bɨ Esia Propins gau magöŋhalö abe, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö abe, god kub Ademis u nɨp sabe gɨpun. Pen nɨp arö göm, ram kub nɨp sabe gɨpal u u rö nöp arö göl rö löp, a gem, hagabin,” a ga.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Demidrias anɨg hagö, bɨ anɨb gau nɨŋlö, mulu kal yabɨƚ lugö, meg mɨgan dap ranöm hagla, “Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ! Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ!” a gɨla.
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Anɨg göl manö kub haglö arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ daun kub anɨbu magöŋhalö apöm, Pol bɨ nɨpe mɨhau ud sɨsɨ lɨ ɫɨp gɨ dam manö hagep ka u ud arla. Pol bɨ nɨpe anɨb mɨhau nɨpe aip Masedonia Propins nɨbö ap mɨdailö. Hib kalpe mɨhöŋ u, Gaias aip Arisdakas aip.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pol pen, nɨbi bɨ ap magum göm, manö hageila aŋ au arnam, a ga u pen nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau nɨp wasö gɨla.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Pen Esia Propins gapman bɨ kub rɨmnap, Pol nɨp bɨ nɨŋeb nɨpe u me, nɨp manö yuöm hagla, “Nɨbi bɨ manö hagep ka au ap magum göm, manö hagaböl au aragmön wasö,” gɨla.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Pen nɨbi bɨ iru nöp ap magum göm, manö kub hagöm, manö ke ke yabɨƚ nöp hagla. Nɨbi bɨ iru nöp kale manö iƚ mɨdöp nɨŋun hagabun u, a göm, nɨŋagla; haƚöwaƚö nöp hagla.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Pen bɨ Juda rɨmnap, bɨ hon Aleksada kalɨp hag aij gɨnab, a göm, nɨp nɨbi bɨ amgö ilö au yuöm, nɨbi bɨ rɨmnap manö adö rɨmnap anɨg anɨg hagnɨm, a göm, wɨñ al hagaila pen nɨpe manö hagnɨg göm, kale manö hagagmim a göm, ñɨmagö ud mɨƚɨc gɨ ña.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Aleksada ñɨmagö ud mɨƚɨc gɨ ñö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau nɨŋla, nɨpe Juda nɨbö bɨ ap, nɨŋöm maj mɨgan dap ranöm, manö adö añɨ nöp wɨñ kub al hagöm hagla, “Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ! Ademis Epesas nɨbö nɨpe kub yabɨƚ!” a göm, manö adö añɨ anɨbu nöp seg wɨñ mɨlö padö yabɨƚ al hag mɨdeila.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Kale du aua nöp anɨg wɨñ al hag mɨdö mɨdö, hainö bɨ daun gapman wög göm, kalɨ kƚiñ rɨkep bɨ kub kale u uraköm, kalɨp haga, “Agamɨj mɨdaiim!” a ga. Anɨg hagö hagö, agamɨj mɨdlö nɨŋöl gɨ, nɨpe haga, “Epesas nɨbi bɨ. Ram mɨnöŋ hon i, god kub Ademis kabö ana nɨpe kumi kabö laŋ nɨbö ju aua u udun, ram gɨ lɨ aij gun, sabe gɨpun u, bɨ an nɨŋagöp, a gɨmim, manö hauƚ gabim?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Manö anɨbu, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hadö nɨŋbal. Anɨb u, kale agamɨj mɨdmim dui gagmim.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Pen bɨ daubim mɨhai i, god hon Ademis nɨp hag jumil, ram sabe gɨpun gau nan rɨmnap si udagpil u pen kalɨp aui daubim.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Anɨb u, Demidrias aka bɨ nɨpe rɨmnap bɨ ap nɨp manö kub hagnɨg gɨnaböl u, bɨ kub manö ud asɨkep bɨ gau mɨdpal gau amöm manö haglö, kale manö kub anɨbu nɨŋnaböl.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Pen manö mɨŋör rɨmnap mɨdainɨm u, gapman bɨ manö ud asɨkep nɨŋ mɨdeinaböl amgö ilö kale au hagpe nɨŋöl.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Hon mɨñi aui ap magum gun, manö pɨg gabun u, manö iƚ ap mɨdö hagagabun. Gapman bɨ kub yabɨƚ ap, ‘Nɨhön gɨnɨg ap magum gɨmim anɨg gabim,’ a gö, pen manö ap hagun rö lagöp,” a ga.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Nɨpe anɨg hagöm, nɨbi bɨ gau kalɨp hag yuö, ke ke arla.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.